Say yes to the suit

Papa en Mama TrouwfotoGewoontes en dingen bij een trouwerij veranderen in de loop van de tijden en daar is ook niets mis mee hoewel sommige dingen vind ik wel een beetje jammer. Dat zal wel een ouderwetse opvatting zijn maar ik vond het toch wel iets hebben om “naar het stadhuis/gemeentehuis” te gaan om te gaan trouwen.
Momenteel mag er overal getrouwd worden, in zaaltjes, bij je thuis, ook leuk natuurlijk maar zoals ik al zei, het had wel wat plechtigs en als je iemand kende kon je ook even gaan kijken als ze aankwamen bij het gemeentehuis of stadhuis. Dat is allemaal niet meer of in veel gevallen in ieder geval niet meer. (Bij ons in het dorp had je ook dames die naar ieder huwelijk gingen kijken 😉 )
Nou ja Peter en Chantal gaan dus ook niet op het stadhuis trouwen maar in de zaal waar we ook gaan eten en het feest vieren daarna. Ook wel praktisch qua vervoer natuurlijk.
Al weer even geleden had Chantal al haar trouwjurk uitgezocht en gekozen. Haar zus was vorig jaar getrouwd dus had ze al een soort generale repetitie gehad.
Samen met haar moeder, zus en oma gingen ze hem uitzoeken en zei ze “Yes to the dress”.
Hartstikke leuk natuurlijk, toen mijn zus trouwde ben ik ook mee geweest, was ook zo bijzonder om te doen. Paar keer opnieuw gaan passen en kijken wat er nog bij kwam aan accessoires. Afijn dat was al geregeld.
Nu moest Peter natuurlijk ook nog een pak hebben en ik vond het leuk dat hij op zijn trouwdag door mij aangekleed zou worden en dat wilde ik ze als cadeau geven. (wel met een bepaald budget natuurlijk).
Ik vroeg wel aan Chantal of ze het niet erg vond omdat het in dit geval wel meer een cadeau voor hem is en minder voor haar. Al is ze natuurlijk ook blij als Peter er ook goed uitziet als ie naast haar loopt. Dat zou trouwens toch wel gebeurd zijn ook al had ik dit niet voorgesteld. Ze vond het helemaal niet erg zelfs hartstikke leuk.
Afgelopen zaterdag ging Peter (blijkbaar doen mannen dat ook tegenwoordig zo) met zijn vader, zijn beste vriend en schoonvader het pak uitzoeken en stuurde hij me een appje met “Say yes to the suit” .  Het moet niet gekker worden toch.
Als ie me later belt vertel ik hem het verhaal hoe zijn vader aan zijn trouwpak kwam.
We hadden een mooi pak besteld bij best een goede kledingzaak in die tijd. Alleen de trouwdatum kwam dichter en dichterbij, drie weken voor het trouwen en zijn pak was er nog steeds niet. En op onze vraag of ze wel konden garanderen dat ie wel op tijd was kregen we niet echt een bevredigend antwoord. We besloten het pak bij die zaak te annuleren en gingen dezelfde vrijdagavond nog naar Rotterdam. Met de bus van 7 uur.
TrouwfotoKwamen bij HIJ weet niet of die zaak nog bestaat. We vonden echt een mooi pak, overhemd er bij en een zijden stropdas. Pico bello. Nog een paar schoenen in een andere winkel en geloof me om 9 uur waren we gewoon al weer thuis compleet aangekleed binnen twee uur tijd en meteen meegenomen ook alles want het paste zonder dat er iets aan gedaan hoefde te worden. Zelf had ik een jurk die door mijn zus gemaakt was.
Ik wist al heel jong dat ik niet in een “prinsessenjurk” wilde trouwen, dat leek me helemaal niets zo’n wit gewaad. Vandaar dat ik zelf nooit van die pas-sessies heb gehad of met iemand een jurk uit ging zoeken. Ja met mijn zus hebben we samen de stof uitgezocht en zij maakte voor mij een prachtige jurk daarvan. Zwart fluweel met de bovenkant geborduurd met roze roosjes. Zat heerlijk, stond leuk (vond ik zelf) en ik was er dik tevreden mee en ik heb hem nog steeds trouwens (al past ie niet meer inmiddels). Mooie lekker zittende schoenen er bij die ongeveer net zo duur waren als de helft van mijn jurk (had nog nooit zulke dure schoenen gehad) , die ik daarna ook gewoon nog kon dragen.
Ach ja zo gaat het gewoon, ik ben ook niet meer zo getrouwd als mijn vader en moeder en Yenthe gaat het misschien ook ooit weer heel anders doen. Maar toch dat stadhuis/gemeentehuis, ik vond het wel wat hebben.

Too good to go …..

step-firstIk kreeg ook al een keer de tip van de Hulk voor de site van Too good to go en heel toevallig schreef mijn ex-collega en nu vriendin Paulien er iets over.
Afgelopen weekend in Apeldoorn las ik dat en vertelde het zo tegen Wim.
Kijk eens of ze dat hier ook doen zei hij.  Ik meteen de app gedownload, gekeken en inderdaad een winkel heel dicht bij Wim in de buurt deed daar aan mee, de Spar.
Vrijdag om 5 uur las ik dat en zag dat ze nog een pakket hadden, we doen het zeiden we, gewoon eens uitproberen.
Het pakket kostte 3,99 en we waren gewoon ook best nieuwsgierig wat zou er in zitten het had de naam ” Magic box” gekregen. Je weet dus nooit van te voren wat je krijgt.
Nou ja na 6 uur konden we het ophalen, dat meteen gedaan en we kregen een pakket mee met daarin o.a. sla, saté, dikke plakken boterhammenworst, tapenade, verse jus d’orange, broccoli en nog wat, ben het even vergeten. Het geld wel waard maar echt om te zeggen wow nee dat hadden we niet wat betreft de kwaliteit.
step-secondWel leuk om je eten meteen aan te passen aan het pakket dat je gekregen hebt. (Voor de vegetariërs er zijn ook vega pakketten te vinden). En een beetje creatief te denken over het eten en te combineren.
We gingen nog verder zitten kijken en zagen bij een Jumbo in Apeldoorn ook pakketten aangeboden voor 4,99.
Onder het mom van, gewoon nog eens proberen bestelden we opnieuw een pakket dat we zaterdags op zouden kunnen halen.
Het lag op de route die we van plan waren te gaan fietsen en konden het zo mooi combineren.
We werden totaal verrast door wat we daar meekregen, echt heel veel. En ook het tijdstip bij de Spar moesten we het na 6 uur ophalen en hier kon het gewoon tussen 12.00 – 18.00 uur opgehaald worden.
Boerenkool, sperziebonen, wortelen, sla, roerbakgroentes, karbonades, vis, rosbief voor op brood, een pakje roomboter en nog een paar dingen heb niet alles onthouden.
Zag er ook heel goed uit allemaal en ongeveer 2/3 kon meteen de vriezer in en de rest de komende dagen gegeten worden.
We vonden het best voor herhaling vatbaar hoewel de Jumbo wel een eindje fietsen was voor ons maar goed te doen.
Bij mij thuis heb ik ook wel gekeken alleen zijn de daaraan deelnemende winkels wel zo’n 10 km gemiddeld bij me vandaan. Nu is dat voor mij wel een te overbruggen afstand op de fiets maar niet in de wintermaanden als het tussen 18.00 – 19.00 opgehaald moet worden.  step-thirdDaar heb ik geen zin in. Hoop dat er meer winkels in de buurt er ook aan mee zullen gaan doen.
Heel toevallig hoorde ik gisteren op het nieuws dat Too good to go heel erg er aan bijdraagt  dat de voedselverspilling minder wordt en zo werkt het wat mij betreft dus twee kanten op.
We hebben heerlijk gegeten van de gekregen ingrediënten. Macaroni er bij, anders dan we het een beetje standaard klaar zouden maken maar het was heerlijk en leuk ook om het zo samen te doen.
En wie er wat meer over wil weten: https://toogoodtogo.nl/nl

Heb je dat ook wel eens……

Padoo 7 (Middel)Soms als ik in de spiegel kijk denk ik, wat heb ik toch een ouwe kop gekregen zeg.. en op een ander moment zie ik mezelf en denk…… goh eigenlijk zie je er nog best leuk uit voor je leeftijd.  Whahaha.
Denk dat iedereen dat wel eens heeft.
Twee keer per jaar heb ik altijd last van tranende ogen, best vervelend maar goed er zijn veel ergere dingen denk ik altijd maar.  Alleen ik ga er niet florissanter door uitzien.
Altijd in het voorjaar bij de eerste pollen en het naar de herfst/winter gaan.
Ik verklaar dat door het feit dat ik vaker binnen ben dan en langer,  minder buiten en in de open lucht. Meer achter mijn computer of tv scherm zit te kijken.
Padoo 6 (Middel)Nou ja hoe en waarom het komt, heb geen zin meer om het verder uit te laten zoeken.
Ben ooit al eens geopereerd aan mijn ogen waarbij ze wat gedaan hebben met mijn traanbuizen. Volgens mij heeft dat weinig of niets geholpen. Daarom laat ik het maar zoals het is.
Tenslotte heb ik ruim 10 maanden er weinig last van.
Ik druppel een paar keer per dag maar wat, dat scheelt wel. Maar het komt mijn uiterlijk niet ten goede. Heb ook al eens de vraag gehad of ik verdrietig was en in de trein een keer een zakdoekje aangeboden gekregen. Toch ook wel lief.
Vandaag was het prachtig bijna al een beetje winterachtig voelde het aan. Volop zon en echt heerlijk om een eind te gaan fietsen.
Kwam langs de Heemtuin en dacht, even een rondje lopen kijken of er nog wat paddenstoelen te fotograferen zijn. Paddo 25 (Middel)
Ik vind dat zo ontzettend ontspannend om te doen, geniet enorm van de prachtige kleurenpracht van de paddenstoelen, de bladeren, takken, gevallen eikeltjes en andere dingen. En ondanks dat er al weer veel weg ik vond ik toch nog heel veel verschillende soorten daar. Of steken nieuwe paddenstoelen hun kopje weer boven de grond.
Hoorde pas van een fotograaf dat ie een kwastje meeneemt en een schaartje om ieder stofje, blaadje of takje dat voor zijn paddenstoel die hij wilt fotograferen staat schoon mee maakt.  Ik haal ook wel eens een lastig takje weg maar ik vind juist die er op gedwarrelde bladeren of takjes zo’n meerwaarde er aan geven.
Nou ja ieder zijn meug…. ik heb vanmiddag heerlijk lopen wandelen daar en bij thuiskomst alles bekijken en gaan bewerken. Misschien nog wel net zo leuk om te doen eigenlijk……. Kortom het was een mooie dag…….

Ik stel het maar een dagje uit…….

download (1)Ja een weekendje Apeldoorn zit er weer op. Een wisselend weekend want Wim was echt heel erg verkouden en dan een man dus….. ja. Meer zeg ik maar niet.
Maar ja ondanks dat zijn we zaterdag toch nog een mooi eind gaan fietsen. Soms kan je ook beter buiten zijn als je flink verkouden bent dan binnen.
Wim had een nieuwe route uitgezocht naar Klarenbeek een omgeving waar hij zelf ook nog nooit geweest was. Hij had een routeboekje waarin een mooie fietstocht stond in de omgeving van Klarenbeek. Daar gingen we dus voor.
Ik kan al genieten van het fietsen langs het Apeldoorns kanaal waar de route heen ging en ondanks dat hij er nog nooit geweest was, wist die postduif het zo te vinden zonder te zoeken. We hadden ook mooi zonnig weer, wel een stevig windje er bij.
Alleen toen we bijna in Klarenbeek waren (een km of 10 bij Apeldoorn vandaan) zei ik tegen Wim, je hebt toch wel dat boekje met die route meegenomen.
Meteen was zijn stemming in mineur, want nee hij was het vergeten. Ik weet het maar aan zijn verkoudheid en bij behorende maleur zal ik maar zeggen.  Mij maakte het niet zoveel uit.
We gingen eerst maar even een bakje doen om een terras vaak hebben dat soort zaken ook wel folders van de omgeving liggen. Dit restaurant dus ook alleen niet die route die wij thuis hadden liggen. Nog bij een ander restaurant in Klarenbeek zelf geprobeerd.
Die mevrouw was enorm meedenkend en welwillend en kwam met een flinke stapel folder maar ook daar zat de route niet bij. Kopieerde zelfs nog een andere route voor ons, vond ik best super lief van die mevrouw.
Nou ja gewoon in de omgeving maar een eindje gaan fietsen. Twee van de punten in de route bleek dat we achteraf toch gezien hebben. Een vlindertuin en een molen waar meel gemalen wordt normaal gesproken. Alleen nu niet de molen draaide wel maar er werd niets gemalen “We malen voor de prins” zei de man. Ik kende de uitdrukking niet maar natuurlijk zocht ik het even op en daar kwam ik het volgende over tegen bij Wiki.

Een molen met draaiende wieken is dus niet per definitie maalvaardig, omdat een molen ook kan draaien zonder te malen. Dit wordt ‘malen voor de Prins’ genoemd. Deze uitdrukking ontstond tijdens de Tachtigjarige Oorlog, waarbij de Spanjaarden een stad belegerden en probeerden uit te hongeren. Als het graan op was, werd er toch doorgemalen om de vijand zo de indruk te geven dat er nog genoeg voedsel was.

PaddenstoelenNou weer wat geleerd. Het was prachtig weer, de bossen zagen er mooi met hun kleurenpracht en veel bladeren inmiddels. Weinig foto’s gemaakt alleen van Paddoeen aantal paddenstoelen die aan de onderkant van een van de boomstammen die daar op een stapel lagen. Zo’n mooi gezicht en best hoog toch zo’n paddenstoelenpracht. |
Vandaag kwam ik thuis en overal stonden de klokken natuurlijk nog op zomertijd en dat hou ik gewoon nog vandaag. Ik stel het een dagje uit tot morgen dan valt het nog een keer mee en heb ik weer een uurtje extra vannacht om te slapen……… Heerlijk toch.
En nu maar hopen dat ie mij niet aangestoken heeft met zijn verkoudheid…..

Klus geklaard…….

IMG_4481 (Middel)Een aantal weken geleden had ik de garage van Peter en Chantal geschuurd helemaal toen ze op vakantie waren. Best een klusje maar ook wel leuk om te doen, hou daar nou eenmaal wel van.
Peter zou hem zelf verven maar de laatste weken was het weer nou niet echt om dat even aan te pakken. Altijd ook afhankelijk van het weekend natuurlijk.
Voor deze week gaven ze best goed weer op, wat warmer maar ja er moest natuurlijk gewoon gewerkt gaan worden door Peter en Chantal.
Daarom bood ik aan om ook de garage te gaan verven en had ik er deze week 3 dagen voor vrijgemaakt. Nou ja vrijgemaakt, ben met pensioen en hoef natuurlijk niets meer al heb ik altijd wel afspraken of dingen te doen.
Dinsdag ben ik begonnen na mijn werk met een paar planken die vervangen waren in de grondverf te zetten. Alles af te plakken zodat ik woensdag kon gaan verven.
Maar het prachtige weer dat ze beloofden viel nog wel wat tegen, steeds waren er toch weer buitjes, niet echt heel heftige buien die het hout kleddernat maakten.  Het houtwerk bleef gewoon best droog maar lastig wel.
Want regen in een pot met verf is niet echt handig. Nou ja tussen de buien door laverend had ik woensdag de voorkant van de garage af gekregen. De bovenste punt had ik IMG_4483 (Middel)overgelaten aan Peter. Ik durfde het toch niet meer zo aan om op de lange ladder te gaan staan. Of eigenlijk durfde ik dat wel maar zag ik er tegenop dat ik voor iedere verfstreek weer van de ladder af zou moeten want dan heb je gewoon geen ruimte om de verfpot neer te zetten.
Gisteren was het weer zo’n dag met zo nu en dan een buitje althans bij ons wel. Voordat ik dus kon beginnen was het wel half 1 toen het wel lekker warm werd en zonnig.
De zijkant van de garage gaan verven, best nog een klusje. Halverwege de middag kwam Peter ook thuis, de afspraak voor zijn werk die hij had was afgezegd dus had hij opeens wat ruimte thuis en die benutte hij door even het puntje te verven en daarna ging hij weer thuis verder werken. (toch wel handig hoor dat flexibele thuiswerken dat ze beide best hebben)
Zo half 5 was ik helemaal klaar en ik moet zeggen, was er best trots op dat het allemaal toch wel gelukt was. Voelde wel hier en daar wat spieren waarvan ik het bestaan nooit vermoed had.  Nee hoor viel eigenlijk best mee, het was goed te doen.
Nog even gezellig een bakje gedaan met Peter en Chantal die ook inmiddels thuis was.
Twee dagen ook genoten van mijn kleindochter toen ik klaar was.
Klus weer geklaard. Er zijn nog twee kanten te gaan natuurlijk. Een achter waar de garagedeur inzit en een bij de buren in de tuin.
Nou ik heb er even genoeg van, misschien volgend voorjaar dat ik dan weer energie er voor heb. Maar nu ff niet.
0b95aa09-2605-4dcb-bc8f-3f28dcc517d9 (Middel)Er is ook nog genoeg werk in de tuin te doen de komende weken en dat doe ik dan toch nog wel liever dan al dat verfwerk.
Heb wel enorm genoten van het roodborstje dat heel de middag in de top van een van de bomen in hun tuin zat te zingen. Wat dat betreft heeft Peter gelukkig ook wel iets van mij meegekregen. Er zit in hun tuin al een paar jaar een egeltje en hij zei ook, je moet niet alle bladeren weghalen mam want dat egeltje zit er nog steeds. Helemaal mee eens zei ik, sowieso is het beter om niet alle bladeren uit je tuin te verwijderen. En zeker het egeltje en andere diertjes en miertjes zijn daar blij mee.
Vandaag weer afgereisd naar Apeldoorn…… weekend Veluwe hoop op mooi weer en wandelen in de bossen. Helemaal zin in. Iedereen fijn weekend en tot laters………..

Van mijn bucketlist af….en nog meer

Maduro 22 (Middel)Ik heb geen bucketlist hoor maar nog wel een paar dingen die ik nog steeds eens een keer wil doen zoals bijvoorbeeld de bovenkant van de euromast eens bekijken oftewel een keer daar naar boven gaan.  Nou schrappen maar van die lijst want ik heb hem van de bovenkant gezien in Madurodam…..

Dan nog dingen waar ik echt nooit naar toe zou willen gaan zoals de bloembollenvelden….. daar heb ik echt helemaal niets mee al die velden met dezelfde bollen… hou al Maduro 26 (Middel)helemaal niet van bloembollen trouwens. (uitzondering voor sneeuwklokjes).. Heb ze ook hier gezien hoor daar, ben er niet hard voorbij gelopen heb er zelfs een foto van gemaakt…… (met mijn ogen dicht toch nog aardig geslaagd)

Maduro 4 (Middel)We liepen ook nog langs de wallen en verrek wie zag ik daar nou toch zitten achter het raam….. de bekende Margootje van Wim Sonneveld…..  het muziekje begint meteen in mijn hoofd te spelen….. Margootje, Margootje, in d’r kleine Peugeootje
Margootje, Margootje uit Madurodam
Ze is duidelijk aan lager wal geraakt sinds ze vertrok bij Wim Sonneveld.

Maduro 10 (Middel)

Halloween zit er weer aan te komen en daar hebben ze in Madurodam ook op ingespeeld want een gedeelte was helemaal bedekt met spinnenwebben en andere enge dingen.
Ik miste wel de mensen gekleed in witte kleding die er weer zo nodig tegen moeten protesteren….. tjonge ze hebben weer wat gevonden hoor.

Maduro 5 (Middel)En last but not least……. natuurlijk het kon niet missen er moest toch in Madurodam ook wel een Hema zijn en ja hoor die ontdekte ik wel.  Een bakje koffie konden we er niet drinken dus dat hebben we maar elders gedaan. Maar heb hem toch wel even op een plaatje gezet…….. Ik ken trouwens al veel Hema’s maar deze ken ik niet. Aan het oude gebouw waarin hij is gesitueerd denk ik dat het Amsterdam is. Dus misschien toch ook maar eens een bezoekje aan Amsterdam gaan brengen. Hoewel het bord waar iedereen voor op of achter poseert heb ik hier ook al gevonden…….. kan ik ook weer afvinken…….

 

Maduro 9 (Middel)

 

 

Geen woorden voor……

Hoe beschrijf ik iets waar ik eigenlijk geen woorden voor heb. Gisteren overkwamen me twee dingen waarvan ik achteraf dacht, hoe bestaat dat nu eigenlijk.
Had gewerkt en ging even een broodje eten bij de Hema. Vind dat heerlijk even een half uurtje tot uurtje rustig zitten, zelf geen broodje te hoeven smeren en niet af te wassen, ik bedoel maar. Regelmatig zit ik met iemand te praten en soms ga ik ook wat zitten puzzelen, heb altijd een puzzelboekje bij me.
Vandaag dus ook. Naast me kwam een jonge vrouw zitten met een paar kindjes, dat hoorde ik, zat er met mijn rug naar toe en zag dus niets.images
In ging weg en zag een vrouw met twee kinderen en een kinderwagen staan met daarin nog een heel klein baby’tje, schat een paar weken oud met zuurstof ik zijn neusje. Ik zag het meteen een baby’tje met het syndroom van down. En dan voelt het toch altijd alsof ik een stoot in mijn maag krijg. Hij lag lekker wakker te kijken en ik doe zoals ik altijd doe bij baby’s een beetje kirren boven de kinderwagen. (Weer zo’n vreemde oma die dat doet pff vreselijk toch die mensen) .
De moeder ziet het lachend aan en spontaan zeg ik tegen haar, mijn dochtertje had dat ook.
De zuurstof of down vraagt de vrouw heel open aan me en ik vertel dat mijn dochtertje ook het syndroom van down had en een hartafwijking. Opeens is er een mooi gesprek van mensen die elkaar niet kennen, een generatie verschillend zijn maar toch op een of andere manier voelen hetzelfde te zijn. Als ik wegga wens ik haar veel geluk met haar kindje.  Heel de dag gaat het gezichtje van dat baby’tje niet meer uit mijn geheugen weg, steeds zie ik hem weer voor me. Zo bijzonder eigenlijk.
Ging daarna naar Peter om de garage te gaan verven. Heb er drie dagen voor uitgetrokken om het op mijn gemak te doen. Vandaag wat schuren nog, wat in de grondverf zetten en alles klaar maken voor morgen om af te gaan lakken. En natuurlijk nog een tijdje met Yenthe spelen nadat ik klaar ben.
Als ik naar huis fiets denk ik aan de overlijdensadvertentie die ik deze week uitknipte van een man waar ik heel veel mee heb zitten kaarten. Echt zo’n leuke man die de laatste jaren al zo zwaar reuma had dat hij de kaarten niet zelf meer kon schudden. Hij hield zijn humor en optimisme. Ook zijn vrouw ken ik goed, kom haar regelmatig tegen op de fiets en bij andere gelegenheden. De advertentie had ik uitgeknipt om even een kaartje te sturen maar dat was er nog steeds niet van gekomen. Wat dat betreft ben ik echt een oen.
Als ik naar huis ga, neem ik tegen mijn gewoonte in een andere weg naar huis. Terwijl ik daar fiets zit ik te denken. Ik kan nog steeds best een kaartje sturen, bij mijn moeder kregen we ook later nog wel kaarten en in gedachte zit ik de tekst te bedenken die ik daar op wil zetten.
Ik kom langs het winkelcentrum en wie zie ik daar lopen, de vrouw van die man. Ik vond het echt absurd en dacht hoe is dat nou mogelijk. Ik stap af en vertel haar dat ik net aan shutterstock_669432034-min-700x460-1haar en haar man zat te denken en wat ik op het kaartje had willen zetten en condoleer haar met het verlies. Ze vertelt haar verhaal dat hij zo’n pijn had de laatste tijd en dat het zo goed was. Niet dat ze hem niet mist, ze waren 60 jaar getrouwd, hij was 86 geworden. Het is een actieve vrouw en ze deed al vaker dingen alleen omdat haar man dat niet meer kon. Alleen zegt ze, dan kwam ik thuis en vertelde ik er over en dat ben ik nu kwijt. En dat is logisch maar zij gaat het wel redden, ze is een sterke vrouw.  We nemen afscheid en ze zegt, we komen elkaar vast nog wel eens een keer tegen op het dorp of op de fiets. Een mooi mens.
Twee zulke aparte gebeurtenissen waarvan ik denk, hoe bestaat het eigenlijk en ze blijven nog lang in mijn hoofd zitten.