Tot ziens misschien in de bosjes

Nee hoor maak je niet ongerust. Ik maak geen vreemde afspraakjes in bosjes.
Maandagmiddag werd het onverwacht mooi zonnig weer en onderweg naar huis bedacht ik even kijken of ik al wat paddenstoelen kan vinden in de Loet, het natuurgebied bij ons in de buurt.
Ik weet daar wel een paar plaatsen waar verschillende soorten paddenstoelen groeien.
Sinds vorig jaar ook beter begaanbaar geworden, heb er ook wel eens moeten worstelen door de bramentakken en hoge brandnetels, maar het is wel echt het bos in van de paden af en de bosjes in.
Het gekke is, ik moet me altijd even focussen op wat ik zoek en hoop te vinden en ik werd op mijn wenken bediend.
Er was al van alles weer te vinden, naast de wel tot verbeelding sprekende vliegenzwammen nog veel meer andere paddenstoelen die ik dus ook mooi vind.
Heerlijk weer en ruim de tijd genomen om wat foto’s te gaan maken.
Opeens zie ik nog iemand bezig met fotograferen, een vrouw en op hetzelfde moment hoort zij mij aankomen.
We hebben een leuk gesprek over fotograferen, locaties en we wijzen elkaar op de paddenstoelen die wel al gevonden hebben. Zo ontzettend leuk. En ze gaf ook nog een tip om wat extra licht te krijgen. Ze was net als ik wel een liefhebber maar geen fanaticus die iedere paddenstoel ook bij de naam kent. Weet er inmiddels wel een aantal en zoek ook ieder jaar wel weer nieuwe op maar weet ik er een niet of kan ik het niet vinden dan geniet ik er toch wel van.
Ik ga na een poosje een andere kant op en zij zegt ook naar huis te gaan. Nu had ik in het eerste gedeelte waar ik bezig was nog iets gezien vandaar dat ik nog even terugliep, door een redelijk droge greppel nog wat verderop ging. Als ik daar zo loop hoor ik weer wat kraken en we beginnen allebei te lachen als we weer elkaar zien. Kan je er ook niet genoeg van krijgen zeker, vroeg ze me. Nee zei ik, je wordt er zo hebberig van. Maar nu ga ik echt naar huis, ik ook hoor zei ze en misschien tot ziens ergens in de bosjes.
Het klonk zo grappig die zin en wie weet kom ik haar nog een keer tegen.
Vanmiddag na mijn werk fietste ik naar huis en zag het bordje heemtuin in Krimpen, ik dacht, even zomaar kijken of daar ook nog wat staat. Het was nog lekker droog tussen de buien door. Overweldigend was het zo ontzettend veel vliegenzwammen waren er te zien echt tientallen en ik overdrijf niet. Ik hoor het ook van alle kanten dat er veel zijn dit jaar. De naaktslakken liggen al klaar om er aan te gaan knabbelen, er staan dan ook veel aangevreten zwammen.
Twee dagen paddo’s zoeken en fotograferen, zo ontzettend leuk om te doen en dat zal echt niet de laatste keer geweest zijn dat ik op pad ben geweest. Al denken mijn knieën daar na een weekend klussen, veel lopen, werken en nu twee dagen achter elkaar iedere keer door de knieën (want natuurlijk maak je de mooiste foto’s dicht bij de grond) wel anders over. Vandaag dus alleen de vliegenzwammen…..  van groot naar klein…..