Hellevoetsluis 2

De fortificaties van Hellevoetsluis. Ik vond het zo fascinerend om te zien allemaal.
Duidelijk is dat in de omgeving van de haven veel gebouwen staan die herinneren aan de tijd van Hellevoet als legerplaats en marinehaven. Zo is er nog een kazerne Fort Haerlem en een gebouw waar de affuiten werden bewaard. Een kruittoren. En natuurlijk de vele bunkers die later ook in de tweede wereldoorlog nog een deel werd van de Atlantikwall. Had er graag naar binnen gegaan maar die waren niet open ook niet met open monumentendag.

Vesting Hellevoetsluis was afgelopen eeuwen vooral een legerplaats en marinehaven. Gebouwen die daar nog aan herinneren zijn de kazerne Fort Haerlem, een lange kustbatterij uit 1880, de opgeknapte bunkers, een kruittoren en de barakken in de vesting. Van april tot en met oktober zijn er rondleidingen over de Hellevoetse kustbatterij. Verder heeft Hellevoetsluis stranden, musea, de grootste jachthaven van Nederland en evenementen als de Vestingdagen.
De vesting Hellevoetsluis is in het begin van de 17e eeuw aangelegd om de oorlogs- en handelshaven te versterken. De vesting was tot de 19e eeuw belangrijk als (marine)haven. Doordat rond 1830 het Kanaal door Voorne werd gegraven was er een levendige handel en doorvaart naar Rotterdam. Daarnaast had Hellevoetsluis verschillende marine-instellingen en opleidingsinstituten en een vestingartillerie.

Toen wij er waren was het ook open monument dag en konden we in een deel van de kazerne een kijkje nemen maar ook in het droogdok Jan Blanken. Voordat ik de toelichting had gelezen zei ik al tegen Wim het lijkt wel een arena die vorm met die trappen zeg maar.

Hellevoetsluis was eeuwenlang een marinehaven. De marine had voor de bouw en het onderhoud van schepen behoefte aan een dok. Jan Blanken ontwierp dit dok en maakte daarbij gebruik van nieuwe technieken. Zo werd voor het leegpompen van het dok een stoommachine gekocht bij het bedrijf van James Watt. Deze machine stond in het pomphuis opgesteld, een gebouw dat in de jaren 60 van de 20e eeuw werd gesloopt en dat in 2001 geheel in oude stijl is herbouwd. Het herbergt thans een restaurant. Voor de fundering van het dok werden honderden heipalen geslagen die de vloer als het ware omlaag trekken om te voorkomen dat de bodem van het dok door de druk van het grondwater omhoog komt. De schipdeur, een Franse uitvinding, was geheel nieuw voor Nederland. De oorspronkelijke schipdeur was van hout; in de jaren 80 van de 19e eeuw is deze vervangen door een exemplaar dat bestaat uit geklonken ijzeren platen. Deze deur werkt nog steeds.
Het fregat Euridice was het eerste schip was dat in het droogdok werd gedokt. Op basis van de goede ervaringen heeft Jan Blanken een tweede en vergelijkbaar droogdok gebouwd op de Rijkswerf Willemsoord in Den Helder. Dit Dok I werd aangelegd tussen 1812 en 1822.
Na het vertrek van de marine uit Hellevoetsluis kwam het droogdok in particuliere handen. Tot in de jaren 1970 van de twintigste eeuw was het dok in bedrijf. In 1972 werd het geregistreerd als rijksmonument. Het in verval geraakte historische bouwwerk werd in 2005 geheel gerestaureerd. In het dok kan daardoor weer onderhoud aan schepen worden uitgevoerd. Vaak gaat het daarbij om kleine historische schepen.

 


Kortom voor ons was Hellevoetsluis echt een verrassing. We zijn er verschillende keren geweest. Ook leuke terrassen in het zonnetje, ook niet onbelangrijk natuurlijk om even te zitten na onze fiets- en wandeltochtjes. Echt een aanrader om daar eens te gaan kijken.