Weervrouwtje……

Gisteren was het echt een prachtige dag, heel de dag volop zon dat is wel mijn weer. De ochtend heb ik mee zitten zingen met mijn favoriete map muziek op de computer, eet ik een uitgebreid zondagsontbijtje en ga wat zitten puzzelen en schrijven.
Als de zon volop schijnt ga ik fietsen naar de Heemtuin. Het is best fris maar gezond weer noem ik dat altijd. Ik wil nog een keer kijken of er paddenstoelen zijn om te fotograferen. Ik ben niet de enige die dat bedacht heeft. Er lopen nog een aantal mensen te fotograferen en dat levert altijd leuke gesprekken op. Elkaar tips geven en plekjes aanwijzen. Echt leuk altijd en ik vond toch verbazend veel soorten. Helemaal voldaan fiets ik weer richting huis. Onderweg denk ik, even een bakje bij Peter en Chantal, ik app even om te kijken of ze thuis zijn en het uitkomt en dat was het geval. Had uit de speelgoeddoos van Peter nog een paar duplo motortjes meegenomen voor Yenthe. Ze vond het zo leuk. Ze kwam weer terug naar mijn tas en zei “motors” maar oma had er niet meer natuurlijk.
Als ik naar huis fiets is het inmiddels al weer zo tegen de tijd dat de zon weggaat, de maan al weer opkomt en de mist uit de sloten op het land komt. De lucht is gekleurd in de mooiste tinten. Wat een magisch moment. Ik stap af om gewoon te kijken, te genieten er van en nog een paar foto’s te maken. Zo’n serene sfeer…..heerlijk en blij fiets ik naar huis.
Warme chocolademelk, verwarming aan, muziekje op en mijn foto’s gaan bewerken.
Het wordt een latertje ’s avonds want net zoals vroeger toen ik nog schreef voor de krant en ik mijn stukken altijd schreef op het laatste moment heb ik dat nu ook weer.
Ik moest nog een interview uitwerken voor de krant van het zorgcentrum waarvoor ik momenteel nog schrijf. Een dubbel interview met een arts en fysiotherapeut waar ik eerder deze week een heel boeiend gesprek mee had.
Ze hadden me ook gevraagd om een verhaal met foto’s te schrijven over de herfst in de Krimpenerwaard. Afijn half 3 ben ik klaar en ben er tevreden over.
Vandaag was zo’n andere dag, ben echt zo’n weervrouwtje, als alles dan grijs en grauw is dan doe ik het niet goed. Ben op tijd op want ik wil mijn stukken nog even doorlezen voordat ik ze doorstuur. Aan alle kanten zijn ze aan het hakken en timmeren aan mijn huis. Heb gewoon te doen met die gasten, er was er zelfs een bezig mijn muren af te spuiten met een hogedrukreiniger of zo en dan dit weer er bij…. brr.


Er komt dan ook niets uit mijn handen. Eigenlijk moet ik nog even een pakje ophalen bij Appie maar als ik alleen al denk dat ik dan mijn fiets bij de buren uit het huis moet gaan halen heb ik al geen zin meer. Ik ga maar wat zitten schrijven en doen maar niets boeit me verder.. Getver wat haat ik dit weer en dit jaar lijkt het op zulke dagen weer zo op me te vallen, ik heb eigenlijk ook de pest aan mezelf dat ik niet even doorpak, dan gewoon even ga lopen, zo ver is het niet om dat pakje te halen. Zo zwaar is het ook niet. Maar het komt gewoon niet. Ik sluit de jaloezie├źn pak een dekentje zet een serie op waarbij ik van te voren weet dat ik daarbij wel in slaap zal vallen en dat gebeurt ook. Als ik wakker word voel ik me nog duffer dan daarvoor…..en denk was het maar weer zomer……..