Voor wat hoort wat……

75136_160118-fd-bijstandPff een oud plan om mensen in de bijstand een tegenprestatie te laten leveren hebben ze weer uit de prullenmand gevist.
Laat ik vooropstellen dat ik het helemaal prima vindt als iemand die een bijstandsuitkering krijgt ook,  al is het gedeeltelijk, werk gaat doen wat ze kan krijgen. Of aangemoedigd wordt om vrijwilligers werk te doen omdat dat ook soms een weg naar een baan kan zijn. In ieder geval de insteek moeten hebben om te willen werken.
Maar ik dacht wel meteen terug aan de eerste keer dat ik een jaar in de bijstand kwam net na mijn scheiding. Dat was in de tijd dat die regeling net nieuw was.
Ik herinnerde me nog weer die stress en de wanhoop uit die tijd waar ik verplicht werd om in een sociale werkplaats te gaan werken.
Toen ik ging scheiden had ik niet genoeg inkomen om in mijn eigen onderhoud te voorzien, ik werkte parttime 2 baantjes en deed ook vrijwilligerswerk en dat bleef ik ook doen.
download (2)Ik had een heel positief gesprek met de ambtenaar van sociale zaken. Ik zou een aanvulling krijgen en een coach om me te helpen om fulltime werk te vinden.
Helemaal goed geregeld en was er blij mee. Ik wilde ook graag fulltime gaan werken maar ik was inmiddels wel een eindje in de 50 en het was crisistijd. De banen lagen niet voor het oprapen. Vandaar dat ik zo blij was met die coach. Ik kende de man goed en wist dat hij ingangen had bij veel bedrijven.
Een week later kreeg ik een brief van de gemeente dat ik me moest gaan melden op de sociale werkplaats in Gouda om daar te gaan werken. Ik mocht niet weigeren dan kreeg ik geen uitkering. Ik was verbijsterd. Hoe kon dit na dat gesprek en de afspraken die er gemaakt waren.
Het bleek dat die ambtenaar die mijn intake deed nog niet op de hoogte was van die nieuwe regels en op haar vingers getikt was door haar meerdere dat ze dit nooit had mogen regelen zo. Een plan van Jette Klijnsma, kon haar wel schieten.
Ik was echt totaal over mijn toeren, kon niet meer slapen en wist echt niet was ik moest doen. Afijn om een lang verhaal kort te maken. Ik ging naar die sociale werkplaats, had een gesprek en besloot daar niet naar toe te gaan en meldde me ziek. Voelde me echt niet te goed maar door daar te moeten werken maakte ik niet meer kans op de arbeidsmarkt en dat wilde ik nu juist wel. Schreef een brief naar het hoofd sociale zaken en ging het juridisch aanvechten.
Na een maand stress, wanhoop en diepe ellende kreeg ik een oproep om me te melden bij de bedrijfsarts. Ik ging er in, zij hoorde mijn verhaal aan en zei “dus u kunt gewoon werken”.  Toen ik naar huis ging zag ik de bus aankomen en dacht als ik er voorstap en breek mijn been dan hoef ik niet. Zo diep was ik nog nooit gezonken en schrok van mijn eigen gedachtes.
Ik meldde me weer ziek en een dag na het gesprek met de arts kreeg ik het hoofd juridische dienst van de gemeente aan te telefoon. Zij reageerde op mijn brief en mijn juridische bezwaren die ik ingediend had.
Zij zei dat zoals het bij mij gegaan was, nooit had mogen gaan. Alles zou terug gedraaid worden en ik zou mijn aanvullende uitkering krijgen. Of ik mijn juridische bezwaren in wilde trekken dan.  Ik antwoordde dat ik eerst wilde wachten tot alles echt geregeld was en dan zou ik contact opnemen om het in te trekken.RTEmagicC_620-pixels-131121-Bijstand.jpg
Het ging allemaal goed en binnen een jaar had ik ook een baan. Heel leuk was wel dat de coach die ik gekregen had “stiekem” toch langskwam in die tijd bij me met advertenties en kansen op werk. Via een scholingsproject dat hij regelde kreeg ik al snel een fulltime baan. Helaas na 4 jaar werd ik via een reorganisatie weer ontslagen en na drie jaar WW kwam ik nog een paar jaar in de bijstand. Nou ja wie mijn blogs al langer leest,  heeft misschien wel gelezen dat ook dat niet allemaal vlekkeloos ging. En dat kwam juist omdat ik nog twee baantjes er bij had. Heb je “gewoon” een 100% uitkering schijnt het allemaal beter te werken dan hoeven ze alleen het bedrag iedere maand over te maken. Nu moesten ze iedere maand rekenen wat mijn inkomens waren geweest en dat scheen behoorlijk moeilijk te zijn.
Afijn………. bij mij ging vorig jaar de vlag uit natuurlijk toen ik niet meer hoefde bij de gemeente en mijn AOW kreeg. Het heeft mij het afgelopen jaar zoveel rust en ontspanning gegeven. En daar ben ik heel blij mee. Nog steeds.