Ploft een vrouw neer bij de Hema

inspiratie-etenbijhema
Maandag zat ik een bakje te doen bij de Hema en naast me gaat een mevrouw zitten, ze zegt “ik plof gewoon naast je neer”.
Nou ja antwoord ik, het is gelukkig een zachte bank dus dan valt de plof nog wel mee.
De eerste tonen zijn gezet voor een gesprek blijkbaar want de mevrouw gaat meteen verder met het vertellen dat ze een lekke band had met haar auto, ze zo lang moest wachten en het heel koud had gekregen.
“Heb al een broodje haring op” vertelde ze “en nu neem ik nog lekker een bakje koffie hier dan ben ik weer opgewarmd”.
Ik vraag of de WW haar band heeft gemaakt en dat was het geval. Het gesprek gaat zo verder over de service van de WW, ik vertel dat ik voor mijn fiets ook een WW verzekering hebt en dat ze zelfs thuis komen om een band te plakken als ik een lekker band zou krijgen in de buurt van mijn huis.
“Woon je hier in de buurt” vroeg ze en ik vertelde dat ik in een gemeente zo’n 10 km verderop woon. “Daar heb ik twee zussen wonen” zei ze daarop en ik vroeg hoe ze heten. Ze vertelde hun namen en ik kende ze allebei en vertelde dat ook.
“Waar ken je ze van” vroeg ze me. Tja waar ken ik iemand van zei ik, van scholen, jeugdwerk, werk voor de krant. Gewoon zoals je op een dorp veel mensen leert kennen, niet direct vrienden maar wel redelijk goed kent. Heel toevallig had ik met haar zus een paar weken geleden nog heel lang staan praten bij de kringloop. Haar kinderen kwamen ook altijd in het Huttendorp toen ze die leeftijd hadden. volleybalvereniging-hellas-nunspeet-dames1-bijpraten-800x500_c En met de andere zus heb ik een aantal jaren de catering verzorgd bij een grote rommelmarkt die destijds ieder jaar georganiseerd werd door een club waar Peter op zat en haar kinderen ook.
Ze vertelde dat ze zelf in mijn geboortedorp woonde en waar ze woonde. Ze vroeg mijn naam en meteen zei ze, ben je familie van Kees die sporthalbeheerder was. En ik zei dat hij mijn broer is die al weer bijna 9 jaar geleden is overleden. Zelf had ze altijd volleybal gespeeld en was hem daar vaak tegengekomen.
Wat een kleine wereld leven we toch in soms. Elkaar nooit gezien en toch zoveel mensen gemeenschappelijk kennen. Zo gaat een “vreemd” iemand naast me zitten en zo hebben we gewoon zo’n ontzettend leuk gesprek met elkaar. Hoe leuk is dat.

Ieder leven een verhaal…..

page_2Vorig jaar was ik al samen met iemand van een vrijwilligersorganisatie voor ouderen die allerlei activiteiten organiseren aan de praat geweest om iets te doen met levensboeken schrijven.
Daarvoor ging ik even “buurten” bij een andere gemeente waar al zo’n groep actief was.
Echt leuk en ik was meteen enthousiast.
Niet om zelf voor iemand een levensboek te schrijven maar wel om mensen te gaan helpen/begeleiden die zo’n boek willen gaan schrijven voor anderen.
Ging nog een keer naar een workshop door een journalist die ook zelf een aantal levensboeken had geschreven.
Daarnaast had ik nog een aantal documenten gekregen wat betreft het organiseren en het regelen van gelden er voor waar ik me in had verdiept.
Kortom was er best aardig mee bezig geweest en ook enthousiast om mee te gaan doen.
Vorige week werd ik gemaild of ik nog zin had om het nu echt op te gaan pakken en vanmorgen had ik een gesprek er over.
Deze week nog even alles weer boven gehaald, ingelezen en doorgenomen want het was zowel bij haar als bij mij wel een beetje weggezakt weer.
We zijn er eigenlijk uitgekomen om eerst een combinatie te maken van mensen die hun verhaal graag willen vertellen en vrijwilligers die daar verslag van gaan maken.
Of het dan echt een boek wordt hangt ook af van hoe dingen zich zullen ontwikkelen.
Vorig jaar was ik gespreksleider bij een middag met als thema “Oud worden, hoe doe je dat”  . Heel leuk om te doen en er waren daar een aantal mensen die hier nog een boekenvervolg aan willen geven. Dat was er ook nog niet van gekomen.
Op deze manier willen we dus samen dit op poten gaan zetten, heb er echt veel zin in en hoop dat het lukt om mensen bij elkaar te krijgen. Het zullen 6 bijeenkomsten worden waarbij iedere keer een ander thema aan bod zal komen.
Vooraf ga ik om nog meer handvaten te krijgen zoals het er nu naar uitziet een cursus “levensboek schrijven” volgen. Lijkt me super leuk om te doen en echt mijn ding. Bovendien vind ik het leuk weer wat in mijn eigen dorp te doen. Momenteel ben ik toch wel veel uit mijn eigen dorp, ook leuk, maar wil toch in mijn eigen dorp ook wel weer eens wat doen. (Hoewel vanmorgen na het gesprek even een bakje bij de Hema en daar telde ik zo 7 mensen uit mijn eigen dorp haha ben niet de enige dus) Denk ook dat ik onbewust na mijn “krantentijd” een beetje afstand nam mijn mijn eigen dorp omdat mensen er toch altijd weer over begonnen in de vorm van “jammer hé en mis je het niet” . Nee ik mis het helemaal niet meer, het is een mooie tijd geweest, heb het 20 jaar gedaan en nu weer tijd voor nieuwe uitdagingen en dingen. En dit lijkt me zo’n nieuwe ervaring en heb er heel veel zin in.

Draconische maatregelen

9200000104592147Om mij heen heb ik nogal wat mensen die graag net als ik met hun handen of schepjes in de grond aan het wroeten zijn.
Ook in de winkels zie ik al weer zachtjes aan van alles voor het tuinieren verschijnen.
Ik kijk er naar zie het maar heb gewoon nog ff geen zin.
Moet nodig mijn kasje even ontgroenen en wat beginnen in mijn tuin maar heb er nog even de energie niet voor om het te doen.
Ben toch eigenlijk wel een beetje een mooiweertuinder.  Bij mijn zus zag ik al weer slaplantjes staan die haar man gekocht had bij het tuincentrum.
Zelf koop ik voor vandaag kant en klare sla in de supermarkt en denk ik, ook wel makkelijk eigenlijk hoor.
Een paar weken geleden op een zonnige dag heb ik wel een gedeelte van mijn moestuintje onkruidvrij gemaakt maar kan weer aan de bak.
Bovendien blijken de katten zo’n lekker fijn gemaakt tuintje heerlijk om als kattenbak te gebruiken.
Daar zal ik nog wat draconische maatregelen voor moeten nemen.
Heb drie opties op het oog:
1. Gebakken spons
2. Een buks
3. Rattenvergif in een stukje worst
Ik ben er nog niet helemaal uit wat het gaat worden.  Zo leuk dat buren hun tuin helemaal dicht betegelen, katten nemen, ze ‘s nachts naar buiten gooien en bij mij in de tuin hun behoefte doen.
En niet alleen dat….. krijg zo nu en dan ook een kattenconcert midden in de nacht als die katten krols zijn, wat kunnen die beesten janken zeg en ruzie maken.
KatJe snapt het, ik heb het even niet op katten.
Volgende week ga ik wel mijn tuinbonen leggen. Voorlopig ga ik er maar een stuk gaas over leggen om te voorkomen dat die katten ze weer allemaal er uitgraven.
De uitwerpselen allemaal maar weer verwijderen met heel veel tegenzin.
En dan toch maar bedenken hoe ik dat op ga lossen met die katten. Ehhhh misschien kan ik iets met de vijver, een soort katapult die ze daar automatisch inschieten als ze gaan zitten graven. Katten hebben een hekel aan water.  Ben eigenlijk best handig dus wie weet kan dat ook nog gaan lukken.
Andere suggesties zijn van harte welkom…….
Plaatjes www.

Observeren……

detective-in-groene-overjas-met-vergrootglas_1308-3342Eigenlijk hebben we enorm gelachen mijn zus en ik, het was ook zo ontzettend komisch gisteren.
We hadden afgesproken dat ik een eind zou gaan fietsen omdat ik die man steeds op maandag tegenkwam en zij zou dan een eind achter mij aan fietsen om te kijken of we hem misschien weer tegenkwamen of dat hij me weer aan zou spreken. En zo ja zou zij een foto maken of de politie bellen.
Mijn zus woont in een ander dorp dan ik, we hadden afgesproken dat ik via een bepaalde weg zou rijden en zij dan als ik voorbij kwam een eind achter me zou gaan rijden.
Zo afgesproken zo gedaan. Ik fietste voorbij, keek wel even of ik haar zag staan en ja hoor daar stond ze. Even later zag ik haar in mijn achteruitkijkspiegel een heel eind achter me aan rijden.
Het had vanaf het begin eigenlijk al wat lachwekkends voor mij hoor maar het maakte het fietsen ook wel heel ontspannen.
Zeker omdat ik gisteren ook een beetje dezelfde route al weer in mijn eentje gereden had. Maar ja, we hadden het al afgesproken vandaar dat we het toch maar zo deden.
Nou ja we gingen een beetje de richting in waar hij me aangesproken had. En iemand achtervolgen is nog niet zo makkelijk. Ze wilde niet te dicht achter me rijden natuurlijk maar ja je hebt ook stoplichten en bochten.
We raakten elkaar niet kwijt, dat was op zich al een wonder voor ons. Voor alle zekerheid hadden we afgesproken wat het eindpunt zou zijn waar we elkaar zouden treffen. Een kringloopwinkel.
Een keer moest ze me inhalen omdat ik iets in mijn wiel gekregen had en moest afstappen. Al fietsend zei ze, ik zeg niks zonder me aan te kijken, images (1)nou dan ga ik hoor goh wat moest ik lachen. Het leek net een komedie die we aan het opvoeren waren.
Natuurlijk kwamen we die man niet tegen, gelukkig niet hoor, zat er niet op te wachten.
Bij de Kringloop besloten we maar onze missie te stoppen. Ja zei ik, ik werd ook wel achtervolgd het hele eind……. ja zei mijn zus zeker door iemand in een rode jas, niet zo handig zeker om zo’n kleur jas aan te trekken.
We hadden best lol. Even nog lopen snuffelen daar. Mijn zus doet van allerlei leuke knutseldingen en in de kringloop is daar wel vaak wat van te vinden en dat vond ze ook.
Heb haar nog getrakteerd op een Hemaatje en samen zijn we weer naar huis gaan fietsen. Beter maar zo en gauw weer vergeten.

Ingewikkeld……

800px_COLOURBOX28400409Soms vallen dingen opeens op bij mij zoals de laatste weken dat ik te pas en te onpas het woord “ingewikkeld” hoor gebruiken in tv programma’s.
Vanavond weer in DWDD helemaal in het teken van de Brexit waar dan altijd Jeroen Dijsselbloem als deskundige ingevlogen wordt.
Op een vraag van Matthijs van Nieuwkerk antwoordde Jeroen “Dat is ingewikkeld”.
Een antwoord dat meestal gegeven wordt als ze geen antwoord op de vraag weten of het misschien zelf wel begrijpen maar niet weten hoe ze het over moeten brengen. Ik weet het niet, best ingewikkeld dus.
Ook in het Engels hoorde in het de laatste weken veel gebruiken “Complicated”.
Iedereen weet natuurlijk wel de betekenis van dit woord maar goed voor degene die het niet weten 😉  lees ik : niet eenvoudig en zeer samengesteld; moeilijk te begrijpen; Synoniemen: complex, gecompliceerd.
Een van de dames van het ochtendprogramma Goedenmorgen Nederland hoorde ik het deze week bij verschillende items dit woord gebruiken.
Heb ook nog even zitten kijken in een Etymologisch woordenboek of er te vinden was imageswaar het woord vandaan komt.
Ik kon er geen duidelijke betekenis van vinden.
Niet getreurd ik denk gewoon wel te weten waar het vandaan komt.
Volgens mij vindt dit woord zijn oorsprong in Egypte en als ik even snuffel in Wikipedia word ik helemaal in het gelijk gesteld. Daar staat namelijk dat mummificeren zowel letterlijk als figuurlijk ingewikkeld was.

In de Egyptische traditie werden hersenen via een haak door de neusopening, en de ingewanden door een snede in de zij met een vuurstenen mes uit het lichaam verwijderd, waarna men indroging bewerkstelligde door het lichaam gedurende 70 dagen in vaste natron te leggen. Natron is een mengsel van zout en natriumwaterstofcarbonaat (natriumbicarbonaat) dat wordt gevonden aan de randen van geconcentreerde zoutmeren in de Egyptische woestijn. Wadi Natroen was een belangrijke vindplaats. Vervolgens gaf men een bad in bewarende stoffen, en werd het lichaam omzwachteld met linnen doeken, om het daarna aan het graf toe te vertrouwen, meestal samen met grafgiften. De verwijderde inwendige organen werden in speciale urnen gedaan, de canopen, en afzonderlijk meegegeven. De naam van de gemummificeerde werd meestal aan de ingang van de tempel/graftombe/mastaba/piramide gezet zodat men wist wie er zich in het gebouw bevond 89a51589d825d9038af436a4f25f7d33--funny-pix-funny-stuff

Hoewel er vaak wordt gesproken over de ‘geavanceerde’ mummificatietechnieken van de oude Egyptenaren is het juister om van ‘ingewikkelde’ technieken te spreken. Vele onderdelen van de Egyptische methode waren wel effectief (het verwijderen van de snel ontbindende ingewanden, het indrogen met natron); andere (zoals het zalven met etherische oliën) werkten contra-productief.

Ach een blogje schrijven wanneer een onderwerp opeens bij me opkomt is dan ook niet meer zo ingewikkeld.

Plaatjes www. Tekst Wikipedia.

Multiculti…

3291-20131106055820Na een paar drukke dagen kon ik vanmorgen lekker uitslapen maar was toch redelijk op tijd wakker en mijn bed uitgegaan.
Het zonnetje scheen, dat maakt het altijd veel vrolijker voor me en had wel zin om een lekker eind te gaan fietsen. Koos voor een winkelcentrum zo’n 15 km bij mij vandaan begin van Rotterdam.
Mijn achteruitkijkspiegel heeft me best een stuk rust gegeven nu ik weer dezelfde route fiets waar ik vorige weer die man tegen kwam. Kijk er nog wel heel veel in merk ik maar dat zal best minder worden. Wilde er ook niet voor thuisblijven maar helemaal over is het nog niet.
Even een bakje en wat gaan winkelen, het is onwijs druk, alsof het geen zondag is. Altijd een soort cultuurschok van een rustig dorp naar een druk winkelcentrum.
Ga ook even naar de Primark. Zo’n winkel waar ik alleen naar toe moet omdat niemand met mij mee wil daar naar toe.
En hoewel ik er zelden wat koop vind ik het gewoon leuk om daar wat rond te kijken en te snuffelen.
stopwol_set_4_zwarte_oude_brocante_fourniturenkaartjes_maaswol_scheepjeswolWil je een beetje multiculti bezig zijn stap daar dan eens een keer binnen jeetje wat een talen hoor je daar.  Soms denk ik ook wel waarom sommige mensen ook zo hard moeten praten met elkaar, lijkt wel op schreeuwen of ze ruzie hebben. Maar dat zal wel de aard van het beestje zijn denk ik dan maar of hun eigen cultuur.
Zowaar vind ik iets waar ik al heel lang naar op zoek was. Ken je dat, opeens lijkt het wel of alle sokken, ondergoed of hemdjes opeens allemaal versleten zijn.
Nou ja sokken bij mij niet, heb een la vol en repareer ze ook regelmatig met ouderwetse brat zoals mijn moeder dat noemde of sajet wat uitgesproken werd als sjet.  Officieel heet het stopwol. Ik kocht ze ooit in de kringloop en gebruik ze nog steeds.
Natuurlijk zoek ik het even op bij synoniemen en dit valt er uit:
sajet (zn) : borat, brat, breigaren, stopgaren, stopwol.
Ik dwaal weer af. Ik zocht al een tijdje boxershorts die ik in de zomer altijd draag tijdens het fietsen, dat is prettiger. Nu kwam ik er genoeg tegen maar in van die afschuwelijke kleuren en hier vond ik leuke setjes en nog goed betaalbaar ook.
Ook in mijn hemdjes vielen opeens overal gaatjes, gewoon versleten en die vond ik daar eveneens. Nou ja toch niet voor niets geweest.33zd6jn
Eenmaal thuis blijf ik nog even in de multiculti sfeer. Had vrijdag een kant en klaar pakket couscous gekocht. Heel eerlijk, ik had het nog nooit op.
Het is echt heerlijk, veel groentes daar hou ik van. Heb nog twee porties voor de vriezer en morgen eet ik het nog een keer. Voor herhaling vatbaar.
Een echte multiculti zondag vandaag dus……..

 

Kleine kinderen en dronken mensen….

Abstract colorful confetti and balloons background. Isolated on the white. VectorHet spreekwoord klopte vandaag weer helemaal  “Kleine kinderen en dronken mensen spreken de waarheid”.
Heb echt een paar zulke leuke (maar ook heel drukke) dagen achter de rug. De verjaardag van Yenthe en het feestje vandaag. Gisteren met elkaar de ruimte versierd en met Peter zijn trouwschoenen uit wezen zoeken.
Op Yenthe’s verjaardag gingen we naar de stad om zijn trouwschoenen uit te zoeken, mooie schoenen gekozen. Peter noemde alle voordelen van de schoen op. de kleur, het merk en nog wat dingen. Vergeet je niks vroeg ik hem. Wat dan…… nou lopen ze ook nog goed haha.  En dat deden ze wel zei hij.
Hij is ook lekker nuchter gelukkig hoor want de schoenen waren nu met 40 % korting en hij koos een paar dat hij daarna ook nog prima kan dragen.
Hij vertelde van een vriend die een bijzonder paar schoenen gekozen had tegen een daarbij behorende bijzondere prijs en hij die daarna nog maar 1 x gedragen had op een feestje.
Na het winkelen gingen Chantal en Peter Yenthe ophalen van het kinderdagverblijf en maakten we er toch nog met zijn viertjes een verjaardagsfeestje van met gebak en cadeautjes.
Op een gegeven moment ging het over leeftijden. En natuurlijk hadden ze Yenthe geleerd hoe oud ze was. Ze gaat echt zo goed praten al momenteel dus het antwoord was dan 2.
Ik vroeg aan haar en hoe oud is oma dan?  Ze keek me aan en zei “Oud” …… Whahaha we lagen alle drie in een deuk van het lachen. Ze had nog gelijk ook haha. Kleine kinderen ….. je weet het. Het was zo grappig.
Het bedrijf waar Peter werkt heeft een nieuw pand aangekocht dat nog leeg staat, daar werd het feestje vandaag gegeven. Gisteren eind van de middag ben ik gaan helpen met versieren. Best een hele klus hoor want alles moest ook gestofzuigd worden, de toiletten schoongemaakt pff stond al ff leeg dus heel fris zag het er niet uit. Vier uur bezig geweest met Peter en Chantal. Maar het zag er leuk uit. IMG_4759 (2)
De kinderen die kwamen mochten op de muren tekeningen maken want ze gaan het pand toch helemaal verbouwen. En ze hadden een grote doos met blokken neergezet. Hoe leuk is dat. Alleen wel even de kinderen vertellen dat het alleen daar mag en niet thuis later ook. 😉 .
Kortom een paar drukke maar heel feestelijke en gezellige dagen. Ik was vanmiddag wel versleten want ook alles moest weer opgeruimd worden. Maar ik heb het er graag voor over gehad…

Hiep hiep hoera……

imageWas even met de dagen in de war dacht dat het vrijdag pas de 23e zou zijn maar vandaag is Yenthe al weer twee jaar geworden.  Hiep hiep hoera…….

Vorig jaar lag er overal sneeuw en waren de wegen voor het eerst weer een beetje befietsbaar toen ik naar de toen 1 jarige toe ging.
Vooraf ging ik nog lekker een eind wandelen en fotograferen. Daar zag ik toen de mooie rode bekerzwammen die ik dit jaar nog niet heb kunnen ontdekken.
Op deze feestelijke dag dus even een terugblik, vandaag is het weer grijs en somber, niet zo inspirerend om foto’s te maken.

Vrolijk verder maar weer……

sympathisch-zenuwstelsel-en-stressGisteren had ik nog echt wel de stress in mijn lijf, zo’n knoop voelde ik toen ik weer ging fietsen. Het had er toch wel aardig ingehakt. Was wel eerst een spiegel wezen kopen en dat gaf me wel een prettig gevoel dat ik kan zien wat er achter me gebeurt.  Maar had ook geen zin om er voor thuis te blijven.
Vandaag met mijn zus op stap geweest, mezelf verwend op een nieuwe outfit dat mag ook wel eens een keer.
Leuke dingen op komst en daar ga ik me maar helemaal op richten, hoewel toen er vandaag weer zo’n piepende fiets net achter me zat kreeg ik wel weer even de kriebels.
Maar natuurlijk zijn er meer fietsen met piepende remmen 😉 🙂 en ik was samen met mijn zus dat was ook wel prettig.
Morgen ga ik met mijn zoon schoenen voor zijn bruiloft kopen, hij vroeg of ik mee ging, hartstikke leuk natuurlijk. Zin in hoor, we zijn allebei van die schoenenfans haha. Even net als vroeger weer.
En morgen is mijn kleindochter jarig. Ze wordt al weer 2 jaar en het wordt zaterdag gevierd al ga ik natuurlijk wel even een knuffel halen morgen . Wat gaat dat toch allemaal hard. Vrijdagavond gaan we bij het bedrijf van mijn zoon de feestruimte versieren. Ze hebben net een extra pand gekocht dat nog niet in gebruik is genomen en daar mogen ze de verjaardag vieren. Vorig jaar ook al gedaan, was zo leuk om te doen het gezellig te Schoenenmaken en te versieren. Ga weer de koffie verzorgen, dan heb je ook meteen met iedereen een praatje.
En dan zaterdag het feestje. Ga met Chantal nog een keer een setje kleding voor haar kopen en koop nog een kleinigheid om toch iets te geven te hebben. Ze zal vast wel meer dan genoeg krijgen.
Dus maar weer vrolijk verder gaan en hopen dat ik die lulhannes niet meer tegen kom en genieten van de komende feestelijkheden.

 

Niet weer….$^&@$^*&#^$*&#^$*@^$*(

Vanmorgen eens mijn keuken aan gaan pakken, beetje voorjaarsschoonmaak idee misschien alle kastjes aan de binnenkant schoonmaken. En meteen eens kijken wat er nog weg kan. Het levert me weer meer dan 1 lege plank op. Opgeruimd staat netjes.
Weer een paar tasjes voor de kringloop.
Had beloofd voor Wim nog iets te gaan doen in Capelle aan den IJssel, een mooi tochtje om even te gaan fietsen.
Als ik de Algerabrug over ben moet ik door een tunneltje en daarna weer naar boven fietsen naar de dijk. Het lijkt wel of mijn remmen ineens piepen, nou ja ook niet zo erg. Het licht staat op rood en ik stap af.
Opeens word ik aangesproken en daar staat diezelfde vent weer naast me. Op een totaal andere plaats als de vorige keer zo’n 10 km verder dan vorige week.
Ik schrik me wederom een hoedje maar kan niet meteen wegrijden omdat het licht rood is.
Sta meteen in de stress stand. De man zegt, ik sprak je vorige week ook maar ik bedoelde er niets mee. Ik zeg “schiet toch op man, heb de politie ook al gewaarschuwd, ga weg, ik moet niks met je”.  Hij zegt dat hij me gewoon een mooie dame vindt en weer heeft ie een briefje in zijn handen dat hij me wil geven.
Ga toch weg zeg ik, ik wil, hoef niks met je (wat ik precies zei weet ik niet meer) ben je me aan het volgen of zo. Weer zegt hij dat hij gewoon zijn nummer wilde geven en me niets wilde doen en zei, ik zal je niet meer lastigvallen.
Pfff het licht gaat op groen en ik ga zo gauw ik kan weer weg.  Helemaal van de kaart, weet opeens amper de weg meer terwijl ik daar zo vaak rij,ben helemaal onthutst en voel me zo klote. Totaal ook geen besef om meteen de politie weer te bellen of anders te reageren. Ja achteraf wist ik het allemaal wel. Wist ik ook dat ik gezien had dat nog geen 300 meter denk ik verderop aan de andere kant van het tunneltje wel zo’n 10 politieagenten bezig waren met een grote scootercontrole. Als ik ben waar ik wilde zijn bel ik meteen de politie. Had weer dezelfde vrouw als vorige week, ze neemt het heel serieus en zegt dat ze met niet bang wil maken maar dat ik wel alert moet blijven.
Het hakt er in, ik voel me echt klote. Bel Peter ook nog op, niet dat ie wat kan doen maar wil wel even mijn verhaal weer kwijt. Wim kan ik niet bereiken die had vandaag een beurs in België.
Ga meteen weer terug naar huis fietsen, geen zin meer om zelfs even een bakje ergens te doen of mijn boodschappen. Halverwege denk ik, even bij mijn zus langs en dat doe ik.
Begin gelijk te janken als ik binnenkom. Het voelt zo klote aan. Was het net weer een beetje aan het vergeten. Het gekke is dat het allebei de keren op maandag is. Maar hoe weet die vent waar ik fiets…… het maakt me best bang. Dan mijd ik bepaalde fietspaden en opeens staat ie gewoon op een druk fietspad toch weer naast mee. Het is eng. Achteraf denk ik dat ie al achter me aan gefietst is over de brug heen. Ik breek mijn hoofd er over maar kom er niet uit maar het is heel waardeloos dit.