Niet weer….$^&@$^*&#^$*&#^$*@^$*(

Vanmorgen eens mijn keuken aan gaan pakken, beetje voorjaarsschoonmaak idee misschien alle kastjes aan de binnenkant schoonmaken. En meteen eens kijken wat er nog weg kan. Het levert me weer meer dan 1 lege plank op. Opgeruimd staat netjes.
Weer een paar tasjes voor de kringloop.
Had beloofd voor Wim nog iets te gaan doen in Capelle aan den IJssel, een mooi tochtje om even te gaan fietsen.
Als ik de Algerabrug over ben moet ik door een tunneltje en daarna weer naar boven fietsen naar de dijk. Het lijkt wel of mijn remmen ineens piepen, nou ja ook niet zo erg. Het licht staat op rood en ik stap af.
Opeens word ik aangesproken en daar staat diezelfde vent weer naast me. Op een totaal andere plaats als de vorige keer zo’n 10 km verder dan vorige week.
Ik schrik me wederom een hoedje maar kan niet meteen wegrijden omdat het licht rood is.
Sta meteen in de stress stand. De man zegt, ik sprak je vorige week ook maar ik bedoelde er niets mee. Ik zeg “schiet toch op man, heb de politie ook al gewaarschuwd, ga weg, ik moet niks met je”.  Hij zegt dat hij me gewoon een mooie dame vindt en weer heeft ie een briefje in zijn handen dat hij me wil geven.
Ga toch weg zeg ik, ik wil, hoef niks met je (wat ik precies zei weet ik niet meer) ben je me aan het volgen of zo. Weer zegt hij dat hij gewoon zijn nummer wilde geven en me niets wilde doen en zei, ik zal je niet meer lastigvallen.
Pfff het licht gaat op groen en ik ga zo gauw ik kan weer weg.  Helemaal van de kaart, weet opeens amper de weg meer terwijl ik daar zo vaak rij,ben helemaal onthutst en voel me zo klote. Totaal ook geen besef om meteen de politie weer te bellen of anders te reageren. Ja achteraf wist ik het allemaal wel. Wist ik ook dat ik gezien had dat nog geen 300 meter denk ik verderop aan de andere kant van het tunneltje wel zo’n 10 politieagenten bezig waren met een grote scootercontrole. Als ik ben waar ik wilde zijn bel ik meteen de politie. Had weer dezelfde vrouw als vorige week, ze neemt het heel serieus en zegt dat ze met niet bang wil maken maar dat ik wel alert moet blijven.
Het hakt er in, ik voel me echt klote. Bel Peter ook nog op, niet dat ie wat kan doen maar wil wel even mijn verhaal weer kwijt. Wim kan ik niet bereiken die had vandaag een beurs in België.
Ga meteen weer terug naar huis fietsen, geen zin meer om zelfs even een bakje ergens te doen of mijn boodschappen. Halverwege denk ik, even bij mijn zus langs en dat doe ik.
Begin gelijk te janken als ik binnenkom. Het voelt zo klote aan. Was het net weer een beetje aan het vergeten. Het gekke is dat het allebei de keren op maandag is. Maar hoe weet die vent waar ik fiets…… het maakt me best bang. Dan mijd ik bepaalde fietspaden en opeens staat ie gewoon op een druk fietspad toch weer naast mee. Het is eng. Achteraf denk ik dat ie al achter me aan gefietst is over de brug heen. Ik breek mijn hoofd er over maar kom er niet uit maar het is heel waardeloos dit.