Ping en klaar……

Griekse koftaOpnieuw een leuk weekend in Apeldoorn achter de rug. Het was geen superweer om veel te doen maar we vermaken ons altijd wel.
We zijn op zoek gegaan naar een nieuw beeldscherm voor Wim zijn computer bij MM, een aardig stukje fietsen nog wel, echt een megastore en ze hadden er genoeg, zoveel dat je door de bomen het bos niet meer ziet.
Wim is ook niet iemand die makkelijk iets aanneemt van iemand, hij heeft best een sterke mening, nou ja hij is gewoon zo nu en dan super stronteigenwijs. Dat herken ik wel want ik ben niet voor niets ook een steenbok. Maar soms is het heel irritant. (Dat zullen mensen van mij ook wel vinden, van een paar weet ik dat zeker dat ze dat vinden).
De jongen die ons adviseerde durfde niet eens een antwoord meer te geven, die dacht vast met zijn antwoord een echtscheiding te weeg te brengen. Dat was wel weer humor.
Dichtbij was ook een grote Intratuin, dat was eigenlijk meer ons ding om daar rond te gaan snuffelen. Vind dat ze daar voor veel dingen echt wel de hoofdprijs vragen. Wim kocht nog wel een paar zakjes met zaden maar ik ga eerst maar eens thuis kijken wat ik allemaal nog heb voordat ik weer nieuwe dingen aan ga schaffen. Zo groot is mijn tuintje nou ook weer niet. Nog even een bakje gedaan in een gezellig café waar we wel vaker komen. Ken er inmiddels ook wel aardig wat mensen dat is wel leuk.
Vrijdag was ik verrast door Wim met een Griekse maaltijd die we dan wel weer samen gekookt hebben. Maar alles staat dan al gesneden klaar als ik kom. Koken kunnen we heel goed samen en het smaakte heerlijk.
Zaterdag gingen we de markt op om eten te kopen voor ’s avonds. Daar zagen we bij een kraam Ping … en klaar. Kant en klare maaltijden die je in de oven moet zetten. Stamppot andijvie met een soort gehaktballetjes. Iets makkelijks leek ons wel wat voor ’s avonds. Ik zei nog voorzichtig tegen Wim, zou je er geen twee voor jezelf nemen. Hij is best een grote eter en hoewel ik deze soort maaltijden nog nooit gegeten had leken ze me wel karig.
33040En dat bleek ook wel. Ze moeten sowieso al 35 minuten in een oven, dat kon niet tegelijk omdat Wim een klein oventje heeft. Samen aten we er vast een op en later nummer twee waarbij ik Wim maar 2/3 gaf.
Voor ons gevoel hadden we de paar hapjes van de eerste inmiddels al verteerd haha. Nee het was echt geen succes. Weet niet of iemand die reclame kent van die jonge man die zo’n maaltijd eet en als zijn vriendin thuiskomt hij een helemaal leeg, lijkt wel afgelikt, bord laat zien als zij vraagt heb je wel gegeten?  Nu snap ik het, hij heeft het vast helemaal afgelikt om toch maar wat binnen te krijgen. We vonden het ook niet echt lekker, die balletjes zat ook geen smaak of kraak aan.
Maar ja als je nooit eens wat probeert weet je het ook niet. We hadden nog Griekse yoghurt van de dag er voor met abrikozen als toetje, dat vulde nog wat. Ach natuurlijk overdrijf ik een beetje maar toch bij mij zal het nooit op tafel komen en ik weet zeker bij Wim ook niet meer.
Ping………. mijn blogje is klaar.