Verwondering — bewondering

unnamed (1)Ik hoefde niets vandaag, nou ja niets, in ieder geval heel weinig te doen.
Tegen de middag werd het hier wat beter weer, kwam zelfs een beetje zon en ben ik even een rondje gaan fietsen.
Ik ben op FB lid van een paar sites over tuinieren. Heel leuk om ervaringen uit te wisselen en tips te krijgen. Ik steek er tenminste een hoop van op.
Bij een van die sites de Mengelmoestuin, een natuurtuin waar je ook producten kan kopen. Natuurlijk groentes en fruit maar ook jams, honing, zalven en nog meer dingen die ze maken van alles wat er groeit en bloeit in hun tuin.
Ik ga er zeker over een maandje of zo eens een keer kijken, ben er best nieuwsgierig naar geworden.
Maar goed, vandaag zag ik staan dat ze weer de daslook gezien hadden in hun tuin.
Nu heb ik nog niet heel veel gedaan in de tuin maar vanmiddag had ik er wel weer zin in.
Even een ontdekkingstocht door mijn tuin om te kijken wat er allemaal al weer opkomt, groeit en bloeit en dat was echt een verrassingstocht.unnamed
Wat is er al weer veel dat volop in de knop staat, sommige staan al in bloei zoals de Helleborus, prachtig vind ik die.
Vorig jaar kocht ik in Apeldoorn een polletje boslook. Een neefje van de daslook.
Smakend naar uien en knoflook en alles van de plant kan je eten en door salades doen.
In de tuin gepoot en na een paar weken was ie al helemaal verdwenen vandaar dat ik zo benieuwd was of ie toch weer opgekomen was. En ja hoor daar stond hij al een flinke plant al weer, ik pluk een klein blaadje en de geur en smaak is echt zo lekker. Laat nog maar even groeien en bloeien en hopelijk uitbreiden en een mooie bedekker worden daar. Blijkbaar heb ik hem op een goed plekkie gepoot. (had wel advies gevraagd aan de verkoper)
Februari werd er gezegd ook op de mengelmoestuin ((niet dat ik daar helemaal blind op vaar dat ook weer niet hoor) is het tijd dat de grond weer op kan gaan warmen. De oude bladeren en planten die ik had laten liggen en staan opruimen.
Daar ben ik al vast mee begonnen een stukje.
Vorig jaar denk pas eind juli begon er een plant te groeien en ik liet hem zijn gang gaan om te kijken wat het was. Het bleek physalis te zijn of ananaskers. Die groeien in van die lampionnetjes. Je ziet ze vaak als decoraties op salades maar ze zijn ook heel erg lekker. Heb ze jaren in de tuin gehad en opeens waren ze weer weg. Wat is de natuur toch wonderbaarlijk dat ze nu opeens weer opkwamen. PfysalisVandaag zie ik dat de lampionnetjes van de bessen die niet rijp geworden waren (heb er wel een aantal op maar ze waren voor het mooi te laat opgekomen) overal in de tuin liggen. Als fijn filegraan ziet het er heel fragiel uit en ze waaien dan ook heel de tuin door. Als ik er een oppak zie ik dat de vrucht die er inzat natuurlijk weg is maar wel een bodempje zaadjes is er over gebleven. Doordat ze door de tuin verwaaien vallen er iedere keer zaadjes uit. Een natuurlijke zaaimachine zal ik maar zeggen.
Natuurlijk weet ik dat de grootste planten groeien uit de kleinste zaadjes maar als je dan zo ziet hoe mooi de natuur dat zelf regelt dan ben ik stil en geniet er van. Misschien klinkt het overdreven maar ik vind het echt een prachtig gezicht, ik verwonder me en bewonder ze en hoop dat er dit jaar weer mooie planten uit op mogen komen.