Vervolg…..

Als ik ’s avonds thuis kom zit mijn raam weer in de badkamer. Weer een zootje en ik ga de badkamer vanmiddag meteen maar ff goed aanpakken.
Het is een heel mooi raam de kleur ook mooier, groter dan het vorige, en de betimmering aan de binnenkant is dus te klein. Die zullen ze er af gaan halen en die platen zitten vast gekit aan mijn schrootjes dus.
Dat vereist het betere sloopwerk !  De bovenkant ga ik er voorzichtig aftikken, het gaat goed zonder beschadiging. Mijn hart is er goed voor om ook de andere drie kanten er af te halen maar ik hou me nog een beetje in.
Had in mijn badkamer twee kunststof kastjes staan en ik zie dat ze toch wel niet echt jofel er meer uitzien.
Die gaan er meteen uit. Op de zolder heb ik nog een kastje dat er precies past. Ziet er weer mooi uit.
Voor mijn huis in mijn voortuin heb ik een container staan voor het afval met daarin twee grote kartonnen dozen waarin mijn raam gezeten heeft. Mooi denk ik daar kan ik meteen mijn uit elkaar gehaalde kastjes instoppen.
Mijn buurvrouw aan de overkant gaat alle containers langs om houten latjes er uit te halen zo handig als aanmaakhoutjes voor de open haard. Een andere man verderop uit de straat struint alle containers af om van de ramen al  het metaal af te halen.
Ik denk nou ja, iedereen haalt er wat uit dan voeg ik er maar wat aan toe. Goeie deal toch.
Het glazen plankier in mijn badkamer zit al een tijdje los, meteen maar aangepakt ook. Een schroef heb ik er af en dan valt ie zo op mijn wasbak. Wat een mazzel hij is nog heel.
Naast mijn wastafel heb ik een plankier met daarop een klein schoteltje voor zeep, al twee keer is dat gesneuveld. Een keer door mijn vriendin en een keer door Wim. Daarna had ik hem vastgelijmd. Met al mijn schoonmaakperikelen en gedoe stoot ik hem er ook af, blijkbaar is de lijm weer losgelaten. Hij klettert op de grond en nog heel.
Zodan, wat een mazzel en weer begint het liedje in mijn hoofd te spelen, tel je zegeningen. Nou ja of dat nou echte zegeningen zijn maar ben wel blij dat er niets gesneuveld is.
Morgen zullen ze het raam nog niet af gaan timmeren en met mijn “vrije” weekend in het verschiet weet ik nu al voor 99 % zeker dat ik de andere drie betimmeringen er ook zelf uit ga halen. Dan kan ik voorzichtig de kit losmaken en ze er zelf uit tikken. Scheelt voor hen weer werk en op een of andere manier geeft al die werkende mensen om mij heen mij inspiratie om ook weer wat te gaan doen. Heb al weer allerlei ideeën in mijn hoofd wat betreft mijn twee extra slaapkamers die ik heb…… maar even wachten maar tot verder alles klaar is.