Zooooooooo lief

AquaminiVandaag een mooie dag gehad. Heerlijk wat gewinkeld, een mooi nieuw verlengsnoer voor maar 1,50 gescoord bij de Kringloop en als kers op de taart bij mijn kleindochter (ook zoon en schoondochter natuurlijk ) geweest. Hoe leuk was dat.
Bij de Lidl hebben ze momenteel een actie met onderwaterknuffels oftewel aquamini’s.  Ze zijn zo leuk en ik heb de zegeltjes gespaard. Gelukkig heb ik er hier en daar ook nog van andere gekregen want zoveel boodschappen doe ik voor mezelf ook niet.
Ik had de eerste opgehaald een dolfijn, vond hem zo schattig. Nu wil het toeval dat ik de afgelopen week een keer bij de kringloop een klein boekje met onderwaterdieren zag liggen.
Het boekje was van 2003 maar de dieren die er in staan zijn (bijna allemaal) dezelfde als de knuffels van de Lidl. Sterker nog ze hadden ook nog eens allemaal dezelfde kleuren.
Als ik bij Yenthe ben zeg ik dat ik iets voor haar heb meegenomen maar dat ik eerst een verhaaltje wil vertellen. Ze komt meteen op mijn schoot zitten luisteren en ik pak het boekje uit mijn tas.
Vertel haar het verhaal dat ik op het strand liep en daar zag ik allemaal zeedieren. We kijken naar alle dieren in het boekje. Een dolfijn kwam naar me toe en zei, ik wil niet meer in de zee wonen. Ik wil bij Yenthe gaan wonen. Ze keek me zo verwonderd aan, ik zei kijk maar eens in oma’s tas want daar is ie ingesprongen. Ze ziet de dolfijn en vindt het geweldig. Iedere keer kwam ze weer met het boekje aan en moest ik het vertellen. Heerlijk.
Misschien lukt het me net om nog een kaart vol te krijgen en ik vraag aan Yenthe welke zou je dan graag willen hebben. In plaats dat ze in het boekje kijkt loopt ze naar mijn tas toe en doet hem weer open. Ze dacht vast dat er nog meer in zaten. Zo grappig.
Ik krijg een koekje bij de thee dat Yenthe en haar mama zelf gebakken hadden. En hoewel ik momenteel koekloos ben kon ik dat natuurlijk niet weigeren. Yenthe heeft zelf haar koekjes voor die middag al gehad maar ze zit hem echt mijn mond in te kijken. Het allerlaatste stukje geef ik haar en ik zeg het wel even tegen Chantal, wil dat niet stiekem doen, die was in de keuken bezig. Trouwens dat lukt ook niet meer want Yenthe holt Do 4-2meteen naar haar moeder en zegt Yenthe heeft koekie (op zijn Krimpens) haha de tijd dat je die dingen ongemerkt kan doen is over.
Ik word uitgenodigd om mee te eten en natuurlijk sla ik dat niet af. Yenthe eet alles al zelf alleen bij haar toetje zegt ze “Oma doen”en ik “moet” de laatste hapjes uit het schaaltje schrappen voor haar.
Nou ja voor mij heerlijk zo’n middagje en op de fiets naar huis zit ik nog steeds te smilen wat is het toch genieten van die kleine. Volgende week gaan ze een weekje op wintersport en ik ga ze missen natuurlijk. Ze heeft al van die kleine skietjes ook. Maar ik gun ze het van harte, de filmpjes en foto’s komen vanzelf langs en dan kan ik ook thuis er van meegenieten.