Naar Leo……

Foto Veerhuys 4Onze stamkroeg was vroeger altijd het café waar ik nu werk gelegen aan de Lek met de toepasselijke naam ’t Veerhuys.
Maar in onze jonge jaren zal ik maar zeggen werd het café nooit met die naam genoemd maar naar de eigenaar van het café Leo. We gaan naar Leo was een gevleugelde uitdrukking.
De uren die we daar gezeten hebben, gekaart hebben zijn niet meer te tellen. Van hetgeen we daar besteed hebben hadden we heel veel leuke dingen kunnen doen.
Hoewel eigenlijk deden we die ook want het was er altijd gezellig. Gemengd gezelschap van jongens en meiden, mannen en vrouwen. Hans ging er op een biljartvereniging en de vrouwen/vriendinnen gingen dan kaarten met elkaar. Een beetje ons tweede huis.
Negen en twintig jaar geleden ging ik achter de bar werken in het café van 5 uur tot half 9. Dat kon ik mooi combineren met mijn exgenoot die dan thuis was en de zorg voor Peter over kon nemen.
Het waren gezellige tijden om te werken, veel mannen die uit hun werk even een biertje kwamen halen en soms ook wel te lang bleven. Kon me ook wel eens voorstellen dat die vrouwen daar niet altijd blij mee waren. Veel verhalen gehoord, lief en leed gedeeld, kortom zoals het hele leven is.
Leo was mijn werkgever en we konden goed met elkaar opschieten al had ie ook wel zijn nukken. Zo werden er ook maaltijden geserveerd, gewoon dagelijkse kost door de week voor een bonusprijs. Leo was een goeie kok. Maar er kon ook uit de menukaart gekozen worden voor wat exclusievere gerechten. De nukken van Leo bestonden er dan meestal uit dat hij gewoon als ik riep dat er eters waren zei, vandaag heb ik geen zin.
Ik herinner met nog een keer dat ik met veel moeite voor een aantal Fransen vertaald had wat er allemaal te eten was. De mensen besteld hadden bij me en Leo zei, ik kook vanavond niet. Dan sta je daar. Heb maar gezegd dat de kok ziek was en ze een gratis consumptie aangeboden. Dat was ook Leo. Het ene moment als we als laatste naar huis gingen ging hij de keuken in om een uitsmijter te bakken of iets in de frituur te gooien en een ander moment kon er niets. We hebben ook wel eens met zijn vieren mijn exgenoot en ik, een vriendin van mij en Leo zitten kaarten op zaterdagavond. Die vriendin woonde dicht bij het café, via de achterdeur konden we zo naar haar toe lopen.
We hadden eerst zitten eten, daarna gingen we kaarten tot diep in de nacht en toen ’s morgens het bier op was ging Leo naar zijn café om nog wat te halen. De kerk ging toen al aan.
Kortom we hebben daar zulke mooie tijden meegemaakt. Een jaar nadat ik er ging werken verkocht hij het café. De nieuwe eigenaars hadden geen hulp achter de bar nodig maar wel iemand die schoon ging maken en de rest is historie.
Begin vorige week kreeg ik het bericht dat Leo onverwacht was overleden. Hij had een broze gezondheid, al heel lang last van suikerziekte, kreeg een hartinfarct en zijn vrouw vond hem liggend op de computer toen ze terugkwam van de hond uitlaten.
Ik wist hun adres niet en kon niet naar de crematie. Ik vond het jammer maar de omstandigheden nu lieten het niet toe, ze waren te laat om het te kunnen publiceren in de streekbladen.
Gisteren zag ik opeens zijn vrouw bij me door de straat lopen. Ze heet net als ik Anneke. We waren ook gelijk zwanger van onze zonen. Een paar jaar waren ze ook nog onze achterburen en zaten de kinderen in hetzelfde voetbalteam. We brachten en haalden ze dan om de beurt. DSC00803
Ik liep naar buiten en riep haar. Ze vertelde haar verhaal, we haalden herinneringen op, ruim uit elkaar staand, het was niet anders. Ook het verhaal dat veel mensen niet durfden of konden komen naar de crematie zo triest. Dat ook daar maatregelen zijn en terecht. Op een gegeven moment schoot ze helemaal vol en je voelt je dan zo onmachtig dat je niet even een arm om haar heen kan slaan om haar te troosten. Dat zijn echt hartverscheurende dingen vind ik, niemand kan er iets aan doen maar als je al zo verdrietig bent en niemand mag je dan even die troost geven die je zo hard nodig hebt dat doet zeer. R.I.P Leo…..
Foto’s zomaar sfeerplaatjes uit ’t Veerhuys…..

33 gedachten over “Naar Leo……

  1. Dat lijkt me inderdaad verschrikkelijk dat je bij een crematie geen troost kunt bieden zoals dat normaal is.
    Je hebt in ieder geval hem hier kunnen herdenken maar ik begrijp wel dat je liever even je arm om die vrouw heen had geslagen.

            1. Nou ja gelukkig wel natuurlijk anders zou het nog moeilijker zijn allemaal. Mijn vader was op het laatst bedlegerig en ik wilde hem echt niet kwijt maar was zo blij toen hij overleden was gewoon voor hem. Altijd een buitenman die dit zo erg vond. Dat zijn van die dubbele dingen dan met zo’n ziekte.

                1. Dat is ook wel “fijn”” voor jou dat je iets meer rust hebt en je eigen ding kan doen. Al zou je het natuurlijk anders willen. Denk dat de mensen nu een klein beetje begrijpen hoe jij het hebt nu ze zelf wat meer thuis moeten blijven en er niet op uit kunnen (en dan nog niet verzorging voor iemand hebben)

                  1. Hoewel ik niet over meedeleven te klagen heb denk ik inderdaad dat vrijwel niemand zich echt een voorstelling kan maken van mijn leven op dit moment. Het is steeds meer eigen leven inleveren en me aanpassen aan zijn (on)mogelijkheden. Dáár heb ik niet eens heel veel moeite mee, maar dat ik de man die hij was vrijwel nooit meer terug kan vinden heel verdrietig.

                    1. Nee dat is jammer dat je dat kwijt bent…… dat maakt een mens ook eenzaam al heeft ie nog zoveel mensen die er voor haar in dit geval zijn.

                    2. Klopt, en de meeste uren van de dag ben ik toch alleen met hem en áls hij praat praten we langs elkaar heen omdat hij niet begrijpt wat ik zeg.

                    3. Gelukkig heb je nog een aantal dingen die je op de been houden anders zou je helemaal afstompen lijkt me. Ieder mens wil toch graag dat een gesprek twee kanten opgaat en dat mis je dan.

                    4. Ja dat heb ik ook wel hoor. Al krijg ik altijd heel weinig reacties, zijn best bij mij veel mensen afgevallen, gestopt of overleden. Maar ja dat is niet anders. Ik vind het schrijven gewoon leuk om te doen of er nu veel of weinig reageren. Komt ook wel omdat ik zoveel blog natuurlijk. Maar ja dat is gewoon mijn ding.

                    5. Ja dat heb ik ook wel, nieuwe lezers maar ik moet dan ook die sites gaan lezen en volgen. Want het is wel vraag en aanbod. Heb iedere dag wel tussen de 150 en 200 hits dus het wordt wel gelezen.. ach ik vind het even prima zo.

                    6. Ja véél reacties betekent soms “hard werken”, voor mij is dat op dit moment heel prettig maar ik houdt toch het aantal linkjes wel een beetje in de hand.

                    7. Ja ik vind het schrijven eigenlijk het leukste en sommige ben ik heel trouw hoor maar om weer nieuwe te beginnen wacht ik gewoon even mee.

                    8. Ik zet er af en toe weer wat bij,. als ik ze wat beter ken en het lastig wordt om steeds de site op te moeten zoeken. Maar gelukkig blogt niet iedereen iedere dag, dat zijn er maar een paar, waaronder jij.

                    9. Klopt. Ja ik zit er ook wel eens over na te denken om het minder te gaan doen hoor….. maar ja ik vind het gewoon lekker ’s avonds even een half uurtje een blogje te schrijven.

                    10. Ja dat klopt hoor. Ik heb een aantal mensen die ik altijd lees en het gevoel heb ze een beetje te “kennen” . Maar om weer nieuwe toe te voegen heb ik even geen zin in. Gaat ook wel veel tijd in zitten. Het is wel goed zo.

  2. Ja, dat is zo moeilijk, iemand dan maar alleen laten huilen en van een afstand toekijken.
    Mijn zus die geestelijk verzorger is, heeft vorige week ook een uitvaart gedaan, in 2e, bij het ene gedeelte de ene helft en bij het andere gedeelte de andere helft van de mensen ………… zeker nu zijn dat hele moeilijke dingen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s