Iets meer ruimte……

Heemtuin 2020.jpg 2 (Middel)Misschien snap ik het niet allemaal maar eigenlijk is het enige dat ik gehoord heb dat de scholen weer open gaan, de kinderopvang en er mag weer gesport worden.
Nu weet ik niet of naar Ikea gaan en daar uren in de rij staan om naar binnen te komen om te kopen waar je nu echt al weken niet zonder kon een sport is?
Ik zie het op de straten, het wordt steeds drukker, mensen gaan gemakkelijker om met de regels.
Heemtuin 2020 (Middel)En heel eerlijk dat heb ik ook wel een beetje hoor.
Vanmiddag zag ik dat de kringloop ook weer open was en ik dacht meteen o leuk ga ik morgen weer eens kijken.
Niet dat ik ook iets nodig heb hoor, ben niet anders dan de Ikea mensen, laat ik eerlijk zijn maar gewoon om even wat anders te hebben dan mijn toch wel saaie dagindeling momenteel. Dat stompt toch wel aardig af. Al moet ik heel eerlijk zeggen dat ik niets te klagen heb van praatjes hier en daar. Ook onderweg kom ik vaak mensen tegen en als ik sta te fotograferen gebeurt het toch ook wel dat iemand een gesprek begint.
Vanmiddag ook weer een man die normaal in een cultureel centrum foto’s maakt en zijn activiteiten nu ook naar buiten heeft verplaatst. We kennen elkaar nog vanuit mijn werken voor de krant. We wisselen even wat ervaringen uit.Heemtuin 2020 1 (Middel)
Mijn overbuurvrouw wilde graag wat grind van me hebben, dat gaat bij mij betegeld worden vandaar dat ik zoveel mogelijk kwijt wil.  Ik ga haar even helpen, zij is ook al dik in de 70 maar een vieve tante hoor, altijd ook in haar prachtige tuin bezig.
We staan zo nog even te kletsen en ongemerkt als we even ergens om lachen geeft ze  ook een duwtje. Om gelijk daarna te zeggen. O jee, dat mag niet natuurlijk. Zo gaan die dingen gewoon. Heemtuin 2020 4 (Middel)Peter kwam vanmorgen ook even een bakje doen en kijken hoeveel zand er nodig is om de straat op te gaan hogen. Heerlijk dat het weer kan toch.
Ook nog wel grappig, hij zag dat boek met sigarenbandjes en hij zei, wat leuk. Ik was best verbaasd. Maar wat blijkt samen met een vriend heeft hij iets met Cognac en Bolknak of zo iets in ieder geval. Nou doen wij eigenlijk niets met sigaren zei hij wel, ze roken allebei niet. Maar wel de sfeer die daar blijkbaar bij hoorde en cognac proeverijen of zo iets. Weet het ook niet precies maar hij ging meteen foto’s maken van die bandjes en naar die vriend sturen. Hij zei, niet weg doen hoor. Haha. Vond dat wel leuk.
Maar wat ik bedoel eigenlijk is dat het wel lijkt of iedereen opeens even de rek voelt en daar ook ge (mis)bruik van maakt.  Witje 3 (Middel)Meer winkels gaan weer open, meer mensen gaan ook weer winkelen. Hoor dat vakantieoorden in Zeeland weer open gaan. Kijken hoe het allemaal uitpakt ik hoop van goed, dat er weer geen piek komt met alle gevolgen daarvan. Maar ik snap het ook wel.
Ik hou me nog maar even gedeisd alleen misschien die kringloop dat vind ik dan wel weer leuk, daar is het ook nooit zo druk.  En hopelijk toch wel snel weer een keer naar Apeldoorn, dat dan weer wel…….
Wat foto’s uit een bezoek aan de Heemtuin vorige week…….

Een tevreden roker….. 2

Gewone zondag 1968Bij het opruimen vond ik ook nog een doos met sigarenbandjes.. ik heb ze ooit van iemand gehad en gedacht, wat leuk die spaarde ik vroeger. Ze zitten zelfs in een oude sigarendoos  van het merk Uiltje.
Heel toevallig afgelopen zondag kwam mijn zus een bakje doen en kwam het gesprek zo op sigarenbandjes en zij vertelde dat ze nog albums daarvan heeft.
Dat heb ik niet, weet ook niet meer of we gezamenlijke albums hadden of iedere een eigen album. (Op de foto mijn zusje en ik sigarenbandjes uitzoeken en inplakken, mijn vader op de achtergrond speelt op zijn mondharmonica)  We gingen merken noemen Agio, Willem II, Karel I, Hofnar, Ritmeester, Elizabeth Bas, Uiltje……. en er waren er natuurlijk nog veel meer sigarenmerken.elix
Elizabeth Bas vond ik altijd zo’n bijzondere foto…. vroeg me altijd af of het nu een foto van een man of een vrouw was. In Wiki lees ik het volgende er over…
Elisabeth Jacobsdr Bas (Kampen (?[2]), 1571 – Amsterdam, 2 augustus 1649) was sinds 1627 de weduwe van Jochem Heijndricksz. Swartenhondt (1566-1627) en is bekend geworden door een naar haar vernoemd schilderij en sigarenmerk.
Haar echtgenoot was kapitein bij de marine en een held sinds zijn tocht naar de kust van Noord-Afrika, waar hij slag leverde met de Barbarijnse zeerovers.

Mogelijk begon Swartenhondt al in 1606 samen met zijn vrouw in Amsterdam een taveerne of logement, genaamd de Prins van Oranje. De vorige eigenaar was Jan Claesz. Spiegel. De herberg was gevestigd op de hoek van de Nes en de Pieter Jacobszstraat en werd goed bezocht door politici, kunstenaars en schrijvers. De herberg is ook gebruikt als de stad grond in de verkoop bracht. Na de dood van haar man zette Elisabeth Bas de zaken voort. Ze werd rijk en liet het aanzienlijke kapitaal van 28.000 gulden na.
Het echtpaar had vijf kinderen. Vier van hen stierven eerder dan hun moeder. De oudste dochter, Maria, had drie kinderen toen zij in 1631 overleed. Elisabeth, als grootmoeder, nam de opvoeding over. Een van deze kleinkinderen, Maria Rey, gaf later opdracht om een portret van haar te schilderen.
Een portret van Elisabeth Bas waarvan men lange tijd aannam dat Rembrandt het geschilderd had werd als ‘beeldmerk’ voor het sigarenmerk Elisabeth Bas gekozen. In 1911 begon men te twijfelen over de werkelijke maker van het schilderij. De Rembrandtkenner Abraham Bredius was van mening dat het moest worden toegeschreven aan Rembrandts leerling Ferdinand Bol. De verzamelaar en kunsthistoricus Cornelis Hofstede de Groot (1836-1930) vond dat een absurd idee. Het meningsverschil tussen de twee mannen liep hoog op. Tegenwoordig wordt het schilderij inderdaad toegeschreven aan Ferdinand Bol.
Het sparen was destijds heel populair en wat wij in die tijd deden was de fabrikant Uitljejeaanschrijven of we sigarenbandjes konden krijgen. Dan stuurde je een briefkaart met extra postzegels er op geplakt voor terugzenden en dan maar hopen dat ze het deden.
De meeste wel, dan kreeg je in zo’n doorzichtig zakje een aantal sigarenbandjes toegestuurd. Dan was het weer zaak om te kijken of je ze nog niet had en ze in te gaan plakken. En natuurlijk keek je naar iedereen die een sigaar rookte en vroeg je mag ik uw sigarenbandje hebben.  Hopend dat ze een ander merk rookten dan mijn vader.
Mijn vader rookte in ieder geval op zondag misschien ook zaterdag altijd een sigaar na de kerk. Ik vond het altijd zo heerlijk ruiken.
Natuurlijk werd meteen het sigarenbandje gevraagd en onderin de doos zat dan altijd nog een groot sigarenbandje.
Door de populariteit kwamen sigarenfabrikanten ook met allerlei series zodat niet alle sigaren dezelfde bandje hadden maar allemaal verschillend. Figuren uit de geschiedenis maar ook bloemen of natuurfoto’s. Van alles zit er tussen.
Ik heb ze gisteren even zitten bekijken allemaal. Vond ook nog een oud postzegelalbum en daar heb ik ze op merk ingedaan.Sigarenbandje
De meeste en mooiste had ik van Lugano, dat was geen merk dat ik me herinnerde.
Mijn vader rookte meestal Willem II. Met zijn verjaardag kreeg hij altijd een hele stapel dozen met sigaren vroeger.
Tja tijden zijn veranderd natuurlijk. Nu is het roken op veel plaatsen verboden geworden.
Ik wil dan ook een link leggen naar de tijd van nu. Als ik nu bijvoorbeeld beelden zie van mensen die met duizenden staan te hossen (al nooit mijn ding trouwens geweest)  dan denk ik pff Corona.  Zouden we dat allemaal over een aantal jaren ook denken bij oude films met dat soort beelden…… leven we dan nog steeds in een 1,5 meter afstand houden. Ik mag het niet hopen.
Bij het in de map doen van de sigarenbandjes zie ik er ook twee van LaPaz,,, in eerste instantie dacht ik dat het dezelfde bandjes waren. Maar ik kijk nog een goed en wat zie ik daar staan op dat ene bandje LaPaz….. Corona.Corna Lapas
Zo zie je maar die link van mij was nog niet zo gek toch???????

Een tevreden roker……

4bda1817-0c4a-4868-a1c7-35a936cc1d52 (2)

Een spreekwoord dat ik nu nooit meer hoor. Een tevreden roker is geen onruststoker…
Vroeger waren er bordjes van die je thuis op kon hangen. Daar hoef je nu niet meer mee aan te komen.
Als je nu wel eens een oude film ziet waarin gerookt wordt ziet dat er voor ons gek uit eigenlijk. Evenals dat je in treinen en bussen mocht roken. Daar kan je je nu toch niets meer bij voorstellen.
Hoe kwam ik opeens hier op. Vandaag een grijze regenachtige dag, een zegen voor de tuin hoor zo’n zacht regentje….. prima. Liever ’s nachts maar liever koekjes worden niet gebakken zei mijn moeder altijd.
Ik dwaal iedere keer af, dit wordt vast weer zo’n blogje dat ik heel anders bedoeld had.
Maar goed vandaag wat klusjes in huis gaan doen. Er stond nog een aardige strijk, wat afwas, de oude kranten uitzoeken.
Stoomtrein 19Heb altijd een doos op de keldervloer staan waar ik het oude papier en kranten in doe. Daarvoor moet ik dan een trapje af en daar heb ik niet altijd zin in. Dus wordt het meestal mikken of ze goed terecht komen in de doos en dat is natuurlijk meer niet dan wel het geval. Vandaar dat ik als de vloer weer vol is even de trap af ga om de kranten en andere papiertjes netjes in de doos te doen.
De opruimen van mijn wasgoed bracht me naar boven, ik wist dat er nog wat papieren lagen die ik in mappen wilde doen.
En dat is in mijn gevaarlijke kamer zeg ik altijd, de kamer waar mijn dozen met herinneringen en dingetjes die ik wil bewaren staan.
Heb ook nog wat papieren die ik in mijn dagboeken wil voegen en dat kan ik eigenlijk beter niet doen of waarom ook niet op zo’n regenachtige dag.
Ik ga zitten lezen en in de dozen zitten snuffelen en dan kom ik altijd wel weer wat tegen.
Mijn doos met nieuwe kaarten eens gesorteerd, ik denk nog wel twee jaar kerstkaarten genoeg te hebben van alle restjes van andere jaren. Een aantal (vaak een soort reclame) downloadkaarten doe ik ook weg. Weet dat ik die toch nooit zal versturen zoals wel 5 kaarten met een ezel er op. Nu weet ik wel een aantal mensen die ik er zo een wel graag eens toe zou willen sturen maar goed……  Dat is al de tweede keer dat ik afdwaal van het eigenlijke onderwerp, ik leer het ook niet. Na die ezel kaarten had ik toch moeten weten een ezel stoot zich in ’t gemeen geen twee maal aan dezelfde steen. Zou mezelf dus ook wel zo’n kaart kunnen sturen met zo’n ezel dan…
Wordt vervolg want ik ben nog steeds niet toegekomen aan mijn onderwerp….. het roken.. en speciaal het roken van sigaren..

Koninginnedag anno toen…..

Lampion-42-cm-Moon-18766_b_0Een bijzondere Koningsdag… de vlag vanmorgen uitgehangen. Peter stuurt een foto van Yenthe in het Oranje maar wel jammer natuurlijk dat het niet echt feest is.
Geen kinderspelen, niet heel de dag beweging voor de deur van tractoren, paarden en fietsen voor het ringsteken…… geen biertje in de kroeg, geen vrijmarkt…… kortom saai…..
Hoe ging Koninginnedag vroeger.
Altijd een bijzondere dag waar we echt naar uit keken….meestal kregen we voor Koninginnedag iets nieuws van kleding en of het nu koud was of niet dat wilden we gewoon wel aan die dag. Een oranje strik in mijn haar. En natuurlijk met het oog op de zomer was dat meestal iets zomers al. Kan me nog herinneren dat ik een keer een nieuw jurkje had gekregen en het was koud maar ik wilde geen jas aan want dan zouden ze mijn nieuwe jurk niet kunnen zien. En daar stond ik te bibberen op het schoolplein.  En zo vaak kregen we niet iets nieuws…. veel vaker krijgertjes of van mijn oudste zus. Zo ging dat gewoon in die tijd. lampion
We gingen ’s morgens gewoon naar school. Al weken van te voren werd er door heel de school geoefend met de vaderlandse liederen zingen, we gingen dan per klas naar de aubade die werd gehouden in en voor de muziektent midden in het dorp.
Daarna waren we vrij en werden er spelletjes gedaan. Eigenlijk is er wat dat betreft niet zo heel veel veranderd. We kregen vaak een vlaggetje of iets anders.
Bij het terrein van de spelletjes stond ook altijd een kraampje met dingen die je kon kopen dan.
Ik herinner met nog van die een soort papieren balletjes die aan een elastiekje zaten en daar kon je dan mee spelen of tegen iemand aangooien. Of toeters en dingen. Meestal mochten we ook wat kopen op die dag. Die man die daar stond verkocht goed op die dag.
En het grappige is dat achteraf bleek dat die man die daar stond met dat kraampje later mijn schoonvader werd. Ik heb er nog een foto van.
Pa RoosWe kregen dan ook wat lekkers. Kijken naar het ringrijden voor paarden en ’s avonds een lampionnenoptocht….. wat een ramp soms maar achteraf zo leuk ook die echte kaarsjes aansteken. Wij hadden nog niet van die plastic lampjes er in.  Je moest echt je lampion recht houden, niet tegen een ander aanhouden en natuurlijk vloog er zo nu en dan nog wel eens een in de fik. Ik vond die ronde lampionnen die sommige kinderen hadden zo mooi maar dat zat er niet in, ze werden ieder jaar bewaard om weer gebruikt te worden het volgende jaar. Eigenlijk niets mis mee. WhatsApp Image 2020-04-27 at 09.30.52
Die lampionnen kon je naar beneden doen, aansteken en dan omhoog doen als een soort harmonica (volgens mij nu nog steeds) en dan een stokje er bij. En na afloop van de lampionnentocht nog een samenzang om het af te sluiten.
Tja in ons dorp anno nu is er eigenlijk niet zoveel veranderd als ik het zo opschrijf. En dat is ook wel leuk die tradities en ik zie nog steeds dat kinderen er zo van genieten van de gewone spelletjes zoals blikkie gooien, spijkerslaan, zaklopen en dat soort dingen.
Vandaag wordt het een stralende dag…… ik ga maar lekker fietsen, een tompouce kopen en opeten en om vier uur proosten op deze dag die zo anders is dan anders…… net zoals alles op dit moment.  Een fijne dag gewenst………

Wow momenten……

Vandaag was eigenlijk best een dag met veel Wow momenten……
Vanmorgen kwam mijn zus een bakje doen, netjes op afstand. Ze bracht nog wat kushandjes mee van Yenthe want die was ze tegengekomen, ze waren ook aan het fietsen.  Vanmiddag op de pedalen en niet alleen op de pedalen maar ook een stuk gaan wandelen en struinen in de natuur met mijn camera.
Het is behoorlijk druk op de fietspaden als ik dat zie dat zoveel mensen er nu op een andere manier uitgaan. Met hun kinderen gaan fietsen, wandelen, skeeleren.
Kinderen die gaan vissen of hutten bouwen…
Op de plaatsen waar ik ga wandelen is het rustig, op een plaats waar ik op zoek ging naar zonnedauw maar nog niet kon vinden sprak een man met ook een camera me aan terwijl ik net een pluizenbol van een paardenbloem op de foto nam.pluis paardenbloem (Middel)
Ik kan wel raden wat u aan het fotograferen bent zegt hij, ik zeg, nou probeer het eens.
Dat zullen wel de brede orchissen zijn zegt hij, die groeien hier.
Mis zei ik, een paardenbloem haha.  Hij is helemaal verbaasd, maar zeg ik inderdaad die brede orchissen heb ik ook gefotografeerd hoor. Een leuk gesprek en hij wijst me nog op een soort varens die daar groeien. Koningsvaren (Middel)
We gaan weer ieder onze weg.
Ik fiets nog een eind verder en ga opnieuw wandelen, een pad waar ik weet dat er wel wat verschillende vlinders voorkomen. Het loopt midden door de weilanden. Er is helemaal niemand, zo stil alleen de vogels die zingen. Aan het einde komt een man het weiland in, daar heb ik altijd een wat dubbel gevoel bij maar hij vraagt of ik vlinders loop te fotograferen. Hij weet veel over vlinders te vertellen en is heel enthousiast… zo grappig. We wisselen wat ervaringen uit voor zover ik het weet. Ken inmiddels wel een aantal vlinders maar ook niet alles.
Ik probeer iedere dag toch wel een bepaalde afstand te fietsen en te wandelen vandaar dat ik denk, nog een klein rondje er bij dan ben ik er wel.
Aan het einde van de weg zie ik een biddende torenvalk hangend in de lucht. Meestal als ik mijn camera pak is ie gelijk weg maar deze niet hoor, hij blijft hangen en ik kan een paar foto’s maken…… even later duikt ie naar beneden en ik blijf met de camera in aanslag staan als ik hem weer aan zie komen. In zijn poten een woelrat, de grootste soort muis met een zwarte vacht, waarvoor hij een plaatsje zoekt om hem op te smikkelen. Pech voor de woelrat, geluk voor de torenvalk en een Wow moment voor mij.


Als ik bijna thuis ben zie ik dat het kanocentrum ook weer geopend is. Vanaf de Pasen mochten ze al wel weer kano’s verhuren. Niet aan groepen maar wel aan gezinnen of individu. Maar nu was ook de kiosk waar je versnaperingen kan kopen weer open. Alleen de stoelen en het terrasje er voor is leeg. Maar in de buurt staan allemaal bankjes waar je kan gaan zitten uit elkaar. Ik kom er een aantal bekende tegen die daar ook vaak even wat komen drinken. Ik trakteer mezelf op een magnum op de opening dan maar weer. Het is die mensen zo gegund….. ze keken al iedere keer met lede ogen naar het mooie weer en dan niets mogen.

Ze zijn ook een seizoensbedrijf natuurlijk, kleinschalig en dan is het best moeilijk. Een leuk stel en ik voel me er altijd welkom.
Een dag vol mooie momenten……  Ik probeer gewoon maar wat van te maken voor mezelf, dat lukt me echt niet altijd hoor, heb soms ook heel verdrietige dagen maar vandaag niet, dit was een mooie dag.

Een zwaluw……..

Een zwaluw maakt nog geen zomer…….. maar ik zie er steeds meer komen en over het mooie weer hebben we ook niet te klagen al zou mijn tuin best een buitje (liefst ’s nachts dan maar ) kunnen gebruiken. En niet alleen mijn tuin, het is overal behoorlijk droog.
Eergisteren heb ik echt een flink eind gefietst, zulk heerlijk weer, kon er eigenlijk niet genoeg van krijgen en besloot nog een extra rondje polder te doen.
Op de terugweg zag ik een aantal zwaluwen op de boerenhekken zitten, meestal als ik mijn camera pak zijn ze meteen verdwenen maar deze niet, ze bleven lekker nog in het zonnetje even zitten.


Tja vandaag heb ik eigenlijk nog heel de dag na zitten genieten van gisteren. Hoe leuk was dat toch en wat voelde het zo ontzettend goed aan allemaal.
Van iets wat eigenlijk niet leuk was toch nog wat moois maken en ons als familie van twee kanten zo verbonden te voelen en samen wat te doen voor dit stel of eigenlijk trio al begreep Yenthe er natuurlijk nog niet zoveel van. Ik vond het heel bijzonder.
Momenteel of eigenlijk al een paar weken ben ik begonnen met iedere dag naast het fietsen nog een half uur of langer, soms iets korter maar eigenlijk is een half uur het minimum voor me, te gaan wandelen. Alleen wandelen vind ik eigenlijk helemaal niet leuk maar hoe langer het ik nu doe hoe lekkerder ik het ga vinden.
Vanavond was het al aan de late kant, had nog een hele tijd met mijn vriendin in Harderwijk zitten praten vandaar dat ik zo’n uur of 9 pas op weg ging. Best een flink stuk gelopen, zo’n 40 minuten en dan ben ik super trots op mezelf. Mijn ene knie is best aardig slecht en moet daar gewoon eens naar laten kijken maar het gaat nog steeds goed dat lopen al voel ik die knie wel bij iedere stap die ik doe.
Beetje dubbel gevoel maar wie weet is het gewoon niets ernstigs en kan het “gerepareerd” worden zonder een nieuwe knie te hoeven. (Dat hoop ik dan maar).
Voorlopig is de dokterspraktijk als ik bel alleen voor spoedgevallen. Ja een knie waar ik al heel lang last van heb eigenlijk is voor mij geen spoedgeval.

Avond
Nou ja dat komt nog wel een keer natuurlijk. (dat zeg ik al een paar jaar tegen mezelf) .
Weer een blog met weinig inhoud maar ja zoveel gebeurt er ook niet momenteel, de dagen hebben ongeveer een zelfde verloop. Wat in huis doen, fietsen, fotograferen, foto’s bewerken, wat bellen met mensen, wat werken in de tuin, lezen, wat schrijven, beetje tv kijken……. tja veel boeiends kom ik ook niet tegen. Komt vast wel weer goed een keer………

Toch nog een feestje…

20061207_131740_liefde_isJa vandaag had het dus DE dag voor Chantal, Peter en Yenthe moeten worden en ook voor ons natuurlijk als ouders en de rest van de familie. Nou ja helaas dat ging niet door.
Gisteren zat ik te appen met Peter en zei ik, zal ik morgen gewoon in de tuin een keer even een bakje komen doen. Even toch wat speciaal op jullie trouwdag die het niet werd dan. Blijft toch een speciale datum.
Hij moest gewoon werken en appte ja ’s middags als Yenthe weer op is, is goed hoor.
Ik had al een speciale kaart gekocht en een mooie hanger met bloemen voor in de tuin.
Vanmorgen kreeg ik van Chantal haar zus een appje… we gaan vanavond om 5 uur een serenade brengen kom je ook……..
Wat een leuk idee en ja natuurlijk ging ik ook.
Maar ja had wel gezegd dat ik in de loop van de middag zou komen dus even een smoesje verzonnen en gevraagd of ik morgen ook kon komen.
Ik merkte dat Peter heel erg verbaasd was. Al zoveel weken daar niet geweest en nu opeens op “hun” dag toch niet komen. Dat vond hij blijkbaar niets voor zijn moeder en dat klopte ook wel.
Het is zulk mooi weer en ik ben bezig de rest van de blokhut schoon te maken zei ik.
Oké was het antwoord morgen is ook goed.
De blokhut schoonmaken was niet gelogen, dat heb ik inderdaad nog gedaan, weer een kant en hier en daar het vlonder verstevigd ook nog.a1f5fd725a45f37c8a9e0205d09c6a7c
Zo tegen 5 uur gingen we met elkaar verzamelen, goed rekening houden met afstand maar ja we waren natuurlijk wel met te veel mensen. Dat moet maar even door de vingers gezien worden.
De auto van een van hen helemaal versierd met ballonnen en teksten, voor ons allemaal een ballon met een hartje.  Radio hard aan en toeterend gingen we op weg.
En ze hadden het gehoord en kwamen naar buiten alle drie… helemaal verrast natuurlijk, zelfs Chantal was stil, nou dat gebeurt niet gauw. Ze vonden het zo ontzettend leuk. En Yenthe ook steeds “wat is dat nou allemaal”.. ze wist niet waar ze kijken moest met alle opa’s en oma’s, tante, oom en de collega’s van Chantal die het georganiseerd hadden.
Ze hebben gelukkig een grote tuin en daar nog even een glaasje champagne genomen en getoost… De meeste gingen daarna weer naar huis, ik ben nog even gebleven en heb heerlijk met mijn kleindochter gespeeld. Ballen overgooien, van de glijbaan af, bij de waterbak spelen…… Geen dikke knuffels nog maar soms lukte de 1.50 niet helemaal voor zo’n kind is dat natuurlijk heel moeilijk. Iedere keer moest ik weer met h19 liefde is een etentje voor twee als de kinderen slapenaar mee om ergens te gaan spelen. Met elkaar gedanst, goh wat was het leuk zeg na al die weken.
Chantal haar moeder en zus gingen bij haar moeder thuis een verrassingsdiner klaar maken en dat zouden ze dan per gang komen brengen als Yenthe weer op bed lag. Een diner voor twee. Zo leuk.
Heel de dag hadden ze ook al kaarten gekregen en waren er cadeautjes voor de deur neergelegd.
Ondanks dat het huwelijk dus vandaag niet doorging hadden ze toch een fantastische dag en ik ook…….

Voordeel en nadeel…..

Natuurlijk heeft deze coronacrisis gevolgen voor veel bedrijven, mensen en de consequentie daarvan zal best zijn dat we er allemaal aan mee gaan betalen. Zo gaan die dingen nu eenmaal altijd.
Er zijn natuurlijk ook bedrijven die er wel bij varen zoals de supermarkten, de tuincentra en doe-het-zelf centra hebben zoals ik het zie niet te klagen.
Ik kom ook wel gekke dingen tegen.
Zelf had ik altijd al een klein flesje desinfecterende zeep zonder water, weet niet precies hoe ik dat moet noemen, bij me. Maar goed ik ga vaak fotograferen en daarbij pak ik ook wel eens wat beet en op. En hoewel ik in mijn tuin soms uren zit te klooien in de grond heb ik een hekel aan vieze handen en was ik ze regelmatig tussendoor af.
Zo dus ook onderweg dan pak ik even mijn flesje en maak mijn handen schoon.
De man van mijn vriendin die werkte als verpleegkundige in de psychiatrie vroeg wel eens of ik smetvrees had omdat ik zo vaak mijn handen was.  Dat is gelukkig niet het geval.


Maar goed ik kocht die flesjes meestal bij de Lidl voor 65 cent of iets in die richting.
Afgelopen week was ik even bij de Hema voor wat boodschappenen daar zag ik weer van die flesjes staan voor 2.00 per stuk. De mijne waren inmiddels bijna op en ik kocht er twee. Een stevig prijsje vond ik dat maar wat schetst mijn verbazing toen ik later bij de Lidl kwam dat de flesjes (wel iets groter maar niet veel) daar opeens 4,99 kosten. Daar is echt een fabrikant of supermarkt of beide die daar een slaatje uit slaan.
En zo zullen er wel meer dingen zijn waar nu veel vraag naar is. Zo is ook wel de marktwerking, de vraag bepaalt de prijs.
Hoorde ook bedrijven die vorig jaar enorme winsten gemaakt hadden zich aangemeld hadden voor overheidssteun. En dan denk ik ook, je moet je rot schamen.
Maar ja zoals altijd met dit soort dingen gebeuren er ook dingen die niet door de beugel kunnen en profiteren er mensen van ten koste van…….
Vandaag hoorde ik dat mijn werkgever ook een bedrag heeft gekregen om de salarissen door te betalen. Had er eigenlijk niet meer op gerekend maar wel fijn dat ik het toch nog krijg.


Vandaag een marathon gefietst (42 km) en bij thuiskomst zat ik even wat foto’s in mijn camera te bekijken.
Ik kreeg meteen een prachtige voorstelling te zien van meesjes, mus en merel die kwamen badderen en drinken in de vijver. Ze trokken zich van mij en mijn camera niets aan. Hoe leuk is dat toch….

Haar op zolder….

Als het goed is zit er niemand bij mij op zolder, geen haar en geen hem (dat is dan weer jammer).  Nee Haar op zolder is een verouderde Rotterdamse aanduiding voor de (vroeger typische) vrouwelijke haarmode, waarbij het haar hoog werd opgestoken.
Dat is nooit mijn ding zo geweest. Ik had wel altijd heel lang haar maar echt dat getut met haren en opsteken zoals mijn beide zussen graag deden, was aan mij nooit zo besteed.  Gewoon simpel lang en los of een staart daar bleef het wel bij. Altijd springerig haar gehad wat ik verfoeide. Was altijd jaloers op mijn jongste zus die van dat in mijn ogen mooie steile haar had met van die gordijntjes zoals dat toen heette.
Maar nu ben ik blij met mijn krullende haar, het zit meestal gauw weer goed.
Momenteel kan mijn haar ook wel op zolder…….zal ik maar zeggen.
Voordat de kapsalons gedwongen dicht gingen had ik eigenlijk al veel langer haar dan normaal en dat had eigenlijk twee redenen. Ik wilde iets uitproberen voor het bruiloftsfeest en Wim vond dat wat langere haar me ook wel heel leuk staan. Tja wat doe je dan haha.
Maar goed inmiddels hangt het bijna al op mijn schouders en bij het tuinieren doe ik zelfs een staartje in want niets zo irritant als dat haar dat voor mijn ogen hangt. Voor de rest is het niet zo erg…. mijn pony knip ik zelf (deed ik tussendoor altijd al een keer zelf) en verven doe ik het ook altijd al.
Vandaag bij mijn ritje door de polder, mens wat is het mooi allemaal momenteel, zag ik wel dat het probleem niet alleen geldt voor mensen. Ook dieren hebben er last van.

Zoals deze Schotse Hooglander die ook wel een kappersbeurtje kan gebruiken.

IMG_7509

En wat dacht je van deze meerkoet, die wilde zijn grijs geworden veren weer mooi zwart krijgen maar ik denk dat ie te veel waterstofperoxide gebruikt heeft want het is niet helemaal gelukt.

Meerkoet 2

Het paard heeft ook vast zijn manen zelf geknipt, het is een beetje rafelig uitgevallen…. alle begin is natuurlijk moeilijk.

paard kijkt

Zo zie je maar de maatregelen hebben overal invloed op en ach dan zijn die lange lokken van mij nog het minst erg toch……

Complot theorie……

Ja mijn wereld wordt wel wat beperkter en dan bedoel ik niet qua afstand of buiten zijn maar wel qua contacten en dan krijg ik ook de neiging om zelfs tegen mijn theemok te praten. Sterker nog ik heb voor als ik buiten ben altijd dezelfde theemok en als ik per ongeluk wel eens een andere pak dan zeg ik sorry, ja ik weet het, jij bent voor buiten tegen de andere mok als ik hem weer tegenkom.
Verder gaat het wel goed met me hoor.


Toch zie ik ook wel complotten om me heen.
In mijn tuin ook. De kikkers zijn echt ruim een week te keer gegaan in mijn vijver en dan opeens na liters kikkerdril en inmiddels honderden kikkervisjes geproduceerd te hebben lijken ze wel allemaal verdwenen. De eerste dagen zie ik ze nog hun dril bewaken maar daarna hocus pocus….. waar zijn ze nu.
Je leest het goed, lijkt het.
Gisteren ging ik algenrondjes draaien. Mijn vijver is glashelder maar er zit wel redelijk wat draadalg en dat draai ik er dan uit.
Kikkerkbeeld (Middel)Een lange bamboestok steek ik in een bosje alg en ga dan draaien, de algen hechten zich dan aan de stok en soms krijg ik echt een hele bos tegelijk uit de vijver zo.
Het voordeel van draaien is dat er geen visjes of andere beestjes meekomen wat met het gebruik van een schepnet wel gebeurt.
Nu gebeurt het regelmatig als ik zo’n bosje oppak dat er opeens een kikker te voorschijn komt. De eerste keer schrok ik me een hoedje. Ben niet bang voor kikkers maar als er dan opeens zo onverwacht een opduikt………Nu ben ik er aan gewend.
Kikker op kantDie kikkers zitten dus gewoon lekker verstopt ergens in en rond de vijver.
Ik had ook al zo mijn twijfels. Afgelopen week schreef ik nog over mijn peinzende kikker die ik uit de vijver had gevist.
Gisteren kwam ik in de tuin en zag dat hij van zijn steen afgevallen was. En daar komt mijn complottheorie. Ik ben er van overtuigd dat ’s nachts de kikkers de vijver uitkomen en mijn kikker van zijn steen afgegooid hebben. Jaloers dat ie zo’n mooi plekkie heeft met het beste zicht over de vijver en hun nageslacht. En daar kunnen ze niet tegen.
Heb mijn kikker weer op zijn steen gezet en nu maar hopen dat mijn theorie niet klopt en hij deze zomer daar blijft staan…..maar mijn twijfel blijft wel………..