Wow momenten……

Vandaag was eigenlijk best een dag met veel Wow momenten……
Vanmorgen kwam mijn zus een bakje doen, netjes op afstand. Ze bracht nog wat kushandjes mee van Yenthe want die was ze tegengekomen, ze waren ook aan het fietsen.  Vanmiddag op de pedalen en niet alleen op de pedalen maar ook een stuk gaan wandelen en struinen in de natuur met mijn camera.
Het is behoorlijk druk op de fietspaden als ik dat zie dat zoveel mensen er nu op een andere manier uitgaan. Met hun kinderen gaan fietsen, wandelen, skeeleren.
Kinderen die gaan vissen of hutten bouwen…
Op de plaatsen waar ik ga wandelen is het rustig, op een plaats waar ik op zoek ging naar zonnedauw maar nog niet kon vinden sprak een man met ook een camera me aan terwijl ik net een pluizenbol van een paardenbloem op de foto nam.pluis paardenbloem (Middel)
Ik kan wel raden wat u aan het fotograferen bent zegt hij, ik zeg, nou probeer het eens.
Dat zullen wel de brede orchissen zijn zegt hij, die groeien hier.
Mis zei ik, een paardenbloem haha.  Hij is helemaal verbaasd, maar zeg ik inderdaad die brede orchissen heb ik ook gefotografeerd hoor. Een leuk gesprek en hij wijst me nog op een soort varens die daar groeien. Koningsvaren (Middel)
We gaan weer ieder onze weg.
Ik fiets nog een eind verder en ga opnieuw wandelen, een pad waar ik weet dat er wel wat verschillende vlinders voorkomen. Het loopt midden door de weilanden. Er is helemaal niemand, zo stil alleen de vogels die zingen. Aan het einde komt een man het weiland in, daar heb ik altijd een wat dubbel gevoel bij maar hij vraagt of ik vlinders loop te fotograferen. Hij weet veel over vlinders te vertellen en is heel enthousiast… zo grappig. We wisselen wat ervaringen uit voor zover ik het weet. Ken inmiddels wel een aantal vlinders maar ook niet alles.
Ik probeer iedere dag toch wel een bepaalde afstand te fietsen en te wandelen vandaar dat ik denk, nog een klein rondje er bij dan ben ik er wel.
Aan het einde van de weg zie ik een biddende torenvalk hangend in de lucht. Meestal als ik mijn camera pak is ie gelijk weg maar deze niet hoor, hij blijft hangen en ik kan een paar foto’s maken…… even later duikt ie naar beneden en ik blijf met de camera in aanslag staan als ik hem weer aan zie komen. In zijn poten een woelrat, de grootste soort muis met een zwarte vacht, waarvoor hij een plaatsje zoekt om hem op te smikkelen. Pech voor de woelrat, geluk voor de torenvalk en een Wow moment voor mij.


Als ik bijna thuis ben zie ik dat het kanocentrum ook weer geopend is. Vanaf de Pasen mochten ze al wel weer kano’s verhuren. Niet aan groepen maar wel aan gezinnen of individu. Maar nu was ook de kiosk waar je versnaperingen kan kopen weer open. Alleen de stoelen en het terrasje er voor is leeg. Maar in de buurt staan allemaal bankjes waar je kan gaan zitten uit elkaar. Ik kom er een aantal bekende tegen die daar ook vaak even wat komen drinken. Ik trakteer mezelf op een magnum op de opening dan maar weer. Het is die mensen zo gegund….. ze keken al iedere keer met lede ogen naar het mooie weer en dan niets mogen.

Ze zijn ook een seizoensbedrijf natuurlijk, kleinschalig en dan is het best moeilijk. Een leuk stel en ik voel me er altijd welkom.
Een dag vol mooie momenten……  Ik probeer gewoon maar wat van te maken voor mezelf, dat lukt me echt niet altijd hoor, heb soms ook heel verdrietige dagen maar vandaag niet, dit was een mooie dag.