Wie wat bewaart….

Anneke BabyfitiTja mijn moeder was niet van het bewaren, het is dat ik zelf nog wat dingen voor mezelf “gered” heb anders had ik helemaal niets van vroeger gehad denk ik zomaar.
Zij vertelde de laatste jaren nog wel steeds het verhaal van het gedicht dat over mij geschreven was.
Hoe was het verhaal.
Nadat ik geboren was kreeg mijn moeder last van borstontsteking, heel ernstig zelfs en zij kwam in het ziekenhuis terecht. Zij had hele hoge koorts en was dus goed ziek, vertelde dat het bed stond te schudden.
Ik was zo ongeveer een maand oud en ging dus mee naar het ziekenhuis omdat ik ondanks die borstontsteking toch dronk bij mijn moeder. Dat scheen ook beter te zijn anders ging dat ook nog doorwerken als dat stil kwam te staan.
Mijn oudste broer en zus gingen naar mijn oma toe en mijn jongste broer naar een boer in de omgeving. Mijn vader voelde zich zo ongelukkig dat hij zijn hele gezin kwijt was.
Afijn ik was op de zaal met andere vrouwen behoorlijk populair (hoe kan het ook anders hè) want niemand had daar een baby er bij en dan nog zo’n schatje met van die blonde krulletjes……;) 😉 waarvan helaas geen foto’s alleen van horen zeggen. De oudste foto van mezelf is denk toen ik al een jaar was of zelfs ouder.
Maar goed op een gegeven moment ging het beter met mijn moeder. Ze mocht weer op en ging zelf naar het toilet en ze had mij even op haar bed gelegd. Weglopen deed ik nog niet.
Toen ze terug kwam was ik verdwenen. Mijn moeder vroeg “heeft de zuster haar al opgehaald? ”  Zo ging dat nog er waren aparte babyzalen.  Maar er werd alleen maar gelachen door de andere vrouwen.
Een van de vrouwen had mij namelijk gepakt en “verstopt”. Ze had ook een gedicht gemaakt over mij waarin volgens mijn moeder stond dat ze het zo leuk vonden dat ik daar was bij al die vrouwen op de zaal (die natuurlijk hun eigen kinderen misten).
Mijn moeder vertelde dat ze het zo jammer vond dat ze dit gedicht niet bewaard had. En ik had dat natuurlijk ook leuk gevonden.
Anneke, Mart, Kees en JannieNa ruim drie weken, net voorbij de watersnoodramp mocht ze weer naar huis met mij. Ook de andere kinderen kwamen weer thuis. Mijn jongste broer ( 1 ½  jaar oud) wilde niets weten van mijn moeder, hij had het goed naar zijn zin gehad bij die boer. Hij zag er welvarend uit toen hij thuis kwam. Daar was ze heel verdrietig van maar natuurlijk was hij zo ook weer gewend.
Zelf heb ik wat schooldingen van de middelbare school bewaard, een paar poppen en dat is het wel. Zelf heb ik van Peter mappen vol knutseldingen, van de voetbal, schooldingen en het goede speelgoed zoals Lego en wat andere dingen nog. Kortom van alles bewaard dan kan ie zelf bepalen wat ie er mee gaat doen….. want wie wat bewaart die heeft wat.

18 gedachten over “Wie wat bewaart….

  1. Het lijkt wel of dat de trend was vroeger. Mijn moeder had ook niet veel van mij. Het scheelde ze niet veel.
    Van mijn zusje dat 9 jaar later kwam is er veel meer. Gelukkig heb ik iid mappen vol van onze eigen kinderen,

      1. Ze waren ook met heel andere dingen bezig dan tegenwoordig. De grote schoonmaak bv. Tjonge dan kon je toch geen troep rond hebben slingeren. Alles weg en poetsen maar.

        1. Ja precies. Pff mijn moeder waste nog met de hand en dan 5 kinderen moet er toch niet aan denken. Wij moesten ook wel eens spoelen hoor en dan wel een wringer.. Dan hebben wij het wat makkelijker.

              1. Ja, zondagse kleding. Goh sommige lopen er tegenwoordig iedere dag als op zondag bij.
                Dat lijkt mij dus niks. Lekker mn dagelijkse kloffie aan maar niet de hele week.

  2. Heel jammer, dat soort dingen zou een moeder moeten bewaren. Maar foto’s waren er in die tijd vaak gewoon veel te weinig. Ik heb zelf ook vrijwel niets, domweg omdat ze nooit gemaakt zijn. Mooi sfeerbeeld voor waar het ziekenhuizen betreft want daar is toch wel heel veel in veranderd.

    1. Ja dat klopt hoor, waren toen nog hele zalen vol vrouwen. Mijn oudste broer en zus hebben wel baby foto’s. Een tante had toen een camera. Toen er eenmaal 4 kinderen waren gingen ze niet zo vaak meer weg denk ik en zelf hadden ze geen camera.

      1. Zalen van soms wel 20 of meer mensen herinner ik me van ziekenhuisopnames van mijn moeder. Van mijn kant heb ik weinig foto’s, van Henk zijn kant véél meer.

    1. Dat is mijn eerste foto denk ik. van jonger heb ik niet een foto. En heel gek mijn oudere zus en broer wel babyfoto’s door een tante die een camera had. Met vier kinderen gingen ze niet zover meer weg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s