Huidhonger…

handen-schuddenHet woord zal best al eerder bestaan hebben “huidhonger” maar nu hoor je het in deze coronatijd vaak langskomen.
De behoefte om lichamelijk contact te hebben. En heel eerlijk, ik mis het ook hoor, gewoon iemand even een knuffel kunnen geven. Ben al een paar keer goede kennissen tegenkomen die respectievelijk een man en een vader verloren hadden. Dat kan je niet eens even condoleren of een knuffel geven. Iets wat ze juist dan zo nodig hebben. En dan heb ik het nog niet over Wim die ik natuurlijk ook zo mis.
Vorige week met Yenthe spelen in de tuin, haar zo nu en dan oppakken omdat ze me aan het uitdagen was door bij de waterbak proberen wat water op mijn schoenen te gooien. Ze schaterde het uit als ik haar dan vastpakte en zei, dat mag je niet doen hoor. Wat haar natuurlijk aanzette om het nog eens te doen. Zo enorm genieten om gewoon weer eens iemand aan te raken.
1200x1199Vanmorgen ging ik naar het winkelcentrum om een paar boodschappen te doen. Ik weet dat kan ik beter doen op een doordeweekse dag als het minder druk is maar goed, ik smachtte echt een beetje naar wat reuring. En die was er. Het was gewoon druk in de winkels. Natuurlijk hield ik wel de afstand die nodig is maar ik vond het heerlijk gewoon een praatje met de caissière van de Hema,  en iemand die ik tegenkwam.
Nog een paar boodschappen bij de Lidl gedaan. Ik sta te wachten bij de kassa’s, het is druk.
Naast me staat een vrouw, een Molukse vrouw en ze kwam me zo bekend voor. Zij keek mij ook aan en zei opeens hè……. en ze noemde mijn achternaam. En ik zei Kelly dat is een tijd geleden. Ze kwam meteen naar me toe en zonder ergens aan te denken pakte ze mijn handen beet en zei, wat leuk dat ik jou weer eens zie. En eerlijk het voelde zo goed aan dat iemand zo blij was me weer te zien en de 1 ½  meter negerend zo reageerde. Kan je nagaan wat zo’n klein beetje aanraking kan doen met een mens.
Kelly was een collega van mij in de tijd dat ik in een zorgcentrum werkte. Bovendien was ze ook nog een zusje van Paulien, een klasgenoot en schoolvriendin van mij op de Ulo.
Zij woonden in een bepaalde wijk waar allemaal Ambonezen woonden en daar kwam ik ook regelmatig. Ik bewaar nog zulke mooie herinneringen toen we beide geslaagd waren en zij daar in zo’n soort verenigingsgebouw een feest gaf. Wat leuk was dat toen, zo gastvrij, muziek en veel heel veel eten voor iedereen.  forever-friends-02
Ze vertelde dat het goed met haar ging, ze had 6 zonen gekregen, dat wist ik nog wel en inmiddels al 14 kleinkinderen had. Daar zag ze echt niet naar uit, ze zag er heel goed uit.  We stonden zo even te praten en herinneringen op te halen. Haar zus waar ik mee op school zat woont al jaren in Gran Canaria nog steeds. Met haar ging het ook goed. We zeiden elkaar gedag en opnieuw zei ze wat leuk dat we elkaar weer eens gezien hebben en dat vond ik ook.
Het fijne gevoel bleef eigenlijk heel de dag doorwerken….. huidhonger…… ja toch best belangrijk in deze tijd.