Schijn veiligheid…….??

Ja ik heb best een paar dagen gehad dat ik me futloos, vervelend, moe en weet ik wat voelde. Was het gewoon helemaal zat die Corona dat gedoe overal.
Ik voelde van alles in mijn lijf, de meeste vreselijke kwalen kwamen in mijn gedachten langs en ik weet ook hoe dat komt. Te weinig om handen (ja gisteren wel dat grint gedaan oké maar dat zegt ook niks terug) te weinig contacten en gesprekken, te veel alleen.
Vanmorgen na een flinke regenbui (wat een zegen voor mijn tuin) op de fiets gestapt maar dat rot gevoel bleef toch wel.
Gewoon angst, doe ik alles wel goed, raak ik niet besmet. En ik weet het angst is een slechte raadgever.
Regelmatig denk ik ook na over de veiligheid in de winkels. Bij de meeste winkels nu mag (moet) je zelf je winkelwagentje of mandje ontsmetten en dan denk ik. Is dat nu veiligheid?  Dan maak je waarmee je duwt schoon maar als ik dan bij de kassa komt dan trek ik toch het wagentje met de achterkant achter me aan. Zou niet weten hoe je dat anders moet doen.  En weet jij wie wat vastgepakt heeft in die winkel. Ik vind het lastig en denk dan dat het schoonmaken van die stuurstang alleen zo weinig helpt. Ik hou het maar op na een winkelbezoek meteen mijn handen te wassen met een desinfecterende handzeep en in de winkel niet aan ogen of neus te zitten.
Of als ik even bij de buren ga vragen of het zand daar op de straat gestort mag worden. Ik zit wel op afstand maar dan hoor ik opeens dat ook in het zorgcentrum waar ik vrijwilliger ben nu een aantal corona besmettingen zijn en mijn buurmeisje werkt daar en die zit er ook. Dan ga ik meteen als ik thuiskom uitgebreid mijn handen weer wassen. Ik weet het hoor, als ik daar maar aan blijf denken kan je ook niets meer.
Vanmorgen, een kilometer of 10 was ik onderweg en opeens werd ik zo kwaad en ziek van mezelf en zei ik hardop…….. dan krijg je verdomme toch die rotcorona. Laat je er nou niet zo gek van maken, als je die pech hebt gebeurt het toch. Je kan niet alles voorkomen in het leven.
En raar maar waar, het hielp, een flinke ronde gefietst en toen ik thuiskwam had ik opeens weer zin in van alles. Onkruid van de straat voor mijn huis verwijderd.
Afspraken gemaakt met Peter over het zand bestellen, een container bestellen.
Nog wat grint bij elkaar geharkt en bij de buren weer die vervelende braam die iedere keer weer terugkomt er uit gehakt. In het vrijgekomen gat kon ik nog een aantal emmers met grint neergooien. Ziezo die was ik ook weer kwijt.
Er woont toch nog niemand en op zo’n oppervlakte grint viel het niet eens op.
Geen tijd om ergens over na te denken, de meeste pijntjes voelde ik opeens niet meer.
Ook weer iets leuks om naar uit te kijken dat Peter een paar dagen komt om hier de straat te doen. Beetje helpen en bezig zijn er mee. Dat heb ik gewoon nodig….. blij dat daarna het OV weer “open” gaat en ik naar Apeldoorn kan. Misschien mijn werk weer begint…ik kijk er zo ontzettend naar uit gewoon weer om bezig te zijn met dingen en mijn radertjes in mijn hoofd even wat rust te gunnen. Ik snak er echt naar…..