De knop om……

Bijene 1 (Middel)Gisterenavond na het fietsen ging ik wat papieren uit zitten zoeken en opruimen en opeens betrapte ik mezelf er op dat ik opeens niet meer aan pijntjes en dingen dacht en ik me een stuk rustiger voelde worden. Niet als een gestreste kip zoals de dagen er voor op de bank zat, zo van wanneer begint het weer.
Wim had al weer gebeld, wat een schat is het toch. Ik twijfelde nog of ik vandaag wel zou gaan werken en hij zei ook, misschien kan je het beter wel doen. Hommelel (Middel)Gaat het niet dan kan je altijd nog naar huis gaan toch. (Hij weet dat ik een makkelijke werkgeefster heb).
Vannacht weer heerlijk geslapen (alle nachten hoor trouwens ondanks mijn stress/paniekdingen) en vanmorgen gaan werken.
Niet dat ik niks meer voelde maar het leek wel of het een plaatsje had gekregen en dacht, oké Bloempjes tuin 5 (Middel)precies bij die beweging heb ik er last van en voel ik pijn. Ik ging me steeds beter voelen.
Weer op de fiets gestapt, het was net weer droog en heerlijk bij de Hema weer eens een keer een bakje/broodje gedaan. Een prima medicijn.
Gewoon weer dingen doen had ik blijkbaar even nodig.
Ooit in de laatste jaren van mijn huwelijk heb ik ook best vaak last gehad van paniekaanvallen, geen auto meer durven rijden, op zijn slechts alleen nog maar zo snel mogelijk naar mijn weg, het aller-kortste Hommelele (Middel)rondje met de hond doen om zo snel mogelijk weer thuis en binnen te zijn. Hyperventilatie… gewoon rottige dingen allemaal, veel stress.
Eigenlijk de laatste jaren (op soms een dipdagje) weinig last van gehad en dit overviel me best, was gewoon een rottige week zo voor mezelf. Dacht dat ik dat wel helemaal achter me gelaten had.
Destijds ben ik gaan praten met een maatschappelijk werkster die mij enorm geholpen heeft met praten en tips…. Ze deed haar naam eer aan Rietje Raatgever (niet te krap kijken hé ik weet dat raadgever met een d is maar zij heette nu eenmaal zo)
Vanmiddag voelde ik me weer zo prima dat ik meteen weer van alles wilde gaan doen maar ik dacht, ho ff draaf nou weer niet gelijk door Anna (zo noem ik mezelf altijd als ik me streng toe moet spreken). Bloempjes tuin 1 (Middel)
Vandaar dat ik maar een lekker bakje thee genomen heb, een filmpje opgezet in het kinder/flauw/leuke/ontspannende genre. Hugo echt zo’n sentimenteel verhaal maar zo heerlijk om even te zien lekker liggend onder een dekentje op de bank, zelfs zonder in slaap te vallen.
Ben best blij dat de knop blijkbaar weer een beetje omgezet is en hoop maar dat het ook zo blijft want paniek/angst is gewoon een slechte raadgever. En als ik me zo blijf voelen aankomende weekend weer naar Wim.. zo’n zin in.
Wat hommel(e)s omdat ik ze gewoon zo mooi vind, heel de dag bezig om al mijn plantjes te bezoeken……en nog belangrijker te bestuiven….

Tja en dan….

Ik weet het van mezelf maar soms heb ik gewoon geen stopknop er voor maar als de angst bij mij gaat regeren gaat het niet goed met me.
En ik maakte me ook best ongerust, zondag voelde ik me echt beroerd, ieder pijntje voelde ik.  Ik had ook best veel pijn iedere keer en dat maakte me gewoon angstig waardoor ik helemaal verkrampte. ( Of ik kreeg pijn omdat ik zo verkrampt was)
Ben toch nog wel wat in de tuin gaan rommelen rustig aan omdat ik dacht dan is de focus even ergens anders op gericht.
Maar de lol die ik er normaal in heb kwam niet.
Gisterenavond heel lang met Wim zitten praten en daardoor kwam ik wel weer wat tot rust.
Vanmorgen meteen een afspraak gemaakt bij de dokter en kon al heel vroeg komen.
Had goed geslapen en ook weinig last vanmorgen.
Zij bekeek, kneedde, voelde aan alle kanten en organen maar kon eigenlijk niks verontrustends vinden. Kijk het een paar dagen nog aan en kom anders terug zei ze.
Voelde me best opgelucht, meteen even Wim weer opgebeld.
Op mijn gemakkie boven wat op gaan ruimen en toen ik klaar was begon het weer, ik raakte helemaal in paniek.
Dacht eerst ik ga weer die dokter bellen toch maar niet gedaan en Peter gebeld. Die is altijd rustig en gaat net als de huisarst alles even doornemen met me. Wat en wanneer heb je last mam. Doe deze oefeningen eens en kijk of je dan last hebt.
Nou ja hetzelfde als bij de huisarts. Alleen als ik bepaalde bewegingen maak voel ik een scherpe pijn. Nu mijn hersens nog er van overtuigen dat er verder niets aan de hand is. Gewoon spierpijn (denk ik). Vanmiddag weinig gedaan ook helemaal geen last meer gehad.
Vanavond wilde ik gewoon toch even een stukje gaan fietsen na het eten, had het echt wel even nodig en al voelde ik nog steeds die pijn het voelde wel goed aan.
Heel de week amper gefietst dat is helemaal nix voor mij en wil daar niet aan toegeven ook anders blijf ik die angst houden en durf ik straks nix meer. Heb dat al eerder gehad zo’n paniekstoring.
En nu maar hopen dat het wat op gaat knappen misschien even naar de fysio kan ook helpen. Ga morgen ook gewoon werken lukt het niet ga ik weer naar huis. De afleiding zal me goed doen. Vind het heel lastig en vervelend.
Heb er gewoon moeite mee omdat ik niet kan verklaren duidelijk waar het door komt. Denk een combinatie van heel ver fietsen achter elkaar en het plukken van kersen op een wiebelende trap waarbij ik met heel goed vast moest houden, half hangend aan de boom hing en met mijn andere hand nog de kersen plukte.
Een paar maanden geleden toen ik van de trap viel met de bloembakken wist ik tenmiste zeker waar de pijn vandaan kwam en dan is het wel voor mij beter te behappen. Maar vervelend blijft het……..

After corona dipje?

2Eigenlijk heb ik heel de week al last van spierpijn en allerlei krampen heel vervelend.
Normaliter als ik weet wat dit veroorzaakt heeft kan ik daar wel mee omgaan maar nu vraag ik me nog steeds af, waar komt het door of is het toch wat anders dan ik misschien denk. En dan komen de vreselijkste ziektes langs.
Het begon eigenlijk maandag al, het weekend daarvoor natuurlijk best veel gedaan maar goed dat doe ik wel vaker zonder dit resultaat. Bijna 50 km gefietst met Wim.
Had wel op een wiebelende trap nog kersen staan plukken en de dag daarvoor nog een struik verwijderd die wel tegenspartelde…. Misschien dat het daar door kwam.
Ook omdat ik een aardig rustige week had, veel thuis moest blijven vanwege de schilders, weinig gefietst voelde ik ook ieder pijntje.  Te veel tijd om over dingen na te denken is nooit goed voor me. 1
Ook mijn energie lijkt ver te zoeken zoals gisteren ging ik onderweg om in het naburige dorp even wat boodschappen te doen wat ik altijd doe maar halverwege ging ik terug. Niks voor mij.
Misschien een na corona dipje, (hoewel het virus nog niet verdwenen is) ik weet het niet.
Veel mag er weer en dan verwachten mensen ook weer dingen van me.
Vrijdag kwam mijn nicht met haar man het tuinhek ophalen en we zaten zo nog even in de tuin te praten en zij hadden het ook wel zo ervaren. Dat het ook wel bijzonder relaxed was de coronatijd. Haar man zei ook, normaliter ben ik vaak 4 avonden weg voor van alles en nu kon dat niet meer en eigenlijk was het ook best prettig. (Hij geeft fotoworkshops en heeft een eigen studio voor fotosessies)
En ik hoor dat ook wel van verschillende kanten…. Ook het bericht van mijn buurvrouw heeft er bij mij aardig ingehakt.
3Ik had het zelf ook hoor in de corona tijd. Veel fietsen, veel fotograferen, heel rustig alles. Foto’s bewerken als ik thuis kwam, beetje tuinieren en verder hoefde ik nix.
Eigenlijk kan ik altijd wel heel goed tegen het warme weer, geeft het me zelfs energie maar ook dit keer was ik niet vooruit te branden.
Heb het gevoel dat ik zomaar iedere keer gewoon kan slapen.
Nou ja als alles zo blijft misschien toch maar eens naar de dokter gaan om te kijken of alles wel in orde is met me. Vandaag maar calcium tabletten aangeschaft, hoor wel dat die goed zijn tegen krampen e.d. toch maar even proberen.
Oké dit was dus weer zo’n zeurblogje maar het is ff niet anders…….

 

Zwoele nachten

105971739_10157435357758008_2824068993006668362_oWat was het gisterenavond nog heerlijk in de tuin. Was eerst een flinke ronde gaan fietsen, gewoon een uurtje zitten kijken bij de Zwarte Sterns, zo mooi om dat zo te volgen.
Bovendien vind ik het heerlijk om in het gras te zitten (het enige wat ontbreekt in mijn eigen tuin)
Nog wel wat foto’s gemaakt maar eigenlijk ging het me daar helemaal niet om.
105898586_10157435357793008_7111960448125649031_oThuis de tuin nog gesproeid de plantjes hadden echt wel dorst.
Daarna heerlijk in de tuin blijven zitten, achtergrondmuziekje, kabbelend water, hier en daar wat tuingeluiden.
Kopje thee.
De gierzwaluwen die steeds over kwamen,
Kortom mijn avond hoor, zo heerlijk.
Wil eigenlijk helemaal niet naar binnen maar weet dat vandaag de schilders om 7 uur al willen beginnen en dan moet ik op zijn.106053392_10157435357783008_3203441134653078271_o
Snap het best dan kunnen ze de achterkant verven die dan nog in de schaduw ligt.
Met heel veel tegenzin ga ik naar bed en val ook al snel weer in slaap.
Heb gelukkig weinig last van de warmte, trek zelfs nog gedeeltelijk mijn dekbed over me heen,
Bij mij komt er geen ventilator in huis, heb zo’n hekel aan die dingen.
Heb misschien gemakkelijk praten omdat ik in de tuin altijd wel een plekkie heb waar ik uit de zon kan zitten,
Had gisterenavond ook nog wat bijzonders bij het mysterie in mijn vijver.
Ik was bezig in de voortuin de bloemen water geven toen een er een man en vrouw langs kwamen fietsen, goede kennissen van me. Ze riepen hoi Anneke,
En meteen bedacht ik me dat ik voor die man nog een boek klaar had liggen. Hij is geïnteresseerd in de havens van Rotterdam. Hij is ook amateur fotograaf net als ik en had aangeboden om me te helpen met een lens die mij wat problemen geeft,. Alleen door de coronatoestanden was het er nog niet van gekomen.
Nu zag ik pas bij de Kringloop een mooi boek liggen met oude kaarten over de havens van Rotterdam en had dat voor hem gekocht. Niet dat hij er wat voor hoefde te hebben maar vond het gewoon leuk. Ik dwaal weer helemaal af. Hij was er blij mee.
Foto gek 45 (Middel)

Ze kwamen even de tuin in lopen toen ik het boek ging pakken en hij ging. naar de vijver staan kijken, Ik zei, ja veel vissen zitten er niet een, een goudvis en wel veel stekelbaarsjes. En hij zei, ook wel een grote vis. Ik ben meteen alert en ga naar hem toe. Ja nu is ie weg zegt hij. Het was een grote vis bruinachtig,
Ik vertelde hem het verhaal van mijn foto’s. Nu ben ik helemaal benieuwd welke vis er in de vijver toch blijkt te zitten en hoe het komt dat ik hem nog nooit gezien heb.
Moet toch mijn vijver opschonen want de krabbenscheer doet hem bijna dicht groeien en dan hoop ik toch eigenlijk mijn eigen “monster” een keer te kunnen zien.

Big brother is watching you

imagesVeel mensen kennen het boek wel van George Orwell 1984 wel hebben het gelezen of hebben er van gehoord.
Ik ook heb het meerdere keren gelezen en weet nog dat ik het enorm beklemmend vond wat daar beschreven werd.
Een boek dat grote indruk op me heeft gemaakt.
Voor wie het niet kent https://nl.wikipedia.org/wiki/1984_(boek)
Orwell beschrijft een staat waarin de overheid elk aspect van het menselijk leven bewaakt en controleert.
Geschreven door hem net na de oorlog en gepubliceerd in 1949.
In 1984 was het leven wel anders maar momenteel denk ik dat het gewoon dicht in de buurt komt dat niemand de illusie kan hebben dat hij of zij in onze maatschappij en land kan leven zonder dat er van alles van hem bekend is.images
Kijk alleen maar naar alle klantenpassen, bankpassen, dossiers bij artsen, overheid, belastingen,politie etc.
Ik kan het zo gek niet opnoemen wat er allemaal van ons bekend is bij de diverse instanties. Via de masten kunnen alle telefoon getraceerd worden waar iemand op dat moment is of was.
En nu is er dan een gezondheidsapp in de maak. Ik ben er nog steeds niet uit wat ik daar nou mee aan moet. Ga ik hem wel of niet installeren op mijn telefoon.
downloadEr wordt wel gezegd dat de privacy gegarandeerd is maar ja ik heb zelf niet zo’n hoge pet op van die garanties van de overheid.
Je wordt er mee om je oren geslingerd data lek hier en data lek daar.
En wat ik al eerder zei, ik heb niet de illusie dat ik zonder deze app minder traceerbaar ben.
Ik ga er nog eens goed over nadenken wat ik zal doen en wat voor garanties er gegeven worden over privacy.
Het waren profetische woorden van George Orwell toen hij zijn boek schreef,.

Laptop

Even een kort probeer blogje voor mij. Mijn zus had nog een laptop die anders de zolder op ging want ze hadden allebei een nieuwe gekocht.

En die laptop heb ik nu gekregen van haar en daar schrijf ik nu mijn eerste blogje op.
Of ik het handig vind weet ik nog niet, voorlopig nog niet,
Moet nog even een muis van de zolder halen om die aan te sluiten en ik ben toch wel verknocht aan mijn desktop toetsenbord
Aan de andere kant ie ik ook de handigheid er wel weer van en ik moet zeggen dat het tikken me al snel goed afgaat ook blind tikken zoals ik op de desktop ook doe.
Nou ja ik zou er zelf nog niet een gekocht hebben maar als je hem zomaar krijgt leuk toch van zussie en zwager.
Het is me gelukt om wat dingen te openen zoals dit dus en FB. De mails ga ik me morgen eens op werpen en er zijn natuurlijk nog geen foto’s ook die hier op staan.
Wordt vervolgd en wel weer leuk om iets nieuws uit te vogelen.

 

Uit de doppen…..

In mijn tuin begint het al best een beetje oogsttijd te worden.
Gisteren heb ik weer een grote krop andijvie verwerkt, stampies rauwe andijvie gemaakt. Uit een krop haalde ik toch 5 maaltijden. Zelfs de uitjes kon ik vers oogsten uit de tuin.
Morgen ga ik beginnen met de tuinbonen, ben heel benieuwd. De eerste tuinbonen die ik gelegd had deden amper iets, ze kwamen hier en daar wel wat miezerig op maar verder werd het niets.
Daarom nog een keer opnieuw bonen gelegd en daar zat de groei meteen al heel goed in. Zelfs dit jaar zonder luis, daar staan de tuinbonen wel om bekend, vandaar dat ik morgen best een goede oogst verwacht.
Ik blancheer ze en vries ze dan in. Morgen lekker buiten in het zonnetje gaan doppen. Tuinbonen vind ik heerlijk, heb vers bonenkruid in de tuin, krielaardappeltjes er bij jammie lekker hoor.
De laatste rode bieten of zoals wij het noemen kroten ook geoogst.
De sperziebonen komen er ook aan, dat duurt nog even en de eerste tomaatjes smaakten heerlijk.
Achterin de tuin heb ik een framboos gepoot, blijkbaar op een goed plekkie want ik kan er iedere dag wel een handvol plukken, net zoals de kruisbes. Geen blad haast meer te zien (dat is wel vreemd) maar bessen genoeg.
Denk dat ik deze maand gewoon dagelijks uit mijn eigen tuin (al of niet uit de vriezer dan) kan eten. Dat is toch best leuk. Met ook nog aardbeien en appels hoef ik deze maand amper fruit te kopen. (Ben een enorme fruiteter). Vorig jaar zo’n 30 appels, dit jaar moet ik het met 5 doen. Hoor via moestuinsites dat het dit jaar een slecht appeljaar is.
Op de leeggekomen plaatsen heb ik spruiten en boerenkool gepoot. Moet er nog niet even aan denken maar ze hebben de tijd nodig om goed te kunnen groeien zodat ik in het najaar/winter ook nog iets uit eigen tuin kan eten.
Voor mijn relatief kleine stukje tuin dat ik heb, schat zo’n 6 of 7 m2 en mijn kasje er bij heb ik toch best een goede opbrengst. Dit jaar weer wat nieuwe dingen geprobeerd, spitskool was een groot succes. Doperwten en penen deden helemaal niets. Het is niet allemaal feest haha. En de bloemkolen ook voor het eerst dit jaar twijfelen volgens mij nog wel of ze het gaan doen. Ben benieuwd of ik daar echt een paar kooltjes kan oogsten.
Ach ik doe het gewoon voor mijn plezier en alles wat ik oogst is mooi meegenomen, vers en onbespoten op tafel. Heerlijk hoor.
Uit mijn zakje zaadjes voor insecten dat ik kreeg van iemand komen iedere keer weer verrassende bloemen te voorschijn. Iedere keer een ander wisselend boeket buiten, zo zie ik dat……

Verfklussers….

Kamperfoelie (Middel)Ja hoor vandaag zijn ze begonnen met het laatste project van de renovatie, het verven van de kozijnen.
Ik hoorde al van alles rommelen toen ik zat te ontbijten, ging maar eens kijken (we zouden het van te voren horen wanneer) en twee schilders gingen beginnen met het schuren en hier en daar kitten van de kozijnen.
Heel aardige mannen en we dronken gezellig om een uur of 11 een bakje koffie in het zonnetje in de tuin.
Meteen van de gelegenheid ge(mis)bruik gemaakt om te vragen of ze ook mijn nummerbord mee wilden schilderen. Zo gemakkelijk de vorige schilders het uit zichzelf deden, zo sputterden deze mannen nog een beetje tegen. We hebben niet zo’n klein kwastje zeiden ze. O maar dat heb ik zelf wel hoor, wil het ook zelf wel doen als ik een paar druppels verf van jullie krijg.Kamperfoelie 1 (Middel)
Nou ja als ik het tegen niemand zou zeggen, zelf een klein kwastje had,  zouden ze het wel willen doen. Goed geregeld.
Vanmiddag werd er weer een steiger achter het huis geplaatst voor de boven ramen. Gelukkig hadden ze geen last van mijn pas geplaatste regenton, daar was ik wel een beetje bang voor geweest.
Voor de rest al vast van alles weggehaald. Ze beginnen om kwart over 7 half 8 vertelden ze…. nou ja het wordt heel warm weer en dan is dat ook niet zo erg om wat vroeger op te gaan.
Kamperfoelie 2 (Middel)Morgen komen ze nog niet, althans dat zeiden ze vanmorgen, maar ze zeiden ook vanmorgen dat de steigers pas morgen zouden komen en die staan er ook al.
Dan hebben ze wel pech want morgen moet ik werken. Ze kunnen nog wel kozijnen doen waarvoor de ramen niet open hoeven.
Wel alles weer weg moeten halen natuurlijk, gelukkig voor de laatste keer.
Vervelend was wel toen ik thuis kwam dat mijn buitenkraan open stond. Ze hadden waarschijnlijk wat gedronken of water gepakt daar, daar heb ik geen moeite mee maar draai hem dan wel weer dicht. Kamperfoelie 3 (Middel)De sproeier stond wel op uit maar hij lekt altijd een beetje als hij open staat, je bent zo heel wat water kwijt. Heb hem nu maar binnen dicht gedraaid. Dan moeten ze het maar vragen.
Heb ook iemand gevonden voor mijn hek, een nicht van me had het op FB zien staan en vroeg wat ik er voor moest hebben. Zei nou jij mag het zo meenemen hoor, blij dat ik het ook weer kwijt ben, ze komt het vrijdag op halen. Heb het ook voor niets gekregen.
Nu nog kijken of Peter tijd heeft om de rest van de straat te gaan doen zodat eens een keer alle “zooi” weer eens weg is….. ik kijk er naar uit.
De kamperfoelie in mijn tuin bloeit inmiddels ook, wat een prachtige bloemen zijn dat toch.

Weer mooi……

We hebben weer een prachtig weekend achter de rug… was inmiddels al vier maanden geleden dat Wim bij mij geweest was.  Eerst door mijn val waardoor ik een paar keer niet naar hem toe kon en daarna het Coronavirus. Best lang natuurlijk. Twee weken geleden voor ’t eerst weer bij hem geweest en hij nu weer bij mij. En het leek wel of we er nog meer van konden genieten om weer samen wat te gaan doen en gewoon samen te zijn.
Terrasjes gepikt hier en daar en onderweg, een prachtige fietstocht gemaakt van zo’n 45 km zaterdag, het was ook heerlijk weer.
Echt lekker makkelijk gedaan, gourmetten en een Chineesje gehaald, niet te moeilijk allemaal. Lekker onderuit filmpje kijken samen.
Vanmiddag ging hij weer naar huis en ik vond het opeens best stil in huis en miste hem wel.
Maar toch alsof we elkaar gisteren nog gezien hadden hebben we het weer opgepikt.
Wat zo’n coronavirus al niet kan doen.
Wim zei het ook nog, het is een tijd geleden dat ik gewoon wat leuks gedaan heb.
Afgelopen week had ik een tweedehands fiets gescoord voor hem. Zijn fiets was de laatste keer gestolen. De man bracht hem ook nog netjes thuis voor me. Anders kan je ook geen kant op natuurlijk zonder fiets.
De fiets deed het prima… hij is meteen goed ingefietst haha en dat voor een prikkie, soms zit het ook wel mee dan. Een extra slot gekocht er op want hij moet toch weer een paar weekjes in de fietsenstalling staan.
Ik vermaak me in mijn eentje ook prima hoor, blijf echt niet thuis zitten maar zo samen op pad gaan is toch veel leuker eigenlijk.
Genoeg er over haha.
Gisteren ging Wim even wat kersen plukken, voor mij hoefde dat niet hoor, laat de vogels ze maar lekker opeten allemaal. De merels zijn er gek op en iedere keer zie ik ze weer in mijn boom vliegen en een kers scoren.

Wim vond het zonde en begon wat kersen te plukken. Het zijn geen zoete kersen dus om zo te eten niet zo lekker maar een paar jaar geleden heb ik ook eens jam en sap er van gemaakt en dat was best heerlijk. Maar het is ook wel veel werk.
Afijn, ik had een bakje vol en vandaar dus toch maar even in de boom “geklommen” en nog een paar bakjes kersen geplukt. Morgen dan toch maar proberen om sap er van te maken. Jam heb ik geen zin meer in, moet je al die pitten er uit halen dat is een enorm werk. Als ik sap maak kan ik gewoon de pitten meekoken en het zeven daarna, dat is veel minder werk. En door de yoghurt of vla is het echt heel erg lekker.
De merels boos natuurlijk maar er hangt nog genoeg waar ik niet bij kan, ze hebben niets te klagen hoor.
Een mooi weekend dus geweest en kijk nu al weer uit naar over twee weken weer naar Apeldoorn te gaan. Zo fijn dat het nu weer kan en mag.

 

Buren lief en leed vervolg….

Lieveheer (Middel)Afijn, ik naar de begrafenis geweest en daarna nog regelmatig gebeld en ook op visite geweest bij mijn buurvrouw die nu alleen was.
Ze miste haar man best, natuurlijk maar opeens kon ze ook zonder iets te hoeven regelen weg gaan. Zij had toch meer dan 30 jaar voor haar man gezorgd dus ik snapte best hoe ze het bedoelde. En dat deed ze ook.
Ze ging ook proberen weer te fietsen en dat lukte, ze kocht een elektrische fiets en hoopte deze zomer lekker te gaan fietsen.
Precies op de dag dat haar man jarig zou zijn geweest overleed zijn moeder, dat was opeens ook weer zo bizar.
De twee dochters, schoonzoons en twee kleindochters kwamen veel op bezoek, ze had daar veel steun aan en ze kon nu ook met hen dingen ondernemen die voorheen niet konden.
Op haar 65e verjaardag in mei hadden ze voor haar veel mensen op de been gebracht die in een soort optocht voor haar huis reden met muziek en ballonnen om haar toch een feestelijke dag te bezorgen en dat lukte. Het werd echt een mooi feest zo.
Twee weken geleden kreeg ik bericht van haar dochter dat haar moeder opgenomen was in het ziekenhuis. Ze had last van benauwdheid en ze waren bang voor Corona.
Dat bleek het niet te zijn en er kwamen meer onderzoeken en eigenlijk meteen al werd er gezegd dat het er naar uit zag dat de kanker uitgezaaid was in de longen en klieren.
Ik was dat weekend bij Wim en toen ik weer thuis was belde ik haar op in het ziekenhuis, de definitieve uitslag had ze nog niet gehad dat zou nog een aantal dagen op zich laten wachten.
Afgelopen maandag belde ik haar weer op en zij vertelde Lieveheer 2 (Middel)dat ze haar “vonnis” had gehoord.
Ze gaven haar nog ongeveer vier maanden te leven pff ik schrok er echt heel erg van. Je zou het maar te horen krijgen. Met eventuele chemo’s zou het nog verlengd kunnen worden tot een jaar misschien of wat langer.
Maar zei ze, als ik er heel erg ziek van wordt dan weet ik het nog niet hoor wat ik ga doen, wil ook niet misschien iets langer er zijn maar niets meer kunnen.
Ze was weer thuis, in eerste instantie zou ze naar een verzorgingstehuis gaan maar dan zou ze maar een persoon op bezoek mogen komen en zei ze, wie van mijn dochters moet ik dan kiezen en verder mag ik ook niemand meer zien dan.
De dochter had via de thuiszorg geregeld dat ze naar huis kon, twee keer per dag komen ze langs en ook als het meer nodig is dan gaat dat worden geregeld.
Nu kunnen de dochters, schoonzoons en kleinkinderen en naaste familie toch nog langs komen.
Ze vertelde dat ze het zo onrechtvaardig vond…. ik heb mijn hele leven voor iedereen gezorgd (haar moeder ook daarvoor, haar schoonmoeder, haar man) en nu kan ik iets meer is er eerst corona dat ik niets mag en nu dit weer. Ik denk dat ik gewoon nooit meer zal gaan fietsen. Had me daar zo op verheugd.
Ik moet echt flink slikken, kan me goed houden maar kan het me zo voorstellen of juist helemaal niet want denk dat je het pas begrijpt als je zelf zo’n boodschap krijgt.
KapoentjesBen er echt een paar dagen al door aangeslagen, het blijft toch regelmatig in mijn gedachte zitten. Zo triest allemaal. Ook voor die meiden, als het tegen zit zijn ze binnen anderhalf jaar allebei hun ouders kwijt.
Best moeilijk wat je dan moet zeggen maar misschien is gewoon luisteren en haar verhaal laten doen wel genoeg. En dat is eigenlijk ook het enige nog dat ik voor haar kan doen. Wat appen of bellen, een kaartje sturen of zo.
Ik weet ook hoor dat dit gevoel wel weer gaat zakken bij mij, andere zaken vragen weer aandacht. Dit weekend komt Wim weer gaan we weer wat leuks doen….en dat is ook prima natuurlijk maar blijf het wel erg triest vinden.