Socialisatie

1563806984Ik merk bij mezelf dat in deze coronatijd  ik in mijn directe omgeving van mijn huis veel socialer ben geworden.
Dat komt ook omdat ik nu zo vaak in de voortuin bezig ben met van alles en daar ook van alles gebeurt.
Heb zoveel vaker even een praatje met een van de buren. Die vragen wat ik aan het doen ben of even komen kijken. En zelfs de jongen die heel erg op zichzelf is van twee huizen verder op groet me tegenwoordig als ie langsfietst.
Aan de andere kant een paar huizen verder werd een baby geboren, hun 5e kindje.
Had al een paar keer met haar en met haar andere kinderen staan praten en vond het heel leuk dat ik een kaartje in de brievenbus kreeg.
Hoewel nog niet op kraamvisite heb ik toch een schattig setje gekocht voor die kleine en even afgegeven met een kaartje er bij.
Ook de renovatie zorgt er voor dat er meer gesprekken met en tussen buren plaatsvinden.
Vorige week kwam ik uit Krimpen fietsen en een vrouw die een heel eind verderop in de straat woont groette me toen ik voorbij reed. Ik hield even vaart in en zei, ga je ook naar huis en zo fietsten we al pratend voornamelijk over de renovatie maar ook over kinderen en kleinkinderen het eind naar huis samen op.
Met een buurman/jongen (denk dat hij zo eind 30 is) van een paar huizen verderop heb ik een lang gesprek. Hij is heel lang alleen geweest maar heeft sinds kort een vriendin vertelde hij. Hij straalde helemaal. Hij heeft geen werk, was ooit stratenmaker vertelde hij maar werd geopereerd aan zijn knie en kreeg daarna ook nog kanker. Van beide had hij daardoor wat overgehouden waardoor werken voor hem moeilijk is.
Later kwam ik voorbij lopen met een oude fiets die ik ergens gescoord had. Een nieuw project haha weet niet of het gaat lukken om die fiets op te knappen. Hij kijkt er zo naar en zegt, dat is een hele klus buurvrouw. Maar als het niet lukt kom maar gerust hoor dan help ik je wel. Nou hoe leuk is dat toch, daar ga ik zeker gebruik van maken.
(Wim zijn fiets is gestolen dus kijken of ik hier iets mee kan)
Gisteren ging ik nog even naar Appie en kwam ik een vrouw tegen die ik door de jaren imagen_1_1524517111heen al heel wat tegengekomen was. Vooral bij mijn werk voor de krant omdat zij een actief vrijwilliger is die in diverse besturen zit. Hoe gaat het me je?¬† vraagt ze. En ik zeg dat het best goed gaat met me, beetje rustig en dat had zij dus ook. Zij zegt dat ze nog regelmatig aan me denkt en dat ze ons “krantje”¬† en mijn artikelen die ik daar voor schreef ook heel erg mis nog steeds. Ik hoor dat wel vaker en het is ook zo het “kleine nieuws” zoals ik het altijd noemde wordt toch ondergesneeuwd in de enige gratis huis-aan-huis krant die er nog is en de ruimte moet verdelen over heel veel gemeentes.
En dat is toch best leuk om te horen. Hartverwarmend.
Kortom meer in mijn eigen dorp en directe omgeving zijn heeft mij eigenlijk best veel socialer gemaakt en dat voelt ook wel weer goed aan.