Buren lief en leed…..

Bloem tuin 6 (Middel)Een buur is best belangrijk vind ik zelf en denk dat iedereen dat wel met me eens is.
Ik heb het best vaak goed getroffen daarmee en nu ook woon ik best in een leuke buurt. Verschillende leeftijden jongeren en ouderen, koop- en huurwoningen maar het rommelt wel goed zo samen.
Toen we hier inmiddels al weer 25 jaar geleden kwamen wonen en voor de eerste keer gingen kijken in het huis stond de buurman buiten en maakte meteen een praatje. En ik kende hem, sterker nog we hadden bij elkaar op de lagere school in de klas gezeten.
Ook zijn vrouw kwam er bij en vanaf het begin hadden we een goede band met elkaar. Zo nu en dan een bakje bij elkaar in de tuin, helemaal niet veel eigenlijk, wel op verjaardagen, vaak wel een praatje over het hek zeg maar. Maar we wisten dat we op elkaar konden rekenen. Hun dochters kwamen wel eens bij Peter zitten als wij weg moesten. Peter was niet echt klein meer maar als we van het dorp af waren vond ik het toch nog niet prettig om hem alleen in huis te laten. En die meiden vonden het hartstikke leuk en hadden nog een zakcentje. Peter had ook niet het idee dat er “oppas” voor hem was.
De buurman kreeg epilepsie, hij was chauffeur en mocht niet meer rijden en kwam thuis.Bloem tuin (Middel)
Hij had heel vaak een aanval, best heftig allemaal. Op een gegeven moment werd hij opgenomen een week waar ze hem goed gingen instellen op medicijnen.
De aanvallen werden aanzienlijk minder maar weg waren ze niet en wanneer ze kwamen was nooit te zeggen.
Dat betekende wel voor de buurvrouw dat ze nooit zomaar even weg kon gaan. Altijd belde ze ieder uur een keer op om te controleren of alles nog goed was.
Een enkele keer als ze eens een dag ergens naar toe wilde gaan vroeg ze of ik “op wilde passen” en dat deed ik als ik thuis was. Ieder uur bellen of gewoon even over de schutting kijken als het mooi weer was. Een kleine moeite. Een keer was ik geroepen door een van de dochters die alleen thuis was en aan haar vader merkte dat hij een aanval ging krijgen. Ze vroeg of ik wilde komen en dat deed ik. Best een beetje eng en heftig ook maar ik wist wel precies hoe ik moest handelen als er wat aan de hand was. Was dus ook wel “blij” er een keer bij geweest te zijn.
Alle keren dat ik dat deed heeft hij gelukkig nooit een aanval gekregen.
Mijn buurvrouw had last van reuma best ernstig en zeven jaar geleden kreeg ze borstkanker, ze werd er uitgepikt bij het bevolkingsonderzoek. Geopereerd en bestraald en ze werd helemaal “schoon” verklaard.
Vier jaar geleden verhuisden ze naar een appartement omdat de trappen voor haar toch lastig werden en voor hem ook beter om alles gelijkvloers te hebben.
Bloem dicht (Middel)Nou ja nieuwe buurman, heb er regelmatig over geschreven haha, niet echt last van gehad behalve dat ik nog steeds geld van hem krijg maar ik ben niet de enige dus gezien de stapel post die er nog kwam nadat hij verhuisde ongeveer een jaar geleden van belastingdienst en deurwaarders…
Ik bleef contact houden met mijn buren en ze nodigden me toen ik alleen was altijd een paar keer per jaar uit om te komen eten. Zelf kwamen ze ook nog regelmatig een bakje doen.
Vorig jaar om deze tijd kreeg ik bericht dat de buurman een hersenbloeding had gehad, het ging niet goed, kreeg er nog een overheen en kort daarna is hij overleden.
(wordt vervolg anders weer veel te lang)

Zo mooi hoe een bloempje zich ’s morgens opent en ’s avonds weer sluit…….

12 gedachten over “Buren lief en leed…..

  1. En óf een goede buur belangrijk is. Gelukkig heb ik alleen maar goede buren die zo nodig klaar staan voor me. Op mijn beust ben ik zowat voor de hele straat het adres om pakjes aan te nemen. Epilepsie is een nare ziekte voor de omgeving, de patiënt merkt er zelf meestal weinig van tenzij de aanvallen zó heftig zijn dat ze de tong kapot bijten. Ik had een broer met een zware vorm en een neef met een wat lichtere vorm, die is nu aanval vrij omdat een operatie mogelijk was.

    1. Ja dat klopt hoor. Het gekke was dat wij een hond hadden in die tijd die ook epilepsie had en die had dezelfde zetpillen als de buurman. Zo raar eigenlijk maar wel logisch. Vond het ook wel heftig om mee te maken hoor. Een zetpil in zijn achterste doen. Maar als het nodig is doe je het gewoon en nu wist ik ook wel wat ik moest doen.

  2. De zoon van mijn overleden zus heeft een hersenbeschadiging opgelopen bij de geboorte en daar epilepsie bovenop gekregen. Hij is nu de 50 gepasseerd en krijgt het nog af en toe maar gelukkig in lichte mate door goede medicatie.Ik vond het best wel eng als hij het kreeg.

  3. Epilepsie is best een heftige ziekte Anneke, en ook akelig om te zien wanneer iemand een aanval heeft. Eigenlijk kunnen we niet zonder een goed contact met de buren, je kunt elkaar zomaar nodig hebben.

  4. Een goede buur is zo belangrijk! Mijn Vriendin was mijn buurvrouw. Onbetaalbaar…
    Uiteraard deel je dan lief en leed met elkaar. Epilepsie is onvoorspelbaar en dat maakt het zwaar. Zowel voor de patiënt zelf als zijn naaste(n.)
    Gecondoleerd met je verlies ♥

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s