Tja en dan….

Ik weet het van mezelf maar soms heb ik gewoon geen stopknop er voor maar als de angst bij mij gaat regeren gaat het niet goed met me.
En ik maakte me ook best ongerust, zondag voelde ik me echt beroerd, ieder pijntje voelde ik.  Ik had ook best veel pijn iedere keer en dat maakte me gewoon angstig waardoor ik helemaal verkrampte. ( Of ik kreeg pijn omdat ik zo verkrampt was)
Ben toch nog wel wat in de tuin gaan rommelen rustig aan omdat ik dacht dan is de focus even ergens anders op gericht.
Maar de lol die ik er normaal in heb kwam niet.
Gisterenavond heel lang met Wim zitten praten en daardoor kwam ik wel weer wat tot rust.
Vanmorgen meteen een afspraak gemaakt bij de dokter en kon al heel vroeg komen.
Had goed geslapen en ook weinig last vanmorgen.
Zij bekeek, kneedde, voelde aan alle kanten en organen maar kon eigenlijk niks verontrustends vinden. Kijk het een paar dagen nog aan en kom anders terug zei ze.
Voelde me best opgelucht, meteen even Wim weer opgebeld.
Op mijn gemakkie boven wat op gaan ruimen en toen ik klaar was begon het weer, ik raakte helemaal in paniek.
Dacht eerst ik ga weer die dokter bellen toch maar niet gedaan en Peter gebeld. Die is altijd rustig en gaat net als de huisarst alles even doornemen met me. Wat en wanneer heb je last mam. Doe deze oefeningen eens en kijk of je dan last hebt.
Nou ja hetzelfde als bij de huisarts. Alleen als ik bepaalde bewegingen maak voel ik een scherpe pijn. Nu mijn hersens nog er van overtuigen dat er verder niets aan de hand is. Gewoon spierpijn (denk ik). Vanmiddag weinig gedaan ook helemaal geen last meer gehad.
Vanavond wilde ik gewoon toch even een stukje gaan fietsen na het eten, had het echt wel even nodig en al voelde ik nog steeds die pijn het voelde wel goed aan.
Heel de week amper gefietst dat is helemaal nix voor mij en wil daar niet aan toegeven ook anders blijf ik die angst houden en durf ik straks nix meer. Heb dat al eerder gehad zo’n paniekstoring.
En nu maar hopen dat het wat op gaat knappen misschien even naar de fysio kan ook helpen. Ga morgen ook gewoon werken lukt het niet ga ik weer naar huis. De afleiding zal me goed doen. Vind het heel lastig en vervelend.
Heb er gewoon moeite mee omdat ik niet kan verklaren duidelijk waar het door komt. Denk een combinatie van heel ver fietsen achter elkaar en het plukken van kersen op een wiebelende trap waarbij ik met heel goed vast moest houden, half hangend aan de boom hing en met mijn andere hand nog de kersen plukte.
Een paar maanden geleden toen ik van de trap viel met de bloembakken wist ik tenmiste zeker waar de pijn vandaan kwam en dan is het wel voor mij beter te behappen. Maar vervelend blijft het……..