Visite visite……..

Jan AlVandaag een dag die in het teken stond van visite. Allereerst zag ik vanmorgen net voordat ik de deur uitging dat de Hulk oftewel Jan Al richting mijn huis zou komen fietsen op zijn lange tocht langs de Lekdijk.
Helaas helaas precies op een dag dat ik mijn vriendin uit Harderwijk verwachtte en daarvoor nog een paar boodschappen in huis wilde hebben.
Wat te doen…… naar mijn kas gegaan en een kakelverse (O nee Kakel ging hij later pas naar toe) nou ja een verse snackkomkommer gaan plukken. Samen met een flesje water en een koelelement in een zakje gedaan en een briefje er op. “Voor Jan Al (lemaal) “.
Maar blijkbaar heeft hij het niet helemaal begrepen, hij was wel langs geweest (Sorry Jan volgende keer hoop ik je wel te treffen) had het flesje water genuttigd, het briefje meegenomen maar niet begrepen dat Allemaal betekende dat alles in het zakje voor hem was want de komkommer zat er nog steeds in.
Net weer thuis kwam mijn vriendin uit Harderwijk, ze was al een paar dagen bij haar familie in een naburig dorp geweest en nu een paar dagen bij mij op visite.
Vanmiddag lekker bij zitten kletsen in de tuin, lekker gekookt voor haar en vanavond nog een avondwandeling gaan maken en een drankje na afloop op een terras.
Wij raken meestal niet uitgepraat, we bellen wel regelmatig maar dit is toch wel heel leuk om elkaar zo weer te zien en te spreken.

Friemelen.

baby eeVanmiddag lag ik even een half uurtje op de bank en ik wil dan altijd wat over me heen dus een dun dekentje, wel gevoerd.
En ik betrapte mezelf er op dat ik nog steeds zat te friemelen er aan. Het moet voor mij wel gladde stof zijn die kan friemelen. Op een of andere manier geeft me dat ook rust, ontspant het me.
Toen ik klein was duimde ik niet maar ik “sabbelde” op twee vingers, mijn ringvinger en mijn middelvinger.   Tot de lagere school leeftijd toen vond ik zelf dat het niet langer kon en denk dat ik toen begonnen met het friemelen. Hoewel eigenlijk daarvoor ook al. Ik weet dat ik regelmatig lekker tegen mijn moeder aanstond (soms stond ik zelfs te slapen vertelde mijn moeder) en dan de zoom van haar jurk pakte om mee te friemelen. Fopspenen zullen toen ook wel bestaan hebben maar mijn moeder maakte daar geen gebruik van.
Er werd volgens mij ook niet zo over nagedacht dat zoiets misschien nadelige gevolgen kan hebben voor de stand van het gebit als het lang duurt zoals nu.
Ergens op sabbelen is voor baby’s een heel natuurlijke reactie denk ik en heb niks tegen een fopspeen hoor, baby eeePeter had er ook een tot een maand of 10 toen gooide hij hem zelf een keer uit zijn bedje en ik dacht, mooi daar is ie dan maar vanaf. Zag wel kinderen van 3 of 4 jaar nog steeds met zo’n speen in hun mond lopen de hele dag en vond dat altijd wel een beetje droelig staan.
Mijn jongste zusje duimde en dat bleef ze heel lang doen, ook op de lagere school duimde ze nog steeds en liep al duimend op de straat. Soms waren haar duimen helemaal kapot van het duimen.
Wij woonden aan het einde van een pad waarlangs een aantal huizen stonden. We moesten altijd via een trap de dijk op en daar boven aan die trap woonde een schilder/begrafenisondernemer (dat kon blijkbaar goed gecombineerd worden). Heel leuke mensen alleen die opa zeg maar als hij Tineke zag met haar duim in haar mond zei ie altijd “doe je duim uit je mond anders snij ik hem er af” . Ja met de tere kinderzieltjes werd nog niet zo rekening gehouden. Nu was mijn zusje vanaf haar geboorte tot denk haar tweede jaar heel vaak in het ziekenhuis geweest en geopereerd aan haar oren. Daardoor was ze sowieso altijd heel bang voor mensen in een witte jas (die haar blijkbaar veel pijn hadden gedaan) maar voor de rest ook behoorlijk bang voor van alles. Mijn moeder is er dan ook naar toe gestapt om tegen die man te zeggen dat hij daar mee op moest houden want dat kind durfde amper meer naar school toe. Toen hield het wel op.baby 444 Hoorde trouwens ook wel eens van kinderen dat de vingers ingesmeerd werden met van alles mosterd of iets vies maar veel kinderen bleven gewoon doorgaan. Ik had een nicht die zelfs toe ze al getrouwd was nog soms zat te duimen.
Heel leuk vond ik het stiekem wel toen Yenthe net geboren was ook diezelfde twee vingers als ik in haar mondje stak. Heel lang heeft dat niet geduurd want zij kreeg ook een fopspeen als ze ging slapen en haar eigen knuffel die nog steeds mee moet naar bed met haar.
Friemelen heb ik niet verleerd blijkbaar en ach waarom zou ik ook toch?

Vakantie…..

vakantie 3Vandaag zag je het ook weer dat mensen terug kwamen uit landen waar de code weer veranderd was van geel in oranje zoals in Barcelona bijvoorbeeld.
En ik vraag me echt wel af, waarom ga je in deze tijd toch op vakantie, waarom gewoon niet een jaartje overslaan of in Nederland met vakantie.
Door alle verplaatsingen nemen ook de kans op een nieuwe uitbraak weer toe.
Misschien heb ik makkelijk praten want ik ben zelf helemaal geen vakantieganger.
Vroeger gingen we nooit op vakantie, mijn vader werkte bij een boer, hooibouwtijd, mijn moeder ging aan de inmaak. Wij hielpen allemaal bij beide, zowel bij de hooibouw, zo leuk was dat altijd en bij het inmaken van de groentes en fruit (iets minder zoals dat schillen en schoonmaken, uren achter zo’n snijboonmachientje brrr)
Het bleef bij een bezoekje aan de Diergaarde Blijdorp en denk nog niet eens ieder jaar.
Zelf werd ik wel te logeren gestuurd naar nichtjes die elders woonden. Volgens mij was ik ook de enige van ons gezin, mijn oudste zus wilde dat niet en mijn jongste zusje had vreselijke heimwee.
Ik vond het prachtig. Mijn moeder zette me op de trein in Gouda en een van mijn tantes haalde me weer van de trein af. Daar begon mijn liefde voor het treinen al. En soms kwamen er ook nichtjes bij ons logeren.  Een enkele keer met mijn vader naar familie in Friesland.
Na mijn trouwen hadden we al snel een winkel, een dierenwinkel en vind daar maar eens iemand voor om die te verzorgen. In de 13 jaar die we deze winkel gehad hebben zijn we een keer op vakantie geweest naar Frankrijk met het busje van de winkel, twee luchtbedden achterin. Helemaal leuk, mijn eerste echte vakantie ook.
Later nog een keer een weekje wintersport met mijn zus en dat was het wel.
Nadat we de winkel verkocht hadden kregen we een aantal jaren later een bootje en daar gingen we wel mee op vakantie. Best leuke vakanties hebben we toen gehad en het hele land doorkruist over het water.
Maar toch voor mij begon de “echte’ vakantie pas als Hans weer was werken en Peter weer naar school ging. Dan genoot ik volop van mijn parttime werk en vrije tijd.
Afijn de tijd dat Peter niet meer mee wilde en zelf op vakantie ging was voor ons het varen ook over. Was al nooit helemaal mijn hobby geweest en samen vond ik er helemaal niets aan.
Na mijn scheiding ben ik eigenlijk nog het meeste op vakantie geweest, met mijn zus weekjes, met een vriendin en de laatste jaren een paar keer een weekje met Wim.
En dat is prima hoor, vooral de vakantie op Terschelling was super leuk, zou zo weer gaan.
Maar nu het er even niet in zit, mis ik het ook eigenlijk niet. En gaan vliegen of naar drukke parken, ik moet er niet aan denken. Nee hoor waarom zou ik die risico’s nemen.
Snap best dat er mensen zijn die er even tussenuit willen als ze vakantie hebben en zeker voor de kinderen. Op vakantie doe je toch andere dingen, vallen je huiselijke dingen allemaal even weg, dat is wel het leuke er van.
En dan denk ik ook waarom nemen al die mensen het risico om misschien toch in quarantaine te moeten gaan of iets op te lopen. Ben wat dat betreft ook wel een schijter hoor en best voorzichtig nog steeds. Je ziet toch best wel dat waar de uitbraken nu weer plaatsvinden toch in plaatsen waar veel mensen bij elkaar komen. En dan denk ik ook, is het nu echt zo erg om een jaar de vakantie te missen???

Spontane actie…..

Anneke trein 3Onze spontane actie om op de bus te stappen en naar Gouda te gaan had van te voren nog wel wat voeten in aarde.
Wij gingen naar de bus lopen en we moesten nog een kwartier wachten, er stonden nog een paar mensen die een bus eerder moesten hebben en alvast hun mondkapje opdeden.
En opeens bedacht ik, we hebben niet eens mondkapjes bij ons en dat zei ik tegen Wim die daar ook helemaal geen erg in had gehad. Zo goed zit het nou ook nog niet in ons systeem blijkbaar. Nu is de Lidl dichtbij en ik wist dat ze daar mondkapjes verkochten, daar naar toe gelopen, ik had ze er eerder gekocht en dat waren destijds wel dozen van 50 stuks. Wim vond dat onzin om nog zo’n doos te kopen maar ik zei laten we maar even kijken en we troffen het, ze verkochten ze nu in zakjes van 5 stuks.
Terug naar de bus gelopen en we waren precies nog op tijd om met mondkapje op in te stappen.
Maar daarvoor hadden we hindernis twee.
Wim had  zijn OV kaart niet bij hem omdat we andere plannen hadden. Nu heb ik er twee, heb namelijk van de gemeente een OV kaart gekregen waarmee ik vrij mag reizen en mijn gewone abonnement van de trein en ik had ze ook bij me. Een kaart zonder foto dus die gaf ik aan Wim en ik nam mijn eigen OV kaart. Dat ging prima, maakt ook niet uit er wordt toch voor betaald of het nou mijn OV kaart is of de zijne.
We gingen voor de grap wel zitten oefenen met de naam trainen…. in plaats van Anneke werd het Aaie want natuurlijk moest het wel passen bij mijn Friese achternaam. Wanneer ben je geboren vroeg ik. Nou ja 25 december is een makkelijke datum natuurlijk (hij is zelf de 24e december jarig) maar het jaartal gaf toch wel twijfel bij hem en toen ik 1952 zei, zei Wim, ben je al zo oud??  En ik weer, jij valt toch altijd op oudere vrouwen. Lachen natuurlijk. Hij is twee jaar jonger dan ik. OV kaartOp de terugweg voordat we weer in de bus stapten vroeg ik heel onverwacht nog een keer, hoe heet je en zonder aarzelen kwam zijn nieuwe naam er uit.
Niet dat we controle kregen hoor in de bus, kan me helemaal niet meer herinneren wanneer ik voor de laatste keer eens controle in de bus kreeg trouwens.
Maar een spontaan dagje zoals wij toch wel vaak doen of deden vergt nu toch wel wat voorbereidingen in ieder geval zorgen om altijd mondkapjes bij ons te hebben. Een kaartje is de bus kopen dat kan nog altijd maar zo was het voor ons ook opgelost. P.s. We vonden allebei mijn eigengemaakte mondkapjes veel minder benauwend dan deze die we gekocht hadden.

Een pak van mijn hart……

415fea83-93b2-4ac1-b72d-3591a64db88fAfgelopen zaterdag ging ik met Wim naar een kringloopwinkel in Bergambacht, we hebben er een tijdje rond lopen kijken en ik scoorde nog een mooie stapel plastic mappen waar ik mijn dagboekbladen altijd in stop en twee leuke mini boekjes. Een koopje en ik kan voorlopig weer vooruit.
Inmiddels was het gaan regenen vandaar dat de plannen om in een natuurgebied te gaan wandelen niet door konden gaan. In een restaurant dichtbij de bushalte gingen we even wat drinken en besloten daar er maar een dagje Gouda van te maken. (Zo lang geleden dat ik daar geweest was haha).
Wim houdt er ook wel van om wat te gaan snuffelen in winkeltjes, het enige waar ie niet zo gek op is dat zijn kledingzaken, daar heeft ie niets mee.
Wij lekker gaan snuffelen in allerlei winkels en over de markt. Wim zijn favorieten zijn kookwinkels en van die winkels waar je allemaal van die dingen kan kopen die je niet nodig hebt en ik hobbel wel lekker mee, best leuk om te doen. Heerlijk op een terras in het zonnetje gezeten op een bankje met onze rug naar de andere tafeltjes direct aan de straat en wat je dan voorbij ziet komen, zo leuk om dat te bekijken en te becommentariëren. Topper was de grote man met een grote zwarte baard die in een kuitlange bloemetjesrok uit grootmoeders tijd en een dito blouse erbij en daaronder een paar laarzen. Je moet het maar durven.  Naar het station toe lopend kwamen we langs C en A en ik zei, even hier binnenkijken mag ook wel hè. En daarbij had ik wel een dubbele agenda hoor want als het nu wel door kan gaan trouwt Peter over 2 maanden en Wim moest nog steeds een pak hebben. Het is veel handiger om dat hier te kopen dan in Apeldoorn dan kan het bij mij blijven zonder in bus, trein en fiets mee te hoeven nemen. Bovendien is het ook nog eens uitverkoop haha. Hij is net zo’n klungel als ik en de kans dat hij met zijn nieuwe pak aan zonder kleerscheuren of vlekken hier aan zou komen is zeg maar te verwaarlozen haha.
Even boven bij de heren kijken zei ik tegen Wim die al nattigheid begon te voelen. Hij is echt iemand die nooit een pak draagt heb daar totaal geen moeite mee hoor, loop er zelf ook zelden opgetut bij.
Ik zei gewoon even kijken wat er te koop is en wat je nu wel zou willen. Hij zag een leuke broek en ook een jasje er bij. Echt hij pakte maat 60 en zei die zit lekker. Pff ik zei dat kan echt niet hoor je schouders zitten ergens halverwege je armen joh maar dat jasje hadden ze niet in kleinere maten. Zag er echt niet uit, hij had ook nog een dik overhemd er onder met opgestroopte mouwen, geen wonder dat het dan past. pak manZowaar vond hij nog een jasje leuk en ik pakte er een in zijn maat, een overhemd er bij om goed te kunnen passen en het stond hem echt super leuk, lichtblauw enigszins gemêleerd met een tint donker een broek er bij. Gewoon sportief hoor dat hij daarna ook nog eens kan dragen. Zomaar op een spijkerbroek of zo. Hij kocht het meteen dat overhemd er bij. De helft hebben we zei hij, nu nog schoenen, sokken, een stropdas en een pochet als dat nog gedaan wordt tegenwoordig. Ik viel om van verbazing haha. All the way zeg maar. Dat wordt dus onze volgende missie. Het was al een pak van mijn hart dat hij zo gewillig haha zich in een pak liet hijsen en van alles aan wilde passen dat ik aansleepte. Inmiddels droog geworden dus zonder druppel regen onderweg op de fiets naar huis. Onderweg twee verse pizza’s gescoord, thuis in de oven, beentjes op tafel leuke film kijken…..  Geslaagd dagje zo.

 

Queen of blog……

Gouda 5 (Middel)Je hebt bloggers en bloggers en maar één Queen of blogs namelijk Rietepietz. Veel bloggers volgen haar en zeker de laatste intense maanden waarbij ze schreef over haar man die dementeerde en het afscheid van haar grote liefde Henk, indrukwekkend en respect hoe ze daar over schreef, toch haar humor bewaarde en onder vaak moeilijke omstandigheden tot aan het einde toe hem verzorgde.
En nu had deze Queen of blog mij, een van haar onderdanen, mij Gewoon Anneke, gevraagd of ik haar wilde ontmoeten in Gouda.
Riet 6 (Middel)Ik voelde me helemaal vereerd met dit verzoek en wie ben ik om dit te weigeren toch?
Vanmorgen  op tijd op mijn fiets gestapt om de 20 km naar Gouda te overbruggen en op tijd op het station te staan waar haar trein aan zou komen. Toch wel aardig zenuwachtig natuurlijk.
Bij de rotondes kreeg ik voorrang, stoplichten stonden (bijna) allemaal op groen alsof ze wisten dat ik naar the Queen ging.
Helaas net voor het station bleek de laatste hindernis, de tunnel onder het station door, afgesloten en moest ik een flinke omweg maken om toch nog op tijd te zijn.
Dat lukte me net maar ze was al wel uitgestapt en kwam de trap aflopen waar ik hijgend onderaan stond te wachten. Riet 5 (Middel)
Naar het centrum van Gouda gegaan en meteen aan de koffie met stroopwafel natuurlijk in Gouda de stroopwafel en kaasstad.  (Nee niet bij de Hema daar neem ik een Queen niet mee naar toe natuurlijk).
Jammer dat het een onaangekondigd bezoek was van the Queen anders zouden ze vast wel de toeristische kaasmarkt opgestart hebben maar dat was nu niet het geval. Ook hier heeft Corona roet in het eten gegooid. We zijn nog wel in de Waag geweest, een bezoek gebracht aan het stadhuis. De markt bezocht, bij de St. Jan wezen Riet 8 (Klein)kijken. In het stadhuis kregen we van een heel aardige stadsbode alle informatie en hij vertelde ons over het stadhuis. We gingen alle drie de verdiepingen bekijken. Het stadhuis wordt nog steeds gebruikt voor trouwpartijen maar liefst 250 per jaar.  Ook wij hebben ons in de echt laten verbinden, met handschoenen aan natuurlijk alle regels in acht genomen. Riet 7 (Middel)
Ik werd daarmee wel bigamist want eerder ben ik op diezelfde plaats in de echt verbonden met Trees ook een van de blogsters die weer aan het opstarten is en waarmee ik ook zo’n leuke dag in Gouda had. (Misschien een baantje in het verschiet, op stap als gids in Gouda voor bloggers)
Riet 0 (Middel)Enigszins gegeneerd stond ik wel te kijken hoe iemand als Queen zo ongegeneerd naar haar eigen portretten ging staan kijken en naar die van haar ex-collega Beatrix.
We zagen nog een apparaat dat we niet thuis konden brengen, we opperden van alles en je zag the Queen ook pijnzend staan te kijken. We kwamen er niet uit maar gingen voor iets middeleeuws, een soort martelwerktuig dat vonden we wel leuk. Riet 2 (Middel)
Navraag bij de bode (wat wij waren natuurlijk onwijs nieuwsgierig geworden) leerde dat het “gewoon” een standaard was om de zware grote vlaggen die soms uitgestoken werden daar te ondersteunen. Anneke Riet
Als Queen wilde ze nog wel even poseren voor een balkonscene …. een Queen waardig.
Uitgebreid zitten kletsen en lunchen op een zonnig terras naast het stadhuis. En daarna haar weer begeleid naar de trein en uitgezwaaid (met mondkapje op dat ze even bijna vergat haha). Op een slinkse manier wist ik toch nog met haar op de foto te komen.
Een mooie dag en deze onderdaan was blij dat ze in de gelegenheid was om haar een keer in  het echie te ontmoeten. Lieve Riet het was een geweldig leuke dag in Gouda en wat hadden we mooi weer……. jammer dat de toeristische dingen niet gedaan werden maar dat was niet anders.

Zeg het met bloemen…

Vandaag een rustige dag voor me, mocht ook wel eens weer een keer. Wat in huis lopen rommelen, wat opruimen en doen. Vanmiddag toch nog even een rondje gaan fietsen, had al een paar keer gezien dat er zo’n grote verscheidenheid aan bloemen langs de fietspaden stonden.
Een ouderwets “coronarondje” zoals ik het in de Coronatijd (niet dat die over is nog hoor, pff de cijfers groeien weer) altijd ’s avonds ging fietsen en nu ging ik ook zo rond etenstijd (zo 6 uur dan eten de meeste mensen volgens mij ) op de pedalen.
Was nog lekker en ook rustig overal om te fietsen.
Wij hebben in onze omgeving een fietspad langs een heel klein riviertje De Loet en daar wordt veel gedaan aan de diversiteit van bloemen en planten.
Ook met het maaien wordt er rekening gehouden. Niet alles wordt tegelijk gemaaid en dat is heel mooi.
Vandaag maar eens even wat bloemen gaan fotograferen. Gewoon misschien zo’n 5 meter breed gefotografeerd en ik heb echt niet alle soorten er vast opgekregen want sommige stonden wel heel dicht bij de sloot en had geen zin in een duik. Mijn gemakkelijke dag afgesloten met een Chineesje……… heerlijk was een tijd geleden weer.

Soms heb je zo’n avond…..

Vlieg (5)Ik ben best een goede slaper gelukkig maar soms heb ik zo’n avond dat ik op bed lig en dan opeens hoor ik een gebrom.
Zo’n dikke vette “senuwlijer” van een bromvlieg in mijn slaapkamer, zo enorm irritant die beesten. Vaak zet ik even het raam open en probeer hem daardoor naar buiten te jagen maar dit keer lukte me dat niet.
En dat rotbeest ging ook nog nergens even zitten terwijl ik toch met mijn vliegenklapper in de aanslag zat. Hij had weer geluk.Katten
Muggen zijn ook vervelend maar die proberen meestal wel op een arm of been te gaan zitten waarna het mogelijk is ze de genadeslag te geven.
(Buiten mag alles van mij blijven leven hoor, daar zal ik nooit iets vliegends dood slaan, dat in hun territorium denk ik dan, binnen het mijne daar moeten ze buiten blijven)
Op een gegeven moment hoorde ik hem even niet meer, even rust en opeens hoorde ik een geluid alsof er een paar baby’s aan het huilen waren.
Schuin onder mijn raam zaten een paar katten te janken….. nog erger dan zo’n brommende bromvlieg.
anneke slapenNu heb ik in alle drie de slaapkamers een hor in het raam maar in de badkamer niet en dat raam staat bijna altijd open. Ik had ook daar een hor maar na de renovatie kreeg ik een nieuw raam en die maat klopt net niet. Heel vervelend.
Niet dat die helpen tegen katten natuurlijk, daar werkt een tuinslang beter tegen alleen die heb ik meestal niet naast mijn bed liggen.
Een glas water werd het wel, al weer het raam open en mikken maar gooien is niet mijn sterkste kant, althans raak gooien vandaar dat ze gewoon doorgingen met mauwen.
Ik doe mijn rooster in het raam maar dicht, dat scheelt wel iets met het geluid.
Kleine ongemakken hoor, ik weet het en ondanks het brommen en mauwen viel ik niet lang daarna toch weer in slaap.

Verf moet stinken…

Conatiner 2 (Middel)Vanmorgen kreeg ik een mailtje dat mijn bestelde containerombouwen vandaag zouden komen. Tussen 8 en 18.00 uur en ik dacht, oké dat is vandaag thuisblijven dus.
Wat zal ik gaan doen. Zag mijn ramen die na alle werkzaamheden er echt niet meer uitzagen zeker met de zon er op. Dat leek me een mooi klusje voor vandaag.
Wilde net de spullen er voor op gaan zoeken toen ik de auto van DSL aan zag komen rijden en stoppen. Zo die zijn mooi op tijd zeg, dat is niet verkeerd.
Hij rijdt ze netjes met een steekwagentje voor me achterom. Ik ga ze meteen uitpakken. Wat een dozen en wat een verpakkingsmateriaal zeg, bubbelplastic, karton, tempex, gewoon plastic.
Snap best dat dingen die zo vervoerd moeten worden ook zo verpakt worden. De grote lappen bubbelplastic bewaar ik nog even. Misschien kan ik er iemand nog een plezier mee doen. De rest gaat in de respectievelijke bakken voor papier, plastic en restafval.
Container 3 (Middel)Afijn ik ga de gebruiksaanwijzingen lezen en lees daar dat ze aanraden om de panelen eerst nog in de vernis te zetten, het is geverfd met waterdragende verf.
Nu heb ik een vreselijke hekel aan waterdragende verf (ik weet minder slecht om in te ademen en voor het milieu) het verft gewoon niet fijn. Het vloeit niet uit en het stinkt niet. Als ik verf wil ik ook de geur van terpentine ruiken. 🙂 ;). Kortom vind het vervelende verf om mee te verven.
Ik ga op internet kijken of ik verf op terpentine basis er over kon verven maar ik kreeg toch wel twijfels of dat wel goed kan gaan.
Container 1 (Middel)Vandaar dat ik toch maar twee blikken waterdragende vernis besloot te gaan kopen.
Begin te verven. het gaat best snel, inderdaad vind ik het niet fijn verven maar ik doe het er maar mee. Heb aan een blik genoeg om beide kanten mee te doen. Het droogde natuurlijk waar ik bijstond en na het warme eten toch maar begonnen om te kijken of ik ze in elkaar kon zetten. Het ging eigenlijk best. Even goed kijken maar echt moeilijk was het niet. Alleen volgens mij zit het balkje aan de voorkant niet op de goede plaats.
Op de werktekening zit ie bovenin en bij deze een stuk naar beneden waardoor ik ook het balkje er steeds uit zal moeten halen anders krijg ik mijn container er niet in gereden.  Nu zit het balkje met een paar haakjes vast vandaar dat het ook niet echt een probleem is maar volgens mij hoeft het niet. Nog even nadenken voordat ik ga slopen haha. Nee hoor is een kwestie van een paar schroefjes verzetten. Conatiner 5 (Middel)
De tweede gaat nog sneller tot de laatste drie schroefjes aan toe. Wat is dat toch altijd dat het allerlaatste kleine schroefje dol draait en de andere twee bouten die ik er bij de eerste  probleemloos er in draaide lukte dit van geen meter. Met kunst en vliegwerk, mopperend en scheldend en inmiddels ook moe toch maar doorgegaan en het lukte ook wel. Waardoor de laatste toch nog langer werk was dan de eerste. Het kan verkeren.
Resultaat is wel dat ik er heel blij mee ben. Het ziet er mooi uit, die lelijke bakken zijn mooi weggewerkt. En nu ben ik een moe maar tevreden mens haha…..

 

Gelijkenis…..

Vandaag moest ik denken aan een verhaal dat ik eens hoorde over een heel gelovige man.
Er was een watersnood en de man zat op het dak van zijn huis, voor 100% gelovend dat God hem wel zou komen redden.
Er kwam een roeiboot langs die naar hem riep, maar hij zei “Nee God komt mij redden”
Een helikopter gooide een touwladder uit maar wederom riep hij “Nee God komt mij redden”.  De man verdronk.
Hij kwam in de Hemel en zei tegen God “Waarom bent u mij niet wezen redden”.
En God antwoordde, ik heb eerst een boot langs gestuurd en daarna een helikopter maar je nam de hulp niet aan.
Natuurlijk als ik er over nadenk slaat dit verhaal niet op mijn fietstocht van vanmiddag maar het kwam wel in mijn gedachte.
Ik weet namelijk een terrein waar meestal heel wat vlinders rondfladderen en met dit mooie weer vandaag wilde ik ze graag gaan fotograferen.
Best nog wel een stukje fietsen maar dat was geen probleem. Onderweg zag ik hier en daar best wat vlinders fladderen maar ik dacht, nee ik ga naar dat terrein, daar zijn ze te vinden en fietste er overal langs.
Eenmaal op het terrein aangekomen kon ik met moeite en best een flink stuk wandelen 2 verschillende vlinders ontdekken.
Vandaar mijn link naar dat verhaal. Onderweg had ik gewoon heel wat mooie vlinders kunnen fotograferen maar nee ik wilde echt “de top” . Vorig jaar kon het daar niet op en vond ik er zoveel verschillende soorten. Dit jaar is gewoon een veel minder vlinderjaar.
HuismoederZo zie je maar, soms zijn de dingen dichterbij dan waar je ze zoekt. Sterker nog ik mijn tuin zag ik ook al drie verschillende soorten vlinders…….. wat tob ik toch om zo’n eind te gaan fietsen.
Maar goed de fietstocht was heerlijk en het wandelen daar ook hoor langs de IJssel tussen allemaal mooie wilde bloemen wat wil een mens nog meer op zo’n zonnige zondagmiddag.
Trouwens eergisteren had ik een broek met bloemetjes aan en een nachtvlinder genaamd huismoeder ging op mijn broek zitten, blijkbaar denkend (natuurlijk niet) dat het een echt bloemetje was. Hij bleef gewoon zitten tot ik een foto van hem gemaakt had. Zo grappig.