Memory kastje

Kaartspel gekocht in LanzaroteDit keer maar weer eens gekeken in mijn memory kastje of er nog een leuk blogje bij te bedenken was op deze druilerige donderdag als ik het schrijf.
Graag iets zonnigs dan maar haha en wel de herinnering aan een zonnige vakantie.
En dan kom ik al gauw bij een vakantie in Lanzarote  al weer heel wat jaren geleden.
Ik was net gescheiden, mijn zus haar man overleed ongeveer in diezelfde tijd vandaar dat we toen (en nu nog steeds) vaak met elkaar optrokken.
Zelf had ik nog nooit gevlogen maar mijn zus wel, vond het wel spannend maar leek me ook wel leuk om dat eens mee te maken.
Wij vertrokken dus eind september/begin oktober voor een weekje.
Ging allemaal goed, even in het vliegtuig dacht ik wel, als ie nu neerstort maar vooral het opstijgen en landen vond ik fantastisch om te zien en mee te maken. Eerst de wereld klein zien worden en bij het landen de wereld weer groter zien worden.
We zaten in een leuk hotel zo’n soort ressort met een all inclusive arrangement.
Prachtig weer, soms zelfs heel erg warm.
Nu ben ik geen mens om daar een week langs een zwembad te liggen en zitten, mijn zus gelukkig ook niet vandaar dat we wel iedere dag er op uit gingen.Gekocht op Lanzerot moest geluk brengen deze steentjes......vakantie met Tineke daar Zonder een woord Spaans te kennen gingen we met de bus ergens naar toe, een leuke soort hippie markt was het dus. En iedere dag een eind wandelen en ’s avonds vaak naar de Ierse pub waar meestal life muziek was. Zo leuk.
We hadden ook twee excursies geboekt.  De eerste ging al een stukje de bergen in, mijn zus vond het doodeng. Die heeft heel veel last van hoogtevrees. Ik vond het alleen maar mooi.
Maar mijn zus kon er gewoon niet van slapen het idee dat ze ook die tweede excursie mee zou moeten, daarom zei ik, dan zeggen we die af. Maar dat wilde zij niet voor mij, ga jij maar mee zei ze want ik vind het niet erg een dagje bij het zwembad te blijven.
Ik twijfelde zo van samen uit samen thuis aan de andere kant dacht ik, ik kom hier waarschijnlijk nooit meer ik wil het wel zien en ik ging.
Het was prachtig, vond het soms ook wel eng want we gingen nog hoger maar er kwam naast me een vrouw zitten die zei tegen me als ik mijn ogen afwendde, durf je angsten onder ogen te zien, kijk en geniet. En echt ik ging kijken en vond het prachtig al die kleuren. De wandeling een grot in waar blinde holenvisjes zwommen en heb zelfs op een kameel gezeten of drommedaris denk ik dat het. (Zou dat nu nooit meer doen hoor eigenlijk is het best zielig voor die beesten, ze waren ook gemuilkorfd en behoorlijk vals soms, geef ze eens ongelijk maar het was toch wel een bijzondere ervaring)
Ik kocht er een flesje met een soort gesteente er in, waarbij stond dat het geluk zou brengen. Nou ja dacht vooruit altijd meegenomen toch.
Al met al een heel leuke vakantie zo samen al zal ik nooit iemand worden die graag zal vliegen. Maar heb het een keer gedaan, weet nu wat het is en hou het nu maar bij mijn fiets. Ook leuk om zo weer eens die foto’s te bekijken.