Feessie !!

scheidingJa ik vond deze datum toch iets om even bij stil te staan weer. Even mijn gedachten over die tijd te laten gaan.
Heb een aantal stukjes uit mijn dagboek zitten lezen en weet dat het nog steeds een goede beslissing is geweest.
Mijn solo tijd zal ik maar zeggen (alleenstaande of alleengaande vind ik van die trieste woorden, ik ga/ging gelukkig niet alleen) heb ik zoveel dingen beleefd, meegemaakt, leuke vakanties nieuwe dingen ontdekt gedaan.
Mijn oude ik toch weer grotendeels terug gevonden.
Spreken over de schuldvraag wil ik niet, waar er twee kijven hebben er twee schuld zei mijn moeder altijd. En al het verdriet over onze overleden kinderen heeft ons ook gevormd. Sommige mensen zullen er dichter door bij elkaar komen maar wij beleefden dingen toch heel anders en dat botste ook wel vaak.
Het eerste half jaar of jaar misschien na onze scheiding hadden mijn ex en ik weinig contact meer. Hoewel we in hetzelfde dorp wonen zagen we elkaar praktisch nooit. Ik miste het ook niet. Alleen bij dingen die Peter betroffen zagen we elkaar. Ondanks dat we in een klein dorp woonden en ik door mijn werk voor de krant toch wel bij veel mensen bekend was, waren we nooit “the tolk of the town”.  Mede door het feit dat we gewoon allebei zonder het afgesproken te hebben elkaar nooit hebben zwart gemaakt.
scheiding 3Kreeg zelfs wel eens een opmerking van iemand die zei “Waarom zijn jullie nou eigenlijk gescheiden” waarop ik altijd antwoordde, dat is onze zaak.
Toen zijn broer zo ziek werd, werd ons contact ook weer intensiever, gingen vaak samen naar ziekenhuis en revalidatie. En dat voelde best goed aan eigenlijk. Denk dat we beide elkaar alle toch wel het beste op een of andere manier gunden. Beter met elkaar konden opschieten als tijdens ons huwelijk de laatste jaren. Oude koeien werden er ook tijdens onze autoritten nooit uit de sloot gehaald.
Hij kreeg een relatie en ging samenwonen, met mijn hand op mijn hart, ik ben geen seconde jaloers geweest, eigenlijk meer iets van, dat is wel goed voor hem want na onze scheiding zat hij wel heel vaak in het café en dronk behoorlijk wat. Dat normaliseerde door haar wel. En sterker, zijn vriendin en ik  kunnen het samen prima vinden, ik rij zelfs vaak met hen mee naar verjaardagen omdat die allemaal in de winter zijn. En daar ben ik heel bij om.
Zeker nu we allemaal grootouders zijn van Yenthe, ook toen reed ik met hen mee naar het ziekenhuis, hoe mooi kan dat toch zijn eigenlijk. En straks het huwelijk ook dan. Zeker ook voor Peter, die wel 21 jaar was toen we gingen scheiden maar toch ook wel een tik er van kreeg, een schooljaar miste maar ook hij is er gekomen weer.
Niemand krijgt in het leven toch een pad dat over rozen gaat… al heeft hij zijn naam wel mee dan (Roos).
Op het moment dat ik mijn dating avonturen helemaal gestopt was, had het alleen ook goed kreeg ik een mailtje van Wim. Dacht dat ik me uitgeschreven had op die datingsite maar blijkbaar zat ik toch nog ergens in het systeem. We ontmoette elkaar al weer 4 ½  jaar geleden voor het eerst en het klikte meteen. Wat zoek je in een man, vroeg hij en in antwoordde: “Een man die naast me in het gras gaat zitten zonder te denken dat zijn broek misschien wel eens vies zou kunnen worden”. We bleken zoveel overeenkomsten te hebben en ook in interesses zodat we al een aantal jaren een fijne omhetweekend relatie hebben. Het beste van twee werelden zoals ik het altijd noem, de polder en de bossen. Hij heeft zoveel moois aan mijn leven toegevoegd. En natuurlijk last but not least de geboorte van Yenthe. Zo beladen voor me maar zo mooi en ben zo ontzettend blij met haar dat is niet te beschrijven.
Kortom…….  Toch reden toch een feestje want ik ben momenteel toch best een gelukkig mens…… met mijn kinderen, schoondochter, kleinkind, lief, vrienden en familie,  mijn huis, mijn tuin, mijn fiets……Het was een goede beslissing.
Ja feest

Feessie ??

feestseeVandaag ben ik al weer 12 ½  jaar gescheiden, reden voor een feestje?  Nee dat niet echt, je besluit niet zomaar om er na 35 jaar huwelijk mee te stoppen.
Ik wist niet helemaal precies welke datum het was en zocht het even op in mijn dagboek en daar las ik ook in dat zeker het afdoen van mijn trouwring toch wel even een momentje voor me was ’s avonds. Had een kaarsje opgestoken er bij en een glas wijn genomen om het te vieren.
Want hoe ik het ook wende of keerde en hoe verdrietig en soms wanhopig ik ook was destijds, het was voor mij de beste beslissing die ik in mijn leven genomen had en dat realiseerde ik me ook op dat moment al zo goed. Ik was vrij…… Dus toch reden voor een feessie?
Weet nog dat ik de zondag er na ging fietsen naar mijn moeder en onderweg voelde ik dat tintelende gevoel van vrijheid over mijn hele lichaam. En ondanks de kou en wind midden in de winter nog zonder E-bike ik me zo fantastisch voelde.
Wij hadden nog (het laatste jaar dat het kon) een zogenaamde flitsscheiding. Zelf had ik het wel `mooi`gevonden om het precies op onze trouwdatum 28 december af te sluiten bij de gemeente waar je dan je huwelijk overzet in een geregistreerd partnerschap. Maar dan hadden we bij de gemeente op die dag de hoofdprijs moeten betalen (Het werkt net zo als bij een huwelijk) en dat wilden we niet, daarom kon het pas in januari dat het gratis was. scheiding 3De dag er na samen naar de notaris om dat geregistreerde partnerschap te laten ontbinden, vandaag 12 ½  jaar geleden.
Niet dat het daarna allemaal zo gemakkelijk was. Miste ook wel mijn kind die besloot met zijn vader mee te gaan (hij was 21) omdat hij vond/dacht dat hij hem meer nodig had dan ik.
En wellicht was dat ook wel zo maar daar had ik NIET voor gekozen en voelde als een verlies. Alleen ik zag hem minder maar als we bij elkaar waren bleek het opeens veel meer diepgang en inhoud te hebben dan wanneer je samen in een huis woont en dingen zo vanzelfsprekend lijken allemaal. Vreemd om na drie maanden op een veel te dunne matras in een klein kamertje achter al ingepakte dozen te hebben geslapen  opeens weer heerlijk lang en breeduit in een tweepersoonsbed te kunnen liggen. Ook wel gek als je er 35 jaar samen in lag. Nog steeds trouwens slaap ik op mijn eigen helft van het bed, raar eigenlijk.
Ellende met de gemeente, echt ook dat eerste jaar was wel aanpoten om overeind te blijven maar het lukte me en ik kwam er sterker uit.
Na een jaar toch nog een baan vinden en daar een mooie tijd gehad op mijn werk een aantal jaren, jammer dat een reorganisatie daar weer en eind aan maakte en dat is een understatement.
Maar nu terugkijkend was het ook goed. Anders had ik nooit alles met mijn broer alles kunnen regelen toen hij hoorde dat hij niet lang meer te leven had, mijn zwager tot zijn einde toe kunnen begeleiden, mijn moeder zo vaak kunnen bezoeken.
Dat zijn dingen die mij een heel goed gevoel hebben gegeven en nog kan ik op die periodes met heel veel positiviteit terug kijken ondanks de afloop.
In die tijd ook omdat ik een afkoopperiode gewoon doorbetaald kreeg door de reorganisatie mijn hele huis van boven naar onderen heb kunnen verven, behangen, hier en daar wat vernieuwen, er helemaal mijn paleisje van maken. Ik had er de tijd en de financiën voor. Had daarbij ook nog mijn werk voor de krant waar ik veel plezier aan beleefde.scheiding
Trok veel op met mijn zus nadat haar man overleden was. Kon haar helpen met het uitzoeken van zijn administratie van het bedrijf waar hij echt alles al die jaren van bewaard had. We gingen er veel samen op uit ook met haar kleinkinderen.
Zo nu en dan ging ik daten, met een man een jaar een soort min of meer een bijzondere vriendschap wel gehad maar denk dat ik er ook helemaal nog niet aan toe was om wat vastere banden te krijgen. Maar verder waren het meestal wel leuke dates en daar bleef het dan ook wel bij. Zeker wist ik dat ik nooit mijn vrijheid, mijn  zo hard bevochten zelfstandigheid meer op zou geven.
(wordt vervolg)

Meevallertjes….

Folders-560x373Soms is het zo leuk als je opeens een meevallertje heb in wat voor vorm dan ook.
Het kan zijn door aanbiedingen van iets wat je net nodig hebt, Of gewoon dat ik wat leuks vind bij de kringloop. Ben ook wel iemand die de folders uitspit op aanbiedingen, mijn tweede natuur geworden. Gelukkig de ruimte heb om voorraad te hebben. Via de weggeefhoek al regelmatig wat gescoord heb.
Loot daar alleen mee als ik iets echt kan gebruiken, heb voor de rest al “zooi” genoeg.
Zo kreeg ik dit jaar van de gemeente een bijdrage omdat ik gewoon weinig inkomen heb en vrij reizen met de bus in bijna heel Zuid-Holland.
Dat er Corona tussen kwam had de gemeente ook niet voorzien, heb er ook nog steeds geen gebruik van gemaakt maar toch het blijft leuk.
Een keer per maand mag ik ook dromen van een grote prijs als op de 10e de trekking van de staatsloterij is. Dat is nog nooit gebeurd maar heb de laatste jaren wel regelmatig 10 euro of 7,50 of zoiets gewonnen. Als ik dat wel eens tegen mijn zoon vertel zegt ie, dat heb je allang betaald mama. En dat is ook zo natuurlijk maar goed dat ben ik toch kwijt en daarom voelt het voor mij aan als extra. staatsloterij
In de gulden tijd won ik ooit eens 500 gulden.
Kijk ook altijd als de trekking geweest is en vorige maand was ik opeens blij verrast, ik had 100 euro gewonnen. Superleuk vond ik het, dat is toch wel een leuk bedrag voor mij althans wel.
Afgelopen vrijdag was ik bij Wim. Samen zitten we ook wel eens te filosoferen wat we zouden doen met echt een miljoenenprijs en we komen dan altijd weer uit op een huis op Terschelling haha. Echt zo leuk.
Het was afgelopen vrijdag ook de 10e en aan het eind van de avond zei ik tegen Wim, even kijken of ik nog wat gewonnen heb en tot mijn grote verrassing had ik weer 100,00 gewonnen. Hoe bestaat het. Weliswaar geen huis op Terschelling maar toch heel leuk.
En normaliter ben ik nog al van bewaar of spaar maar dit keer besloot ik mezelf eens te verwennen en mijn nieuwe bestrating nog mooier te maken door twee overkappingen te kopen voor mijn vuilniscontainers. Ze kosten 100 euro per stuk. container
Als ik het Peter vertel dat ik ze ga kopen gaat hij rekenen wat het kost om ze te maken voor me maar hij komt ook op een aardige som geld uit voor hout en dan nog de tijd om ze te maken. Nee hoor lief bedacht van hem maar ik heb ze meteen besteld voor ik me weer bedenk. Volgende week komen ze als het goed is dan kan Wim mooi helpen om ze in elkaar te zetten haha. (Als het al niet gebeurd is want het schijnt niet zo moeilijk te zijn hoewel een paar extra handen altijd wel handig zijn).
Zo gewonnen zo geronnen maar ik vond het wel een keer mocht en daar kan ik nog heel lang plezier van hebben.

Een pingo ruïne..

Afgelopen weekend gingen we fietsen naar het Uddelermeer en daar een stuk wandelen. Ik had er nog nooit van gehoord een pingoruïne, voor Wim als cultuurhistoricus en jaren gewerkt als archeoloog bekend terrein. Voordat we het bord konden lezen had hij mij het hele verhaal over het ontstaan al verteld.
Ik heb de tekst maar overgenomen van de gemeente Apeldoorn waaronder Uddel valt. Leuk dat er naast de geologische verklaring ook een mythisch verhaal te lezen is. Naast de interessante verhalen was het er ook een prachtige omgeving, nog doorgefietst naar Elspeet en daarna via de kroondomeinen weer terug naar het stadscentrum. Echt een mooie route van een km of 40, wel heuveltje op en heuveltje af, wat ben ik blij dat ik ook daar een E-bike heb. 😉  Onderweg nog op een boom een vliegend hert gespot. De grootste keversoort in Nederland. En buiten op een terrasje wat eten met uitzicht op het Uddelermeer was ook niet verkeerd.

In de gemeente Apeldoorn vind je het Uddelermeer. Het Uddelermeer is geen gewoon meer maar een geologisch overblijfsel uit de laatste ijstijd. Het is een zogeheten pingoruïne, een ingestorte ijsheuvel. Naast het meer ligt de Huneschans, een middeleeuwse ringwalburg. Het meer en de burcht vormen samen al eeuwenlang een spannende combinatie waarbij de Dondergod, Donar, een belangrijke rol speelt.

De oorsprong van het Uddelermeer ligt in de laatste ijstijd, zo’n 15.000-20.000 jaar geleden. Het meer is circa  200 bij 300 meter. Het is een eigenaardig meer omdat het zich midden op de hoge zandgronden van de Veluwe bevindt, ver boven het eigenlijke grondwaterniveau.

Het meer ligt 24 meter boven zeeniveau en dat is voor een natuurlijke meer in Nederland erg hoog. Je zou verwachten dat het water hier onmiddellijk in de zandgrond zou wegzakken, maar blijkbaar gebeurt dat niet. Een ingestorte ijsheuvel, oftewel een pingoruïne en  één van de grootste in haar soort in Nederland. Daarnaast wordt het sediment op de bodem gebruikt als een ononderbroken geologisch archief van het klimaat vanaf de laatste ijstijd tot heden.

De naam pingoruïne stamt af van pingo, de taal van de eskimo’s, en betekent ‘heuvel die groeit’. Een pingo is een heuvel in het landschap waaronder zich een ijslens bevindt. Pingo’s bestaan daarom alleen in gebieden met een heel koud klimaat. Tegenwoordig vinden we deze pingo’s in bijvoorbeeld Alaska en Groenland.

Het Uddelermeer bleek voor de prehistorische mens een aantrekkelijke woonomgeving, want rond het meer zijn veel sporen gevonden uit de Trechterbekercultuur. De boeren verbouwden er op kleine akkers rondom hun huizen een van de vroegst gecultiveerde tarwesoorten genaamd eenkoorn en emmertarwe.

Pal naast het meer is nog steeds een immense aarden versterking (ringwalburg) uit de Middeleeuwen te zien. Deze Hunneschans lag strategisch op een kruispunt van routes. De grachten werden gevoed door het water uit het Uddelermeer.

De verhalen van Donar, de dondergod, over het ontstaan van het Uddelermeer 

Donar, de dondergod, is een belangrijk persoon in het ontstaan van het Uddelermeer en de Hunneschans. 

Sage Uddelermeer 

Volgens de sage zijn het Uddelermeer en het nabijgelegen Bleek Meer ontstaan toen Donar, de dondergod, de kop van een reuzenslang insloeg en daarbij zijn hamer verloor. Slang en hamer stortten neer en sloegen een gat in de grond van wel zeven mijlen diep. Donar raakte echter bedwelmd door de giftige adem van de slang. De dondergod viel
daardoor uit zijn strijdwagen en kwam vlak bij de slang op aarde terecht. Zo ontstond een tweede gat. Na een periode waarin een ontzaglijke winterreus opperheerschappij
voerde, bleven er twee meren achter. Het meer waar de slang en de hamer waren terecht kwamen noemde men het Uttiloch (Uddelermeer) en het andere
het Godenmeer of Witte Meer (Bleeke Meer).

Sage Hunneschans 

De sage over het ontstaan van de Hunnschans grijpt terug naar de tijd dat er nog reuzen op de Veluwe woonden. De reus van Uddel schrok op een nacht wakker van een hevige donderslag, gevolgd door een ontzettend gekraak. Donar, de dondergod en ergste vijand van het reuzengeslacht, kwam met oorverdovend lawaai voorbij gereden en verbrijzelde met één mokerslag de broodoven van de reus. Wat overbleef was de rand van de oven, die we vandaag nog terug kunnen zien als de Hunneschans.


Uddelermeer tegenwoordig 

Het Uddelermeer was vroeger groter dan zoals het tegenwoordig is. Na 1857 heeft men een gedeelte ingepolderd. Vroeger ging men in het Uddelermeer de schapen wassen voor men ze ging scheren. Jaren lang was er de gelegenheid om te zwemmen, maar dit is al tientallen jaren niet meer het geval i.v.m. onder andere de blauwalg.
Het Uddelermeer is langzaam maar zeker aan het dichtslibben.Het water is nog maar een paar meter diep. Voor wetenschappers ligt er een vrijwel uniek, historisch archief van o.a. stuifmeelpollen.

Wat een Nederland(s) weer….

Wat leven we toch in een bijzonder land eigenlijk, mij hoor je niet klagen hoor, hoewel vandaag een klein beetje veel wel en waarom dan wel, nou over het weer.
Het meest besproken onderwerp denk ik zo ongeveer in Nederland.
Gisterenmiddag had ik mezelf vrij gegeven, prachtig weer, zonnig en warm. Met een korte broek, hemdje gaan fietsen, ik wilde gaan vlinderen.
Het was er een prachtige dag voor, een mooie fietstocht ook nog eens.
Maar soms gaan dingen anders dan gepland. Ik fietste langs de zwarte stern kolonie en ik dacht “even” kijken naar de jongen sterns.
Ging heerlijk in het gras zitten, flesje water er bij, zonnetje in mijn rug.
Het was een prachtig gezicht de jonge zwarte sterns waren zover dat ze uitvlogen, vlieguren aan het maken waren om binnenkort weer te gaan vertrekken.
Vliegen laag over het water, duikend naar visjes, capriolen in de lucht, biddend hangen boven het weiland. Kortom alle vaardigheden oefenen die nodig zijn om een volwassen zwarte stern te worden en de lange overtocht te kunnen maken.
Sommige jongen kregen toch nog zo nu en dan een hapje toegestopt door de ouders.
Je ziet precies wanneer het hun eigen ouders zijn want dan alleen beginnen ze te reageren en gaan de bekjes wijd open.
Denk dat ik er zo’n 1 ½  uur gezeten heb, een pracht gezicht zo’n grote zwerm in de lucht te zien en te fotograferen. Ze zijn zo ongelooflijk snel dat ik altijd veel foto’s maak.
Als ik ’s avonds onder de douche stap zie ik dat mijn bovenarmen, nek en rug gewoon helemaal verbrand zijn. Niets van gemerkt en met het wisselende weer van de afgelopen weken ook totaal niet aan gedacht.
En dan vandaag, na mijn werk ga ik meestal even een broodje eten bij de Hema, lekker niet zelf wat hoeven klaar te maken en zo aanschuiven.
Het miezerde een klein beetje en net voordat ik er was begon het serieus te regenen. Nou heb je regen en regen maar van deze regen werd ik heel erg nat.
Toch wat gaan eten, zelfs een tweede bakje koffie genomen want ik zat er lekker en had gezien dat er voorlopig nog regen genoeg kwam.


Op een gegeven moment toch maar weer op pad gegaan, het werd toch niet droog. Kwam dus ook echt kleddernat thuis, liep te soppen in mijn schoenen. Thuis meteen droge kleding aan, haar geföhnd en met een dekentje op de bank lekker even wat tv liggen kijken. Een leuke serie volg ik nu over de laatste Russische Tsaar op Netflix. Heerlijk voor zo’n middag.
En dat bedoel ik dus met “wat een Nederland(s) weer”. De ene dag prachtig, warm en verbrand, de volgende dag soppend in mijn schoenen als een verzopen kat thuiskomen.
Het kan verkeren maar gisteren leverde me wel nog een mooie serie foto’s op.

Laatste keer……

Opruimen (Middel)Ik beloof voorlopig de laatste keer dat ik het ga hebben over mijn voortuin en zijpad haha… maar ik ben er ook zo ontzettend blij mee dat het eindelijk allemaal voor elkaar is.
Renovatie klaar, mijn straat netjes voor, achter en de zijkant betegeld.
En nog genoeg tuin en vijver over gehouden om regen op te vangen hoor, ik ben ook tegen de nieuwste trend om alles te betegelen.
Tuinzand (Middel)Maar nu we toch bezig waren, het was altijd best zwaar sjouwen met mijn fiets met boodschappen en afvalcontainer door het grind naar voren. En ik word ook ouder (mag ik hopen) dus een beetje gemak mag ook wel vind ik.
Nou ja vanmorgen lag er nog flink wat zand dat overgebleven was. Over twee weken (mijn zoon kennende zouden dat er ook wel eens drie kunnen worden) gaat mijn zoon even het zijpad van de buren ook opkrikken zeg maar en daar kan hij dan mooi het zand daar voor gebruiken.
Maar nu alles klaar is had ik geenZand André (Middel) zin om nog een paar weken met zo’n kattenbak voor mijn huis te zitten.  Dus aan de slag gegaan. Gisteren had ik meteen al de nieuwe bakken die ik gekocht had voor gezet. Daar gaat aanzienlijk meer grond in dan in de oude bakken. Had nog ruim een zak potgrond in de schuur maar dat was zeker niet genoeg.
Voortuin 2 (Middel)Daarom even naar de Doe het zelf zaak, niet zo ver bij me vandaan en ik koop er 3 nieuwe zakken grond. Een voor een fiets ik ze naar huis ;). Meer gewicht mag er niet op mijn fiets.
Ook niet erg, meteen wat gymnastiek zal ik maar zeggen.
Vul de potten bij en dan heb ik drie zakken over en gisteren had ik er ook al twee leeggemaakt vandaar 5 zakken om te vullen met zand.Voortuin 5 (Middel)
Zet er zelf ook twee in de schuur voor als er eens een tegel gaat verzakken, ik weet dat de tegels voor het huis altijd gaan verzakken.
Heb een steekwagentje waarmee ik iedere keer halve emmers naar de schuur rijd om ze te vullen. Daarna nog drie zakken, drie emmers en een bak zet ik naast het huis om te bewaren voor de buurman.
Alle troep,pallets, restanten van tegels, oude bloembakken, stapel bamboestokken, kortom best nog wel veel zooi moest naar de afvalverwerking gebracht worden.
Nu ken ik in de straat een “mannetje” die al eerder een keer voor me gereden heeft en ik fiets even langs zijn huis. Hij wilde het wel toen (tegen betaling, lijkt me logisch) en een half uur later is ie er al en laadt alles in. Dat ruimt lekker op zeg… super.
Voortuin (Middel)Nog even de boel aanvegen en om een uur of 1 ben ik een voldaan mens. Als ik nu morgen spierpijn heb weet ik in ieder geval waar het van komt ;)……
Een bloembak zet ik voorlopig op het hoekje van de voortuin want het is nu wel een mooie ruimte zo geworden om even een auto te parkeren of te draaien en daar zit ik niet op te wachten. Daar ga ik nog over nadenken wat ik daarmee ga doen. Een paaltje zei Peter maar dat weet ik nog niet. Even rustig aan over nadenken er komt vast wel een goed idee een keer opborrelen. Heel stiekem zit ik al weer te denken toch weer wat tegels er uit en een paar leuke boompjes maar dat hou ik nog maar even voor me haha, hoor het commentaar van Peter al. Van de week nog even alles zemen en afnemen want dat slijpen heeft wel wat stof gebracht en dan is het echt klaar allemaal. Zo blij mee……

Meten is weten…..

Zonbelomen bij (Middel)Vanmiddag kwam ik thuis na weer een mooi kan wel zeggen prachtig weekend in Apeldoorn, zo heerlijk om daar weer te zijn geweest.
Was met de fiets naar Gouda gegaan vrijdag, toen nog met een flinke tegenwind eigenlijk het hele eind maar vandaag was ik er blij mee. Anders moet ik daar best nog lang wachten op  een bus.
Het was heerlijk om te fietsen, eigenlijk een beetje te warm gekleed maar vooruit maar.
Tuin bloemen (Middel)Gisteren zou Peter verder gaan aan mijn bestrating in de voortuin en het zijpad, zijn nieuwe machine uit proberen. Alle hoekjes en randjes moesten nog gedaan worden, de basis lag er al.
Afgelopen week kwam hij ’s avonds nog een stukje doen en we kwamen er achter dat we tegels tekort kwamen.
Mijn schuld ik had niet goed gemeten, was vergeten het stukje dat we nog moesten overbruggen mee te meten.
Niet heel veel te kort maar toch….. Pad (Middel)
Gisteren stuurde ik Peter nog een appje, kijk je uit jongen met dat apparaat, dat is best krachtig.
Ik krijg even later een filmpje terug waarin hij laat zien wat hij al gedaan heeft en als ik het goed zie lijkt het wel of hij alles toch dicht gekregen heeft.
Vandaar dat ik vandaag zo benieuwd was, zo snel mogelijk (haha) van Gouda naar Lekkerkerk Zonneblome bij (Middel)gefietst omdat ik zo nieuwsgierig was hoe het geworden was.
En verdraaid het was gewoon helemaal klaar allemaal.
Dat moet puzzelen en meten geweest zijn voor hem, dat kon niet anders.
Nu was er in de voortuin een deel van de tegels blijven liggen en daar had ik ook nog een stapeltje van over van destijds. Kamperfoelie (Middel)
Ik had Peter voorgesteld om een nieuwe rij die hij al gelegd had te vervangen door die oude tegels, dat sluit gewoon goed aan en al zag je nu nog wel wat kleurverschil, dat verdwijnt snel genoeg.
En dat had hij dus gedaan. Super zeg, het ziet er echt prachtig uit, ben er heel erg blij mee.
Meteen mijn nieuwe bakken neergezet, morgen nog een paar zakken grond halen om ze verder op te vullen. Even Pad e (Middel)iemand regelen om het afval weg te brengen en dan is het helemaal klaar… Ben er echt super blij mee. Wat heeft deze klus eigenlijk mee gezeten doordat al die tegels opgehaald werden….geen afvoerkosten en nu ook nog geen tegels bij hoeven te bestellen. Peter heeft zijn nieuwe gereedschap meer dan verdiend. Wat een kanjer en dat heb ik hem meteen even laten weten.
Vanavond nog wat foto’s in de tuin lopen maken, een dikke pad kwam tevoorschijn, die had ook gezien/geroken/gemerkt dat er vliegende mieren waren en daar wilde hij wel een hapje van meeëten. Ik vind padden mooi van lelijkheid.  De zonnebloemen die spontaan opgekomen zijn van het vogelzaad en de bloeiende kamperfoelie.

Memory kastje

Kaartspel gekocht in LanzaroteDit keer maar weer eens gekeken in mijn memory kastje of er nog een leuk blogje bij te bedenken was op deze druilerige donderdag als ik het schrijf.
Graag iets zonnigs dan maar haha en wel de herinnering aan een zonnige vakantie.
En dan kom ik al gauw bij een vakantie in Lanzarote  al weer heel wat jaren geleden.
Ik was net gescheiden, mijn zus haar man overleed ongeveer in diezelfde tijd vandaar dat we toen (en nu nog steeds) vaak met elkaar optrokken.
Zelf had ik nog nooit gevlogen maar mijn zus wel, vond het wel spannend maar leek me ook wel leuk om dat eens mee te maken.
Wij vertrokken dus eind september/begin oktober voor een weekje.
Ging allemaal goed, even in het vliegtuig dacht ik wel, als ie nu neerstort maar vooral het opstijgen en landen vond ik fantastisch om te zien en mee te maken. Eerst de wereld klein zien worden en bij het landen de wereld weer groter zien worden.
We zaten in een leuk hotel zo’n soort ressort met een all inclusive arrangement.
Prachtig weer, soms zelfs heel erg warm.
Nu ben ik geen mens om daar een week langs een zwembad te liggen en zitten, mijn zus gelukkig ook niet vandaar dat we wel iedere dag er op uit gingen.Gekocht op Lanzerot moest geluk brengen deze steentjes......vakantie met Tineke daar Zonder een woord Spaans te kennen gingen we met de bus ergens naar toe, een leuke soort hippie markt was het dus. En iedere dag een eind wandelen en ’s avonds vaak naar de Ierse pub waar meestal life muziek was. Zo leuk.
We hadden ook twee excursies geboekt.  De eerste ging al een stukje de bergen in, mijn zus vond het doodeng. Die heeft heel veel last van hoogtevrees. Ik vond het alleen maar mooi.
Maar mijn zus kon er gewoon niet van slapen het idee dat ze ook die tweede excursie mee zou moeten, daarom zei ik, dan zeggen we die af. Maar dat wilde zij niet voor mij, ga jij maar mee zei ze want ik vind het niet erg een dagje bij het zwembad te blijven.
Ik twijfelde zo van samen uit samen thuis aan de andere kant dacht ik, ik kom hier waarschijnlijk nooit meer ik wil het wel zien en ik ging.
Het was prachtig, vond het soms ook wel eng want we gingen nog hoger maar er kwam naast me een vrouw zitten die zei tegen me als ik mijn ogen afwendde, durf je angsten onder ogen te zien, kijk en geniet. En echt ik ging kijken en vond het prachtig al die kleuren. De wandeling een grot in waar blinde holenvisjes zwommen en heb zelfs op een kameel gezeten of drommedaris denk ik dat het. (Zou dat nu nooit meer doen hoor eigenlijk is het best zielig voor die beesten, ze waren ook gemuilkorfd en behoorlijk vals soms, geef ze eens ongelijk maar het was toch wel een bijzondere ervaring)
Ik kocht er een flesje met een soort gesteente er in, waarbij stond dat het geluk zou brengen. Nou ja dacht vooruit altijd meegenomen toch.
Al met al een heel leuke vakantie zo samen al zal ik nooit iemand worden die graag zal vliegen. Maar heb het een keer gedaan, weet nu wat het is en hou het nu maar bij mijn fiets. Ook leuk om zo weer eens die foto’s te bekijken.

 

Het blijft schuren…..

download (1)Alle coronaregels blijven hier en daar toch wel schuren hoor moet ik zeggen.
Niet alleen gaan bedrijven en instanties er verschillend mee om het lijkt ook wel of iedereen het op een manier uitlegt die haar of hem het beste uitkomt.
Afgelopen week pakte ik mijn fiets uit de fietsenstalling in de buurt van iemand die ook haar fiets pakte.
Ze keek me op zo’n manier alsof ik een hoop vuil was of zo, weet niet hoe ik het moet omschrijven, een dodelijke blik.
Sommige mensen zijn nog steeds heel angstig andere juist weer precies het tegenovergestelde daar lijkt alles maar weer te moeten kunnen.
Een beetje middenweg zou niet verkeerd zijn.
petlala-winkelwagentje-voor-papegaaienDat de mensen in de supermarkt niet zoals voor corona regelmatig praktisch met hun winkelwagentje tegen je opreden. Wat dat betreft vind ik dat beetje afstand houden helemaal niet zo verkeerd. Dan zie ik mensen uitgebreid een winkelwagentje poetsen, sommige gooien die papieren dan ook nog in het karretje dat vind ik helemaal smerig. Volgens mij een totaal nutteloze missie. Ik doe het niet hoor. Raak in de winkel zo min mogelijk aan, zit niet aan mijn ogen neus of wat dan ook en als ik bij mijn fiets ben dan maak ik mijn handen schoon met een flesje ontsmetting dat ik bij me heb.
Commercie gaat ook meespelen merk ik. Woensdag was ik met mijn zus een broodje gaan eten bij de Hema. Het was druk en natuurlijk hebben ze veel minder tafeltjes.
We waren net begonnen met eten toen een van die meiden die daar werkt kwam vragen of we er nog lang zouden zitten. Pff kijk dat je dat nu vraagt aan mensen die klaar zijn maar dat ga je toch niet vragen als iemand nog zit te eten. Snap best dat ze zoveel mogelijk willen verkopen maar even een broodje eten moet voor mij ook even rust zijn en dan moet er niet iemand achter me staan van eet nou door want de volgende staat klaar want dan blijf ik liever thuis. En dan snap ik ook niet dat ze daarvoor in mijn ogen het  minst communicatieve meisje dat laat doen. Die kijkt niet aan wie ze het vraagt maar gaat naar alle tafeltjes.IMG_4059
Snap best nu er minder ruimte is en als het druk is dat ik niet zoals ik ook wel deed, gewoon een halfuurtje of nog langer ging zitten puzzelen of uitgebreid met iemand gaan zitten beppen. (foto is van eerder, we hadden nu een broodje genomen al is zo’n tompouce ook wel lekker natuurlijk.
Het blijft toch een moeilijk verhaal. Zie best ook wel veel mensen die staan te praten met elkaar toch de afstand wel bewaren en daar is ook niets mis mee.
Zo roeien we maar met de riemen die we hebben en hopen dat er geen nieuwe golf of tweede golf gaat komen.

Kijk eens naar het vogeltje

Zwanenen en jonge (Middel)Vandaag voor het eerst sinds een paar weken weer eens wat gaan zitten, staan, lopen fotograferen in de natuur.
Had even de puf, energie, zin niet om het te doen maar ik miste het best wel.
Het wat mindere weer werkte daar natuurlijk ook wel hard aan mee, ben ook wel meer een mooi weer fotograaf.
Niet dat het nu vandaag mooi weer was maar ik had vernomen dat er bij ons in de omgeving een geoorde fuut was gezien. En die wilde ik ook wel eens zien dus ondanks dat er zo nu en dan nog wel vanmiddag een druppel viel toch maar gaan fietsen die richting op.

Ik dacht die vogel gespot te hebben en maakte een aantal foto’s, wilde even een paar terugkijken en ik zag “geen kaart aanwezig”.  Sjips die zat vast nog in de computer van gisteren. Nou ja het bleek ook “gewoon” een meerkoet te zijn geweest haha.
Wat rondgelopen daar en inderdaad, ik zag die vogel die ik ook al verschillende keren op de natuursite van de Krimpenerwaard gezien had met de omschrijving geoorde fuut.
Kon best wat leuke foto’s maken maar opeens stelde hij niet meer scherp, kijk op een schermpje en zie dat de batterij leeg is….. nu dat weer, heb altijd wel reserve kaart en batterij bij me. Ook weer verwisseld en nog wat andere plaatjes gemaakt. Niet bijzonder mooi door het grijze weer maar voelde wel weer lekker aan.

Zoals de visdiefjes, vind ze altijd zo leuk. Zag ook nog een kuifeend met een pulletje er bij. Zie wel regelmatig kuifeenden maar had nog nooit jongen er bij gezien, wat leuk. De jonge zwaantjes worden al ook weer groot. De fuut zag ik aan de achterkant met opgezette veren, dat is een teken dat hij passagiers heeft. De tweede ronde jonge futen is weer begonnen. Blijft altijd een mooi gezicht.


Afijn een heerlijk poosje zo lekker weer struinen in de natuur, weer of geen weer moet het toch meer blijven doen want het voelt zo lekker aan.
Thuisgekomen ga ik meteen de foto’s bekijken en plaats ze op de natuursite van de Krimpenerwaard. Had daar eerder foto’s gezien van die geoorde fuut. Alleen bij mijn schreef iemand er onder dat het geen geoorde fuut was maar een dodaars, ook wel een klein soort fuut.

Ja zo heel goed weet ik dat ook niet, ik was ook afgegaan op eerdere foto’s van mensen waar die naam bij stond. Kan je nagaan hoe dat werkt dus, mensen praten elkaar gewoon na (ik ook dus) . Vond het wel grappig eigenlijk ook zo’n misverstand. Op de site van de vogelbescherming lees ik dat deze twee vogels veel op elkaar lijken. Aan de manier van naar voedsel zoeken zag ik wel dat het een futensoort was, onderduiken en een eind onder water zwemmen.
Dit schrijft de Vogelbescherming over Dodaars.
De dodaars is onze kleinste futensoort. Deze schuwe watervogel is zelfs nog een slag kleiner dan het meer bekende waterhoen. De dodaars is broedvogel van ondiepe en beschutte wateren met een rijke oeverbegroeiing en onderwatervegetatie. Moerasgebieden bijvoorbeeld, maar ook vennen en meren. Buiten het broedseizoen op allerlei soorten wateren, tot soms stadsgrachten en stadsparken.