Van mijn geloof gevallen…..

Nee ik ga het niet hebben over mijn geloof waar ik mee opgegroeid en wat er redelijk ingepompt werd al bezochten wij nog niet eens de zwaarste kerk. Na mijn trouwen alleen nog maar met huwelijken, begrafenissen en kerstavond de kerk van binnen gezien. En kerstavond ook omdat het een zangdienst is met allemaal heel bekende liederen en ik hou van zingen. Soms hoor ik nog wel eens mijn Gereformeerde stemmetje zoals ik het altijd noem wanneer ik iets doe of zeg wat niet met die opvattingen strookt zal ik maar zeggen.
Daar wilde ik het dus niet over hebben. Het gaat gewoon weer over mijn tuin, zoveel beleef ik momenteel ook niet en ik geniet er enorm van zeker zoals vandaag met dat prachtige weer. Heb nog meer geloven gehad onder andere dat ik in mijn tuin het liefst allemaal planten wilde hebben met mooie bladeren, vormen en kleuren. Liever geen of amper bloemen. Langs de vijver stond een hele rij met hosta’s in verschillende kleuren en bladeren. Echt wel een prachtig gezicht. Daar kwamen wel bloemen in die ik zodra ze kwamen er uit knipte. Vond de bladeren mooi maar de bloemen niet. (Nog steeds niet trouwens hoor). Van die rare stengels.
De laatste jaren ben ik me toch meer gaan verdiepen in de natuur om me heen, de veranderingen. Zeker het fotograferen heeft dat ook bij me teweeg gebracht. Wanneer ik iets gefotografeerd heb zoek ik ook op wat voor insect (niet altijd, zoveel verschillende zijn er ) bloem, plant, paddenstoel, vogel of dier dat het is.
En daardoor ging ik ook meer de samenhang zien in de natuur en dat het gewoon niet zo slim was om die bloemen er uit te knippen.
Sterker nog ik ging steeds meer gericht de tuin zo inrichten dat veel insecten, vlinders en vogels zich er thuis zouden voelen. En dat is zeker met vlinders en insecten heel goed gelukt. De vogels iets minder goed nog. Alleen als er kersen zijn of ik ben aan het spitten komen de merels langs maar de laatste weken zie ik ze eigenlijk helemaal niet meer.
Musjes komen wel badderen en meesjes zie ik ook nog wel, juist nu. Mijn grote vijver is natuurlijk ook voor veel insecten, kikkers en vogels een welkom iets.
Van de vogelzaden zijn er dit jaar heel veel zonnebloemen opgekomen, prachtig vind ik ze. En ik niet alleen ze worden druk bezocht door hommels en andere insecten.  Een aantal zijn er nu uitgebloeid en ik zie nu iedere dag de meesjes komen om de zonnepitjes er uit te halen. Zo’n mooi gezicht ook.


Zo leuk ook ik hoor ze in mijn kersenboom kwetteren alsof ze hun komst aankondigen. Vanmiddag zat ik nogal dicht onder die zonnebloem toen ik ze hoorde. Ik zei, ja ik ga wel ergens anders zitten en binnen een paar minuten, kon net mijn camera instellen kwamen ze al weer.  (ja ik word al een echte Dr. Doolittle, ik praat met de vogels, het wordt steeds gekker met me). En dan denk ik, de cirkel is rond. Ik voer de vogels, er komen spontaan zonnebloemen op, de meesjes eten weer die zaadjes en wat er afvalt (zo netjes zijn ze niet) valt weer in de aarde en geeft volgend jaar hopelijk weer van die mooie zonnebloemen.
(wordt vervolg anders wordt het weer zo’n ellenlang verhaal).