Maskers op…..

Wat kunnen mensen eindeloos zeuren en doen over die mondkapjes. Je kan geen praatprogramma opzetten, nieuws horen of met mensen praten of ze hebben het er allemaal over.
En ik snap het best wel hoor, ik vind het ook niks maar goed, als het moet dan moet het dan maar een mondkapje in de winkels en openbare gebouwen. Het is niet anders.>
Dat rotvirus is er nou eenmaal en daar hebben we mee te dealen.
Vandaag nog niet gedaan in de winkels, was met mijn zus die het wel deed. Ze zei ook ik ga er een gewoonte van maken om het te doen.
Ze had gelijk en heb me voorgenomen als ik naar winkels ga doe ik het voortaan ook.
Doe het in het OV ook en omdat iedereen het daar doet is het opeens gewoon.
Vandaag zag ik ook in de winkels wel meer mensen dan voorheen al met een mondkapje lopen. Het was trouwens heel rustig in de winkels.
Hetzelfde geldt voor visite en verjaardagen.
Mijn vriendin is morgen jarig en viert het zaterdagavond. Ik vroeg haar hoeveel mensen er komen en ze zei dat buiten mij er nog 6 kwamen dus met het stel zelf er bij zou dat op 9 personen komen.
En ze hebben een heel kleine kamer. Ik zei dat ik niet kwam dan en wel een andere keer een bakje zou komen doen. Je kan in zo´n kleine kamer toch niet de afstand houden en ik heb daar geen zin in.
Vrijdag ga ik op een bruiloft fotograferen bij de bonusdochter van mijn zus die trouwt.
Ze belde mij ook van de week op of ik het nog wel zag zitten. Ja wat moet ik zeggen twee dagen voor haar bruiloft, ik kom niet als ik helemaal geen klachten heb. Ze hebben het ook al een keer uitgesteld. Ik zei dat ik gewoon kwam, het is in een strandtent in Hoek van Holland met veel ruimte vertelde ze.
Ze had 12 mensen moeten kiezen die alsnog niet konden komen, dat was al lastig om te doen.
Heb wel gezegd dat ik een mondkapje op ga doen. Ken die mensen ook allemaal niet en weet niet hoe verantwoordelijk ze zijn en met klachten echt wel thuis blijven.
Vind het allemaal best moeilijk hoor maar goed, ben niet de enige, iedereen moet er mee dealen en ik denk ook dat het gewoon een moeilijke winter gaat worden voor iedereen.


De ring…..

Nog steeds in huwelijkssferen, een klein beetje wel maar vannacht zo heerlijk geslapen en lekker uitgeslapen tot 10 uur. Voelde me opeens weer helemaal relaxed hoor.
En de ring, niet de huwelijksringen al zijn die prachtig en ging Yenthe nadat ze haar ringetje had gekregen de hele zaal rond om ze aan iedereen te laten zien zo grappig.
’s Morgens had de kapster haar haar mooi ingevlochten met versierselen er in. Ze hield het tijdens de fotosessies nog goed maar even pauze bij oma ging de koprollen maken op de bank, vertelde oma, ze kon zeggen wat ze wilde maar ze wilde ook even haar energie kwijt natuurlijk na al dat poseren en lachen. En ach wat maak het toch uit het hoort er bij dat het toen wat losser en slordiger zat en ik weet zeker dat de foto toen de bruidstaart werd aangesneden en je Yenthe al met haar vingertje een likje zag nemen zal best een van de mooiste plaatjes zijn. Ze hield zich toch heel de dag al goed hoor voor zo’n ukkie van 2 1/2.
Maar bij een huwelijk gebeuren er ook altijd wel gekke dingen zoals al toen wij er ’s morgens naar toe gingen. We zouden meerijden met Erica de vriendin van mijn ex en zij sloot zichzelf buiten terwijl zij zich nog moest verkleden. Hans was al naar Peter zijn schoonvader toe waar de mannen zich verzamelden en Peter zich had omgekleed. Via de buren en de brievenbus half gesloopt kwam ze toch nog binnen en waren we nog net op tijd voor de opkomst van het bruidspaar. ’s Middags reden we met mijn zus mee (soms is het wel lastig geen auto te hebben) We waren heel vroeg weggegaan, die zijn altijd bang om te laat te komen en dat wil je ook niet natuurlijk op zo’n dag, dus prima. En het was ook maar goed want voor we er waren hadden we al een aardig stukje Rotterdam extra gezien. Net een nieuwe auto nog niet precies weten hoe die navigatie werkte maar we kwamen er hoor. (hoe deden we dat voor navigatie zeg, toen kwamen we ook gewoon overal ).
Nou ja naar huis was het eigenlijk nog erger, regenen, een navigatie die niet meteen reageerde. Hij moest rijden, opletten in een drukke stad op die navigatie kijken en dat ging mis, we kwamen op een soort treinrails terecht en bonkerdebonk daar een stukje op rijden voordat we er weer afkonden. Vond het eigenlijk nog wel een beetje eng hoor, zat al klaar om uit de auto te stappen pff. Dat liep ook weer goed af en we kwamen weer heelhuids thuis.
We zaten heerlijk op de bank nog wat na te praten en te genieten toen ik een appje kreeg van de ceremoniemeester. Er was een gouden ring gevonden. Of ik mijn zus en schoonzusje wilde appen of zij soms een ring misten. Het was al 11 uur en ik weet hoe laat die twee naar bed gaan vandaar dat ik zaterdagmorgen pas appte. Van mijn zus was ie niet, ze had gelukkig geen schade aan de auto van de nachtelijke hobbel de bobbel rit. Maar mijn schoonzusje belde meteen terug dat hij van haar was. Hoe kom je aan die ring zei ze. Ik vertelde dat ze hem gevonden hadden. Waarschijnlijk bij het handen wassen afgegleden. Ze had ’s avonds alles omgekeerd thuis en lopen zoeken toen ze hem kwijt was. Mijn broer had gezegd, stop nou maar, je krijgt wel een nieuwe van me. Maar het was een ring die ze van hem had gekregen toen ze 40 jaar getrouwd waren en daarom best belangrijk voor haar. Heb hem gisteren meteen opgehaald voor haar en vandaag gebracht, ze was er zo blij mee dat ze hem weer terug had. Meteen een rondje polder de herfst begint al mooie kleuren te geven. Zag al weer smienten, vluchten met ganzen… het wordt herfst.

Na genieten nagenieten……

Vandaag nog even lekker nagenieten van een mooi trouwfeest en ook wel opgelucht dat het allemaal nog zo kon want waar zij het vierden hadden ze ook al gezegd, misschien had het volgende week al niet meer gekund met nieuwe maatregelen.
’s Morgens waren de ouders (en bonusouders) en zus gekomen. De mannen, Peter met zijn vader, schoonvader en zwager stonden daar al klaar. Met zijn allen gewacht in de tuin, best wel fris maar gelukkig droog. De tuin was prachtig versierd met linten, rozen, ballonnen.
Peter stond samen met rug naar Chantal toen ze uit het huis kwam lopen, ze zag er echt prachtig uit. Ze heeft ook wel een figuurtje dat ze alles kan dragen maar een mooie kanten bovenstuk en ook haar jurk, strak met mooi geborduurde stof, een klein sleepje en haar haren prachtig opgemaakt. Ook Yenthe zag er mooi uit in haar witte jurkje met een wijde tule rokje. Zo schattig. Voor haar was er eveneens een trouwboeketje, gelukkig aardig stevig want ze liep er aardig mee te zwaaien. En natuurlijk zag Peter er ook prachtig uit in een blauw pak met een crèmekleurig vestje. Zo lief, ik had hen dat als cadeau gegeven, zijn outfit en hij vroeg nog “mooi mam?”. Ja hoor ik was dik tevreden met zijn keuze.
Wij nog een poosje naar huis en ’s middag naar de locatie waar ze gingen trouwen. Beetje wisselend weer met het foto’s maken, wel veel wind, soms wat regen, ook wel koud. Maar beide waren ze echt heel positief over de foto’s die gemaakt waren want ook zulk wisselend weer levert vaak bijzondere plaatjes op.
Ze kwamen bij de locatie aan in een boot, het regende een beetje maar we zijn wel allemaal naar buiten gegaan met paraplu’s om ze welkom te heten. Dat was best jammer hoor, met een zonnetje zou zo’n aankomst veel mooier zijn geweest.
Nou ja heerlijk geborreld, de huwelijksvoltrekking, mooie toespraak, Yenthe de ringen brengen, kreeg zelf ook een ringetje en mocht een handtekening zetten haha, bruidstaart, weer borrelen en fotosessies.
Inmiddels onstuimig weer geworden, harde regen en wind, maar we zaten lekker binnen en het was heel gezellig.
Alles goed geregeld met afstand houden. Gelukkig had niemand af hoeven zeggen vanwege klachten. Felicitaties, allemaal vooraf een berichtje op tafel, het bruidspaar kussen mocht maar wilde je dat liever niet ook prima en ik heb me ook tot die drie beperkt en de rest op afstand gefeliciteerd. Toch wel een beetje gek hoor.
Heerlijk gegeten, net voor het eten mijn toespraak gehouden en de krant overhandigd. Ze vonden het echt geweldig. Yenthe bracht voor mij een cadeautje voor degene die mijn krant geredigeerd had. Ze zei wel dat het niet nodig was geweest maar ze vond het wel heel leuk.
En net voordat het feest afgelopen was gingen ze zelf de kranten uitdelen aan familie en vrienden. Had die keuze hoe en of ze dat wilden aan henzelf overgelaten. Zij zijn heel erg op hun privacy en dat respecteer ik ook en bovendien is het niet leuk al iedereen die krant gaat zitten lezen halverwege de avond. Echt ik kreeg zulke leuke reacties van mensen, daar was ik wel heel blij mee hoor. Een document om te bewaren hoorde ik vooral van de familie.
Na het diner nog wat drinken en daarna afscheid nemen van het echtpaar met bellen blazen en sterretjes stonden we allemaal buiten. Ze gingen toch nog een nachtje naar een bruidssuite en Yenthe ging bij oma logeren een nachtje.
Thuis nog even lekker onderuit gezeten, even alles laten bezinken. Het was allemaal perfect geregeld. Peter en Chantal hadden echt heel veel zelf gemaakt zoals naambordjes via de 3D printer bij Peter op de zaak. In de champagne mooie drijfplaatjes met een foto van hun drieën. Mooie kaarten waar we allemaal moesten zitten, de menukaarten. Echt goed geregeld allemaal ook met eten en tijdens het huwelijks met de nodige afstand. Ondanks dat het anders dan gepland was toch een mooie warme dag met best veel ontroerende momenten en blije mensen en ondanks het mindere weer een mooie warme dag met familie en vrienden.



Hij is klaar en mooi….


Gisteren kon ik mijn projectje ophalen bij de drukkerij en ik ben er heel blij. Hij is echt prachtig geworden.
Het bloed kruipt natuurlijk waar het niet gaan kan en het is een speciale huwelijkskrant geworden voor het stel.
Zestien pagina’s met teksten en foto’s. Het was een enorme klus om het mooi te krijgen maar ben er stiekem best een beetje trots op dat het in mijn ogen althans zo goed geslaagd is.
Zou hem ook het liefst meteen aan iedereen willen laten zien haha maar dat doe ik maar niet, nog een paar dagjes geduld hebben en dan kan ik hem aanbieden.
Hier en daar wat lekker zitten fotoshoppen, beetje fake news er in dat mag ook alles onder de noemer journalistieke vrijheid.
Ooit maakte ik voor mijn zus ook een dergelijke krant, die bestond uit 8 pagina’s en een paar items uit die krant heb ik ook overgenomen. Ten slotte is het een heel andere familie en vriendenkring. Hooguit Peter en Chantal zullen het herkennen maar dat is niet zo erg. Ook de twee journalisten van destijds zijn weer tot leven gekozen. Aimabel Nieuwsgraag en W.W.W. Zoekgraag.
Dit keer wel bij een andere drukkerij laten drukken en ik moet zeggen, het ziet er nog gelikter uit. Dit keer had ik het ook gemaakt in publisher. Nog nooit in gewerkt maar dat zorgde er wel voor dat alles goed in de marges stond, gelijke kolommen en dat soort dingen. Een leuk programma hoor om dit soort dingen in te maken.
Had nu ook voor de buitenpagina’s dikker papier gekozen. Degene die het voor mij geredigeerd heeft had er echt heel veel werk van gemaakt.
De puntjes op de i gezet, of soms letterlijk de puntjes achter de zinnen gezet. Althans dat had ze zelf niet gedaan maar wel aangegeven.
Het leuke was wel dat ik een aantal keren het woordje “en” had weggehaald omdat ik al lezend dacht, het lijkt wel een opsomming zo, maar zij had ze toch weer terug gezet daar.
Een paar dingen die ze verbeterd had waren ook ten onrechte, zoals het Dijkzigt ziekenhuis schreef zij met ch. En bijvoorbeeld uit eten gaan schreef zij als uiteten gaan aan elkaar maar dat betekent toch iets anders. Nou ja er zaten best veel waardevolle suggesties bij om de teksten nog mooier en leesbaarder te maken en ik was er dan ook heel blij mee.
Nog een mooi pakje er van maken met een grote strik er om. De toespraak er bij schrijven. Hij zit wel in mijn hoofd, te veel in mijn hoofd. Moet hem eigenlijk al op papier zetten dan verdwijnt ie daar weer en dat scheelt wel met de nachtrust. Wim zei ook al, je bent geloof ik nog zenuwachtiger dan die twee.
Heb er heel veel zin in maar het zal ook een stukje rust geven als alles toch nog zo kan zoals ze nu gepland hebben. Al dat coronagedoe maakte het ook niet makkelijker hoor. Gewoon hopen dat iedereen gezond blijft de komende dagen.
Gisteren dus opgehaald. De afspraak had ik gemaakt n.a.v. de offerte dat ik het vrijdag in zou leveren, dat had ik gedaan en dat het gisteren klaar zou zijn. Maar had helemaal geen bevestiging gekregen en dan ga ik weer twijfelen. Is het wel aangekomen, zou het wel klaar zijn ja niets menselijks is mij vreemd.
Maar alles klopte natuurlijk en nog twee nachtjes slapen dan maken we er hopelijk een onvergetelijk mooie dag van voor hun.

DRomen

Fietsen voor m`n eten

Bij ons in de Krimpenerwaard heb je een facebook site met de naam “Fietsen voor m’n eten – Proef de Krimpenerwaard
Een stukje van hun tekst staat hieronder:
Fiets en ontdek je dagelijkse eten langs de weg en doe mee in dit platform! Er gebeuren mooie dingen in de Krimpenerwaard. In het bijzonder op het gebied van de streekproducten. Van rauwe melktap tot een Krimpenerwaard Food Kaart, van de eerste cranberry oogst tot Rechtstreex afhaalpunten en van een streekproducten Food Festival tot gezellige fruitpluk dagen. En nu ook Fietsen voor mijn eten in de Krimpenerwaard maar waar vind je in de Krimpenerwaard goed en gezond eten, zo langs boerenlandweggetjes, langs de dijken en in de dorpen? Deel deze unieke verscholen plekjes in onze regio zodat we weten waar ze zijn en wat ze te bieden hebben.

Zeker in deze oogsttijd ontdek ik iedere keer weer allerlei stalletjes waar verschillende dingen worden aangeboden. Vanmorgen kocht ik nog 1 1/2 kg handappelen voor 1, 00. Niet allemaal even groot en een enkele met een plekje maar voor de rest zagen ze er heel goed uit. Een briefje zat er in met de soort appels en er stond bij onbespoten puur natuur.
Gewoon het geld in de brievenbus gooien. Op andere plaatsen staan weer blikjes of geldkistjes. Gelukkig zelden dat daar iets mee gebeurt van vandalisme of diefstal. Het lijkt wel dat het vertrouwen dat gegeven wordt ook beloond wordt. Al zag ik vorig jaar wel bij een kraampje een bord staan met “camerabewaking”. Dus zo nu en dan zal er wel eens wat gebeuren maar gezien het aantal kraampjes dat er nog steeds staat valt het wel mee denk ik.
Zelf heb ik vanmorgen bij de tuintjes waar ik vaak langs fiets drie zakken met snack tomaatjes en komkommers neergezet. Bij die tuinen staat een soort stalletje waar de tuinders hetgeen ze teveel hebben neer kunnen leggen en andere mogen dat weer gratis meenemen. Vorig jaar heb ik daar ook een paar keer wat meegenomen. Dit jaar heb ik eigenlijk zelf zo’n grote oogst dat ik er geen gebruik van heb gemaakt. En zo maak ik andere mensen misschien weer blij met gratis tomaatjes en komkommers. Mijn kaas ga ik ook meestal bij de boer halen en sinds kort ook een stalletje met eieren van ‘echte’ scharrelkippen. Zie ze altijd lopen in het weiland en hun kostje bij elkaar scharrelen.
Ik vind het wel mooie initiatieven om zo producten uit de eigen omgeving te eten.

Nazomeren….

Tomaten e (Middel)

Iedere dag is eigenlijk weer een cadeautje met van dat mooie weer nog. Gisteren ook op de fietspaden en in het natuurgebied, het leek wel of heel Nederland buiten was.
Wandelen, rennen, fietsen, skaten, vissen. Gelijk hebben ze, deed het zelf ook. Een eind fietsen en even lekker wandelen in de Heemtuin, daar was het heel rustig, maar een iemand tegengekomen.
Vandaag is mijn broer jarig en vanmiddag ben ik er geweest met mijn zus. Hij woont in mijn geboortedorp een km of 9 fietsen. Mijn zus en ik komen ook uit verschillende dorpen en we spreken dan altijd op hetzelfde punt af om verder te fietsen. Mijn broer woont in mijn ouderlijk huis en heeft daarbij een groot stuk tuin waar we lekker nog buiten konden zitten.
Er kwamen nog wat buren en zo buiten kan je dan ook makkelijk de afstand bewaren. Het was gezellig zo over van alles zitten keutelen.
Het grappige is dat veel van zijn buren ook in de huizen van hun ouders wonen, zo komen we altijd weer jeugdvrienden tegen.
Als we naar huis gaan besluit ik nog een extra rondje te gaan fietsen, het is haast windstil en nu totaal niet druk meer. Langs het fietspad groeit heel veel hop waar nu van die mooie bellen in hangen. Ik pluk een paar takjes om een herfstversiering te maken. Heb al eerder kastanjes en eikeltjes opgeraapt. Met vier lichtjes er in is het weer een mooi gezicht.
Als ik thuis kom ga ik altijd even mijn akkertje inspecteren. Ook nu wel water geven, het is gewoon kurkdroog. Mijn watertank is nog niet leeg maar hij schiet al aardig op.
Was van plan om vanavond een pizza te eten maar als ik kijk naar de bonen zie ik dat er best veel aanhangen en er ook nog veel kleintjes er aan hangen en zelfs nog in bloei staan. In vroegere jaren zou ik ze al lang opgeruimd hebben maar ook al worden het geen boontjes meer ik zie nog wel de hommels die er blijkbaar toch nog wat eten uithalen. Het winterklaar maken is bij mij echt veranderd. Laat heel veel staan de hele winter door en pas in het voorjaar ruim ik het op. Goed voor de diertjes, miertjes en piertjes zal ik maar zeggen.
Dat werd dus een heerlijk maaltje vers uit de tuin. Zal nu bijna wel de laatste zijn. Pluk weer een hele bak tomaatjes. Het zijn heel zoete trostomaatjes, zo lekker. Maar wel heel veel. Deel ze dan ook regelmatig uit net zoals de komkommers. Zijn geen grote komkommers maar ik pluk er gewoon weer 6 vandaag. De teller staat nu op 89 en als alles wat er aanhangt nog doorgroeit kom ik misschien wel op 100 komkommers van 1 plant. En geloof me of niet, ik vind ze nog steeds lekker op mijn brood met kaas.
Even een wat mijmerend blogje zo, zal wel door het mooie weer komen.

To good to go..

GEEF HEERLIJKE PRODUCTEN EEN TWEEDE KANSEN TEGEN LAGE PRIJZEN
WIJ DROMEN VAN EEN PLANEET ZONDER VOEDSELVERSPILLING. HIER ELKE DAG AAN WERKEN VOELT ALS EEN DROOM DIE WERKELIJKHEID WORDT. ONZE APP IS DE MEEST EFFECTIEVE MANIER OM JOU OOK METEEN AAN DIE DROOM TE LATEN WERKEN – DOWNLOAD DE APP, LOG IN EN START MET HET REDDEN VAN HEERLIJKE PRODUCTEN DIE JOUW LOKALE ONDERNEMER AAN HET EINDE VAN DE DAG OVERHOUDT. ALTIJD EEN VERRASSING TEGEN EEN LAGE PRIJS EN JE DOET METEEN IETS GOED VOOR DE PLANEET. START VANDAAG NOG!

Dat zijn de woorden dus van To good to go. Heb het er al eens eerder over gehad dacht ik want in Apeldoorn hebben Wim en ik ook wel een paar keer hier aan meegedaan. Bedoelt om voedselverspilling tegen te gaan.
Bij mij in de buurt waren niet zoveel winkels die meededen maar sinds kort doen alle Lidl winkels ook mee hieraan. En dat is wel binnen mijn bereik. Had dan ook om het eens te proberen een groente- en fruitbox gekocht voor 2,99. Je weet nooit wat je krijgt maar goed voor dat geld wilde ik het wel eens proberen.
Gisteren ben ik hem dus op wezen halen en ik moet zeggen, verrassend veel best hoor wat ik kreeg en het ziet er allemaal goed uit. En je eet nog weer eens wat anders.
Qua fruit ben ik echt wel een appel, peren, sinaasappels, mandarijnen, zeg maar wat bekende vruchten. Voor mij hoeven de vruchten niet zo nodig uit Verweggistan ingevlogen te worden. Probeer altijd wel groentes en fruit uit Nederland te eten. Sinaasappels en mandarijnen uitgezonderd, die vind je hier niet.
Maar ja met zo´n box weet je niet wat je krijgt. Er zat een zak spinazie in (vandaag gegeten was heerlijk) 6 avocado’s (leuke recepten al van gezien, eet ze nooit) een granaatappel, een peer, een bakje frambozen, een bakje kiwikersen, drie overheerlijke vijgen (ik mis mijn vijgenboom) een vrucht die ik niet kende maar een beetje zoeken kwam ik uit op een passievrucht (nog niet geprobeerd) een bak shiitakes, een grote vleestomaat, een peer, koriander en dat was wel even lachen, ik met mijn 83 snackkomkommers uit eigen tuin en nog meer op komst, kreeg ook nog een bakje met snackkomkommers. Die vinden wel een liefhebber. Globaal uitgerekend toch voor zo’n 15 euro.
Het ziet er best goed uit allemaal, hoef echt niet alles meteen op te eten dus wat mij betreft een goede investering en zoals ze zeggen “weer wat gered van de vuilnisbak”.

Geen mailtje meer met Kerstmis

Soms denk ik wel een “hoe bestaat het” . Is iets toeval, heeft het zo moeten zijn, sommige dingen zijn zo opmerkelijk in mijn ogen.
Afgelopen maandagochtend kon ik nog terecht bij mijn thuiskapster een uur of half 11 ’s morgens. Zij woont in het dorp waar ik altijd winkel, naar de Hema ga e.d.
Het is prachtig weer en ik ga fietsen. Ze knipt mijn haar en zo kwart over 11 ben ik klaar.
Daarvoor had ik nog iets opgehaald in een ander dorp en ik dacht, ga even een bakje doen bij de Hema. Kom er eigenlijk nooit op maandag en zeker niet op die tijd. Een bakje dus gaan doen en ik ga weer op weg naar mijn fiets als ik op het bankje tegenover de visboer opeens een bekend iemand zit zitten, een bakje kibbeling te eten. Het is mijn vroegere cheffin bij het kraamzorgkantoor waar ik werkte. Een heel leuk mens die mij ook aangenomen heeft en een vast contract gaf. Goeie herinneringen aan haar. Afijn zij ook helemaal verrast en we maken een praatje, een heel lang praatje over de zaak, zij werkt er nog steeds, over van alles. Zij was in een naburig dorp gaan wonen vandaag dat ze daar nu was. En zeker ook over Martijn mijn collega op de salarisafdeling waar ik vanaf dag een zo’n goede collegiale klik mee had. Hij was een expert in excel, belastingdienst, verzekeringen en alles en ik deed meer de uren van de 450 kraamverzorgenden. Maar natuurlijk liep ook alles door elkaar. We respecteerden echt elkaars expertise en leerden veel van elkaar. Bovendien hadden we ook nog wel gemeenschappelijke hobby’s zoals fotograferen en fietsen en ongeveer even oud, hij een half jaar jonger. Hij deed aan lange afstanden fietsen. (had zelfs ooit met zijn broer heel Australië door gefietst).
Ik vertelde aan haar dat hij me nog ieder jaar met Kerstmis op mijn verjaardag een mailtje stuurt. Met hoe het ging bij de zaak, hoe het privé met hem ging, met vrouw en bonuskinderen. Kortom gewoon ieder jaar weer zo’n lange en gezellige mail zodat ik toch nog een beetje op de hoogte bleef. En ik stuurde hem dan een lange mail terug met hoe het met mij ging.
Ja jullie waren ook echt maatjes he, zei ze en een goed team samen. Na twee desastreuze salarisadministrateurs die kort geweest waren was het een verademing voor iedereen dat de afdeling goed ging lopen.
Ik vroeg of hij al met pensioen was, in zijn laatste mail vertelde hij dat hij nog een tijdje doorging ondanks het feit dat hij inmiddels met pensioen was.
Ze vertelde dat hij een paar maanden geleden echt met pensioen was gegaan.
We gingen ieder weer ons eigen weg, ze zei nog dat ze het zo leuk had gevonden me weer eens gesproken te hebben en dat was wederzijds.
Oké. Even een zijsprong. Bij de Lidl hebben ze tegenwoordig To good to go, voor een klein bedrag kan je dan artikelen kopen voor weinig geld. In een dorp verderop hadden ze daar een doos nog met groente en fruit voor 2,99. Ik reserveerde het en vandaag kon ik het ophalen.
Eerst nog even met mijn zus op pad gegaan een heel andere richting op. Ze is weer aardig opgeknapt maar toch na een paar boodschappen gedaan te hebben wilde ze toch weer naar huis, ze voelde zich nog wat bibberig. Wij naar huis gaan fietsen, althans, ik heb haar thuis gebracht en dacht, ik ga nog even terug want wilde nog een cadeautje voor mijn broer die maandag jarig is. Het was mooi weer en besloot dan maar meteen door te fietsen de andere richting op om dat pakket op te halen. Ik doe eerst een paar boodschappen voor mezelf, ga afrekenen en als ik bij de kassa staat, staat achter mij weer mijn oude cheffin. Nou zeg ik, dat is toch ook bijzonder, zo zien we elkaar 9 jaar niet en zo ontmoeten we elkaar binnen een week twee keer terwijl ik hier eigenlijk nooit kom.
Ja zegt ze, ik wilde je toch nog even bellen, had al gekeken of ik je nummer nog had. Wat is er zei ik. Ze antwoordde, we hadden het toch over Martijn maandag. Ik kwam thuis die maandag een uurtje of vier later en ik kreeg een mail dat Martijn is overleden, een hersenbloeding.
Alsof ik een stomp in mijn maag kreeg. Jeetje Martijn, het komt hard binnen bij me. Maar ja we stonden beide bij de kassa. Zij rekende ook af en we gingen even apart staan. Ik vroeg of ze even zijn adres aan me wilde mailen en dat zou ze doen.
Onderweg naar huis schieten opeens de tranen in mijn ogen en heel de middag tot aan nu toe doe ik niet anders dan er aan denken. Net 67 jaar geworden, maar een maand of 4 van zijn pensioen kunnen genieten. De leuke tijd die we samen hadden, ook het hard werken, die druk op de knop iedere maand als we het weer gefikst hadden en de ontspanning voor ons daarna altijd. Maar ook de mooie gesprekken niet alleen over ons werk maar ook over persoonlijke dingen.
Het afscheid toen ik weg moest en hij me zo ontzettend hartelijk tegen zich aan drukte en me het beste toewenste. De mailtjes die ik altijd van hem kreeg en ook wel naar uitkeek.
Hoe kon het dat ik precies twee keer mijn ex cheffin tegen kwam die ik 9 jaar niet gezien had en dat dit dan precies gebeurt… dat is toch wonderbaarlijk.
Ik ga zijn mailtje missen met Kerstmis…… R.I.P Martijn….. veel te vroeg.