Nieuwe taak….

Ruim een jaar geleden had ik me aangemeld als vrijwilligster bij de Huurderbelangenvereniging, vind dat best interessant en zeker de dingen waarvoor ze iemand wilden hebben.
Helpen met het maken van een boekje dat twee keer per jaar wordt gedrukt en bezorgd bij al onze huurders zo’n 1000 woningen en misschien wat doen met de website.
Ruim een jaar heb ik meegedraaid om er wat in te komen. Wat speelt er, wat houdt het allemaal in en ik weet nog niet alles hoor.
Er is een vrouw die er echt vanaf het begin al in zit die gewoon alle inns en outs kent. Zoveel respect voor.
Zelf had ik verder nog geen taak. Heb een keer geholpen met het boekje redigeren, ze rondbrengen, wat meepraten op de vergaderingen en dat was het wel zo’n beetje.
Gisteren was weer de eerste vergadering, ik had al heel lang geen informatie meer gehad en ook geen uitnodiging. Voelde best een beetje gek aan toen een van de mensen belde, waar blijf je?
Ik keek nog een keer in mijn mailbox, in de prullenbak, de spam maar echt nergens zie ik iets van een uitnodiging.
Wel heb ik zelf op een respons van een ander een suggestie gedaan voor een ruimte om vergaderingen te houden en daar waren ze nu. We vergaderden altijd bij iemand thuis maar door Corona kan dat nu niet meer.
Afijn ik ging er naar toe en zei, ik ben helemaal blanco. Heb niets gelezen of gezien. Ze snapten er ook niets van want mijn naam stond wel bij de verstuurde mails. Het is nog steeds een vraagteken voor me.
Ik zat naast de nieuwe voorzitter en al gaande de vergadering zei ik ook tegen hem dat ik me wel aangemeld heb om iets te doen. Ben nou eenmaal een doe mens en alleen vergaderen en boekjes rondbrengen dat is niet zo mijn ding.
Wacht maar af zei hij, jouw naam is al diverse keren over de tafel gegaan. Zo zei ik, mag hopen van niet te negatief.
Nou ja bij de rondvraag begon de nieuwe voorzitter dus over het boekje dat gemaakt wordt en of ik dat niet in handen zou kunnen krijgen.
De man die het al jaren doet, de oud voorzitter, is inmiddels al in de 80, vandaar dat het voorzichtig geopperd werd. Maar hij reageerde min of meer opgelucht en zei blij te zijn als ik dat eerst samen met hem en daarna over nemen.

Ik stelde ook voor om het wat levendiger te maken, zijn nu meestal nogal statische stukken overgenomen uit woonbladen. Het lijkt mij voor het lezen leuker als bijvoorbeeld bij projecten zoals bij mij eens wat mensen geïnterviewd worden, bewoners of de projectleider. Dat leeft toch veel meer bij de mensen.
Afijn we gaan brainstormen hoe we dat gaan doen en heb er helemaal zin in om daar aan mee te gaan werken.