Kilometers vreten..

Een dagje niet gefietst is een dagje niet geleefd is bij mij een ware variant op een dagje niet gelachen is een dagje niet geleefd.
Vandaag kwamen ze allebei uit.
Vanmorgen had ik afgesproken met mijn zus, een keer per week gingen we eigenlijk altijd wel op pad. Wat winkelen, ergens lunchen, kletsen, fietsen. Gewoon heerlijk om te doen.
Nu veel niet meer kan en mag moesten we er wel een andere aanvulling aan geven maar dan moet ook het weer wel meezitten.
De afgelopen week was het niet te doen met al die regen steeds maar vandaag gaven ze een mooie herfstdag op.
Besloten om richting Capelle aan den IJssel te gaan fietsen, we hebben allebei ook wel graag een doel en ons doel was nu een winkel waar we wat rond wilden kijken. Echt zo’n snuffelwinkel. En daar was het helemaal niet druk, denk dat er nog geen 10 mensen liepen in de toch wel grote winkel.
Heb voor Yenthe een adventshuisje gekocht, 24 laatjes waar je wat in kan stoppen, die ga ik dus vullen met kleine leuke dingetjes en dan mag ze van 1 december t/m 24 december iedere dag een laatje open maken. Lijkt me leuk voor haar. Het is een houten huisje dus daarna kan ze het nog als speelhuisje ook gebruiken.
Ik zie ook nog een mooie klok voor in mijn slaapkamer, deze week gingen en mijn klok in de slaapkamer en mijn waterkoker kapot. Nou die waterkoker was niet zo erg, even de zolder op en daar stonden er nog een paar die ik gewonnen had bij het kaarten. (Ach ik mis het kaarten wel hoor getver).
Mijn zus wilde nog langs een andere winkel gaan, zij knutselt heel graag, de leukste dingen maakt ze altijd.
Wij twee alles behalve postduiven dachten de goede richting op te gaan, wij fietsen, zagen de metro en zeiden tegen elkaar die moeten we volgen, maar op een gegeven moment was die ook weer uit het zicht. We kwamen op een groot industrieterrein, totaal onbekend terrein voor ons en ik zei, daar een stuk verderop zie ik weer de metrodraden lopen.

Het was prachtig weer geworden dan maakt het ook niet zo veel uit om wat extra km te pakken.
Op een gegeven moment zagen we het bord Nieuwerkerk aan den IJssel en wisten we helemaal verkeerd te zitten, de door ons bedachte metrodraden bleken gewoon de draden tussen twee lichtmasten te zijn waardoor we beide in een onbedaarlijke lach schoten.
Nou ja stukkie terug dan maar hé en opeens zagen we weer wat bekends en kwamen we weer op de goede route. De winkel vonden we, was er nog niet druk maar toen we er zo’n minuut of 10 liepen zei mijn zus, wegwezen, het werd er onwijs druk. Zij had wat ze zocht en we vertrokken weer. Heel gezellig zo even samen op pad te zijn.
Thuis nog even een paar boodschappen gedaan op mijn dorp, even de lege flessen weggebracht. Had op mijn telefoon gekeken waar ik de stappen bijhoudt en zag dat we zo’n 17.000 loop- en fietsstappen hebben gemaakt. Nu ben ik nogal van de statistieken en cijfertjes en ik zie dat ik om deze maand toch gemiddeld op 10.000 te komen ik nog zo’n 2500 stappen zal moeten hebben. Ja en dan zit ik ook wel weer zo in elkaar dat ik het dan ook echt wil.
Het moet ook vandaag, de laatste dag van oktober, dus ik ga nog een klein rondje extra maken van zo’n 7 km waardoor ik vandaag zo’n 50 km had gefietst en mijn week en maandgemiddelden weer klopten in een dag. (Heb als doel gesteld om gemiddeld 10.000 stappen per dag te doen en tot nu toe heb ik nog reserve dat ik 8 dagen mag overslaan, liever niet natuurlijk).
Had het ook wel even nodig zo’n dagje hoor……. dan geniet ik er ook dubbel van.

Fietsenoorlog…

Ja het is bij mij thuis echt bonje tussen mijn fietsen, het is niet normaal meer hoe ze elkaar in de haren zitten en aan de andere kant zich uitsloven om door mij bereden te worden.
Hoe zit het dan allemaal met die fietsen.
Momenteel heb ik twee E-bikes omdat ook mijn fiets uit Apeldoorn nu hier is.
Meteen toen ik de fiets in Apeldoorn opgehaald had ging ik er ’s middags al op rijden en dat was niet naar de zin van mijn thuis fiets. Ja om verwarring te voorkomen zal ik mijn fiets die ik hier altijd had en heb fiets 1 noemen en mijn Apeldoornfiets fiets 2.
Zeker toen ik ook nog fiets 2 in de bijkeuken zette en fiets 1 in de vochtige blokhut van me was het meteen oorlog. Ze konden elkaar niet uitstaan.
Fiets 2 was vanaf het begin nog steeds niet goed afgesteld en kraakte als ik van versnelling wisselde, in een stand had ik er geen last van maar ja soms wil je ook wel eens even een andere versnelling gebruiken natuurlijk.
Vorige week zondag ging ik fietsen met fiets 1, inmiddels was fiets 2 weer de blokhut in gegaan. Na een wandeling in een natuurgebied stapte ik weer op en leek het wel of er iets aanliep, het ging zwaar, kon er wel op fietsen naar huis maar prettig was het niet.
Maandag is de fietsenmaker gesloten en daar kwam fiets 2 weer in beeld, toch wel makkelijk hoor zo te kunnen beschikken over 2 fietsen.
Fiets 1 weer de blokhut in, al mopperend en scheldend dat zijn warme droge plekkie werd ingenomen door Fiets 2.
Fiets 2 triomfantelijk extra zijn best doen om maar mijn favoriet te worden.
Dinsdag met fiets 1 naar de fietsenmaker gegaan, het bleek gewoon het spatbord maar te zijn de fietsenmaker had het zo gemaakt en ik kon hem weer mee terug nemen. Om meteen terug te gaan met fiets 2 om de versnellingen bij te laten stellen en te voorzien van een achteruitkijkspiegel. (Toch wel gemakkelijk dat de fietsenmaker zo dicht bij woont).
Afijn vandaag weer opgehaald en hij fietst echt als een zonnetje. Nu is het aan mij de keuze, welke fiets neem ik vandaag.
Ik hoor de beide hun uiterste best doen om het in hun voordeel uit te laten vallen.
Fiets 1 : Ik ben een veel duurder exemplaar, heb een wat sterkere motor. Heb mezelf al bewezen want heb inmiddels al zo’n 18.000 km gefietst in bijna 3 jaar. Mijn scherm is veel duidelijker. Ik geef ook de tijd aan, de afstand, de snelheid, temperatuur….. dat heb jij allemaal niet. En mijn verlichting, mijn achterlicht is supermooi zo’n rode driehoek achter mijn fiets.
Fiets 2: Ik was veel goedkoper in aanschaf maar doe het heel goed. Ben nog jong vergeleken met jou en heb nog maar 350 km op mijn teller staan, ben ook lichter in gewicht.
Mijn frame is net iets lager dan jouw frame en dat vindt ze veel prettiger om op te fietsen.
Mijn scherm is niet zo opvallend en hoeft er niet afgehaald te worden. En als ze fietst heeft ze toch helemaal geen tijd nodig, beter juist van niet om ontspannen te fietsen.
Zo bakkeleien die twee maar door en dan moet ik een keuze maken. Voor beide is wat te zeggen natuurlijk.
Die maat frame dat klopt, fiets 2 rijdt echt heerlijk maar fiets 1 is wat zwaarder en sterker en stoepen of en af prettiger.

Om ze beide tevreden te stellen zal ik ze wel om en om gaan gebruiken want beide accu’s moeten in bedrijf blijven. Een stilstaande accu is niet goed.
Voor de langere afstanden zal fiets 1 wel van stal gehaald worden en op andere dagen fiets 2.
Om en om zullen ze in de blokhut moeten verblijven, ga wel een hoes maken om ze tegen het vocht te beschermen. Had van de week ook nog mazzel met fiets 1. De achteruitkijkspiegel gaat wel eens los zitten als ie vaak in en uit geklapt is door me. Het regende en ik dacht, thuis maak ik hem wel even vast al heb ik altijd wel mijn inbussleutel bij me. Halverwege, het was inmiddels ook al aardig donker op de boerenweg hoorde ik wat vallen. Had niet zo gauw door dat het de spiegel was.
Drie auto’s passeerden al voordat ik bij de spiegel was en wonder boven wonder zag ik thuis dat hij nog helemaal heel was, zelfs het boutje er nog inzat, wat een mazzel kon hem er zo weer opdraaien.
En het is toch wel een luxe om opeens twee fietsen te hebben al had ik veel liever gehad dat fiets 2 gewoon in Apeldoorn was gebleven en we dit weekend samen hadden kunnen gaan fietsen in de bossen….. wishful thinking !!!!!! Ik mis hem…….

Gewoon ff lachen…..

Van de televisie wordt je ook niet vrolijk momenteel, wat een ellende overal, vandaag weer in Frankrijk zo extreem allemaal echt vreselijk. De corona berichten.
En soms dan wil ik het niet meer horen of zien, gewoon ff weg daarvan, geen corona, geen aanslagen, geen verkiezingen in Amerika helemaal niks daarvan.
Dan zet ik een filmpje op, heb nog steeds Netflix van mijn zusje gekregen en ga op zoek naar films met humor.
Zo ging ik op zoek en kwam ik van de week de film Police Academy tegen. Ooit ging ik een weekje met mijn zusje, broer en schoonzusje op wintersport voor het eerst met een bus naar Oostenrijk. Van de mensen uit die bus troffen we een leuke groep waar we mee optrokken. Bij die groep was er ook onder andere een tweeling waar we zo’n lol mee hebben gehad. En toen we weer naar huis gingen met de bus kon je kiezen waar je wilde zitten, voor in de bus waar geen film werd gedraaid of achterin waar wel een film werd gedraaid en wij gingen met het groepje achterin zitten. Daar draaide ze deze film, kan je nagaan hoe oud die film al is want ik heb het over zo’n 35 jaar geleden. Wat hebben we zitten lachen met elkaar, gewoon pure lol. En ook van de week toen ik deze film weer keek kwam dat vrolijke gevoel terug en begon ik weer te lachen hoe flauw het ook eigenlijk is.
En gisteren koos ik een film van mr. Bean, die kon ik niet in een keer afkijken want halverwege had ik het wel even gehad (te veel van het goede zal ik maar zeggen) maar vanmiddag de rest gekeken. Zo grappig die man.
Samen met Peter keken we vroeger ook van die korte sketches van mr. Bean. Er was er een bij waarbij hij probeerde langs een oude dame de trap af te komen. Hij kwam er niet voorbij. Hilarisch en een paar dagen later toen Peter en ik ergens gingen winkelen moesten ook een trap aflopen waar een ouder iemand liep. We keken elkaar aan en zonder iets te zeggen schoten we onbedaarlijk in de lach omdat we precies aan hetzelfde dachten.
We hebben ook een periode gehad dat we ’s avonds vaak naar een Chinees gingen, daar kwamen we dan samen met een grote groep jongeren want het was niet echt een restaurant maar ook meteen een snackbar en daar verzamelden we ons dan. In die tijd werden er iedere keer allemaal uitzendingen van André van Duin uitgezonden. Wat hebben we daar ook een lol gehad met elkaar.

Ik weet nog dat mijn vader helemaal op kon gaan in de films van Laurel en Hardy. Dan hoorde hij niks meer zag niks meer (behalve de tv dan) en zat hij alleen maar te lachen en helemaal met zijn gezicht mee te doen. Zo’n mooi gezicht, zie het nog voor me als ik er aan terug denk. Misschien heb ik van hem mijn voorkeur op zijn tijd voor die flauwe humor wel geërfd bedenk ik me nu al schrijvend.
Momenteel is het leven een beetje saai toch wel natuurlijk en dan is voor mij zo’n zonder na te denken, eigenlijk heel flauwe humor film maar toch zo leuk (vind ik hoor) zo heerlijk om even weg te zijn om alles wat er nu speelt te vergeten.


Gauw vergeten

Echt zo’n dag om gauw te vergeten wat een regen vandaag zeg. Het begon eigenlijk nog optimistisch ik zag de zon toen ik opstond, dat maakt me altijd vrolijk.
Dacht nog zal ik meteen een stukje gaan fietsen, de voorspellingen waren dus dat er veel vocht zou komen.
Maar had ook nog andere plannen en meestal in de loop van de dag wordt het dan wel weer droog maar vandaag niet hoor het giet nog steeds.
Gisteren begonnen met mijn keuken een grote heel grote beurt te geven. Echt alle kastjes leeggehaald. Een aantal strips hadden losgelaten, die moesten er weer op gelijmd worden.
Daarvoor moest ik wel een paar deurtjes er uit halen anders kon ik er niet goed bijkomen. Vandaag dus verder gegaan met alles goed schoon te maken.
Ook de vitrinekast moest er aan geloven. Weer dingen opgeruimd voor de kringloop klaargezet zeg maar. Dingen die ik al jaren niet gebruik hebt mogen van mij dan wel weg ook. Beetje ruimte creëren in mijn kasten.
Heb zelfs de loper die voor mijn aanrecht ligt helemaal staan boenen. Een klusje dat ik al een keer wilde doen toen het nog 30 graden was maar dat was er nooit van gekomen.
Buiten onder het afdak nog afgespoten en hij knapte er goed van op. Zal nog wel een paar dagen duren voordat hij weer droog is met dit weer maar dat is niet erg.
Uurtje of 2 was ik klaar en ben ik een film gaan liggen kijken (lang leve Netflix), het begin en einde gezien en tussendoor heb ik ergens gemist haha.
Ach echt zo’n saaie dag eigenlijk als ik niet kan fietsen of naar buiten is nx voor mij. Ga hem dan ook gauw vergeten en hoop maar dat er morgen weer ergens een streepje zon of in ieder geval wat droog weer is zodat ik op de pedalen kan.
Zondag toen ik ging fietsen had ik nog een paar mooie foto’s gemaakt van de luchten boven de Lek. Op de achtergrond zijn de molens van Kinderdijk te zien. En een foto van de skyline van mijn dorpje, de mooiste skyline langs de Lek. De zon scheen prachtig op de huizen terwijl de lucht er achter al helemaal donker was. (Dat heb ik niet van mezelf hoor al ben ik het er wel mee eens, ooit ging ik mee op een reisje over de Lek nog voor de krant en die kapitein zei het ook dat hij altijd genoot van het uitzicht op ons dorp).

Vega burgers…

In ben geen vegetariër en heel eerlijk, als ik dat schap zie met die vlees vervangende producten vind ik het er ook niet echt smakelijk uitzien.
Voor mij nodigt het niet uit om ze te kopen.
Nu ben ik ook niet echt een vleeseter, eet wel vlees maar meestal niet veel en een paar keer in de week wil ik bewust geen vlees eten.
Moet zeggen dat het me in de zomer makkelijker afgaat dan in de winter omdat ik een enorm salade liefhebber ben maar toch ik ga er wel voor om mezelf de naam te mogen geven dat ik flexitariër ben. Zoals vandaag dat ik lekker couscous gegeten heb, zo heerlijk. Een dag in de week of soms twee ook wel gemengde salade. Twee dagen sowieso zonder vlees.
Beleg mijn brood ook niet meer met vleeswaren want als je dat op een vleesloze dag doet ben je weer wat anders, ben de term daar voor even vergeten maar noem het dan maar een smokkel flexitariër.
Eet trouwens momenteel helemaal geen vleeswaren meer op mijn brood omdat ik ander broodbeleg lekkerder vind, momenteel pindakaas, mijn vers gemaakte bramenjam en kaas. Maar dat kan volgende week gewoon wel weer iets anders zijn. Ben niet fanatiek.
Afijn ging even zitten zoeken of ik die naam kon vinden en vond wel een aantal benamingen.
Vegetariërs: De meeste vegetariërs eten dus geen vlees, vis of schaaldieren. Ook andere dierlijke voedselproducten waarvoor het dier het leven moet laten worden meestal niet gebruikt Ovo-lacto vegetariërs: De meerderheid van alle vegetariërs in Nederland en België gebruikt wel eieren en melk. Hoewel deze groep meestal wordt gezien als de typische huis-tuin-en-keuken vegetariërs, zijn zij volgens de terminologie eigenlijk ‘ovo-lacto vegetariërs’. 
Veganist: Een veganist is eigenlijk gewoon een zeer consequente vegetariër. Naast producten waarvoor dieren direct zijn geslacht vermijd je ook producten waarvoor indirect dieren zijn gedood of gebruikt.Veel veganisten dragen ook geen leer, bont, wol of andere producten waarvoor dieren gedood of gebruikt worden.  
Flexitariër: Een flexitariër is iemand die één of meer dagen per week geen vlees, vis of vleeswaren eet. 

Afijn hoe kwam ik opeens op dit thema. Ik kreeg afgelopen week bij de Lidl gratis twee vegaburgers. En als ik wat gratis krijg wil ik het ook wel een keer proberen.
Vandaag zoals ik al zei couscous gemaakt en dacht daar passen ze goed bij om er door te doen. Ging ze volgens de aanwijzingen bakken en nam een hap. Pff ja het heeft gewoon niks met vlees te maken natuurlijk, dat wist ik wel maar het is niet mijn ding hoor. Heb het wel in stukjes door de couscous gedaan zodat die wel vegetarisch bleef en ik mijn titel flexitariër weer waar heb gemaakt.

Mantelzorger

Momenteel begint het er aardig op te lijken dat ik een soort mantelzorger ben geworden van mijn vriendin.
De laatste weken heeft ze zo’n last van haar arm waardoor ze ook geen auto meer kan rijden, zij is een jaar of 9 ouder dan ik.
Haar man durft alleen nog maar in het dorp te rijden vandaar dat ik al een aantal keren “de klos” ben geweest. Bloedprikken, naar de opticien, rijbewijs laten verlengen.
Bovendien hoort ze slecht, ze heeft twee gehoorapparaten wordt slechter ter been, kortom ze heeft nogal wat onderliggende dingen ook die niet helemaal goed meer functioneren.
Ze verstaat dan dingen soms ook niet vandaar vindt ze het fijn als ik meegaat omdat haar man (die is ook al 85) niet meer zo opneemt allemaal.
Sinds twee jaar durft ze ook niet meer te fietsen en naast haar auto heeft ze ook nog haar scootmobiel om toch nog ergens te kunnen komen en een rollator voor de kleine stukjes.
Ik vind het niet erg hoor, doe het graag voor haar en bovendien is het ook wel weer eens goed voor mijn rijvaardigheid.
Het lijkt ook wel of zij ieder ding waar een ander geen last van heeft oppikt zoals afgelopen week weer toen ze zich in liet enten voor de griep en pneumokokken. En omdat ze een bepaalde leeftijd heeft kwam zij daar ook voor in aanmerking. Heb het even opgezocht en dit zie ik bij inentingen er over staan:
In het najaar van 2020 krijgt iedereen die geboren is tussen 1-1-1941 en 31-12-1947 een uitnodiging van de huisarts voor een gratis pneumokokkenprik. Volwassenen worden gevaccineerd tegen de 23 meest voorkomende typen pneumokokken.
Had de brief gelezen die ze er over had gekregen, die werd gelijktijdig met de griepprik gegeven. In beide armen een prik. Je kon er ook nog wel een paar dagen last van krijgen stond er in.
Ik zei nog tegen haar let er goed op dat je die prik dan in je goeie arm laat geven, weet niet of ze het gedaan heeft maar ze had er behoorlijk last van.
Vanmorgen zou ik even haar keuken een sopje geven en haar man vertelde dat ze op bed lag omdat ze zo’n pijn aan haar arm had.

Waardeloos zeg maar goed, weet waar alles staat inmiddels dus toch maar even haar keuken even een goed beurt gegeven. Volgende week doe ik dan nog een keer de badkamer. De rest kunnen ze samen nog wel voor elkaar krijgen, ze wonen in een 55 + appartement en dat is niet zo groot en alles gelijkvloers.
Donderdag gaan we weer haar rijbewijs ophalen bij de gemeente, hoop dat ze dan weer een beetje opgeknapt is want ’s morgens moet ze nog naar de fysiotherapeut. Ach zoveel andere dingen zijn er toch momenteel niet te ondernemen. Ik hoor wel eens de opmerking, als een deur dichtvalt, gaat de volgende weer open. Dat heb ik de jaren dat ik alleen ben wel gemerkt dat het klopt en nu ook weer.

Sieraden

Sommige mensen zijn gek op sieraden, ik heb er niet veel mee. Heb 3 ringen die ik altijd draag en je zal mij zelden of nooit zien zonder oorbellen.
Na mijn scheiding voelde mijn vinger waar 35 jaar een trouwring had gezeten zo kaal aan en ik kocht twee zilveren ringen.
Mijn trouwring was/is wel van goud maar voor de rest had ik helemaal niets met gouden sieraden of het moest witgoud zijn. Zilver heeft mijn voorkeur.
Nog heel lang heb ik wel mijn zilveren ring gedragen die ik van mijn ex had gekregen tijdens een vakantie in Tjechië . Een zilveren ring in de vorm van een vlinder.
Vond het echt een mooie ring maar hij was wel onhandig als ik werkte, dan haakte hij vaak ergens achter. Dan lag ik hem af en op een gegeven moment ben ik hem kwijt geraakt.
Twee jaar geleden kreeg ik last van dat mijn knokkels leek het wel ontstoken te zijn en pasten mijn ringen niet meer, althans kreeg ze niet meer over die knokkels heen. Ik wil ook ’s nachts altijd mijn ringen af. Na een paar weken zo’n kaal gevoel te hebben kocht ik voor mezelf een grotere maat zilveren ring met een klein diamantje er in. (Wel een vergrootglas nodig om hem te zien). Betaalde er 100 euro voor en vond het eigenlijk best veel geld maar soms mag ik mezelf wel eens verwennen.
Denk nog maar een paar weken verder waren mijn vingers weer normaal (wonderbaarlijke genezing? ) kon ik mijn ringen weer om krijgen. De nieuwe ring verhuisde naar mijn middelvinger waar ie nu nog zit.
Oorbellen zijn wel een soort passie voor me. In de tijd dat ik nog werkte droeg ik bij ieder kledingstuk oorbellen in dezelfde kleur. Was altijd op zoek daar naar, geen dure oorbellen maar kreeg wel een lade vol.

Ik liep een keer te winkelen en zag een sieradenkast met voorop een passpiegel. Was er meteen weg van en even Peter gevraagd om hem voor me op te halen, had toen nog geen auto. Daar kon ik al mijn oorbellen op kleur ophangen.
Momenteel draag ik nog wel altijd oorbellen maar meestal blijft dat bij dezelfde oorbellen, zilverkleurig die overal wel bij passen.
Voor de bruiloft van Peter en Chantal kreeg ik van mijn vriendin twee echte zilveren oorbellen vorig jaar voor mijn verjaardag. Ze hebben 9 maanden in het doosje gezeten want wilde ze pas voor het eerst op die dag dragen.
Op die dag liet ik me ook overhalen om een ketting te dragen. Dat is helemaal niet mijn ding, hou niet van iets om mijn nek maar het stond wel leuk en voor een dag wel uit te houden.
Gisteren zat ik zo eens te kijken in mijn “juwelendoosje” vandaar mijn blogje over sieraden. Nee hoor zoveel heb ik niet. Heb (natuurlijk) nog mijn trouwring, die kon ik nog niet wegdoen hoewel de goudprijs nu wel hoog is, mijn gouden hartje dat ik droeg op mijn trouwdag en nog een gouden kettinkje dat ik ooit kreeg van mijn ex voor mijn verjaardag. Een danseresje waarvan er maar een gemaakt is met in haar handje een briljantje. Hij werkte destijds bij een bewakingsbedrijf die ook een aantal juweliers bewaakte en daar kocht hij hem.
Heb het kettinkje jaren gedragen tot ik het een keer ’s nacht vergat af te doen en dacht dat ik stikte en ik hem zo van mijn nek kapot trok. (wel weer laten maken). Verder heb ik nog een paar zilveren sterrenbeelden, een bedelarmbandje, destijds heel populair met twee kinderkopjes van Peter en Angela er aan. Het kleine zilveren armbandje van Angela.


Nog een zilveren horloge aan een ketting, best een mooi sieraad en hij doet het nog steeds goed ook, eveneens een cadeautje voor mijn verjaardag. Behalve ooit een afwasmachine (puur eigenbelang omdat ik gezegd had dat die mannen ook wel eens af konden wassen een keer ) denk in die 35 jaar dat ik getrouwd was niet meer cadeautjes voor mijn verjaardag heb gekregen. (Zo van koop zelf maar wat als je wat wilt hebben). Nou ja denk nu maar ALS ie wat gaf dan waren het wel twee mooie cadeaus.

Mijn passie…. mijn ding

Tja gisteren heb ik heerlijk in de tuin gewerkt. Mijn blogje wat te kort om nog te omschrijven wat ik nog meer gedaan heb namelijk lekker prutsen haha, mijn passie en echt mijn ding om te doen.
Een paar weken geleden heb ik een grote tak van mijn kersenboom gesnoeid, er moeten er eigenlijk nog meer maar ik kan er niet bij. Nog even wat op verzinnen misschien de lange ladder van de buren even gebruiken.
Maar goed, ik had een flinke tak verwijderd, de zijscheuten er afgeknipt en in de container gedaan en daarna had ik nog een stuk stronk over.
Vond het echt een mooie stronk en dacht, wat kan ik daar nu eens mee doen.
En donderdagavond in bed kreeg ik opeens een Eureka gevoel, ik ga er een voederplaats voor de vogeltjes van maken.
Nu was ie wel te kort om hem ergens in de grond te zetten vandaar dat ik een oplossing er voor bedacht.
Ik ging hem ophangen aan een stuk pergola (ooit wat ie heel groot maar is nog maar een klein stukje over) dat ik ook al gemaakt heb met een ander boomstammetje.
Er zitten een aantal haken ingedraaid waar ik zomers planten aan vast maak en in de winter kan ik er vogelvoeders ophangen.
Duik even in mijn knutseldoos en vind nog genoeg haken om te gebruiken. Draai er twee aan de bovenkant in het stammetje en dan hangt ie.


Daarna nog aan de onderkant twee haken er in en twee haken in de palen. Met touw maak ik het zo vast dat het stammetje niet eindeloos kan heen en weer bewegen.
Ik span het zo strak mogelijk en daarna gebruik ik de haken om hem nog strakker aan te spannen.
Probeer er even wat dingen aan te hangen en hij blijft keurig netjes hangen. Ik ben er blij mee.
Nu nog wat vetbolletjes en dingen kopen de komende weken om er aan te hangen en dan zou ik zeggen laat de vogeltjes maar komen hoor……… ze zijn welkom.

Zeg het met bloemen

Eergisteren kwam mijn zwangere kapster, degene waarmee ik de dikkebuikensessie had gedaan, langs.
Ze bracht een mooie bos bloemen en een cadeaubon van het Kruidvat. Had gezegd dat ik er niets voor hoefde te hebben maar ze waren er zo blij mee dat ze toch met iets kwamen.
En dat is natuurlijk wel ontzettend lief van ze. Een ronde bos roze rozen, best wel schattig hoor.
Op zoek gegaan naar een bloemenvaas. Zelf koop ik nooit bloemen en de meeste mensen weten ook wel dat ze mij er geen plezier mee doen. Het werd een hele zoektocht en de vaas die ik zocht, waarvan ik tenminste dacht dat ik die nog had, kon ik niet vinden. Misschien toch in de eerste coronatijd opgeruimd met veel andere dingen.
Ik vond nog een hoge vaas waar ik ze toen maar inzette. Vond het een beetje buiten verhouding maar ik had niet anders. Mijn vriendin die gisteren langs kwam zei, goh wat heb je dat leuk gedaan zonder te weten van mijn zoektocht naar een vaas haha… Pfff had ze eerst gewoon in een limonadeglas willen zetten maar dat vond ik toch wel te ondankbaar.
Vandaag was het een mooie dag om in de tuin te werken. Heerlijk weer, zelfs lekker buiten een bakje zitten doen in het zonnetje. De bonenstokken verwijderd, die zijn nu echt op.


De komkommers uit de kas verwijderd, de laatste drie kleine dappere nog geplukt, daar ga ik zaad van inwinnen om het volgend jaar weer te zaaien. Dat brengt de score op 107 komkommers van 1 plant dat is toch wel bijzonder. Gelukkig waren het wel snackkomkommers maar toch kon ik er nog flink van uitdelen.
De pepers beginnen te kleuren, die mogen nog even blijven evenals de paprika’s wie weet groeien ze nog even door. Heb ook nog regelmatig een paar aardbeien, daar hoef ik ook niets aan te doen.
Achteloos wil ik een pluisje wegvegen maar voor ik het onherstelbaar beschadig zie ik dat het geen pluisje is maar een verpopte vlinder die daar zit te overwinteren. Wat lijkt met dat toch leuk om dat in de gaten te houden en zo’n vlinder uit te zien komen. Als ik nog verder kijk zie ik gewoon 3 stadia van de verpopping. Een rups die net een netje om zich heen gemaakt heeft, een die al aan het verpoppen is half en dan degene die al helemaal verpopt is, zo leuk zeg. Verschillende rupsen van het kleine en grote koolwitje ook op mijn Oostindische Kers.
Tussendoor nog een rondje gaan fietsen maar toen begon het al wat te betrekken en vielen er wel een paar druppels regen.

Als ik naar buiten kom dan zie ik een zwerm spreeuwen weggaan die in de klimop zaten die op de schuur van de achterburen groeit. Als ik een foto maak en hem later vergroot zie ik dat hij vol met besjes zit. Nooit geweten.
De tafel uit elkaar gehaald en met de stoelen in de schuur gezet, die had ik als eerste vanmorgen opgeruimd. Het vogelhuisje weer naar buiten en wat voer er op gestrooid. Als ik nog aan het werk ben hoor ik het bekende klapperen al van de tortelduifjes, hoe weten ze dat toch zo snel dat er wat te eten is. Vind dat altijd nog ongelooflijk.
Afijn een heerlijke dag tuinieren. Gisterenavond belde Wim nog op en hebben we een hele tijd zitten praten. Hij heeft inmiddels hulp gekregen om zijn zaken wat op de rails te krijgen. Het voelde toch weer zo vertrouwd aan. Vanavond stuurde hij nog een berichtje waar ik dan weer om moest lachen. Vorig jaar had ik voor hem een warme wintersjaal gebreid. Hij had hem meegenomen en was hem thuis meteen weer kwijtgeraakt. Kon hem nergens meer vinden.
Vanmiddag berichtte hij dat hij zijn sjaal weer gevonden had en ik stuurde hem een berichtje terug dat hij nu toch nog wat van mij heeft wat hem warm houdt deze winter….. Een dikke smiley kwam er terug. Een mooie dag………

Nature rules the world

Regelmatig wordt ik in mijn kleine tuintje een soort terug gefloten door de natuur.
Dingen gaan anders dan ik ze “gepland” heb en soms, kan eigenlijk wel zeggen vaak pakt dat veel beter uit dan ik het bedacht had.
Ik ga een voorbeeld noemen.
Even tussen haakjes, corona hé dus beleef verder ook weinig buiten de deur om als inspiratie voor een blogje te dienen, daar kan ik ook niets aan doen.
Mijn voorbeeld dus. Afgelopen zomer nadat ik de eerste groentes zoals penen, uien, tuinbonen, andijvie en wortelen had geoogst wilde ik eens wat anders en kocht een aantal koolplanten. Spitskool, bloemkool, boerenkool en spruitkool.
De spitskool groeide als kool en ik at er met smaak van de eerste twee althans, de derde werd helemaal aangevreten in een nacht. Door wie of wat geen idee maar het leek wel of er een konijn had zitten schransen.
Van de bloemkolen werden er zo’n 2 helemaal opgevreten door rupsjenooitgenoeg van het koolwitje die maar bezig bleef met eitjes leggen in mijn koolplanten. Twee kolen deden het geweldig en kon er verschillende keren van eten.
De spruitkool viel eenzelfde lot ten deel maar toen ik ze een paar weken geleden er dan maar uit wilde trekken zag ik opeens dat er gewoon wel volop spruitjes aanzitten, nog niet zo groot maar ze groeien nog steeds.
De boerenkool leek ook ten prooi te vallen aan het koolwitje, ik had ze al afgeschreven maar wat gebeurt er, de onderste bladen werden inderdaad helemaal opgegeten maar de bovenste kruin kwam nog volop in bloei en morgen ga ik ze oogsten en lekkere stamppotjes van maken.
Een week of wat geleden zei Wim (toch wel een doorgewinterd tuinder) dat ik de bonen er wel uit kon halen. Maar ik zag nog zoveel kleine boontjes zitten en bloesems waar ik ook nog allerlei zweefvliegen en hommels zag “oogsten” dat ik dacht, ze staan me niet in de weg, laat maar gewoon nog een poosje staan.
Inmiddels heb ik deze week nog mijn derde maaltje bonen geplukt daarna, nu wel echt de laatste maar toch.


De natuur bepaalt blijkbaar toch zelf en ik kan daar echt met bewondering en verwondering naar kijken. En leer er ieder jaar weer van.
Een aantal jaren geleden ging ik zo rond deze tijd of al eerder mijn tuin totaal leeghalen, afsnijden alles en opruimen. Een kale tuin helemaal. Al een aantal jaren ben ik daar van terug gekomen. Ik laat nu alles staan, veel blad liggen in de tuin, goed voor de diertjes en de piertjes zal ik maar zeggen. Maar ik zie daar ook weer vogeltjes in scharrelen en wie weet, een keer zag ik ook een egeltje, komt ie dit jaar ook weer, zou leuk zijn. (mijn buren met stenen tuinen werken wat dat betreft niet erg mee;) )
Peter had er ook weer een in zijn tuin. Ga volgende week daar weer wat blad opruimen maar ook bij hem hoef alles, sterker nog hij appte van de week, je mag niet alles weghalen voor het egeltje. En dat ga ik zeker doen. Haal het wel weg van het gras en de straat. Ze hebben zoveel bomen in de buurt dat het ieder jaar een hele klus is die ik leuk vind om te doen. Nog wat snoeiwerk.
En al die witte fladderaars in mijn tuin vond ik ook wel mooi om te zien, een beetje samen delen is ze dan ook wel gegund.