Al weer een bruiloft

Gisteren had ik weer een bruiloft maar dit keer had ik wel een andere rol namelijk die van fotograaf.
De bonusdochter van mijn zus trouwde en had gevraagd of ik foto´s wilde maken. Locatie een strandpaviljoen in Hoek van Holland.
Ze trouwden allebei voor de tweede keer en het werd een wat informeler huwelijk al had ze wel een echte trouwjurk aan en hij een prachtig pak met zulke mooie schoenen. Ze kan het hebben hoor qua figuur en het was geen overdreven, ivoorwitte trouwjurk, heel mooi hoor.
Voor mij mijn 4e trouwerij die ik fotografeerde en heb besloten dat het ook meteen mijn laatste is. Het is gewoon zo dubbel, vind het altijd best een uitdaging om te doen, of het allemaal wel goed zal gaan. Er niks mis gaat met mijn camera´s. Heb de luxe dat ik zelfs drie dezelfde merk camera´s heb waarvoor ik alle lenzen kan wisselen. Zorg dan dat ik er twee startklaar heb en neem om en om foto´s zodat als er iets zou gebeuren ik toch niet met lege handen sta.
Professionele fotografen hebben in hun camera een back-up, twee kaarten zodat als er een kaart kuren krijgt er altijd nog een is en ook veel betere lenzen als waarmee ik het moet doen.
Maar goed zo’n camera en die lenzen zijn voor mij onbetaalbaar en degene die mij vragen die weten dat ook dat ik geen professionele fotograaf ben. Daar is de vergoeding ook naar natuurlijk, het zijn altijd bekenden die het vragen en ik vraag altijd een cadeaubon van de Hema of Kruidvat, komt altijd wel van pas. De eerste was een vriend van mijn zoon, een zoon van vrienden waar we altijd mee op vakantie gingen de tweede, mijn zus en zwager de derde en nu de bonusdochter van mijn zus.
Het leuke is altijd wel dat ze dan ook zeggen “je bent ook gast hoor” alsof je daar tijd voor hebt op een bruiloft om echt gast te zijn. Natuurlijk even tijdens het eten wat pauze maar voor de rest ben je gewoon heel de dag in touw om foto’s te maken van alle momenten.
Ik ervaar het ook wel als een vertrouwen dat ze aan mij geven want je bent er toch bij op belangrijke momenten. Vanaf het aankleden tot aan het einde van de bruiloft met alle momenten, ontroerend, lachend, soms hier en daar een traan.
Gisteren maakte het bezoek aan de ouders van de man best veel indruk op me. Zijn moeder is heel erg ziek en durfde het niet meer aan om naar de bruiloft te komen. Zijn vader is een nog flinke man van bijna 90, dagelijks in zijn tuin aan het werk. Daar kwamen best emoties los toen we daar kwamen om foto’s te maken. Bloemen en gebak hadden ze meegenomen. Een mooie serie gemaakt gelukkig, hoop dat ze er ook bij mee zijn. Ze woonden in een prachtig pand in Schiedam. In een dorpje dat Kethel heet en waar de bruidegom is geboren en opgegroeid. Een huis met een mooie gevel die zoals de vader trots vertelde in een boek had gestaan dat een oud wethouder van Schiedam had gemaakt.

Ik moest echt even komen kijken naar die foto die binnen ingelijst ophing. En wie ben ik om dat dan niet te doen, sterker nog vond het zo leuk het enthousiasme van die man. Kethel was een zelfstandig dorp ten noorden van Schiedam. Kethel was de kern van de voormalige gemeente Kethel en Spaland die in 1941 werd geannexeerd door Schiedam. Een bijzonderheid van Kethel was dat het twee kernen had: de oude kern zoals die zich nog steeds bevindt rond de Dorpskerk.
(wordt vervolg)