Bye Bye love….

Weer een weekendje Apeldoorn maar het verliep wel heel anders dan ik gedacht/gehoopt/verwacht had.
Had er heel veel zin in om er naar toe te gaan. Vrijdag een mooie dag om te gaan fietsen naar Gouda, eens even geen regen. Heerlijk.
Eenmaal bij Wim thuis vertelde hij dat hij opgebrand is. Hij was diverse keren door zijn knieën gegaan dat hij niets meer kon. Bloedtesten wezen uit dat zijn gezondheid niet goed is momenteel.
Nou ja eigenlijk heb ik ook geen zin om het helemaal uitgebreid allemaal te gaan beschrijven maar had de laatste maanden al gemerkt dat er iets niet goed was. Hij was niet meer de man zoals ik hem leerde kennen 5 jaar geleden.
Druk met zijn bedrijfje, eigenlijk te veel werk voor hem alleen maar brengt te weinig op om een hulpje te nemen, bovendien kan hij moeilijk dingen uit handen geven. Heb het ook regelmatig aangeboden maar daar wilde hij niets van weten.
En onze weekenden samen waren eigenlijk de enige periodes dat hij kon ontspannen en wat anders doen dan maar werken.
Afijn na die weekenden duurde het vaak weer bijna tot het volgende weekend dat we samen waren voordat hij zijn achterstand had weggewerkt en dan begon het weer opnieuw.
Maar goed hij wilde dus onze weekenden samen voorlopig beëindigen. Ik was heel verdrietig en voelde ook wel aan dat voorlopig zal best wel eens definitief kunnen zijn. En ik snap ook niet helemaal dat hij juist die ontspanning van die weekenden als oplossing ziet.
Mijn hulp aangeboden (heb momenteel best veel tijd) maar dat wilde hij ook weer niet. Hij wilde voorlopig rust om zijn zaken op orde te krijgen.
Voor mij voelde het als een afscheid. De laatste weken best veel gebeld samen en hij er niets van heeft gezegd. Dat voelde toch ook niet fijn aan.
Weet dat hij het op onze weekenden alleen maar “leuk” wil hebben en dat is eigenlijk altijd wel gelukt, andersom trouwens ook. We gingen altijd voor elkaar iets aparts koken. Maar ook die dingen vragen natuurlijk voorbereidingen. We zochten altijd van te voren een mooie route uit e.d.
Ook al zei ik wel eens, ik kom voor jou hoor, niet voor een uitje op de Veluwe.
Het is niet anders. Heb mijn spullen die nog bij hem stonden ingepakt en meegenomen vandaag.
Wilde ook mijn E-bike meteen meenemen, die kan ook niet lange tijd stilstaan zonder te gebruiken. Had alles geregeld, ticket en plaats gereserveerd, dat moet tegenwoordig. Alleen de trein reed vandaag net niet direct naar Gouda en dan moest ik alleen met die 3 tassen in Utrecht overstappen en daar had ik geen zin in. Te zwaar om de trein in en uit te sjouwen. Mijn fiets nog daargelaten, die ga ik deze week nog een keer ophalen bij het station staat ie in de stalling en daar mag ie nog staan tot de 25e.
Ben er echt heel verdrietig van, zo onverwacht deze wending, zo niet verwacht maar het is niet anders. Ook daar zal ik weer mee moeten dealen en weet dat het dan ook wel weer goed komt met mij maar nu nog even niet.


Ondanks alles zijn we toch gisteren nog wezen wandelen in de tuinen van Paleis het Loo. Het was ’s morgens tot een uur of 3 prachtig weer nog. Een mooie wandeling gemaakt en veel paddo’s gezien in allerlei kleuren en maten….. Toch nog een vrolijke noot als laatste dus…..