Enerverend dagje…

Vanmorgen al op tijd vertrokken richting Apeldoorn. Had echt zo slecht geslapen, was om 4 uur wakker, nog geen 4 uur geslapen en kon niet meer slapen. Nog een detective liggen kijken en een uurtje nog daarna wat gewoon blijven liggen zoals mijn moeder altijd zei, slaap je niet dan rust je toch.
Weet niet of dat klopt hoor…… volgens mij knapte ik harder op van lekker douchen.
Mijn zwager en zus waren goed op tijd. Eerst de fiets van Wim opgehaald bij de bushalte.
Kan je nagaan hoe gemakkelijk het is om een fiets te stelen dacht ik nog. Hij stond wel met een dubbel slot vast en van het hangslot had ik wel een sleutel maar voor de rest stond ie op slot en had Wim de sleutel thuis. Dus achterwiel omhoog en naar de auto gereden en binnen 10 minuten waren we weer weg met fiets en al.
Mijn zus en zwager hebben sinds kort een nieuw auto en dat navigatiesysteem werkt volgens mij nog niet goed. Hij sloeg meteen al verkeerd af. Probeerde nog een paar keer even te zeggen hoe hij moest gaan maar zei hij ‘de navigatie geeft dit aan dus gaan we zo’. En had ook geen zin om er ruzie om te maken maar het werd zo wel een toeristische route zal ik maar zeggen door allerlei boerenwegen en kleine dorpjes heen tot Amersfoort aan toe vandaar dat we er ook een 3/4 uur langer over deden.
Afijn Wim had netjes de extra tijd staan wachten haha. De fietsen geruild. De fiets van Wim van de auto en de mijne er weer op. Even nog een momentje samen geweest toen we de fiets in de stalling op gingen halen en ik vond het best weer moeilijk om opnieuw afscheid te nemen.
Het was niet anders en het is voor mij momenteel ook wel even goed zo. De bossen beginnen al zo mooi te kleuren weer zien we en route en ik weet dat ik in eerste instantie natuurlijk Wim maar ook Apeldoorn en omgeving zo zal gaan missen. Was toch ook een beetje mijn thuis geworden in 5 jaar tijd.
Onderweg kreeg ik een appje van Peter, kom je vanmiddag een bakje doen mam, gezellig, we zijn thuis en dat heb ik gedaan. Meteen maar geprobeerd of mijn “reserve” fiets (wat een luxe 2 E-bikes) ook in de polder wel wilde rijden. Geen probleem hoor.
Zo heerlijk om daar te zijn, even nergens anders aan denken, spelen met die kleine. Zo leuk om te doen. Had ze mijn losse geld gegeven uit mijn portemonnee voor in haar spaarvarken.

En ik zei, nu is oma haar hele portemonnee leeg en kan ik geen eten meer kopen, mag ik nog weer een centje terug hebben. En ja hoor, kreeg toch wel 2 muntjes terug van haar. Zo schattig toch. De foto’s van de bruiloft zijn nog niet klaar, alleen wat previews hebben ze nog maar gekregen. Maar nu zullen ze bijna wel komen denk ik. Ben zo benieuwd hoe ze geworden zijn.
Het maakte dat ik terug op de fiets weer met een dikke smile op mijn gezicht zat….. het had me zo goed gedaan. Vanavond maar vroeg naar bed…. de korte nacht van gisteren begint zich te wreken…… geeuw….. geeuw……. gauw mijn mandje maar opzoeken zo.
Foto’s van ons laatste weekendje samen in de tuinen van het Loo.