Blood is thicker than water

Ja ik hou van Engelse uitdrukkingen en spreuken, hoewel Engels op school mijn slechtste vak was heb ik het in de loop der jaren wel aardig ingehaald.
Ach natuurlijk is de Nederlandse uitdrukking ook wel mooi, het bloed kruipt waar het niet gaan kan oftewel het hemd is nader dan de rok of zo….. nou zoek maar uit welke je het mooiste vind.
Maar goed familie blijft toch altijd wel belangrijk voor mij zeker.
Daarom vind ik het nog steeds jammer dat het contact met mijn oudste zus verbroken is nadat mijn moeder was overleden. Helemaal niks te maken met de erfenis zoals ook vaak gebeurt maar een opstapelingen van ergernissen die door alle emoties van iedereen er opeens uitkwamen. Mijn zus besloot zich helemaal af te sluiten van haar broer en zussen.
En op bepaalde momenten mis ik haar best wel. Toen zij haar kleindochter kreeg stonden we samen boven het wiegje fluisterend met elkaar te praten vol ontroering hoe mooi dat allemaal was. Dat had ik ook zo graag boven het wiegje van mijn kleindochter met haar gedeeld.
Of toen Peter en Chantal gingen trouwen en zoals dat gaat het praatje dan ook gaat over trouwjurken en dat soort dingen. Ik vertelde toen dat mijn zus mijn trouwjurk had genaaid voor me.
En zo zijn er wel meer momenten dat ik haar mis.
Haar dochter heb ik de kerk ingedragen bij het dopen, dit jaar werd ze 50, nog wel een appje gestuurd maar dat was het dan. De kleinkinderen van mijn zus kwamen altijd graag bij me en andersom ook. Ik paste heel vaak op haar dochter toen ze geboren was, heel wat zaterdagavonden zaten we daar mijn ex en ik op te passen. En mijn nichtje die 16 jaar scheelt met Peter paste dan weer op Peter later en zij ook. Onze levens waren echt wel met elkaar verbonden en we wonen maar een paar straten bij elkaar vandaan, dat ook nog.
Vrijdagmiddag kwam ik haar dochter bij de supermarkt tegen en hebben we een hele tijd staan praten hoe dingen gegaan zijn. Zij heeft het er ook moeilijk mee vertelde ze, ze miste de verdere familie ook maar hoewel ze niet altijd blij is met de keuze van haar moeder heeft ze toch voor haar gekozen en dat snap ik ook wel. Ben toch wel blij dat we dit contact nog wel hebben met elkaar als we elkaar zo tegen komen. We stonden allebei zo nu en dan flink te slikken, soms met tranen in onze ogen, hoe bizar eigenlijk in een supermarkt. Dan blijft er toch nog ergens een lijntje.


Vanmiddag ging ik een bakje doen bij mijn broer en schoonzus, het was heel gezellig en het gesprek kwam ook weer op mijn zus. Ook omdat ze vandaag jarig is. Hij is er nog een aantal keren geweest bij haar geweest en de laatste keer dat hij er was vertelde hij zei ze dat ze het zo gezellig vond en dat ze gauw ook weer eens langs zou komen bij hem en daar wacht ie nog steeds op.
Mijn nichtje zei ook dat haar moeder zei dat voor iedereen de deur open staat maar dat ze zelf niet er op uit gaat om er wat aan te doen.
Het blijft heel dubbel voor mee. Aan de ene kant is het ook best rustig. Onze karakters zijn toch wel heel anders maar als ik er was, ik kwam er altijd wel een aantal keren per jaar, ondanks dat ze nooit bij mij eens terug kwam maar dat boeide me niet zo, was het altijd gezellig. Hadden we leuke gesprekken en dat mis ik dan ook wel best hoor……. ik ga er nog eens over na denken en wie weet als ik er voor de zoveelste keer daar weer voorbij fiets stap ik opeens af en bel aan en zie ik wel wat er gebeurt….
Vandaag terug fietsend naar huis bij mijn broer vandaan ben ik ook een paar keer afgestapt, wat een prachtige zonsondergang was het …… ik heb er van genoten…….


25 gedachten over “Blood is thicker than water

  1. Treurig maar helaas heel herkenbaar. Zo zit ik op het moment met mijn jongste zus. Te verschillend van karakter, altijd al geweest. Denk niet dat het ooit goed komt en dat spijt me dan ook weer.

        1. Ja op een gegeven moment moet je misschien accepteren (vertaal je naar ik )dat het niet anders zo is. Het is ook wel een soort rust sinds zij de andere 3 heeft uitgesloten. Ben niet de enige, ze komt nergens meer.

  2. Mooi toch Anneke, dat de deur toch ook voor jou open staat?
    Met mijn jongste zus en haar gezin heb ik heel lang geen contact gehad terwijl wij juist altijd heel close waren. Ze is 10 jaar jonger. Sinds een paar jaar app ik weer met haar. Maar het wordt nooit meer wat het was. Tussen ons zou dat wel kunnen, maar er zijn teveel mensen om ons heen die er anders over denken dus ik ben bang dat die er altijd tussen blijven zitten. Heb haar 1x gezien, met de begrafenis van mijn oom laatst, op afstand maar we zaten wel in een bank. En hadden het er moeilijk mee dat we niet konden knuffelen. Sterkte ermee…

  3. Oh…wat een prachtige foto’s, daar zou ik ook voor afstappen!
    Ik heb nooit zo begrepen waarom in dit soort gevallen iederéén met elkaar moet breken, Als haar kinderen graag bij jou komen moet dat toch toch kunnen?
    Het contact met de enige (oudere zus) die ik nog heb is uiterst minimaal.de laatste jaren , ze heeft nogal uitgesproken meningen en is gewend aan veel aandacht. Dat vroeg me teveel energie vroegen de laatste jaren. Maar haar zoon spreek ik gewoon als dat zo uit komt. Met haar wisselen we kaartjes uit bij gelegenheden en maken groeten elkaar als we elkaar tegenkomen bij anderen. Dat bevalt me eigenlijk prima hoewel ik haar nu wel weer zou kunnen handelen heb ik er eigenlijk geen behoefte aan, we zijn zó verschillend, dat hoeft geen probleem te zijn maar als altijd dezelfde zich aan moet passen werk het niet.

    1. Zou mijn zus kunnen zijn, altijd de aandacht zoeken. En mijn zoon zei ook. Mam ik heb ze alle drie (mijn zus en haar kinderen) een kaart gestuurd toen Yenthe geboren was en alleen mijn nichtje had gereageerd en de rest ook niet. Dat gaf me ook wel weer te denken. het is ook wel lekker rustig zo nu.

      1. Ja zoiets heb ik ook. Als er altijd naar één kant geredeneerd moet worden “ze is nou eenmaal zo” klopt er iets niet, ik ben óók “nou eenmaal zo” maar dat wil niet zeggen dat ik de enige moet zijn die rekening met de ander moet houden.

        1. Ja precies dat heb ik ook hoor. Ik ging scheiden en in al die jaren is ze een keer geweest en ook alleen omdat ze nog moest wachten voor ze bij de fysio terecht kon, dat zegt ook wel veel eigenlijk.

          1. Het heeft me nooit zoveel uitgemaakt, ik had natuurlijk gewoon m’n eigen leven en als je weet hoe iemand is houd je daar rekening mee binnen de eigen grenzen. Maar naarmate Henk meer aandacht vroeg kon ik dat er niet meer bij hebben, had het geduld er niet meer voor. Ik laat het maar zo nu we eraan gewend zijnd zijn, heerlijk rustig.

  4. Doe wat je hart je ingeeft. Leg het contact niet op de weegschaal, dan raak je minder gauw teleurgesteld.
    Korte bezoekjes (bakkie doen) zodat je minder kans op onenigheid hebt.
    Je begrijpt vast wel dat ik uit ervaring spreek!

  5. Het blijft wringen, hè? Je mist toch degene waarmee je prachtige en minder mooie ervaringen hebt gedeeld. Een gedeelde jeugd…
    Misschien toch eens iets afspreken. Wie een brug bouwt naar een ander kan altijd heen en terug. Je hebt niets te verliezen ♥

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s