Sinterklaas….

Ja het Sinterklaasfeest komt ook weer in het zicht en helaas en zo jammer kan het niet zo gevierd worden als de andere jaren.
Maar toch hebben we besloten het in twee├źn te vieren want ja Yenthe komt nu echt op een leeftijd dat ze het heel leuk gaat vinden.
Ik kreeg een verlanglijstje en wat zag ik daar op staan een fiets. (niet dat ze dat voor Sinterklaas hadden verwacht maar ik zet ook altijd dingen voor onszelf er al bij en we dachten er over om hem voor haar verjaardag te geven, zei Chantal)
Nou vind ik een fiets geen Sinterklaascadeautje hoor, hou me te goede maar het leek me zo leuk om als fietsende oma haar eerste echte fietsje te geven en in januari is ze ook weer jarig met Kerstmis geef ik ook altijd wat en dacht als ik dat allemaal nou eens bij elkaar gooi dan geef ik haar haar eerste echte fietsje. Zo’n stoere meidenfiets.
Ze hadden wel ergens online iets opgezocht maar ik ben naar mijn eigen fietsenmaker gegaan en die kon hem voor hetzelfde geld leveren. Dan heb je ook de service dicht bij huis. Bovendien zei hij ik bestel twee maten dan kan ze passen wat goed voor haar is. Dat is toch super.
Een foto gemaakt en meteen even bij Peter langs gegaan, ze waren alle drie thuis. Ja zei ik, ik wil wat vragen maar dat mag Yenthe niet horen dus in het Engels gaan praten. Ze zat zo raar te kijken zo van wat praat oma nu toch raar haha.
Ze vonden het super leuk hoor en Yenthe was helemaal verdiept in het Sinterklaasjournaal, ze was helemaal in trance. Kijk oma Sinterklaas zei ze alsof dat alles zei haha zo grappig.
Daarna moest ik nog even wat komen kopen in haar winkeltje en toen ik wegging zei ze, je bonnetje nog en ik kreeg een denkbeeldig bonnetje in mijn handen gestopt. Wat zijn ze toch leuk en fantasierijk op deze leeftijd echt schattig.
Vanmiddag het fietsje gaan bestellen, hij komt pas 2 weken na haar verjaardag maar dat ik ook wel leuk dan ga je weer een beetje naar het betere weer toe.
Met Sinterklaas en verjaardag krijgt ze toch al genoeg en van prijzen heeft ze nog geen benul dus als ik iets kleins er in stopt in de zak heeft zij dat zeker nog niet in de gaten.
Weet nog dat Peter zijn eerste echte fietsje (wel tweedehands hoor maar prima fietsje) kreeg toen hij net zo oud was als Yenthe nu is. Hij had al een tractor gehad waar hij al veel op fietste dus hij stapte op, kon net bij het zadel, dat nog wat heen en weer te wiebelen omdat ie er amper nog bij kon maar dat was echt zo over en fietste meteen heen en weer het pad in de tuin op en neer.

Zag het gewoon nog voor me, in zijn zwembroekje en ging even de foto’s opzoeken en het klopte precies hoor. Toen hij drie was wilde hij zonder wieltjes en dan ging ik vaak met hem oefenen zondagochtend samen op een breed stil fietspad zo leuk. Ging nog niet zo makkelijk, hij vond het toch nog wel een beetje eng en ging dan heel langzaam, ja dan val je veel eerder om natuurlijk. Vertelde vanmorgen nog tegen Peter dat ik fietsend en wel hem met zijn fiets en al optilde en zei, en nu doorfietsen anders doe ik je wieltjes er weer aan. (Ja ik was nooit zo heel tuttig hoor haha) En toen wilde hij wel en was hij er ook wel doorheen. Wat een leuke herinneringen toch. Ja wij fietsten natuurlijk altijd naar en van school toe.
Ach ja heb maar een kleinkind, geef dit jaar ook heel weinig geld uit, geen vakantie, maanden geen horeca, minder winkelen, nu weer minder reizen.. vind het gewoon leuk en ben zo benieuwd om dat koppie te zien als ze hem krijgt…….. dat is toch onbetaalbaar