Mixed weekend…..

Het weekend zit er bijna weer op, een gemixt weekend was het wel een beetje. Sinterklaas kwam aan gisteren aan en daar heb ik eigenlijk ook zo van genoten. Maar gisteren was ook de ik weet nooit hoe ik noemen wil de geboortedag of sterfdag van mijn derde dochter Hanna al weer 35 jaar geleden. Toen ze geboren werd leefde ze niet meer en dat wist ik al voor de bevalling. Een heel traumatische bevalling ook wel waarbij mijn ex weggestuurd werd waarna ze me halverwege weggespoten hebben omdat ze gedraaid was en eerst een armpje geboren werd. Bizar….. moet er maar niet te veel meer aan denken, weet er ook niet heel veel meer van hoe dat toen ging omdat ik buiten bewustzijn was.
Zowel bij mijn eerste doodgeboren dochtertje Sanne als bij Hanna weer mocht ik niet mee (Goddank is dat allemaal nu veranderd voor ouders die dit nu overkomt) naar de begrafenis en ik Hanna nog half bewusteloos heel even heb gezien in de armen van een verpleegkundige omdat ik er op stond dat ik haar wilde zien. Onze eerste dochter Sanne heb ik helemaal niet mogen zien.
We hebben ze ook pas jaren later namen gegeven omdat ze dat ons ook destijds nooit gevraagd hebben of we dat wel zouden willen.
Afijn alles ging toen gewoon nog zo anders en daar zal ik gewoon mee moeten dealen al blijft dat altijd het meest moeilijke van alles, gewoon niet goed afscheid hebben kunnen nemen.
Na mijn scheiding vond ik het nog moeilijker omdat je dan ook niemand heb waar je dit mee gedeeld heb om mee te praten.
Ik heb toen twee mooie kaarten met vlinders gekocht, twee fotolijstjes en heb achterop de kaarten een soort brief aan hen geschreven waarin ik vertelde dat ze zo welkom zouden zijn geweest. En ieder jaar op hun geboorte/sterfdag brand ik een kaarsje voor ze bij die kaarten.
Gisterenavond dus ook, had een groot waxinelichtje genomen en het leek wel of ie niet uit wilde gaan.

Ging voor het eerst sinds lange tijden weer heel laat naar bed, zo kwart over 2, dat gebeurt de laatste tijd zelden meer en nog steeds brandde dat lichtje daar. Alsof het nooit meer uit wilde gaan. Vandaag weer een mooie dag, vanmorgen heel lang weer met Wim zitten praten, daarna toch nog even een rondje gaan fietsen, zag dat het na zo’n 1 1/2 uur veel regen op gaven. Er stond best een harde wind maar toch wel even lekker, best een flinke ronde gefietst en buienradar klopte eens een keer want ik had inderdaad 1 1/2 gefietst en de laatste meters voelde ik de eerste druppels vallen.
Vanmiddag was het mooi weer om eindelijk eens van onze geplukte sleedoornbessen of eigenlijk zijn het meer kleine kersen want ze hebben een kersenpit zeg maar jam te gaan maken.
Ze hebben in de vriezer gezeten en gisteren had ik ze in het water gezet, ze moesten een nachtje weken.
Alle potjes even uitgekookt, klaargezet, de sleedoorns schoongemaakt, zaten nog wat blaadjes tussen, een appel geschild die er bij moest en opgezet. Gaat best snel hoor, laten koken, daarna zeven vellen en pitten er uit en opnieuw koken met geleisuiker en daarna vullen en af laten koelen. Best leuk om te doen eigenlijk. Had veel meer dan ik verwacht had, 10 kleine potjes en 3 grotere potten jam. Nu ben ik helemaal niet zo’n jam eter maar door de yoghurt is het ook lekker en het schijnt heel gezond te zijn. Samen met Wim ben ik ze wezen plukken een tijdje geleden, zo leuk om te doen en ik breng of stuur hem er ook een paar want het was zijn idee om dat te doen..

Tijdens het koken lekker kerstmuziek opgezet, dat vond ik echt zo bij dit weer passen, kaarsjes aan gestoken, lichtjes aan in huis. Helaas mijn open haard kreeg ik niet aan (geen idee heb het eerder gehad dat er een lamp kapot was het is een nepperd maar wel gezellig met dit weer vind ik) .
Na de afwas vond ik wel een Netflixje verdiend te hebben en ik koos een ja hoor zat toch in die sferen een kerstfilm, heerlijk ontspannend met een dekentje op de bank en wonder boven wonder viel ik nog niet in slaap ook, zo leuk was ie film dan ook weer.
Afijn een heel gemixt maar ook best mooi weekend zo……….


19 gedachten over “Mixed weekend…..

  1. Mijn moeder heeft ook de rest van haar leven last gehad van het trauma van een doodgeboren zoontje. En mijn zus heeft lang gedacht dat ze een vervangkind was en er niet zou zijn geweest als mijn broertje was blijven leven.
    Speelde midden 60-er jaren toen was het zo, doodgeboren kindjes werden in een doodkist gedaan van iemand die ook in ziekenhuis was overleden.

    1. Gelukkig heb ik Peter daar nooit over gehoord, dingen lopen zoals ze lopen. Wat erg dat ze er zo mee omgingen om een kindje bij iemand anders te begraven. Mijn toenmalige man heeft ze samen met de begrafenisondernemer begraven in een eigen grafje.

  2. ❤️❤️❤️

    Mijn grootmoeder is haar (korte) leven blijven hopen dat haar god haar, direct na de geboorte overleden, ongedoopte dochtertje toch naar de hemel zou halen.
    Toendertijd werd, volgens de katholieke geestelijken, een ongedoopt kind niet toegelaten in de hemel.

    1. Nou zeg dat. Hoewel ik heb een standaard met 4 waxinelichtjes daar brandt de ene soms ook veel langer dan de andere. Denk ook gewoon toeval haha maar wel apart dat ie bleef branden, moest hem echt uitblazen voor ik naar bed ging.

    1. Ja kan er best goed mee omgaan alleen die data zijn toch altijd moeilijk zeker in mijn eentje. Ach ja ben ook wel gewend weekenden alleen te zijn, vul het altijd wel in. Nu zijn het er alleen wat meer dat is jammer dat het zo gelopen is.

  3. Wat ging men daar vroeger toch barbaars mee om. Misschien was het wel de nasleep van de héél grote kinderschare van vóór de voorbehoedsmiddelen. In die tijd zat men vaak niet te wachten op nóg een mondje om te voeden en ging men makkelijker met een miskraam om. Wéten doe ik dat niet natuurlijk. Maar in jouw geval waren de kindjes zó gewenst en een groot verlies waar je destijds niet eens afscheid van kon nemen. Je hebt je portie verdriet op dat gebied wél gehad en het lijkt me inderdaad dan ook weer moeilijk dat de enige die het óók meemaakte niet meer zó maar beschikbaar is om herinneringen op te halen.

    1. Ik heb ooit een oude vrouw van in de 80 gesproken, weet niet eens hoe het ter sprake kwam maar die had ook een doodgeboren kindje die had hetzelfde het verdriet om haar/hem nooit gezien te hebben. Een miskraam is denk wat anders dan een voldragen zwangerschap met een “normale” bevalling. Gelukkig zijn mijn kinderen wel begraven Hans heeft dat alleen gedaan met de begrafenisondernemer.

        1. Dat weet ik niet. Ik heb tussendoor ook nog een “gewone” miskraam gehad op een week of 12 en dat heb ik toch heel anders ervaren als een voldragen zwangerschap. Daar werd ook wel anders door medici en familie e.d. . Heel veel vrouwen krijgen een miskraam een keer. Maar bijvoorbeeld mijn schoonzusje en broer wilden dolgraag kinderen, ze kreeg een keer een miskraam en dat was voor haar echt heel erg verdrietig omdat ze daarna ook nooit meer zwanger is geworden en ze kinderloos zijn gebleven. Ik bagatelliseer een miskraam niet maar in mijn geval vond ik dat minder heftig om mee te maken.

          1. Ja dat lijkt me duidelijk. ach echt “standaard” zal het ook nooit zijn omdat iedere situatie anders is. Ik heb zelf ook een vroege miskraam gehad maar toen hád ik al 2 kinderen en was ook ongepland dus dan til je daar niet zo aan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s