Blij als ik rij……

Ik hou niet van dit weer, dat weten veel mensen wel. Saai, grijs, getver. Gisteren kon ik mezelf er ook niet toe aanzetten om even naar buiten te gaan. Ook al sprak ik me toch toe van je weet als je even op de fiets stapt je jezelf weer beter voelt maar gisteren lukte het echt niet.
Ben wel binnen nuttig bezig geweest met wat verfklusjes, een rail die verzakt was voorzien van een nieuwe plug en schroef. Een paar stukjes behang waarvan een hoekje los was gaan laten opnieuw geplakt, ramen zemen, stofzuigen en opruimen en zo eigenlijk wel heel de dag bezig geweest.
Vanmorgen weer die grijze lucht en met een groot portie tegenzin toch op mijn fiets gestapt om mijn oude kranten weg te brengen. Vroeger kwamen ze deze iedere week ophalen maar sinds de eerste coronagolf doen ze dat niet meer. Het is niet zo ver bij mij vandaan. Heb ook nog een stapel boeken opgeruimd, de kringlopen zijn overvol met boeken en accepteren ze ook vaak niet meer en heb geen zin om langs een aantal winkels te gaan dus recyclen maar via de papierverwerking.
De eerste doos die ik weg wil brengen is lang, te lang voor mijn bagagedrager en mijn snelbinders zijn helemaal slap geworden door het vele gebruik. Ik denk, voorzichtig rijden maar. Maar ja je raadt het misschien al na zo´n 100 meter valt ie er af midden op de weg.

Geen drukke straat dat scheelt en ik ga ze allemaal op lopen ruimen. Ben heel precies in bewaren van papier dus het ligt bezaaid met theezakjes. Een mevrouw die er woont komt me helpen met opruimen, zo lief toch. Ze dacht dat ik zelf ook gevallen was en we staan zo even te praten.  Als ik klaar ben met opruimen en de doos weer op mijn fiets heb en denk dan ga ik maar lopen stopt er een auto naast me. Een mijnheer zit in de auto en zegt `Volgens mij bent u ook een klant voor het papier inleveren, daar ga ik ook naar toe, zal ik hem meteen meenemen. Nou hoe super leuk is dat toch en ik zei geen nee. Thuis nog twee doosjes die kleiner waren en in mijn fietstas pasten weggebracht.
Vandaag black Friday, ik had bij mijn zus gezien van die mooie afwerkrandjes voor bij het plafond en in mijn bijkeuken moeten die ook nog steeds komen. Vandaag alles met 20 % korting bij Karwei en ik denk, ga even kijken hoe druk het is, het scheelt allicht. Het is er helemaal niet druk, ze hebben een beperkt aantal winkelwagentjes en er staat nog een hele rij. Ben dan ook zo weer klaar met 3 pakketjes en toch 2,70 korting. Dacht dat ik ze wel op de fiets mee kon nemen maar dat ging niet lukken. Te onhandig, niet zwaar, het is een soort tempex maar wel 2 meter lang en breekbaar en had geen zin om te gaan vallen. Nu woont Peter een paar honderd meter bij de Karwei vandaan en ik ga daar even die latjes brengen, hij werkt dicht bij mijn huis dan kan ie ze even afgooien volgende week als ie naar zijn werk gaat.

Natuurlijk moet ik even bij de kerstboom kijken van Yenthe haha, daar is ie oma, zei ze heel trots. Heerlijk oma momentje.
Nog een paar boodschappen gedaan en als ik over een fietspad langs een school rij zijn er twee jochies een soort zwaardgevecht aan het houden. Ik minder vaart en een ander jochie roept een fietser. De twee mannetjes stoppen met vechten, een kijkt me aan en ik denk wat gaat ie zeggen. Maar ik ben totaal verrast als hij zegt. Mevrouw ik vind u een hele lieve oma. En ik antwoord dat ik hem ook leuk vind.
Haha, zat verderop nog te lachen en eenmaal op mijn dorp had ik nog zoiets. Er komen een groepje meisjes aanrijden, pubers, denk 13, 14 jaar. Ze rijden al kletsend door elkaar geven geen richting aan (ach ben ook jong geweest toch) en ik moet even manoeuvreren om er voorbij te komen. Een van die meiden roept naar me `dag mevrouw gaat het goed met u` . Ik zeg ja hoor gelukkig wel en met jullie ook ? In koor roepen ze ‘Ja hoor, dank u wel’ En ik hoor ze lachen.

Als ik thuiskom en met mijn warme chocolademelk op de bank zit naar de zoveelste kerstfilm te kijken (er zijn er nog zoveel haha, helemaal verslaafd, zijn net bouquetreeks boekjes) denk ik. Zie je wel, gewoon op de fiets stappen dan kom je altijd wel leuke dingen tegen. Blij dat ik rij.