Scherven brengen geluk…

Zo luidt het spreekwoord in ieder geval wel maar toen gisterenavond een van mijn bloempotten op de grond viel en uit elkaar spatte vond ik dat niet echt hoor. Voor ik naar bed ga zet ik alle roostertjes open en dat stokje is eigenlijk net te kort, moet dan op mijn tenen staan en in dit geval bleef mijn vest achter de cactus hangen.
Het was al een uur of 1 en had ook geen zin meer om het nog op te ruimen.
Niet dat het iets hielp want vanmorgen bij het opkomen lag het er nog steeds, geen kaboutertjes langs geweest die het even opgeruimd hadden voor me.
Mijn eerste klusje dus vandaag na mijn ontbijtje. Heel veel splinters en natte aarde, te veel water gegeven zag ik meteen dus deze cactussen. Doe handschoenen aan en probeer echt te voorkomen om ergens een splinter in te krijgen maar helaas het lukt niet helemaal. Bij het uitspoelen van de doek zit er toch nog een splinter in die diep in mijn huid komt, precies ergens bij mijn scharnietjes zeg maar. Het bloed haast niet maar doet onwijs zeer, lijkt wel of er een spier of pees geraakt is. Nou ja ff knijpen om er toch nog een druppel bloed uit te krijgen, denk altijd dat het beter is als het bloed.
Hoezo scherven brengen geluk???
Op zoek naar twee nieuwe bloempotten dan maar want ja ik had ze als stel in de vensterbank staan.
Toch bezig maar verder de hele vloer meteen even goed schoongemaakt, was toch bezig.
Zondag is toch meestal wel een werkdag momenteel bij me. De was doen vandaag ook, heb nog lekker stamppotjes gemaakt en gegeten.
Vanmiddag gaan fietsen. De zon begon te schijnen, het was onwijs druk met wandelaars en fietsers waar ik kwam. Het leek wel of iedereen even naar buiten was gegaan.
Ik wilde nog even een paar boodschappen doen, moet nog de laatste laatjes van mijn kastje voor mijn kleindochter vol maken. En ik denk, het lijkt wel of iedereen buiten loopt dan zal het in de supermarkt wel rustig zijn en dat klopte, er waren bijna geen mensen helemaal goed.
Terug een lange route genomen, vind het altijd heerlijk om het laatste stukje voor de wind te hebben en daar moest ik dan wel 10 km voor om fietsen haha. Maar zo enorm genoten.
Eigenlijk is het niet met woorden te beschrijven. Ik begon met volop zon en een blauwe lucht en al fietsend betrok de lucht, ging de zon onder en kwam de mist het land op. Dan ben je ook praktisch alleen en ik vind dat moment van de dag zo magisch, die rust die stilte de mooie natuur, de zon die de lucht prachtig kleurt……. zoals ik zei dat gevoel is niet te beschrijven zo heerlijk……….. Scherven brachten dus wel geluk…….