Dit was 2020

De laatste dag van het jaar al weer aangekomen en even een terugblik op wat dit jaar me eigenlijk heeft gebracht.
Ik vond het al een mooi getal 2020… en eind 2019 schreef ik in mijn dagboek dat ik er zo naar uitkeek naar dit jaar waarin zulke mooie dingen in de planning stonden. Niet wetend dat zo’n minuscuul virusje iedereen zijn leven op de kop kon zetten.
Als eerste het huwelijk van Peter en Chantal op 24-4-2020, mijn schoonzusje uit Australië zou een paar weken weer komen logeren, feestweek, viering 75 jaar bevrijding, Hemelvaartsdag, Koninginnedag, EK Voetbal altijd leuk om in het café te gaan kijken….. dus genoeg om naar uit te kijken tot het virus opdook en gewoon overal een dikke streep doorging.
Van de eerste loc down vond ik het ergste, mijn kinderen (noem ze altijd kinderen omdat ik Chantal ook zo zie) en kleinkind niet kunnen en mogen zien laat staan even lekker kunnen knuffelen. Wim maanden niet kunnen zien.

Dat mijn schoonzusje en zwager niet kwamen vond ik niet heel erg, ze hadden 4 weken gepland en dat vond ik toch wel heel lang om mensen in huis te hebben. Had al een weekje bij Wim afgesproken om op de Veluwe door te brengen als ze hier waren.
Iedereen heeft en had er mee te dealen. Minder winkelen vond ik zeker in het voorjaar echt heerlijk. Ging veel meer naar buiten fotograferen, de natuur in. Heb in de omgeving echt nieuwe wandelingen ontdekt. Onderweg bakje thee meenemen en dat buiten opdrinken.
Onverwachte en best leuke ontmoetingen en gesprekken met mensen op afstand dat wel die ik dan tegenkwam.
Geen werk, café dicht, vond het ook wel relaxed hoor een aantal weken maar ging ook weer graag aan de slag daarna. Genoot weer die eerste keer naar Apeldoorn weer toen het weer mocht, mooie fietstochten en wandelingen gemaakt. Het weer was ook best vaak heerlijk om dat te doen. Zijn bezoekjes hier, we troffen het heel vaak. Heel wat terrasjes aangedaan in die tijd onderweg.
Het huwelijk in september in afgeslankte vorm maar toch zo mooi om mee te maken. Zoveel plezier beleefd aan het maken van het tijdschrift over die 3.
Het meer dan gezellige vrijgezellenfeest van Chantal en ook de trouwdag die niet doorging. De eerste keer dat ik mijn kleinkind weer kon knuffelen. Goh wat had ik daar naar verlangd zeg.
En dan weer een lock down. Dit keer in de winter maakt het wat minder vind ik wel. Met dit weer ga ik niet zo gauw buiten even wat zitten drinken. Probeer wel iedere dag te gaan fietsen maar vooral met die regen en grijze dagen, dat is niet zo mijn ding.
Dit jaar als positiefs heel veel gefotografeerd. Als opdracht een bruiloft en een dikke buikensessie gefotografeerd, hoe leuk was dat om te doen en twee tevreden klanten zal ik maar zeggen.
Best veel warmte ondervonden dit jaar van de mensen om me heen, veel berichtjes, appjes, filmpjes, mailtjes, telefoontje en wat nog meer ontvangen. Veel meer dan de jaren er voor.
Het winkelen mis ik nog steeds niet hoor maar wel zo nu en dan een bakje koffie doen bij de Hema of ergens anders onderweg, dat mis ik wel heel erg.
Het is wat saaier dan de eerste keer hoewel alles toen voor mijn gevoel nog strenger was of in ieder geval de mensen zich er strenger aan hielden.
Nou ja even afrondend wat cijfertjes. Dit jaar mijn 10.000 stappen per dag gehaald. En wel zo’n 10.130 stappen. Niet zoveel als vorig jaar toen had ik er 10.935 per dag maar ik ben tevreden.

Een record aantal bezoekers op mijn blog gehad, zo’n 15.000 hits meer dan vorig jaar. Zo leuk, dank er voor alle lezers en bezoekers van mijn blog. Heb 339 blogjes geschreven dit jaar, ook een record. Vind het ’s avonds gewoon lekker om even wat dingen op papier te zetten al moet ik zeggen dat de laatste weken als ik zo weinig meemaak het best wel eens zoeken is. Ook wel bloggers verloren dit jaar of bloggers die familie verloren hebben . Heel verdrietig allemaal.
Zo’n 8000 km gefietst dit jaar, dat is echt mijn ding. Mijn werk opgezegd, geen zin meer om opnieuw op te starten volgend jaar. Het is mooi geweest. Vrijwilligerswerk ook praktisch helemaal stil geweest dit jaar. Nog een enkel interview gedaan, een heel indrukwekkend met een 100 jarige dame die corona had gehad, daar bleef het eigenlijk bij. Hoop wel dat het volgend jaar weer opgepakt kan worden.
Afijn resumerend was het eigenlijk toch best een goed jaar voor me, het gaf me ook veel rust, natuurbeleving, een enorme opruimwoede die ook goed aanvoelt, mijn huis heerlijk geïsoleerd en mijn mooie straat daarbij gekregen. Zelfs dit jaar denk wel minimaal zo’n 15 boeken gelezen in de tuin, het mezelf op een of andere manier nu wel gunde en de tijd er voor nam. Veel in mijn tuin gewerkt, een prachtige oogst aan heerlijke groentes en fruit.
Ik kijk dan opnieuw uit naar het nieuwe jaar, op naar de lente, hoop dat de vaccinaties er voor gaan zorgen dat minder mensen ziek worden en het “gewone” leven weer opgepakt kan worden al zullen voor mij sommige mooie dingen van het afgelopen jaar er wel in blijven……..
Ik wens jullie allemaal een mooie jaarwisseling, ik blijf thuis dit jaar, helemaal prima. En voor 2021 Gezondheid, hoop, geluk, tevredenheid en heel veel liefde gewenst………..
Goed voornemen: Niet van die ellenlange blogjes schrijven zoals deze…..;);)

Geen zin…..

Zit echt in zo´n ik heb nergens zin in modes zo naar het einde van het jaar gaande.
Vandaag nog wel mijn mijn zus bij haar kleindochter een bakje gaan doen. Mijn zus heeft al wat oudere bonuskleinkinderen en twee van hen zijn het afgelopen jaar gaan samenwonen en beide hebben een huis gekocht.
Het zat steeds al in de planning om een keer te gaan kijken bij de huizen maar door alles kwam dat er nog steeds niet van.
Nu dus bij de eerste geweest, zij hebben een allerliefst huisje gekocht in Kinderdijk, uitkijkend op de molens, een huis met luiken. (daar hou ik zo van) Best een grote tuin er nog achter. Een huisje uit 1904 maar ze hebben het zo mooi opgeknapt. Boven in een van de slaapkamers zit ook nog een bedstee. Echt zo leuk ingericht ook. Daar mogen ze best trots op zijn.
Op de pont is toevallig mijn zus haar andere bonuskleinzoon die ook een huis gekocht heeft aan het werk.
We maken een praatje en ik zeg, volgend jaar kom ik ook bij jullie even naar het huis kijken.
Het leek wel een familiereünie op de pont want haar bonuszoon en andere bonuskleinzoon waren er ook aan het werk. Niet zo verwonderlijk natuurlijk want het is hun eigen Veerbedrijf. Heeft ook een voordeel mag altijd gratis overvaren.
We wilden nog even een paar boodschappen doen, had niet echt veel nodig alleen wat fruit eigenlijk maar we zagen al een donkere lucht hangen waar we heen fietsten. Even later verschijnt er een prachtig regenboog, krijg hem helaas niet helemaal op de foto en we besluiten toch maar terug te gaan. Toch nog wel wat regen maar het viel mee.
Peter komt nog langs om een oude braadpan te halen want hij wil morgen oliebollen gaan bakken. Leuk hoor. En dan heb ik nergens zin meer in om te doen. Even een broodje eten en dan op de bank met een dekentje en kijken naar mss Marple serie. Die is momenteel op BBC 1 en ik ben er gek op. Toevallig heb ik de afgelopen zomer al die boeken weer een keer gelezen, had ze gekregen van iemand. Maar toch die beelden van dat Engeland, de oude huizen, mysterieus en die mooie landschappen. Ik kan er zo van genieten. Al zag ik het einde niet en tussendoor had ik ook een stukje gemist omdat ik had liggen dutten. Dat is makkelijk tegenwoordig je kan het gewoon opnieuw even kijken. Eigenlijk vond ik die andere actrice links leuker maar deze rechts went ook wel weer, ze doet het eigenlijk ook wel goed. Maar ja er was ook maar een echte Sinterklaas toch.

Heb ook geen zin om te koken maar heb ik mijn vriezer nog aardappelschijfjes, ballen gehakt en verse appelmoes en eigenlijk is het best heel erg lekker.
Opeens denk ik, geloof nou maar niet dat op 1 januari alles opeens anders zal zijn, dan gaat het gewoon weer door net als nu. Dan zal ik mijn luilakkerlei van de laatste dagen toch maar weer eens overboord moeten zetten en aan de bak. Heb nog een kamertje om op te knappen.
En mocht er weer eens wat lekkerdere dagen tussendoor komen een beetje beginnen weer aan mijn tuin voorjaarsklaar te maken……. daar krijg ik ook wel weer zin in maar nu nog even niet.

Het H H uurtje……

De fijnste tijd van de dag is voor mij toch als ik wakker word. Ik zet de wekker (als het nodig is om een wekker te zetten dat niet zo veel voorkomt maar wil zeker op de doordeweekse dagen wel om 9 uur beneden zijn, gewassen en aangekleed zeg maar) altijd een half uur voordat ik er echt uit hoef te gaan.
Meestal ben ik dan al wakker zeker nu ik de laatste tijd een meer dan voor mij bekende regelmaat in mijn slaap/wakker patroon heb. Uurtje of 12 lig ik gemiddeld zo’n beetje in mijn bed. De tijd dat ik soms wel tot 2 of 3 uur op bleef, gewoon lekker zitten, wat lezen, wat tv kijken soms of muziek luisteren en wat schrijven of doen. Eigenlijk is het helemaal over, gebeurt met nog maar een enkele keer. Zou ik dan nu echt oud worden, het begint er wel op te lijken of komt het doordat er verder ook zo weinig te beleven is momenteel, ik iedere dag wel een km of 20/30 ga fietsen, in huis bezig ben met van alles en het dan om 12 uur gewoon zat ben. Ik weet het niet.
Maar goed dan ben ik meestal voor de wekker afgaat al wakker en dan moet ik eigenlijk voor een sanitaire stop en denk, blijf ik liggen of ga ik er even uit en duik dan nog een half uurtje terug en lig dan niet te draaien en te woelen. Meestal kies ik voor het laatste.

En dan geniet ik heel erg van mijn Heerlijke Half Uurtje in bed. Ik draai me helemaal in mijn dekbed, schud mijn kussen nog eens lekker op en ga liggen soezen, bedenken wat ik die dag moet of zal gaan doen of gewoon mijn gedachtes even de loop laten. Zelden of nooit eigenlijk is het dan piekeren of vervelende gedachtes.
Ik zou het niet willen missen daar zet ik mijn wekker graag een half uurtje eerder voor. En heel soms pik ik gewoon nog een kwartiertje er bij……

Een frisse wind er door…..

Ook wel weer lekker hoor de feestdagen weer voorbij. Vanmorgen scheen het zonnetje ook nog en ben ik een uur of 11 mijn fiets op gaan halen. Vergat bijna mijn mondkapje op te doen toen ik de bus instapte. Geeft niet zei de chauffeur, er zit toch niemand in de bus. Zeker wel saai rijden zo, vroeg ik.
Je bent de 6e passagier van heel ochtend, dus ja wel saai. Lijkt me toch ook niet leuk hoor van die dooie ritten rijden maar goed het is niet anders.
Ook wel goed natuurlijk want mensen houden zich dan wel aan de regels om zo weinig mogelijk te reizen, zelf vond ik het wel een noodzakelijk reis om mijn fiets op te halen.
Nou ja nog een extra rondje gefietst door de polder, de frisse lucht inademen. Voelde goed aan.
Thuis ook op gaan ruimen, flessen naar de containers, wacht je daar mee toch na oud en nieuw weet ik uit ervaring dan zitten die bakken helemaal vol en kan je het niet kwijt.
Kranten en lege dozen uitzoeken, die kan ik eind van de week nog wegbrengen. Zie daar ook dat er een container is waar je knuffels e.d. in kan gooien voor een goed doel. Nou daar heb ik er nog wel wat van en als ik thuiskom gooi ik ze meteen in een zak bij elkaar. Die zijn morgen aan de beurt.
Als ik even boven wat ga werken zet ik beneden de ramen tegen elkaar open, even alles lekker door laten waaien. De geur van twee dagen gourmetten mijn huis uit.
En zo opruimend voel ik het ook al gaan kriebelen en denk ik, zal ik vast die huisjes opruimen van de vensterbanken. Ja/nee/ja/nee hou ik vol tot na het eten en dan begin ik en binnen een uurtje zijn alle huisjes, lampjes e.d. opgeruimd. Alleen de kerstboom met het treintje er om heen staat nog.

Die laat ik wel staan tot ik schat voor mezelf Nieuwjaarsdag dan is het meestal wel gebeurd bij me en wil ik alles weer bij het oude hebben dus of ie het haalt, ik weet het niet. Oudejaarsdag blijf ik gewoon thuis en mijzelf kennende zou hij dan ook wel eens kunnen verdwijnen. Ach dan heeft ie ook een maand gestaan en dat is ook wel weer lang genoeg. Buiten mogen de lampjes nog wel even wat blijven hoor dat vind ik wel gezellig….. Op naar het nieuwe jaar….

Storm Bella….

De kerstdagen zijn weer achter de rug en de z.g. derde kerstdag ging ook stormachtig voorbij. Wim wilde vandaag al weer naar huis. Hij is echt nog helemaal niet in orde maar we hadden toch een mooie dag gisteren samen. Begin januari moet hij zich in het ziekenhuis melden voor nog meer onderzoeken. Hij slikt nu ook pillen om rustiger te worden en die hakken er ook wel aardig in bij hem. Maar we waren zo blij elkaar weer te zien en we hebben weer eens anders kunnen praten dan via de telefoon of app. Gezellig samen gegeten op ons gemakkie, filmpje gekeken, gewoon lekker gekeuteld. Het was ook net alsof we elkaar net daarvoor gezien hadden. Mocht van mijn vriendin de auto gebruiken om hem bij de bus op te gaan halen tweede Kerstdag want de verbindingen op feestdagen zijn hier zo slecht. Hij was er al mooi op tijd. In eerste instantie had hij gezegd dat hij tot maandag zou blijven maar hij bleek wat met de dagen in de war te zijn maar het was ook prima. Alleen ik had vandaag geen auto want mijn vriendin moest zelf weg en had ook geen zin om iemand anders te gaan bellen of zo. Het was nog een zondag, storm Bella woedde, we moesten wat verzinnen.
Buienradar gekeken en zo rond 11 uur leek het net wat minder te gaan regenen vandaar dat we toch maar op de fietsen zijn gestapt om naar de bus te gaan 10 km verderop. Het ging maar net aan, zo nu en dan moesten we echt oppassen om niet in de sloot te belanden. Wim had het ook enorm koud, geen rekening gehouden dan hij moest fietsen, geen handschoenen, sjaal of iets dergelijks. We hadden wel voor de wind en hij ook een fiets met ondersteuning. Nou ja we redden het wel om op tijd de bus te halen. De ene fiets daar op slot gezet, die ga ik morgen wel even ophalen, heen met de bus en dan terug fietsen.

Ik moest nog wel terug tegen wind fietsen maar eigenlijk was dat vond ik nog makkelijker dan met de wind mee. Had wel een andere route genomen want midden door de polder waar ook echt niemand zo achterlijk was om te gaan fietsen of wandelen natuurlijk, in mijn uppie zag ik niet zeggen. Eerst een stuk langs de Provinciale weg en daarna nog een stuk door het Loetbos daar fietste ik een beetje uit de wind. Het viel me 100 % mee en al met al was ik binnen een uur weer thuis. Het was redelijk droog op dat moment, eigenlijk de perfecte tijd geweest om te gaan want later barstte het weer aardig los met regen erbij.
Nou ja vond het eigenlijk ook wel weer een uitdaging om het te doen, was ook een prachtig gezicht al die vogels te zien zweven en duikelen op de wind. Er steeg voor me een reiger op die kreeg net een windvlaag en was meteen meters weg al.

Het heeft ook wel wat dit weer. Hoewel vanmiddag keek ik naar buiten, hoorde de storm nog, zag de regen en dacht, er zit toch wel een steekje bij je los dat je het toch gedaan hebt.
Afijn resumé ik heb geweldig fijne en warme (binnen dan) Kerstdagen gehad met mensen die me zo lief zijn.

Less is more……

De eerste Kerstdag zit er al weer op zo’n beetje en wat was het eigenlijk harstikke leuk, ontspannen allemaal met dit keer geen huis vol mensen.
Vanmorgen kwamen Peter, Chantal en Yenthe en mijn broer en zus op visite. Ja ik kan ook tellen dat is er een teveel maar ik had aan beide kanten van de kamer stoelen klaar gezet en voor Yenthe haar eigen plekkie om te spelen gemaakt. Goed geventileerd en we hielden gewoon goed de afstand. Yenthe vond haar Feyenoordbeertje helemaal leuk, van mijn schoonzusje kreeg ze ook nog een cadeautje en vooral de doosjes met rozijntjes die ik in de mouwen had verstopt.
Helemaal verwend werd ik van de kinderen een heel mooie knielbank om in de tuin te werken. Ik kan er op zitten op mijn knieën, de zijkanten gebruiken als steun om weer op te staan en als ik hem omkeer is het een stoeltje om het resultaat te bekijken. Helemaal blij mee.

Van Wim kreeg ik ook iets voor de tuin, ze kennen mijn hobby namelijk een mooie compostbak waar geen ratten in kunnen komen. Helemaal blij mee. Na 4 weken ingepakt te staan vannacht om 12 uur meteen uitgepakt haha. Ik blijf een kind soms. Mijn broer bracht een kaas/notenpakket voor mee me. Van een vriendin had ik al een klingelbel voor buiten gekregen als ik mijn hekje heb en een cadeaubon van het Kruidvat.
Eind van de middag kwamen mijn zus en zwager gourmetten, daar had ik al een heel mooi kerstpakket gehad met allerlei spelletjes en lekkers er in. Heel gezellig was het, we hebben heerlijk gegeten. Had het gourmetstel van de zolder afgehaald, denk hooguit ooit een keer gebruikt, schoongemaakt en toen we wilde beginnen sloegen de stoppen door. Oftewel de aardlekschakelaar sloeg uit. Gekeken waar het in zat, in het apparaat of het verlengsnoer maar het was toch het apparaat. Had gelukkig nog een alternatief, een grote ronde pan waar je ook op kan bakken en sudderen zeg maar en dat ging prima.

Heerlijk op ons gemakkie gegeten, uitgebreid zitten kletsen zo aan tafel, natafelen en zo rond 9 uur gingen ze weer naar huis. Mijn vriendin belde nog uit Harderwijk om me te feliciteren. Kortom. Less is more, het was een heel mooie dag…….op naar nummer twee dan maar. Nog rustiger dan vandaag maar heerlijk hoor, kijk er naar uit.

Kerstavond…..

Kerstavond, nog een paar uurtjes en dan is het Kerstmis en hoop ik weer een jaartje ouder te worden. Over 3 uurtjes mag ik ook mijn cadeautje uitpakken dat al bijna een maand in mijn kamer staat van Wim.
Een andere kerstavond dan de laatste jaren dat Wim hier was. Het is vandaag ook zijn verjaardag, we zijn een dag na elkaar jarig. Een dag was hij dan 1 jaar jonger dan ik en de dag later weer 2 jaar haha….
Ook anders omdat het huis niet ruikt naar kookgeuren omdat het morgen allemaal wat makkelijker gaat. Geen gesjouw van dingen van de zolder halen om alles warm in te houden.
Anders was het altijd al wat vlees braden, soep maken, stoofpeertjes, salades opmaken, balletjes gehakt braden en heel eerlijk dat mis ik niet hoor voor een keer.
Heb het altijd wel leuk gevonden maar een jaartje even wat minder is ook niet erg.
Morgenochtend komen Peter, Chantal en Yenthe kijk er echt naar uit en mijn zus en zwager komen gourmetten die komen dan ´s middags.
Ik zocht voor Yenthe nog iets onder de kerstboom, ze krijgt voor Sinterklaas, Kerstmis en haar verjaardag van mij een fiets maar vond het noch leuk om iets grappigs of zo te kopen.
Vanmiddag nog even het Kruidvat in gegaan, veel anders is er niet open en hoe grappig daar zag ik een knuffelbeer met een Feyenoordtruitje aan. Jammer dat ik geen filmpjes kan laten zien maar Peter en Chantal zijn fanatieke Feyenoord fans en Yenthe zingt op dat filmpje mee het het lied van Feyenoord, ze gaat er helemaal in op. Zo grappig om te zien. Zelf ben ik voor Ajax en daar hadden ze ook beertje van. In eerste instantie dacht ik, die neem ik maar toch maar niet gedaan. Ben bang dat die meteen in de kliko zou verdwijnen. Dit is toch wel leuker. Heb in de mouwtjes twee pakjes rozijntjes gestopt en een mandarijntje erbij ingepakt. Ze zal het vast leuk vinden. Natuurlijk kocht ik hem alleen omdat ie voor de helft van de prijs was, er zat een gele sticker op. 😉 😉 Maar de lol is er voor mij niet minder om. Peter en Chantal hebben hun cadeau van mij van vorig jaar nog niet eens verzilverd, die heb ik maar een cadeaubon van Karwei gegeven want ze gaan een dakkapel op het dak zetten dan zullen ze wel weer van alles nodig hebben om af te werken.
Voor Wim heb ik een cadeau met allemaal gezonde dingen er in. Vitamine pillen, hij moet vette vis eten dus zalm en makreel, mijn zelf gemaakte en door hem geplukte sleedoornjam. Allemaal verpakt in nieuwe braadpan waarvan ik weet dat hij die graag heeft,
En voor mij een mooi cadeau, hij komt het zelf ophalen tweede Kerstdag en dan blijft hij tot maandag. Ik kijk er echt naar uit. Heb er nog niets over willen of durven schrijven omdat ik nog steeds bang was/ben dat het niet door zou/zal gaan. Maar gisteren belde hij nog hoe laat hij zou komen, dus als er geen gekke dingen gebeuren komt ie. Morgen gaat hij naar zijn moeder, die is ook eind in de 80 en heeft hem ook al heel lang niet gezien. En eigenlijk vind ik het ook veel fijner om gewoon samen te zijn tweede Kerstdag. Ik voel me een bevoorrecht mens en kijk er echt naar uit. Iedereen fijne dagen, voor vele anders dan anders, mensen die iemand moeten missen dit jaar. Maar hoop toch met warme en mooie momenten samen met hun familie of vrienden.

Opgeruimd…….

Opgeruimd staat netjes zeggen ze altijd en iemand kan ook een opgeruimd humeur hebben. Ook wel zin in een wat vrolijker blogje in deze donkere dagen voor Kerstmis.
Nou ja bij mij gaat dat dubbelop, van het opruimen krijg ik een opgeruimd humeur dus.
De laatste weken ben ik eigenlijk alle kasten, laatjes, doosjes en wat ik nog meer aan goed bedoelde rommel heb aan het opruimen.
Ik vind dat een heel leuk werkje om te doen. Ben helemaal niet zo’n poetser of zo maar hou wel van alles een vast plekkie te geven, ben dan ook dol op opbergsystemen zoals veel kasten, dozen, laatjes, opberg kratten, blikjes enz. enz.
In de loop van het jaar wordt er dan hier en daar wat in laden en kasten gegooid (gewoon gelegd of gezet natuurlijk) en op van die grijze dagen een mooi werkje om het aan te pakken en weer te ordenen.
Dan krijgt alles in mijn ogen een iets logischer plaatsje. Alleen de eerstkomende maanden als ik iets nodig heb dat ik niet regelmatig gebruik is het altijd weer bedenken waar ik het destijds logisch vond om op te bergen.
Waardoor ik wel eens echt ongelogen twee jaar gezocht heb op de zolder naar twee nieuwe shawls die later gewoon voor mijn neus aan de binnenkant van een deur van de kledingkast in de slaapkamer hingen.
Vanmorgen eens al mijn dozen met kerstspullen doorgespit en ook wel wat dingen weggegaan. Mijn kliko zit momenteel aardig vol, de oogst van de laatste weken. Het geeft me ook een heel opgeruimd gevoel.
De laatste dagen ook mijn kerstkaarten bezorgd in mijn eigen dorp en vandaag wilde ik ze naar de omliggende dorpen brengen.
Na een overdaad aan regen zie ik een streepje blauw en denk, gauw gaan fietsen en bezorgen die kaarten. Kerstzegels kosten ook veel geld en ik fiets toch als het kan iedere dag wel een rondje.

Als ik een km of 5 onderweg ben naar het naburige dorp denk ik, heb toch wel die kaarten in mijn fietstas gestopt maar eigenlijk wist ik het wel, die liggen nog gewoon op tafel. Dat is deze week al de tweede keer dat ik kaarten laat liggen thuis. Dat geeft te denken.
Terug of verder, fiets even balend en mopperend op me zelf verder en ja fietsen is mijn ding, het is best lekker weer, niet koud, weinig wind, ik ga het steeds fijner vinden en denk, morgen dan maar herkansing. Het is niet anders.
Maak toch maar een mooi rondje van zo’n 20 km, doe op de terugweg nog even de laatste boodschappen voor de Kerstmis, het is niet druk bij Appie en ben snel weer klaar. Vanavond nog even alles doornemen of ik niks vergeet en dan moet het ook maar goed zijn zo. Op naar de Kerstmis. Foto’s deze week onderweg nog gemaakt…. altijd wel wat te zien onderweg.

Blogberichten…..

Ja vanmorgen kreeg ik een verdrietig bericht in mijn mailbox dat Marja overleden is. Lang gestreden tegen haar ziekte maar nu haar rust gekregen.
Marja was een van de eerste contacten van mij in bloggersland en lange tijd de trouwste die reageerde op mijn blogs en andersom ook natuurlijk. Haar limericks, haar mooie verhalen over van alles en de kinderen en kleinkinderen, de tuin, haar grote liefde Robbert.
De laatste maanden, wetend dat het slecht met haar ging, opende ik eigenlijk ieder bericht met een soort angstig gevoel van, het zal toch niet.
Vandaag had ik dat niet, ik dacht vast een Kerstwens, maar niets was minder waar. Net voor de Kerstmis toch overleden. Nog wel kort geleden gehoord dat het met Robbert goed ging, dat heeft ze gelukkig nog meegekregen.
Ze zal in bloggersland gemist worden.
Lieve Marja, rust zacht…. en voor de familie heel veel sterkte de komende maanden met dit gemis.

En weer is het maandag de 21e…

Ja 21 december blijft voor mij een speciale dag, de dag dat mijn dochtertje Angela Irene overleed, slechts 14 maanden oud. Het was een maandagochtend, natuurlijk vergeet ik dat nooit meer.
Een keer in de zoveel jaren valt de 21e december weer op een maandag en dat is dit jaar ook het geval. Op een of andere manier lijkt het dan wat meer impact te hebben.
Al weer 39 jaar geleden dat ze overleed maar het lijkt soms als de dag van gisteren. Deze dagen is ze dan ook weer heel veel in mijn gedachten en komen alle beelden weer terug. En dat mag.
Vandaag ook de kortste dag van het jaar, we gaan weer optellen, voor mij ook altijd weer een prettig gegeven, natuurlijk nog een aantal wintermaanden voor de boeg maar toch, zo over een maandje ga je weer merken dat de dagen gaan lengen. En zoals mijn moeder altijd zei de nachten gaan strengen. Beetje winter van mij mag het hoor. Maar ook het gevoel dat je weer opgaat naar de Lente en hopelijk weer wat minder coronaellende. Ik kijk er naar uit……..