Ontslag genomen……

Vanavond kwam mijn werkgeefster een avondje Trivianten. Zij is pas ook gescheiden, daardoor een heel moeilijke tijd gehad de laatste 1 ½ jaar  en daar nog bij natuurlijk dat de horeca momenteel helemaal dicht is maakt het er niet beter op. Zij is echt een horecamens maar dat betekent ook wel dat ze daarnaast weinig of geen contacten had en heeft of zichzelf daar de tijd voor gunde.
Zij is net als ik best een spelletjesgek. We gingen altijd met een hele groep destijds naar klaverjastoernooien en in de tijd dat we nog samen schoonmaakten zaten we ook altijd in de koffiepauze een spelletje te klaverjassen voor 2 personen, soms duurde de koffiepauze dan wel heel lang maar dat was niet erg. Dan werkte ik gewoon wat langer door. Was altijd gezellig.  Een tijdje hadden ze een spelmachine in de zaak waarop we na het schoonmaken altijd een spelletje deden. Een soort Triviant was dat ook en samen zetten we altijd een mooie score neer. Een aantal vaste bezoekers in het café probeerden die score wel te verbeteren maar dat lukte niet heel vaak.

Had al eens een paar keer gezegd tegen haar, kom eens langs joh, ik ben ook vaak alleen ´s avonds thuis, kom eens een avondje Trivianten. Afgelopen week kwam ik haar ex tegen die woont nu bij mij in de straat en met hem had ik ook een goede band en nog steeds. Gelukkig gaan ze ook samen nu weer nog goed met elkaar om. We stonden zo te praten en hij vertelde dat ze nog steeds zo weinig deed, nergens naar toe ging. Ja zei ik, heb het al een paar keer gezegd, kom eens een keer en dan hoorde ik maar niets. Blijkbaar had hij dat doorgebriefd aan haar en van de week appte ze om een afspraak te maken. Het was hartstikke gezellig en ze wilde meteen al weer een nieuwe afspraak maken. Ik vind het ook wel leuk.
Werk er inmiddels ruim 25 jaar dus we kennen elkaar al lange tijd. Ook Peter heeft er 12 ½  jaar gewerkt achter de bar als bijverdienste. En haar dochter groeide samen met Peter op.
Peter kwam daar altijd eten tussen de middag als ik er werkte en haar dochter vroeg altijd wanneer komt Peter. Het waren net broer en zus, zo noemen ze elkaar nog steeds.
Zij logeerde ook regelmatig bij ons als het druk was in het café,  dat was altijd gezellig en ze kwam graag. Afijn we hebben best een leven lang al samen gedeeld zo.
Nadat de horeca weer open ging waren mijn werkuren minder geworden omdat er gewoon nog niet zoveel te doen was met schoonmaken. En nu met deze tweede golf en sluiting, de last met mijn knie heb ik toch besloten om mijn ontslag aan te bieden. Ik hoop ook bijna 68 te worden en dan mag het ook wel een keer. Om nu in januari of wanneer de horeca open gaat weer op te gaan starten heb ik eigenlijk geen zin meer in. Vanavond heb ik haar verteld dat ik niet meer terug kom. Ze snapte dat best wel.

Wel vroeg ze of ik als er volgend jaar nog een feestweek kan komen ik dan wel in het muntenhok nog wil helpen en natuurlijk doe ik dat, dat is zo ontzettend leuk om te doen en we zijn samen al jaren een goed team. Dit café is toch wel een stuk van mijn leven geworden. De gezellige kaartavonden, feestavonden, gewoon een bakje doen of zomers op het terras. Ik werkte er al een jaar achter de bar voordat zij en haar toenmalige man het overnamen en ook daarvoor kwamen we er vaak. Hans zat er op een biljartvereniging en wij vrouwen gingen dan ook kaarten.
Weer iets afgesloten maar het is goed zo.