Het perfecte plaatje….

Er is een fotoprogramma dat heet het perfecte plaatje. Ik kijk daar nooit naar maar vandaag was het echt zo’n dag dat ik graag een tijd ga fietsen en onderweg wat fotograferen.
In het gras zag ik de mooiste pareltjes in de vorm van waterdruppels en voor mij gewoon eens even lekker proberen om er een mooi plaatje van te maken.
En daar ben ik weer eens door de knieĆ«n gegaan voor. Heb tegenwoordig altijd een regenbroek ik mijn fietstas zitten. Niet dat ik die al ooit een keer aan gehad heb want ik heb een hekel aan regenbroeken maar voor het geval dat. Sinds die broek in mijn tas zit trouwens ben ik nog niet kleddernat geregend. Wel eens een paar druppels maar daarvoor trek ik hem niet aan. Maar goed hij zit in een tasje en dat is wel een mooi kussentje om op te gaan zitten om wat foto’s te maken.
Terwijl ik zo bezig was en een beetje half achter een boom komt er een jong stel met een hondje aanlopen. Gaat het wel goed met u mevrouw roept de jonge vrouw en ik kijk op en zeg ja hoor. O u bent aan het fotograferen dat zag ik niet antwoordde ze en ik vond het er zo vreemd uitzien. Hahaha, ik moest wel lachen en ja dat klopte ook wel natuurlijk. Ik zei, nou ik vind het wel attent van jullie hoor maar er is niets aan de hand. Nou nog een fijne dag verder krijg ik als antwoord. Ja jullie ook…..

Hoe leuk is dat toch.
Een eindje verder sta ik een onwillige zilverreiger te fotograferen als ik een bekend geluid achter me hoor namelijk het vliegen van een zwaan. Nog steeds een wens om ze eens vliegend en landend op de foto te zetten. Ik draai me snel om maar voor ik mijn camera klaar heb is ie bijna geland al. Het lukt me nog om een foto te maken.
Als ik thuis kom ben ik mijn macrolensje kwijt. Mijn jaszak heeft geen ritsen en ben bang dat ie er uitgevallen is. Maar weer even op de fiets gestapt om toch te gaan kijken of hij daar nog ligt misschien. Het is toch prachtig weer nog steeds. Ik vind hem niet en als ik thuiskom zoek ik nog verder in mijn fototas en helemaal onder een beschermhoesje zit ie gelukkig nog wel.
Niet dat het een hele dure lens was maar had het toch jammer gevonden als ie weg was.
Nou ja ik ga mijn foto’s bewerken en zie er best wat leuke foto’s bijzitten die ik op FB plaats.

Na het eten belt Peter of ie even een bakje kan komen doen, natuurlijk gezellig. Ik laat hem de foto’s zien.
Hij vertelt dat ze dat onderwerp dus die druppels ook de laatste keer hadden in het perfecte plaatje. Stom toeval natuurlijk want ik zie dat programma nooit. Maar op FB reageren er nog meer mensen met die opmerkingen bij die foto’s. Blijkbaar een populair programma. Zal toch maar eens gaan kijken.
Ach leuk toch als je soms opeens onverwacht “het perfecte plaatje” kan schieten. Blijkbaar is Peter ook wel trots op me want hij tagt mijn bericht bij de site op FB van het perfecte plaatje dat blijkbaar bestaat, wist ik ook niet. En dat is toch wel ontzettend leuk om te merken.