De morgenstond……

Ik ben geen ochtendmens maar als me gevraagd wordt om (in mijn ogen) vroeg al op de fiets te zitten om een ochtendje mijn kleindochter te vermaken dan doe ik dat natuurlijk.
Peter en Chantal wilde hun zolder opruimen omdat ze daar een dakkapel krijgen, ze hadden verhuisdozen geregeld om alles in te pakken en uit te zoeken. En als er dan zo’n klein hummeltje bij loopt schiet het niet erg op.
Zo zat ik vanmorgen om half 9 al op de fiets, het had aardig gevroren vandaag maar het was prachtig helder weer en dat heb ik veel liever van dat waterkoude weer van de laatste dagen.
Peter appt nog twee keer, kijk je uit, het is koud hoor en glad misschien. Maar met dit weer neem ik geen fietspaden die niet gestrooid zijn.
En het was een sprookje, zo prachtig onderweg, de zon die net opkwam, ik moest echt een paar keer af stappen om een paar foto’s te maken. En het is dat ik een bepaalde tijd afgesproken had anders was ik echt nog langer even de polder ingegaan die net wakker werd.
Zo enorm genieten kan ik daarvan.
Maar ook natuurlijk om een ochtendje met Yenthe bezig te zijn, voorlezen, spelletjes doen, politieagentje spelen haha. Wat een fantasie hebben ze op deze leeftijd. Zingen. Kortom het was zo ontzettend leuk om te doen en Peter en Chantal konden flink doorwerken en hadden praktisch alles ingepakt. Nog even met elkaar eten en daarna weer huiswaarts gefietst. Het was onwijs druk en ik pak er nog een extra rondje bij. Zo heerlijk zeker met de wind in de rug en het zonnetje in mijn gezicht. Wow…….. wat een dag zo.
Dat er nog veel meer zo mogen volgen en het spreekwoord klopte wel, de morgenstond heeft goud in de mond. Zou ik eens vaker moeten doen.