Jantje huilt jantje lacht……

Gisterenavond begon het te sneeuwen en vanmorgen was het een witte wereld. Ik vind dat prachtig om te zien. Ook al weet ik dat ik dan niet kan gaan fietsen, dat is dan wel weer jammer want ik zou wel graag in de polder wat foto´s willen gaan nemen maar goed. `t Kan niet allemaal natuurlijk.
Hoop dat de straten gauw weer zover zijn dat er gereden kan worden, ik woon ook in een straat die niet gestrooid wordt, andere doorgaande straten en wegen zijn meestal eerder weer toegankelijk. Ik zie het wel.
Alles zoals ik eerder schreef geregeld. Een grote bak extra voer voor de vogels gemaakt, maak dan een mengeling van brood met olie er over, zaden en appels. Dat was het eerste dat ik deed vanmorgen nog voor ik zelf aan mijn ontbijtje ging. Voor elk wat wils zeg maar en ja hoor de vogels kwamen in de tuin. Een prachtig gezicht en ik zat lekker achter het glas met mijn camera klaar te kijken en wat te fotograferen. Van Peter kreeg ik de prachtigste filmpjes en foto’s van Yenthe in de sneeuw een waarbij ze tot aan haar kont in de sneeuw stond zo prachtig gezicht. Ze genoot er zo van appte Peter. Ik had haar vorig jaar voor haar verjaardag een skipak gegeven want normaliter gaan ze altijd op wintersport. In de uitverkoop op de groei had Chantal de maat ingeschat en gekocht. En nu past het precies en kan ze het goed gebruiken, het staat haar zo ontzettend leuk.
Dan wil ik even de foto’s gaan bekijken op de computer en doet mijn computerscherm het niet, zal niet herhalen wat ik toen zei. Haal de laptop die ik van mijn zus gekregen heb ooit een afdankertje dat is duidelijk (oké je mag een gegeven paard niet in de bek kijken ik weet het maar traag pff kan daar zo ontzettend slecht tegen) en ik had er ooit mijn blog, fb en mail op geïnstalleerd. Maar inmiddels al weer een paar maanden niet aangeraakt en dan gaat ie weer van alles vragen en doen, weet ik die codes weer niet omdat ik mijn computer niet op kan starten. Heb wel een back up op een andere schijf dat lukt dan nog wel. Ga een stukje dagboek zitten tikken, wil het opslaan en dat doet het niet. Laadt mijn foto’s in dat lukt maar ze openen in het fotoprogramma niet, het blijven kleine pictogrammen waar ik niks mee kan. Ga ik nog even verder met alle ellende nee, maar opeens was ik zo ontzettend verdrietig dat ik niks anders meer kon dan alleen maar huilen en huilen.
Sneeuw ik vind het prachtig, niet fietsen is daar het gevolg van daar had ik rekening mee gehouden, eten had ik genoeg in huis maar dan een computer waar ik niks mee kan, mijn foto’s waar ik niks mee kan doen. Dat waren juist de dingen waar ik me zo op verheugd had te doen op mijn “thuisdagen”. Het was de druppel en ik kon het gewoon niet tegenhouden, het leek wel of alles van de laatste maanden er opeens uitkwam.

Maar goed toch maar weer mezelf herpakt, de zolder opgegaan om te kijken of ik nog een andere kabel had misschien om iets mee te doen. De grote opruimwoede van de eerste coronagolf had die allemaal in de blipvert laten verdwijnen. Met de gedachte er achter als ik ooit nog zo’n kabeltje nodig heb bij de kringloop liggen voor 50 cent bakken vol met die dingen. Maar ja daar had ik nu niks aan. Mijn reservescherm dat ik had, had ik vorig jaar aan Wim gegeven. Pfff….. baalde echt met grote balen.
Dan maar kijken voor een nieuw scherm en ik stuurde een linkje naar Peter om te vragen wat hij er van vindt van degene die ik uitgezocht had.
Hij stuurt een berichtje terug, mam je hebt nog een klein tv’tje op de slaapkamer staan die kan je ook als computerscherm gebruiken. Sjips daar had ik net nog niet aan gedacht. Ga meteen dat ding ophalen en ja hoor hij doet het gewoon. Niet zo’n groot scherm maar alles doet het weer. Ben er zo blij mee, voel me opeens weer zo ontzettend gelukkig. Wat zit een mens toch raar in elkaar. Maar gewoon het idee dat ik niet kon bloggen, niks met mijn foto’s kon, niet in mijn dagboek kon schrijven. Toch allemaal dingen die mij door deze tijd heen helpen maakte me zo verdrietig. Jantje huilt, jantje lacht, het ligt zo dicht bij elkaar.
Nou ja een nieuwe monitor ga ik toch wel kopen en die laptop gaat echt wel de vuilnisbak oftewel het inlevercentrum in, dat is toch alleen maar ergernis. Vind een laptop al niks en zeker als ie dan zo traag is, de batterij niet goed meer werkt, die is rijp voor de sloop zal ik maar zeggen.
Zo kon ik toch mijn foto’s bekijken bewerken en er nog een keer van genieten. Op naar nog meer mooie winterse plaatjes.