Een brug te ver………

Weet niet hoe ik opeens op dit onderwerp kwam, of eigenlijk weet ik het wel, heb gisteren weer een aantal foto´s gezien op een FB pagina over oude foto’s van het dorp en de mensen van het dorp waar ik geboren ben.
Daarbij waren ook een aantal foto’s van de VGLO. Dat was destijds Voortgezet Lager Onderwijs, zowel voor jongens als meisjes maar de meeste waren toch wel meisjes die er op die school zaten en het ging een beetje toe naar een soort huishoudschool. Mijn zusje zat ook op die school en ging al snel daarna werken in een winkel.
Ze had ook niet echt te ambitie om verder te leren destijds, later is ze in een keuken in een zorginstelling gaan werken en daar haalde ze wel alle papieren die er te halen waren. Ze was daar echt op haar plek.
Maar zo denkend aan mijn zus, dacht ik ook wat ze deze week tegen me zei. We gingen fietsen en zij dacht dat we eerder van de boot zouden gaan en verder gaan fietsen terwijl we iets anders afgesproken hadden. Nu had ik het niet zo erg gevonden om eerder af te stappen en verder te fietsen maar ik heb gewoon wat moeite met van die bruggen over het water en dan zouden we over de brug over de Noord moeten fietsen. Het gaat me niet eens zozeer over de hoogte maar wel over het water fietsen, het lijkt wel of dat aan me trekt of zo. Ja ieder mens heeft wel iets waar ie niet zo blij mee is.

Ik doe het wel hoor, ben in Zeeland ook over lange bruggen gefietst en de brug over de Noord heb ik ook wel eens genomen en natuurlijk de Algerabrug heel vaak en daar heb ik weinig moeite meer mee. Maar heel prettig vind ik het niet al merk ik wel hoe vaker ik het doe het ook wel wat minder eng voor me wordt. En mijn zus zei toen tegen mij “je zou toch eens daar over heen moeten zetten”, iets in die richting. Ik reageerde er niet meteen op maar dacht later wel, je hebt makkelijk praten. Zelf heeft ze last van hoogtevrees en al een paar keer heb ik daar “dramatische” dingen mee gemaakt zoals een keer in een lift in Luxemburg. Ik was nog even naar het toilet en zij was alleen vast in de lift gestapt, een glazen lift die ons van het lage gedeelte van de stad naar het hoge gedeelte bracht. Ze maakte er best een drama van in die lift zodat een van de reisgenoten zelfs haar jas over haar heen hing zodat ze niets meer zag. Ik heb haar hoogtevrees altijd best serieus genomen, hield er ook rekening mee om op roltrappen die hoog waren altijd voor haar te gaan staan of we een alternatief namen. Toch irriteerde haar dramatische manier van doen mij vaak wel. Zoals die keer in Engeland dat we bij Harrods warenhuis waren geweest met de metro er naar toe gegaan en inderdaad daar waren lange roltrappen.

Geweldig om eens te zien, natuurlijk wat te kopen al was het alleen maar om met dat tasje te kunnen lopen.😍Toen we terug zouden gaan wilde ze echt niet meer die roltrap af, alternatief was een taxi nemen en dat deden we toen maar, zij betaalde hem want ik vond dat echt zonde van mijn geld. Zo zijn er best tijdens onze uitstapjes vooral in het buitenland wel veel keren geweest dat haar hoogtevrees er voor zorgde dat ze dingen niet durfde doen. In het begin deed ik dat ook dan maar niet maar tegenwoordig ga ik wel anders mis je toch vaak een hoop leuke dingen. Zoals op Lanzarote waar we een tocht door de bergen gingen maken met een bus. Zij durfde niet mee die bergen in en ik had het echt niet willen missen. Dacht ook zal hier waarschijnlijk nooit meer komen. Wil het wel een keer zien. Maar het blijft altijd dubbel want je laat haar wel een dag alleen al vond ze dat helemaal niet erg.

Lekker lezen en bij het zwembad zitten in het resort vond ze prima.
Ach zo vinden we altijd wel een weg om het toch leuk met elkaar te hebben al dacht ik laatst wel even, hoe zou zij reageren als ik dat tegen haar zou zeggen “je zou je daar toch eens over heen moeten zetten” en eigenlijk weet ik dat wel………. dus doe ik dat maar niet.

14 gedachten over “Een brug te ver………

    1. Ja ik heb echt een heel goede band met mijn zus we doen veel samen maar weet ook dat ze slecht tegen commentaar kan. Dus vermijd ik die dingen meestal maar of het moet heel essentieel zijn. Beetje verwend als kleinste en altijd ziek geweest en daardoor vaak ontzien, dan leer je denk ik niet met kritiek of dat soort dingen omgaan. Ze heeft het met mijn broer ook hoor. Het zit gewoon in haar karakter. Maar ze heeft ook zoveel goede dingen…… maar soms valt het dan opeens op.

  1. Leest zij niet mee Anneke? Dan is het probleem gelijk opgelost.
    En ja ik kaart zoiets wel even aan. Niet op een botte , meer op een diplomatieke manier.
    Als je alles voor je houdt, blijft het toch knagen. Iets rustig uitspreken en benoemen werkt beter. Je staat wat gelijkwaardiger tegenover elkaar.
    De VGLO opleiding kan ik me wel herinneren. Die is indertijd opgegaan in het vmbo. Het was een goede opleiding voor meisjes (en jongens, die gingen naar de a
    Ambachtsschool) om toch wat te leren en het gelijk in de praktijk te oefenen. Nu zouden we zeggen, werkend leren leren.
    En even wat anders. Een uur geleden is de mestkar over het weiland gegaan. En je snapt, het barst nu van de vogels. Hoe ze dat toch weten?

    1. Nee hoor, mijn familie leest mijn blogs niet. Ook geen bekenden van me verder, bewust voor gekozen om in vrijheid te bloggen. Ja het is onvoorstelbaar hoe ze dat weten he. Zie het hier ook de polder stinkt aan alle kanten nu er weer gemest mag worden.

  2. Niet zo’n handige opmerking van je zus.. als je zelf geen beperkingen hebt, maar die heeft zij zelf ook. Ja, jongste en verwend… ik las het in een tegenreactie van je. Maar sommige mensen geven nou eenmaal graag kritiek en denken er niet bij na wat dat met de ander doet. Knap dat je je mond hebt gehouden, laat haar maar in haar waarde…

    1. Ja ik weet hoe ze reageert, ze kan kort door de bocht zijn. Maar ze is ook mijn liefste zus en we hebben het altijd zo gezellig samen dat zulke ergernissen ik niet op ga reageren.

    1. Ja dat klopt, daarom ga ik het er niet zo over hebben of het moet weer ter sprake komen. Heb echt een heel goede band hoor met mijn zus. We doen veel samen en ik heb ook dingen die haar vast niet aanstaan.

  3. Mijn jongste zus (vroeger veel ziek geweest) en mijn jongste broer (nakomertje, ik was 16 toen hij geboren werd) zouden hetzelfde gezegd hebben als jouw zus. Heeft waarschijnlijk veel met de plaats in het gezin en/of de extra aandacht die er vroeger aan hen geschonken werd. Als puber vond ik het vreselijk, nu reageer ik met als jij, niet dus!

    1. Ja leuk dat het herkenbaar is. Mijn zus is verder echt mijn beste vriendin ook hoor. Weet het ook niet beter dat ze zo wel is. Zal zelf ook wel dingen hebben waar zij zich aan ergert.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s