Hinkel de pinkel……

Gisteren weer opgepast op mijn kleindochter en ja dat blijf gewoon een feestje voor me hoor. Momenteel gaat ze weer naar de peuterschool twee ochtenden en een heel dag naar de kinderopvang en dat is best weer heel wat voor zo´n puk die weken of maanden thuis geweest is. Best spannend allemaal natuurlijk. Gisterenochtend was ze ook geweest. Toen ze thuiskwam hebben we samen een boterhammetje gegeten en ging ze toch nog een uurtje slapen. Ze sliep echt zo nadat ik een verhaaltje had voorgelezen.
Daarna gingen we naar buiten want het was heerlijk weer, naar het speeltuintje. Daar waren ook een paar andere kinderen aan het spelen. Een meisje van 6 jaar had er een tent gebouwd en een tas met allerlei spulletjes om mee te spelen. Eerst keek ze een beetje de kat uit de boom maar al gauw zaten ze samen te spelen, had er geen kind meer aan. De oma van het meisje woonde tegenover het speeltuintje, die heeft het makkelijk met zo´n speeltuin voor de deur. Gezellig een praatje gemaakt en die twee vermaakten zich best. Daarna nog even de eendjes gaan voeren en samen nog speenkruid en madeliefjes plukken en weer naar huis en de bloemetjes in het water gezet. Wel vreselijk hoeveel hondenstront er op die grasveldjes ligt, je moet echt kijken waar je loopt om er niet in te trappen. Zo zonde eigenlijk zou een mooi speelveld zijn. Op de terugweg wil ze hinkelen, dat is nog niet zo makkelijk en ik geef haar een handje dan gaat het heel goed zo. Als ze buiten is wil ze het liefst huppelen, hinkelen, rennen ergens op klimmen. Ze kan heel goed lopen en ik hoor haar nooit zeuren want gisteren hebben we best een flink eind gelopen. Dat hoort er helemaal bij natuurlijk bij zo’n 3 jarige. “Oma” zegt ze “ga je ook hinkelen”. Ik zeg dat kan oma niet meer met haar zere knie “dan geef ik je een hand zegt ze dan gaat het wel oma” . Ik smelt helemaal, was het maar zo makkelijk. Ik probeer het wel maar het gaat echt niet meer te veel pijn en daar baal ik dan wel van. Niet dat ik zo nodig nog moet hinkelen maar ga toch nog wel een keer naar de dokter om me door te laten verwijzen naar een orthopeed dat ik daar ook eens van hoor wat hij/zij er over denkt. Want wat heb ik nu aan de opmerking de slijtage is erger geworden. Maar ja wel weer een superleuke middag gehad met haar samen. Toen ik klein was hinkelden we echt heel veel, je moest dan iets gooien in een vak en dat weer ophalen. Het beste ging dat met een hak en die gingen we dan vragen bij de schoenenmaker. Een steen werd ook wel gebruikt maar een rubberen hak die rolde nooit door.

(32) Hinkel De Pinkel – Kinderliedjes voor Jong en Oud – YouTube
Fietsend door de polder zie ik dat het heel druk is met het nesten bouwen, weer zo’n prachtig gezicht. Echt ik zie zoveel stellen futen aan het baltsen. Het blijft een prachtig gezicht….