Een sprookje……

Ergens bij een huis in een dorpje lag achter het huis een grote vijver met daarom heen een tuin, er naast een houten terras op balken met een blokhut.
Een rustige vijver, ideaal voor de hoofdpersoon van dit verhaal kikker froask om hier te wonen. In de winter voldoende ruimte om te overwinteren en zomers voedsel genoeg voorradig.
Hij woonde er niet alleen, veel meer kikkers en padden leefden hier meestal in pais en vree en zo ging het al jaren door.
Zo ongeveer eind maart als het zonnetje lekker begon te schijnen kwamen van alle kanten de kikkers en padden tevoorschijn, ook van buitenaf, om in het ondiepe gedeelte van de vijver hun kikkerdril en paddenritten af te zetten zodat de opvolging ook gegarandeerd was.

Jarenlang ging dit goed, ze hadden in deze rustige vijver geen gevaar te duchten tot dit jaar opeens een reiger kwam die probeerde een makkelijke prooi te pakken.
De vrouw die in het huis woonde had het wel door en joeg hem weg maar de volgende dag ´s morgens al

vroeg stond hij er weer verlekkerd te kijken naar deze hapklare brokjes.
Weer werd hij verjaagd, de kikkers ging overleg met elkaar en een van hen, kikker froask werd er op uit gestuurd om met de vrouw te gaan praten wat er aan gedaan kon worden.


Hij raapte al zijn moed bij elkaar en ging bij de open keukendeur naar binnen. De vrouw was heel vriendelijk voor hem, soms is dat wel anders hoor, dan springen vrouwen opeens op een stoel als ze een kikker zien, en vroeg wat er aan de hand was.
De kikker vertelde het probleem en de vrouw beloofde er nog beter op te gaan letten. Ze zette al ´s morgens vroeg de wekker om te kijken of die vervelende reiger er weer was. Ze was er zelf ook niet blij mee want die reiger liet ook nog zijn sporen achter op het terras en in de tuin. De vierzerik. Zo om het uur in de ochtend ging ze kijken voor het raam en gelukkig, ze zag de reiger niet meer terug, blijkbaar was hij toch geschrokken van haar.
De vijver werd weer gevuld met kikkers en padden, nog wel een beetje schuwer als andere jaren als ze een schaduw boven zich zagen maar ze konden toch weer genoeg dril en ritten tussen de planten produceren zodat straks ook hun kroost weer in de tuin kan rondhuppelen.
Als de vrouw een bakje thee zit te drinken in de tuin, luisterend naar het gebrom ziet ze froask zijn kopje boven water steken. Hij knipoogt naar haar en allemaal zijn ze blij dat de rust in de tuin weer is weergekeerd. En ze kwaakten nog lang en gelukkig……