Memory kastje 10……..

Goh best leuk eigenlijk om de herinnering op te halen aan al die dates. In het begin van mijn blog heb ik er ook wel uitgebreider over gehad. Dus ben je heen nieuwsgierig een kwestie van snuffelen in de beginperiode van mijn blog. 😂😂😂

Date 4. Een man die in de buurt van den Haag woonde. We hadden heel veel zitten chatten. Hij had echt heel veel humor. We deden vaak spelletjes via de chat. Woorden rijgen, de meeste namen van steden met een bepaalde letter. Allemaal van dat soort dingen. Hij deelde ook mijn interesse voor het tuinieren. Hij was zelfstandig wasmachine reparateur. Had 30 jaar daarvoor bij Miele gewerkt. Een creatief mens want hij beletterde ook auto’s en maakte de mooiste meubeltjes van oude dingen.
Hij zou bij mij komen, we hadden zo rond 2 uur afgesproken. Tegen 3 uur kwam ie aanzakken, nu ben ik zelf altijd best een mens van de klok. Ik zag hem staan en wist dit is geen man voor mij. Hij rookte in het kleine uurtje dat hij er was 3 sigaretten. Had altijd gezegd, ik wil geen man meer die rookt. Hij dronk een bakje koffie en ging weer naar huis. Ik ging steeds kakkeriger tegen hem praten, echt niks voor mij en ik vond het ook wel slap van mezelf. Maar goed dit werd het toch ook niet. We bleven wel met elkaar chatten want daar hadden we gewoon zoveel lol van samen. Na een jaar of zo vroeg hij of ik toch een keer naar hem wilde komen. Niet als date gewoon een keer naar zijn tuin komen kijken. We spraken af, hij zou me op komen halen op het station van Voorburg.
Ik had gezegd met welke trein ik zou komen, ik zou hem als ik in de trein zat nog even bellen. Maar heel stom, mijn telefoon was leeg. Echt eerlijk leeg, geen smoesje of zo. Ik dacht nou ja we hebben de tijd afgesproken, hij zal er wel zijn. Maar hij was er niet. Heb nog ruim een half uur zitten wachten, ben nog naar een soort snackbar gegaan en daar wat gedronken. Gevraagd of ik mocht bellen maar ik had ook zijn nummer niet omdat mijn telefoon leeg was. Nog in het telefoonboek gekeken (ja dat bestond toen nog) maar kon het niet vinden. De trein maar weer terug genomen naar Gouda en ik weet nog dat ik dacht, ga lekker winkelen in Gouda, daar had ik veel meer zin in. Het had niet zo mogen zijn denk ik dan maar. ’s Avonds belde hij me nog waarom ik hem niet gebeld had. Ik vertelde het eerlijk dat mijn telefoon leeg was. En achteraf had hij ook in diezelfde snackbar ook nog wat zitten drinken maar toen was ik al weer weg. Ooit had hij een keer een soort optocht waaraan bedrijven meededen. Hij deed ook mee met zijn bedrijf. Op zijn aanhanger een wasmachine en een waslijn en daar wilde hij damesondergoed ophangen had hij verteld. In diezelfde week liep ik met mijn zus te winkelen en zag ik bij de Zeeman een bak staan met allemaal van dat sexy rode en doorzichtig ondergoed, strings en behaatjes. Een euro per stuk en samen hebben we er een aantal uitgezocht, we hebben zo’n lol gehad. En ik heb ze naar hem toegestuurd. Hij vond het zo grappig en ik kreeg een foto waarbij ze op de waslijn hingen. Ook heb ik zijn website een keer helemaal nagekeken en de teksten aangepast en gecontroleerd op spelfouten. Een leuk werkje om te doen.
Ook met hem heb ik nog steeds contact via de app. We spelen samen wordfeut en zo nu en dan een paar keer per jaar bellen we elkaar. We kunnen nog steeds heel goed met elkaar opschieten al weet ik dat er verder niks is. Hij heeft ook een vriendin en dat is prima zo. We wisselen tuingegevens uit, geven elkaar tips en trucs en we hebben nog steeds lol via de app. Hij is een goed mens. Van hem kreeg ik een setje wasknijpers als reclame voor zijn bedrijf.


Date 5. Een man waar ik mee had zitten chatten en bellen. Hij woonde niet heel ver bij me vandaan. Achteraf denk ik wel dat hij me heel erg deed denken aan mijn tweede date waar ik nog best heel lang een goed gevoel over heb gehad en ik daarom met hem afsprak.
Ik haalde hem op bij de metro in Capelle aan den IJssel. Bij mij thuis gingen we lunchen en daarna had hij het idee dat ik meteen met hem het bed in zou duiken. Dat was nou niet echt mijn intentie.
Hij vroeg of hij een foto van me mocht maken en ik vroeg of hij dit wilde hebben voor zijn “verzameling”. Ik vond het wel humor. Hij echt niet en hij pakte zijn tas en jas en ik lullo heb hem ook nog naar de Capelse brug gebracht. Mijn zus zei achteraf, ik had die vent naar buiten gewerkt en gezegd zoekt maar een bus op om naar huis te gaan. We hebben elkaar niet meer gesproken> Hij was de enige man waarvan ik achteraf een vervelend gevoel aan over gehouden heb. Hij bracht wel een doosje met verschillende soorten thee voor me mee. Van de theezakjes heb ik een bootje gevouwen voor mijn memoriekastje. Twee gelukspoppetjes die ik nog had liggen er in. Al was het geluk voor ons gelukkig niet weggelegd. Het was voor mij meteen wel de laatste keer dat ik iemand voor de eerste keer in mijn huis uitnodigde.

(wordt vervolg)