Als de rook om je hoofd is verdwenen….

Ja hoor ik pak letterlijk het commentaar dat de Hulk gaf naar aanleiding van de brand.
Vanmiddag om half 1 werd alles weer vrijgegeven. Alle brandweermensen vertrokken weer en de uitgebrande bedrijven werden teruggegeven aan de eigenaars zoals de krant het omschreef. Meteen een bezienswaardigheid. Ik ben niet wezen kijken maar zag ook facebook dat het er heel druk was vanmiddag. Ramptoerisme zeg maar……
Gisterenavond kregen we van de gemeente nog een brief over de rookoverlast en de metingen hadden aangetoond dat er geen giftige stoffen en asbest waren aangetroffen. Nou zijn roetdelen natuurlijk ook niet lekker maar goed vond het wel netjes dat ze dat bij de omwonenden even lieten weten.
Heb er verder ook weinig last van, misschien even mijn ramen zemen maar kan er nog doorheen kijken.
Gisterenmiddag aan het einde van de middag ben ik nog even naar het café geweest, lekker op het terras zitten en natuurlijk was het onderwerp de brand. Het was er zo gezellig, mensen die ik al lang niet meer gesproken had. De man waar ik gisteren over schreef was de enige die er ook echt woonde en helemaal niets meer had, zelfs geen schone onderbroek.
Maar waar een dorp ook weer groot in kan zijn, de dochter van de eigenaresse van het café is vandaag met hem kleding gaan kopen. In het hart van Nederland was een man te zien in een rolstoel waarvan ook het bedrijf ten prooi viel aan het vuur. Hij kreeg twee jaar geleden (schat ik ongeveer) een zwaar ongeluk waarbij zijn broer en zijn vrouw overleden. Zelf woont hij nu in een tehuis in Gouda omdat hij door het ongeluk lange tijd in coma heeft gelegen en daar heel wat gevolgen aan heeft overgehouden. Zijn huis staat nog steeds leeg, misschien was de hoop dat hij daar weer terug kon komen maar dat zal helaas zoals het er nu naar uitziet niet meer lukken. Maar hij bood wel meteen deze woonruimte aan Leon aan. Dat is toch prachtig om te zien dat het hele dorp meeleeft met deze mensen.
Vandaag bij mijn vriendin een paar uurtjes wezen werken, zij kan niet alles meer en zo een keer in de 6 weken doe ik dan die klusjes die zij niet meer kan. Voordat ik ging had ik mijn eerste was in de machine gedaan. Gisteren stonk het mij te hard. Had gewoon daardoor best een drukke dag. Mijn fiets nog weer ophalen in het naburige dorp. De wassen draaien, ophangen en weer afhalen. Strijken morgen dan maar dat kwam er ff niet meer van. Nog wat in de tuin gewerkt en vanavond moest ik eigenlijk nog afwassen maar had geen zin. Morgen weer een dag ben lekker nog een avondrondje gaan fietsen, het is nog heerlijk en mooi om te zien de avond die valt, heerlijk die afwas loopt niet weg (helaas) nee hoor heb totaal geen hekel aan afwassen. Ik kom snel weer lezen maar met dit mooie weer gun ik mezelf weinig tijd daarvoor…..

The talk of the town…….

Hij was 13 jaar, een flink joch Leon, met rood haar en hij mocht niet meer meedoen met het Huttendorp maar op vrijdagmiddag toen er opgeruimd ging worden kwam hij langs. Met zijn fiets met karretje er achter vroeg hij of hij wat hout mee mocht nemen. Natuurlijk mocht dat opgeruimd stond netjes.
Maar niet alleen dat, hij hielp ook heel de middag met het opruimen van het Huttendorp.
En dat ging zo door, jaar achter jaar kwam hij helpen tot hij de leeftijd had bereikt dat hij vrijwilliger kon worden bij het Huttendorp. Inmiddels een beul van een vent die al verschillende keren gekozen was tot de sterkste man van de Krimpenerwaard.
Zijn hobby, het ophalen van afval e.d. zijn werk geworden, hij startte een eigen bedrijf in het verwerken van afval. Het verhuren van containers e.d.
Het ging niet allemaal makkelijk en hij had best veel dingen te overwinnen maar sinds kort was hij toch wel zover dat zijn bedrijf goed draaide en hij een ruimte had op ons industrieterrein waar zijn bedrijf gevestigd is.
Ook in het Huttendorp bleef hij een belangrijke vrijwilliger. Stelde een container beschikbaar om als verkooppunt te gebruiken. Een container om alle materialen op te slaan. Je moest hem wel een beetje kennen want zijn uitspraken waren niet altijd even genuanceerd en dat is een understatement.
Het ophalen van pallets, hout en andere materialen kon je hem toevertrouwen. Met inzet en gebruik makend van zijn materialen een onmisbare factor geworden.

Tot vandaag. Vanmorgen al heel vroeg, zo rond half 6, werd ik opgeschrikt door een kakofonie van geluiden. Heel veel sirenes waren er te horen. Ik zei tegen Wim ik denk dat er of ergens een groot ongeluk gebeurd is of er is ergens een flinke brand. Ik keek op FB en zag dat iemand verderop in de straat een berichtje had geplaatst dat er een flinke brand gaande was op het industrieterrein waar onze straat aan grenst. We hoorden ook met regelmaat flinke knallen. En toen ik de badkamer in kwam stonk het flink naar de rook. We kregen een nl alert om ramen en deuren te sluiten en afzuigers af te zetten.
Eenmaal opgekomen zagen we dat de lucht er grijs/bruin uitzag alsof er een flinke bui op komst was.
Ik denk dat het van de brand komt, zei ik tegen Wim, maar hij was niet overtuigd en ging buiten kijken en inderdaad het kwam van de brand. Een grote zwarte wolk van de brand kwam over mijn huis. En ik voelde dat het “regende” van het water dat gebruikt werd om de brand te blussen.
Al snel wist ik welk pand “de klos” was, een aannemersbedrijf maar ook de belende percelen gingen er aan waaronder het bedrijf van Leon. En ik was er best door aangeslagen. Natuurlijk gun je het de andere 6 bedrijven die aan de brand ten prooi vielen ook niet maar Leon kende ik zo goed. Hij had ook samen met Peter mijn dak op de schuur gemaakt, mijn kasje en matras ooit opgehaald bij mijn moeder en was nooit te beroerd om iemand te helpen.
Peter heeft er ook nog een tijdje gewerkt om zijn website en administratie te moderniseren.
Hij woonde ook boven het bedrijf en opeens is hij alles kwijt. Deze enorme brand heeft veel impact op het hele dorp en er wordt over niets anders gepraat. Vanmiddag ging ik nog even naar een terras van mijn café waar Leon ook een bekende en vriend was. Ook daar verzorgde hij materialen en afvalverwerking bij feesten en partijen.

SONY DSC

De dochter gaat morgen met hem ondergoed en kleding kopen want hij heeft helemaal niets meer en hij heeft inmiddels al tijdelijk onderdak gekregen. We hebben met elkaar nog zitten kijken was we kunnen doen misschien een crowdfunding actie opzetten voor hem. We gaan nog kijken wat we voor hem kunnen doen. De brand is inmiddels wel onder controle al wordt er nog steeds geblust. Het stinkt nog steeds in heel mijn huis ruik ik de brandlucht en komt er nog rook over. Dat zal nog wel even duren voordat het over is.
Het was ook wel een spectakel, zelfs een brandweerauto van vliegveld Zestienhoven, dat leek wel een tank, kwam om ingezet te worden met veel korpsen uit de omgeving. Het water om te blussen werd gehaald uit een plas maar die ging zo snel minder worden dat besloten werd via grote slangen en pompen het water uit de Lek in deze plas te pompen waardoor ook alles afgezet werd voor het verkeer.
Dat leverde weer soms komische taferelen op want natuurlijk mooi weer, veel fietsers en veel motoren en wielrijders die opeens niet verder konden. Ik stond nog even bij een verkeersregelaar te praten maar de meeste mensen hadden wel begrip. Ze had van de brandweer een half flesje water gehad en verder had ze niets bij zich. Ben thuis even een fles bitter lemon voor haar gaan halen en daar was ze heel blij mee.
Heel de dag zag je mensen langslopen, kijken, ben nog wel lekker een poosje weggegaan om ff wat frisse lucht te krijgen maar overal waar ik kwam was het “the talk of te town” en dat is ook logisch met zo’n grote brand die zoveel impact heeft voor de getroffenen, familie en vrienden.

Meedenkers……

Ik denk wel in alle beroepen heb je mensen die hun werk doen soms routinematig tenslotte kan je niet altijd gespitst zijn op bijzonderheden.
Je hebt ook van die mensen die naast de opdracht die ze krijgen ook nog zelf meedenken van hoe en wat doe ik het.
Ik zal een voorbeeld geven.
Op een gegeven moment moest mijn toiletpot vervangen worden. Nu heb ik een bijzonder klein toilet waar ik eenmaal ter plekke met mijn knieën naar de deur zat. Hij was aan de zijkanten breder dan aan de voorkant. En dan zat ik ook bijna met mijn knieën tegen de deur. Je snapt wat dat betekent voor iemand die langer is dan ik en dat zijn er heel wat hoor.
Ook ik en vele met mij lieten de deur dan maar op een kiertje staan, het toilet is in de bijkeuken dus niemand die er dan ook last van heeft.
Maar goed de loodgieter kwam dus kijken om een nieuwe toiletpot te maken. Ik vroeg hem of hij hem misschien niet schuin neer kon zetten zodat er wat meer beenruimte was. Dat bleek niet te kunnen vanwege de afvoer.
De volgende dag kwam de man de klus klaren en hij zei, mevrouw ik zat er gisterenavond nog eens over na te denken. Wat als we de toiletpot een kwart slag keren zodat u ongeveer 40 cm meer beenruimte krijgt. Natuurlijk vond ik dat een prima idee en zo’n man die daar toch over nagedacht had. Dat vond ik echt een topper.
Vandaag kwam ik weer zo’n topper tegen, niet persoonlijk want dan zou ik dat zeker tegen hem/haar gezegd hebben.

Bij ons worden de bermen langs de weg gemaaid in gedeeltes, een strook wordt er gemaaid direct naast de weg en de rest mag blijven bloeien voor alle fladderaars zal ik maar zeggen.
Nu zag ik vorige week de eerste klaproos in de berm verschijnen. Het was er nog maar een dit zich moedig staande hield in de wind. Deze week zag ik dat het er al veel meer waren geworden.
En blijkbaar had de maaier het ook gezien en gedacht, die mooie klaprozen ga ik niet om maaien en hij had precies dat stuk waar ze groeien overgeslagen. Een topper vind ik hem/haar. Iemand die tenminste nadenkt en niet zomaar alles wegmaait.
Dit soort mensen daar word ik zo blij van, die net dat stukje extra toevoegen aan hun werk.

Heppie-de-peppie

Er zijn van die momenten dan voel ik me opeens zo helemaal heppie-de-peppie en dat had ik vanavond ook opeens.
Het was eigenlijk niet eens zo’n bijzondere dag, nog flinke wind en grijs overdag. Mijn reserve fiets naar het naburige dorp gebracht zodat Wim daar morgen op naar mij toe kan fietsen.
Even naar een kringloopwinkel daar gegaan, echt altijd al een drukke winkel, ik moet nog even wachten voordat ik naar binnen kan.
Zomaar even lekker snuffelen. Vind weer plastic mapjes waar ik mijn dagboek uitdraaien en uitgedraaide blogs in opberg in mappen. Voor 1 euro had ik er weer zo’n 100. Echt een koopje.
Twee weken geleden brak ik bij Wim een mok, geen bijzondere mok maar hij gebruikte hem altijd om zijn cup-a-soupe in te maken en in het oor er van zat dan een lepeltje waarmee hij de rest er uit kon lepelen.
En ik zag bij de kringloop een hele leuke mok met zo’n gat in het oor voor een lepeltje. Dat lepeltje zat er niet bij, maar laat ik nou thuis in de la nog zijn lepeltje hebben liggen dat ik toch nooit gebruik. Heeft hij weer een mooie beker terug. (Niet dat het hoefde hoor maar vond het gewoon leuk dat ik er een trof). Als ik weer naar buiten ga zie ik dat er zeker wel 10 mensen staan te wachten, was dus nog op tijd want daar binnen was het helemaal niet druk vond ik. Nog een klein boekje gescoord met de titel “oma” ja die kon ik natuurlijk niet lagen liggen.
Mijn fiets op het station gezet en met de bus naar huis gegaan, alsof ik het gepland had hoefde ik maar 3 minuten te wachten tot ie kwam.

Vanavond nog even een rondje gaan fietsen, het was zonnig geworden, en zeker toen ik terug fietste van het boodschappen doen met de wind in de rug en een zonnetje voelde het al weer wat lekkerder aan.
Op een weg zie ik de prachtige klaprozen ook weer staan overal tussen het witte fluitenkruid en het gele koolzaad. Zag ook weer de koekoeksbloemen (die ik vroeger en nog eigenlijk altijd molentjes noem)weer overal komen.
En terwijl ik zat te eten vanavond voelde ik me zo happie-de-peppie en tevreden met heel veel zin in het komend weekend, een heerlijk gevoel. (Terwijl mijn zwartere kant al schrijvend weer zit te denken, dat kan alleen maar tegenvallen haha……. dat hoop ik dan maar niet)

Zij blij ik blij…..

Vorig jaar had ik nadat Peter alles opgeknapt had nog een bergje zand over. Nu had de buurman nog gevraagd of hij ook zijn terras voor het huis wat op wilde hogen en daarom had ik dat zand bewaard om daar voor te gebruiken.
Had mijn lege tuinaarde zakken bewaard en het zand daarin geschept en naast mijn huis gezet, het stond mij niet in de weg. Daarbij waren nog de zakken zand gekomen die ik uit mijn minituintjes gehaald had. Alles bij elkaar zo’n 18 zakken met zand.
Eindelijk was de afspraak gemaakt om dit klusje te gaan doen aanstaande zaterdag toen natuurlijk die brief van de gemeente kwam en zowel Peter als de buurman zoiets had van ja voor dat korte poosje gaan we nu niet ophogen natuurlijk.
En ik dat zand allemaal niet bewaren en heb ze gisterenavond op de weggeefhoek gezet. Meteen kreeg ik al reacties er op.
Vanmorgen de zakken allemaal zo gemaakt dat er ongeveer even veel in zat en ze te tillen waren.
Tussen de buien door. Met echt zo’n felle bui was ik met mijn inmiddels vollere kopje thee onder het afdakje gaan zitten. Even met mijn nieuwe telefoon wat zitten proberen een panoroma foto maken van de tuin. Ziet er wel leuk uit en als het droog is ga ik proberen om hem er zo helemaal op te krijgen. Je moet wat als het regent toch.


Een buurvrouw van schuin tegenover had ook gereageerd, zij wilde een zak hebben om een verzakking op te hogen. Met mijn steekwagentje kon ze het makkelijk meenemen. Een andere vrouw wilde ook een zak hebben, die heb ik aan de weg gezet met haar naam er op. En een ander stel wilde de rest van de zakken wel hebben, die hadden een grotere klus te doen. Prima geregeld dus. Drie mensen blij en ik ook blij. Alles weg in een dag tijd.
Vanmiddag voor fietsenmaker gespeeld nieuwe remblokjes op mijn reserve fiets gezet, allebei de fietsen schoongemaakt en de banden opgepompt. Die kunnen er wel weer tegen dit weekend.
Weet wel dat fietsenmaker ook een vak is hoor, pff vond het nog een heel gedoe en de volgende keer breng ik hem lekker weg. Maar het is gelukt.


Terwijl ik bezig ben komt er nog een man achterom lopen. Ja zei hij, ik zag op FB dat u zakken zand had en ik zei tegen mijn vrouw, ik weet wel waar dat is, ga wel even kijken. Hij was zo doof als een kwartel (dat zei hij zelf hoor) dus ik schreeuwde tegen hem dat iemand ze al op komt halen.
O zei hij, nou ik kijk morgen nog wel een keer of ze er nog zijn, ‘k weet dus niet of ie het helemaal begrepen had maar als er morgen niks meer staat vast wel. Wel een aardige man hoor maar ja een gesprek was wel een beetje lastig. Dacht wel waarom zou zo’n man geen gehoorapparaat nemen. Maar goed daar kan hij een goede reden voor hebben natuurlijk.
Nou ja van de buurvrouw schuin over kreeg ik nog een potje eigengemaakte kiwi jam, nog nooit op wat leuk. Ik gaf haar nog wat tomatenplantjes die ze graag wilde hebben. Ook weer kwijt had er natuurlijk weer veel te veel gezaaid.
De tuin doet het ondanks of juist misschien wel door de regen en kou het eigenlijk best goed. Vooral het fruit lijkt een overdadige oogst te geven dit jaar. En de madeliefjes die ik van Yenthe kreeg laten ’s morgens hun hartjes zien……. hoe leuk is dat toch om te zien…..

Chocolademelk of witte wijn….

Ik weet het iedereen zit te zeuren over het weer en daarom doe ik ook lekker mee want jeetje wat een k***e weer is het toch zeg, ik word er helemaal chagrijnig van.
Zit maar op buienradar te kijken wanneer het ongeveer een uurtje droog zal blijven om even wat booschappen te kunnen gaan doen. Eindelijk om 5 uur kan het en dan nog krijg ik wat spetters onderweg.
Ben echt wel bezig geweest met dingen binnen maar ik wil gewoon zo graag naar buiten, in de tuin werken.
Niet zoals nu met en dik vest, verwarming aan een warme chocolademelk drinken maar op mijn stretcher met een boek in de tuin genieten van het zonnetje met een glas koude witte wijn.
Eten in de tuin, kortom gewoon buiten zijn.
Ik hoop niet dat er van de zomer iemand tegen me zal gaan zeggen, pff wat is het warm. NIEMAND mag tegen mij gaan zeuren dat het heet is dan zal ik ze even herinneren aan deze maanden, dit koude voorjaar of ze dat zo leuk zouden vinden.
Wim had een onderzoek gelezen van een Noorse onderzoeker dat de wijziging van het milieu er voor zorgt dat de maalstroom wat veranderd is waardoor we vaker zo’n kouder voorjaar kunnen verwachten.

Ik hoop maar niet dat ze gelijk hebben.
Mijn gewrichten en alles hebben er ook last van, denk (hoop) als het wat warmer weer is dat die ook weer wat soepeler zullen werken.
Ach ja we doen het er maar mee als ik de voorspellingen moet geloven dan komt er mooier weer aan dit aankomende weekend, laten we dat dan maar hopen. Ik heb vanmiddag de witte wijn vast gekocht en ijsklontjes gemaakt om er in te doen. Laat het warmere weer maar komen……. Ik ben er zo aan toe.

Had ik niet …………

Nog een extra rondje gefietst, hier en daar afgestapt om een paar foto´s te maken was ik droog thuis gekomen eind van de middag.
Maar zoals mijn moeder altijd zei “als haddeke geweest is komt hebbeke te laat” waarmee ze bedoelde je schiet er niets mee op om dat te denken.
Het leek vandaag een bijzonder saaie dag te worden. Weer regen en grijs en ik dacht, ik ga maar vast wat winterklusjes doen. Dat zijn klusjes die ik meestal voor de winter bewaar als ik meer binnen zit.
Er lag nog een grote envelop met papieren en foto’s die ik nog uit wilde zoeken en in mijn oude dagboeken invoegen. Van een aantal foto’s moest ik nog de jaartallen uitzoeken en dat doe ik via mijn dagboeken, beetje nadenken en dan kom ik er meestal wel uit.
Eigenlijk was het ook wel leuk om te doen alleen van een foto kon ik de datum niet vinden, nu hoeft het niet precies de datum te zijn als het jaar maar klopt anders wordt het helemaal een puzzel natuurlijk.
Maar ik kwam nog een foto tegen van mijn ex en mijzelf terwijl we bij vrienden op de viering van hun trouwdag geweest waren. Ik dacht 25 jaar maar en had aan de hand van de kinderen een beetje zitten rekenen welk jaar dat dan zou zijn. Maar ik kon het niet terug vinden en ik dacht, ik bel haar gewoon op en ze vond het nog leuk ook, het was inderdaad toen ze 25 jaar getrouwd waren.
Een uur of 3 werd het eindelijk droog en ik wilde nog even naar Karwei. Ik heb nog een aardig klusje in huis te doen namelijk alle kozijnen verven. Normaliter moet je het binnenwerk zelf verven maar na de renovatie kon ik het laten doen door de schilders van de WBV maar toen ik vroeg of ze het deden met mijn eigen kleur was dat niet het geval. Het is toch wit zeiden ze, wij schilderen alles wit bij iedereen. Dat snap ik best wel maar tussen wit en wit zit ook nog wel een groot verschil en ik besloot het dan maar zelf te gaan doen en dat moet nog steeds gebeuren. Niet de volledige kozijnen, alleen de delen waar nieuwe ramen zijn gekomen maar toch nog wel aardig wat. Met de pinksterdagen hadden ze op alle mengverven 30 % korting en ik vond het wel de moeite waard om er even naar toe te fietsen voor die korting. Meteen een blik van 2 1/2 liter genomen en had toch 16 euro korting, niet verkeerd en daarmee ga ik het wel redden denk ik.


Nu woont Peter denk zo’n 200 meter bij de Karwei vandaan en dacht even een bakje, even bellen of ze thuis zijn en dat waren ze. Ze zaten net een spelletje te doen zo’n leuk spelletje, ook een soort memorie. Allemaal kleurtjes die je om moet keren en dan plaatjes van dieren en dingen en dan moet je zelf bedenken wel plaatje je wilt pakken bijvoorbeeld van groen zijn er dan een kikker, een plantje en nog wat. Als jij dan zeg wat je wilt pakken mogen de andere spelers proberen je voor te zijn. Zo grappig en Yenthe ook zo fanatiek haha. Ik moest ook meteen meedoen. Zij weten natuurlijk allemaal inmiddels welke plaatjes bij welke kleuren horen maar ik moest nog wel eens kijken en verloor dik. Het was best lekker geworden met het zonnetje en we zijn in de tuin gaan zitten nog een tijdje. Yenthe plukt nog madeliefjes voor me, heel kort onder het bloemetje, voor jou oma. Ik doe ze in een zakje en neem ze mee. Een mooier boeket kan je toch niet krijgen. Wat een raar weer is het toch. Naar huis gaan fietsen en het was zo lekker dat ik dacht, ik fiets nog een stukje door, zag wel een donkere lucht aankomen weer. Ga toch nog wat foto’s onderweg staan maken. De mooie luchten, de prachtige kleurige velden en bermen met fluitekruid, zuring, koolzaad, boterbloemen en nog veel meer. Het is echt een prachtig gezicht. Steeds meer weilanden die niet glad en groen zijn.
En ondanks het feit dat ik de bui steeds dichter bij zie komen ga ik toch nog wat foto’s maken want juist die donkere luchten er bij maken ze in mijn ogen zo mooi.
Opeens begint het hard te waaien en ik moet nog een km of 4 naar huis, de bui barst los en kom toch nog aardig nat thuis. Ik vind het helemaal niet erg en had het niet willen missen. Zo werd de aanvankelijk zo saaie dag toch nog mooi.

Maak er een spelletje van…..

Sommige dingen heb ik een hekel aan maar moeten gewoon wel gedaan worden zoals het ophangen van het wasgoed aan de lijn. Ik heb geen wasdroger, wil ook geen wasdroger want ik heb mijn overdekte flexibele waslijnen buiten waar het ook met regen nog droogt. In de wintermaanden een paar rekjes aan de deuren boven uit zicht binnen.
Overdekt omdat ze onder mijn afdak voor de blokhut hangen en flexibel omdat ik de lijnen aan haken heb hangen die ik weer weg kan halen omdat ik niet de hele week tegen die waslijnen aan wil kijken en ik ben altijd zo blij als het weer buiten drogen kan.
Dat werkt prima. Alleen ik heb echt een hekel aan het ophangen van mijn wasgoed. De grote stukken valt dan nog wel mee zoals kleding, handdoeken en beddengoed maar alles wat aan 1 knijper komt te hangen zoals sokken, washandjes, vaatdoekjes, ondergoed, beha’s echt zo vervelend om te doen.
In de winter gooi ik dat kleine spul altijd op mijn verwarming en dan droogt het ook wel en is ’s avonds droog maar in de zomer werkt dat natuurlijk niet. (hoewel ik nu wel mijn verwarming aan heb zou het gekund hebben)
Nu heb ik er sinds kort een soort spelletje van gemaakt en opeens is het minder vervelend. Ik pak een hand met wasknijpers en dan een groot stuk dat ik ophang en van de rest van de knijpers moet ik een aantal kleine dingen ophangen. Soms zijn dat er drie soms vier naar gelang het aantal knijpers dat ik gepakt heb. Het klinkt misschien kinderachtig maar het lijkt zo vlotter te gaan en ik vind het minder vervelend om te doen.
Mijn zus heeft ooit een jaar of 5 bij mij op kamers gewoond. Zij had een vreselijke hekel aan strijken zeker die uniformen van haar (ze was instellingskok in een toen nog bejaardentehuis) en ik vind strijken gewoon leuk om te doen en zeker van die moeilijke dingen zoals overhemden en uniformen e.d. Gladde dingen zoals lakens, slopen, zakdoeken en theedoeken zijn dan weer saai eigenlijk.


Zij vond het op hangen van de was geen probleem dus hadden we een deal afgesproken, zij hing de was op en ik streek haar uniformen en de rest van haar wasgoed dat gestreken moest worden.
Zelfs nu nog strijkt zij zo weinig mogelijk en ik bijna alles en ik mis onze deal nog wel eens haha. Ooit op een ladysnight heb ik eens een strijkwedstrijd gewonnen. Had het snelste een aantal overhemden gestreken. Ik won twee pakken waspoeder.
Ach waar heb ik het eigenlijk over zo’n klein werkje meestal een keer per week in het weekend dat ik de wassen draai maar toch…… zo is het leuker geworden om te doen.

Wie zich brandt………

Moet op de blaren zitten ik weet het nou heeft mijn zus zich gelukkig niet gebrand, hoewel misschien was dat wel eerder genezen dan waar ze nu last van heeft.
Twee weken geleden ging ze naar een verjaardag en net bij de auto viel ze zo achterover op de straat.
Een man die het zag gebeuren stond al klaar met zijn telefoon want hij hoorde haar hoofd op straat klappen maar ze stond weer op en haar hoofd viel eigenlijk wel weer mee. Ze had zelfs geen hoofdpijn en de bikkel ging gewoon naar de verjaardag toe. Alleen was ze wel met haar kont op de rand van het trottoir gekomen en waarschijnlijk met haar stuitje want daar heeft ze nog steeds last van als ze gaat zitten.
En fietsen kan ze momenteel niet dat doet te veel pijn, nu al twee weken. In plaats van te gaan fietsen ga ik dan maar even een bakje doen want ik mis het toch wel onze wekelijkse uitstapjes. En zij ook hoor, vanmiddag zei ze nog, nu kom ik helemaal nergens meer.
Het gaat nu gelukkig iets beter maar ze had het weer geprobeerd fietsen maar dat ging nog niet.
Ik snap ook heel goed dat ze nu even rustig aan doet want over 2 weken gaat ze op vakantie en voor hen is het altijd een fietsvakantie. Hoewel ze wel een auto hebben gaan ze toch meestal iedere dag wel fietstochten maken als het weer het tenminste toelaat.
Nou ja ik hoop voor haar dat ze tegen die tijd weer wel kan fietsen en anders wordt het een andere vakantie dan ze gepland hadden.
Ze gaan naar Appelscha. Ik ben daar in de omgeving al een keer geweest met mijn zus samen op vakantie in 2013. Een leuke omgeving, een heel leuke vakantie was dat met prachtig weer. En we zijn toen naar Margarita de Heks van Appelscha geweest, dat was zo ontzettend leuk. Heb even gekeken maar ze is er nog steeds. https://gewoonanneke.wordpress.com/2013/11/25/geloven-of-niet/


Wat een eind fietsen was dat destijds en zo heet, we hadden die dag al veel gefietst en nog geen fietsen met ondersteuning. Ik had er niet zo´n moeite mee maar mijn zus fietst toch altijd wel minder dan ik, zeker in die tijd. Geen idee meer hoe dat aanvoelt hoor het warm hebben. Vanmorgen zag ik weer regen en grijsheid en dacht, ik blijf gewoon in mijn bed vandaag. Niet gedaan natuurlijk en vanmiddag klaarde het weer op en ben ik nog gaan fietsen. Gisteren met dat stormachtige weer kwam ik echt niet tegen die zuidwesten wind in op de dijk. Moest echt terug gaan en ik ga al gauw maar had geen zin om van de dijk afgeblazen te worden. Na regen komt zonnenschijn en dat hoop ik dan maar en graag wat warmte, ik ben er zo aan toe.

Niet blij mee….

Vandaag een grote envelop van de gemeente in de brievenbus en ik dacht, o dat zal wel gaan over onze straat die ze aan gaan pakken.
En ja hoor inderdaad een brief van de gemeente van wat ze gaan doen en wanneer.
Heel de straat zal worden aangepakt.
Zonde dat alle grote bomen aan het einde van de straat gaan verdwijnen, dat zijn er 20 maar er komen er ook weer 20 terug staat er in het plan.
Ze gaan de straat maar liefst 50 cm ophogen en de bewoners moeten zelf zorg dragen dat hun voortuinen opgehoogd worden.
Daar ben ik mooi klaar mee. Is net alles gedaan bij mij en dan gaan ze de hele boel weer open gooien want ze gaan ook de riolering tot aan de huizen vernieuwen.
Dus heel mijn nieuwe bestrating zal er ook weer voor een groot deel uitmoeten. Daar ben ik echt niet blij mee. En 50 cm ophogen dan zal ook de rest van mijn gedeeltelijk betegelde voortuin weer opgehoogd zal moeten worden en zit ik weer een tijd in de rotzooi.

Met de renovatie van onze huizen ook ongeveer een jaar in de zooi gezeten en nu blij dat het allemaal klaar is gaan ze dit doen. Toch onbegrijpelijk dat ze zoiets niet gelijk mee kunnen nemen dan.
En ik weet dat de aansluiting van het riool van de buren naar hun huis bij mij achter in de tuin loopt, een gekke constructie. Al een paar keer dat de buren een verstopping hadden en het bij mij open gegooid moest worden.
Dat zou betekenen dat alles er weer uit moet en ik weet dat moeten ze zelf wel weer herstellen maar toch blij ben ik er echt niet mee en dat is een understatement.
Ik weet dat veel mensen net als ik hun voortuin aangepakt hebben tijdens of na de renovatie dus iedereen is de klos. Een man heeft zelfs al zijn nieuwe bestrating in beton gegoten. Nou vind ik dat niet zo slim maar vraag me af hoe hij dat allemaal zal gaan doen.
Nou ja heb nog even de tijd om aan het idee te wennen want ze gaan ons gedeelte het eerste kwartaal van 2022 doen. Gelukkig wel in de winter.


Als ze maar van mijn boompjes afblijven want dan schrijven ze in die brief dat je alle beplanting, hekwerk en dergelijke tijdelijk moet verwijderen. Makkelijk gezegd toch maar doe het maar eens als je er een leuke tuin van hebt gemaakt.
Ga zeker bij de huurdersbelangenvereniging dit op de agenda zetten en overleggen met de woningcorporatie hoe die dingen geregeld worden. Meestal kan je dan wel gratis zand of grind krijgen maar het moet wel gedaan worden.
Ga zeker alles fotograferen hoe het was dat ze het wel weer netjes allemaal in dezelfde staat terug bestraten. En mijn nieuwe boompjes als ze daar maar af blijven. Grrrrrrrrr. Bah heb er echt totaal geen zin in dat gedoe weer.