De merel zong niet………

Vanavond was het weer dodenherdenking en zoals met alles vanwege corona dit jaar ook weer geen publiekelijke gebeurtenis. Vanmorgen was er bij ons een sobere plechtigheid op de begraafplaats.
Voor corona ging ik altijd naar de herdenking in het centrum van het dorp bij het monument van een burgemeester die omgekomen is in de oorlog.
Cornelis Gerardus Roos (Ouderkerk aan den IJssel, 5 maart 1886 – Bergen-Belsen, 31 mei 1945) was de burgemeester van Lekkerkerk van 1928 tot 1938. Zijn ambtsperiode werd gekenmerkt door levendigheid en veel activiteiten. Na zijn burgemeesterschap werd hij lid van Gedeputeerde Staten van Zuid-Holland.
Op 23 april 1944 werd hij tijdens een razzia door de Sicherheitspolizei gevangengenomen omdat hij niet voldoende Duitsgezind zou zijn. Dit oordeel zou voornamelijk het gevolg zijn van zijn optreden als secretaris-generaal van de Algemene Nederlandse Vereniging Het Groene Kruis.[2] Hoewel de bewijzen flinterdun waren, werd hij vanwege zijn organisatietalent en overredingskracht alsmede overwicht op de bevolking, toch niet vrijgelaten. Na een verblijf in concentratiekamp Kamp Vught werd hij in augustus 1944 naar Sachsenhausen verplaatst. Van hieruit is hij nog verplaatst naar Bergen-Belsen. Waarschijnlijk is hij daar ook overleden. Op verzoek van burgemeester Van der Willigen is zijn overlijdensdatum in 1950 vastgesteld op 31 mei 1945, zodat zijn echtgenote een pensioen toegekend kon worden. Een deel van de provinciale weg N210 is naar hem vernoemd. Dit vanwege zijn inspanningen bij de totstandkoming van deze weg in de Commissie van de Weg en Brug te Krimpen aan den IJssel.


De kinderen van de scholen kregen er altijd een grote rol in. Ze maakten gedichten die tijdens de herdenkingsdienst werden voorgedragen. Ook legden zij de kransen bij het monument. Ik vond het altijd indrukwekkend.
Ben er 20 jaar geweest voor de krant om er verslag van te doen en toen ik dat niet meer hoefde ging ik toch. Ieder jaar werd er ook iemand uitgenodigd die zijn of haar verhaal vertelde, indrukwekkende verhalen en na afloop was er gelegenheid om in het gemeentehuis na te praten met die mensen.
In al die jaren was het ook regelmatig wel koud en heb er nog wel eens flink staan bibberen waarbij ik dacht, wat is dat in vergelijking met wat de mensen voor ons doorstaan hebben allemaal.
Tijdens de twee minuten stilte hoorde ik heel veel jaren altijd de merels zingen, ik vond dat altijd zo´n ontroerend mooi gehoor.
Precies om 8 uur hoorde ik de regen hard tegen de ramen slaan, de merels zongen niet en ik miste het.

15 gedachten over “De merel zong niet………

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s