Een man met een verhaal…..

Bij onze huurdersbelangenvereniging is een van de bestuursleden, de penningmeester, een rustige kan wel zeggen heel stille man. Hij doet zijn werk als penningmeester prima en is een zuinige penningmeester en dat doet ie dus goed.
Maar op de vergaderingen mengt hij zich zelden in de discussies over dingen die zich voordoen en overleggen. Alleen als het om de financiën gaat geeft hij toelichting. En zulke mensen heb je ook nodig die gewoon hun ding doen.
Nu kreeg ik een nieuwe laptop van de HBV en gisteren belde de man of hij hem kon komen brengen.
Nou ja het weer nodigde gisteren ook niet echt uit om op de fiets te stappen daarom kwam het eigenlijk wel goed uit.
Begin van de middag kwam hij. We gingen even aan de keukentafel zitten en ik vroeg op hij wat wilde drinken.
Hij wilde wel een kopje koffie. We raakten zo in gesprek en opeens zag ik een heel andere man als ik ooit op de vergadering had gezien.
Hij vertelde over zijn werk voor een bedrijf hier in de buurt dat allerlei metalen voorwerpen maken. Soms heel bijzondere projecten die de hele wereld over gaan. Ben daar voor de krant ook een paar keer geweest om over te schrijven.
Hij was als werkvoorbereider in Australië, Amerika en nog veel meer landen geweest en hij kon daar prachtig over vertellen.
Ook over zijn privé leven vertelde hij het een en ander. Zijn vrouw was overleden en als amateur radiomaker was er een vrouw die vaak reageerde op zijn programma door een plaatje aan te vragen.
Zij was een weduwvrouw en op een gegeven moment spraken ze een keer af en het klikte goed met die twee, zo goed dat ze anderhalf jaar later getrouwd waren.
Zijn jongste dochter had er wel wat moeite mee en ook de jongste dochter van zijn nieuwe vrouw maar het kwam allemaal goed.

Hij had zelf geen kleinkinderen maar zijn bonuskleinkinderen waren helemaal enthousiast met hun nieuwe opa. En heel eerlijk vertelde hij dat hij eigenlijk meer “krijgt” van zijn bonuskinderen en kleinkinderen dan zijn eigen kinderen.
Opeens kreeg ik een kijkje op een heel andere man dan de stille man die altijd op de vergaderingen zat en ja dat vind ik gewoon zo mooi om te horen.
Dat vind ik ook het leuke van het vrijwilligerswerk. Je komt weer met andere mensen in contact en hoor weer eens andere dingen en verhalen, ik kan daar wel van genieten.
En mijn nieuwe laptop, zo ben er echt wel blij mee. Eerst moest ik hem nog 3 uur opladen maar hij is supersnel, heb al wat dingen geïnstalleerd en wat dat betreft is het prima weer om alles op mijn gemakkie even uit te vogelen zo.