Een serieuze vraag……

Ik ben best in voor een geintje maar soms heb ik ook wel eens een serieuze vraag zoals vandaag.
Het is namelijk zo dat ik zo nu en dan gewoon eens pindakaas op mijn brood wil eten.
Meestal van die buien, dan koop ik een pot en als ie op is kan het zomaar voorkomen dat ik een half jaar geen pindakaas meer koop.
Een paar weken geleden had ik opeens weer eens trek in pindakaas en kocht een pot. Er stond op nieuw 100 % pinda’s en ik vroeg me af, wat zat er vroeger dan in?
Nou ja ik kocht de pot en smeerde een boterham er mee en het smaakte heel anders, er dreef olie op en heel eerlijk vond ik de “oude” pindakaas lekkerder. Op de berichten er over lees ik dat dit veel beter is omdat als er olie op komt te drijven geen palmolie wordt gebruikt.
Nu vraag is me af waarom nu 100% pinda’s en wat zat er voorheen in dat het zoveel smeuïger maakte, ik zou het niet weten. Heb geen oude pot om de ingrediëneten te vergelijken. Dus wie het weet mag het zeggen.
Vanmiddag stelde ik ook nog een tweede serieuze vraag aan mijn buurman. Ik hoorde hem bezig in de tuin, kon niet zien wat hij aan het doen was maar zijn vriendin had verteld dat ze een nieuwe lounche bank zouden krijgen en ik nam aan dat hij daarmee bezig was om die in elkaar te zetten. Hoorde hem bellen met iemand omdat hij er blijkbaar niet helemaal uit kwam en even later zeggen, ik probeer het wel met een schroevendraaier.
Als klusqueen (ik vind het wel een mooi woord hahaha) wilde ik eigenlijk vragen of ik kon helpen maar dat liet ik toch nog maar even.
Opeens hoorde ik hem flink vloeken, uitgeschoten met een schroevendraaier dacht ik, dat soort dingen overkomen mij dus regelmatig. Even later weer vloeken en ik kon het niet meer laten.
“Moet ik al 112 bellen buurman” vroeg ik. Hij kwam naar het muurtje toe en liet zien waar ie mee bezig was. Een soort klemmen van hard plastic die hij gebruikte om de delen aan elkaar te zetten.
Het gaat zo moeilijk zei hij dat er al een paar afgebroken zijn. (dat waren die vloeken dus).
Weet je wat je moet doen zei ik, gooi die ringen ik kokend water dan worden ze zachter en makkelijker te verwerken. Dat had ik ooit eens aan de hand gehad met een klem op mijn vijverpomp. Ik hoorde hem de keuken in gaan.
Even later zei hij, je hebt gelijk hoor buurvrouw, nu gaat het veel beter en heb geen vloek meer gehoord, waarmee mijn status als klusqueen weer verhoogd was. Toen hij klaar was vroeg hij of ik even wilde komen kijken en het was echt mooi geworden. Heb gelukkig leuke buren getroffen.
Zelf was ik bezig de schuur op te ruimen. Snap soms niet dat ik iedere keer weer van alles weggooi en er toch nog rotzooi over blijft om op te ruimen. Nu ook weer een hoop rommel weggedaan.
Heb nog een klein frame van een tafeltje waarop ooit twee glazen platen lagen, waarvan er een gesneuveld was. In de schuur gezet met de gedachte misschien plankjes er op maken en kan ik er nog wat mee maar vandaag wilde ik schoon schip (schuur) maken en ging hem uit elkaar halen.

Ik wilde de onderdelen in de container gooien maar daar zat al zoveel in dat een rekje niet meer bij paste.
En opeens kreeg ik een idee. Misschien kan ik die voorkant en achterkant aan elkaar zetten en er zo een soort laddertje van maken waarlangs wat klimplanten of tomaten kunnen groeien. Maar de buizen waren natuurlijk even dik. Ik dook de schuur in waarin ik een plafond heb gemaakt waar allerlei resten hout liggen. Ik zag een steel van een oude veger en dacht, dat lijkt me precies de goede maat om de twee delen te verbinden als een soort deuvel. En of ie er voor gemaakt was, het paste precies in elkaar en waar de zijkanten hadden gezeten kon ik schroefjes in draaien om het hout te borgen. Zo leuk om te doen zeker als het ook nog lukt.