Alles voor 10.000 stappen……

Vanmorgen stond in de planning het derde boompje gaan planten voor het huis.
Tegels er uit en boompje er in, makkelijker gezegd dan gedaan, dat dan weer wel.
Nu had Peter me een tip gegeven om de eerste tegel er uit te krijgen namelijk hem naar beneden slaan. Dat ging een beetje maar moest er toch weer een stuk van afbikken om het voor elkaar te krijgen.
Als de eerste tegel er uit is ging de rest met iets minder moeite er ook uit.
Had nog wel flink zitten rekenen want ik hou van synchroon en wilde dat het derde “tuintje” precies tussen de twee andere in kwam te liggen.
Zo rekenend en metend komt er een vrouw die iets verder in de straat komt langs en ze stapt af om een praatje te maken. Dat heb ik altijd als ik voor in de tuin werkt ook wel leuk.
Ik vertel dat ik aan het meten ben hoe het moet, wat maakt het uit zegt ze als ie een halve tegel meer naar links of naar rechts ligt, niemand ziet dat. Ja antwoord ik, daar heb je gelijk in alleen ik zie het iedere dag en dat blijft me irriteren.
Het is niet mogelijk om het tuintje dezelfde grootte te maken als de twee andere dat vind ik niet erg, is eigenlijk nog wel leuk ook omdat ie maar alleen is.
Zand er uit halen en nieuwe zakken grond er in, wat mestkorrels toevoegen en het boompje er in poten even gaan zitten kijken hoe het staat en ik ben blij met wat ik zie.
Peter wil vast even een paar tegels nog halveren om de gaten op te vullen en klaar is het dan.
Het is raar weer, als je bezig bent heel warm zeker als het zonnetje (heel kort) even doorbreekt maar goed werkweer.


Beetje aan het einde van de middag ga ik nog een rondje fietsen, moet toch aan mijn 10.000 stappen komen. Ik kom bij de weilanden die speciaal ingericht zijn voor de weidevogels. Mijn favoriete plekje om een poosje te gaan staan kijken. Altijd wat moois te zien. Vandaag zijn de grutto’s zo actief en dan weet ik het wel, ze hebben jongen. En ja hoor wel ver weg maar ik zie de jongen in het hoge gras lopen bij de ouders. Een grutto gaat voor me op het fietspad zitten, al “pratend” komt ie op me af, zo’n mooi gezicht. Er komt van de andere kant een man aanfietsen die mij foto’s ziet staan maken en hij stapt af en blijft wachten zo aardig. De grutto vliegt weer weg en de man komt mijn kant op lopen.
Mooi he zegt hij en hij weet veel van vogels blijft wel, hij wijst me op de veldleeuwerik die ik nog nooit gezien heb. Het is geen bijzonder vogeltje zegt hij maar hij zingt wel prachtig. En inderdaad ik hoor ze zingen. Zo staan we nog even te praten over natuurbeheer, weidevogels en ik kan hem nog wat meer vertellen over de zwarte sterns. Leuke ontmoeting.
Eigenlijk wil ik graag naar huis om de foto’s te bekijken maar dan heb ik nog niet genoeg stappen gemaakt vandaar dat ik nog een rondje ga fietsen.

Kijk zo om me heen dat ik vergeet om ook eens naar de lucht te kijken en opeens zie ik een flinke bui dreigend aankomen. Toch maak ik nog eerst een foto en daarna ga ik zo hard fietsen als ik kan maar ik rij de bui precies tegemoet. Al op het fietspad zo’n 8 km bij mij thuis vandaan begint het flink te regenen en onweren. Regen vind ik niet zo erg maar onweer is niet mijn ding midden in de polder. Ik besluit toch even te schuilen onder een afdak bij het kanocentrum. Het gaat flink tekeer, onweer valt eigenlijk mee en als ik niets meer hoor ga ik naar huis. Nat ben ik toch al en het mindert al een beetje. Ben echt drijfnat als ik thuiskom, je moet er wat voor over hebben. Heb wel de 10.000 stappen gehaald. Meteen een warme douche en dan ben ik het ook weer gauw vergeten. Toch een mooie dag zo en de regen is heel goed voor mijn nieuwe boompje denk ik dan maar.